Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Polskie jezioro badane w ramach międzynarodowego programu EULAKES
Cztery europejskie jeziora: węgierski Balaton, Garda we Włoszech, austriacko-węgierski Neusiedl i polskie Jezioro Charzykowskie są badane w ramach europejskiego programu EULAKES. Naukowcy sprawdzają, jakie czynniki mają wpływ m.in. na jakość wody i bioróżnorodność ...
 
Czy zakwaszenie szwedzkich jezior jest zjawiskiem naturalnym?
Brytyjsko-szwedzki zespół naukowców pracujący pod kierunkiem Uniwersytetu w Reading, Wlk. Brytania, odkrył że emisje elektrowni przyczyniają się do zakwaszenia jezior w Szwecji w mniejszym stopniu niż dotychczas sądzono. Badania, których wyniki zaprezentowano w...
 
Eksperci: woda z kranu jest bezpieczna dla zdrowia
Ponad 60 proc. Polaków boi się pić wodę z kranu i nie ma do niej zaufania. Tymczasem w 90 proc. jest ona czysta pod względem biologicznym - zapewniali specjaliści podczas konferencji prasowej w Warszawie. Z badań OBOP przeprowadzonych w 2009 r. wynik...
 
U ujścia Wisły urodziła się foka pospolita
W rejonie ujścia Wisły w rezerwacie Mewia Łacha w Świbnie (pomorskie) urodziła się foka pospolita - poinformowały WWF Polska i Stacja Morska Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego w Helu. To drugie udokumentowane narodziny foki posp...
 
Badania naukowe podkreślają wskaźnik zużycia wody w produkcji bioenergii
Naukowcy i przedsiębiorcy czynią starania, aby znaleźć alternatywne źródła energii, na przykład zastępując benzynę biopaliwami. Ostatnio w centrum uwagi znalazł się wskaźnik zużycia wody, czyli ilość słodkiej wody wykorzystywanej do wytwarzania produktów i usług konsumpcy...

Reklama:


Jezioro eutroficzne

Czy wiesz że...?
Oczeret Tabernemontana, sitowie Tabernemontana (Schoenoplectus tabernaemontani (C. C. Gmel.) Palla) – gatunek rośliny należący do rodziny ciborowatych (Cyperaceae). Zasięg obejmuje wszystkie kontynenty z wyjątkiem Antarktydy, poza tym nie jest spotykany w tropikalnej części Ameryki Południowej, na południowych krańcach Azji i w Afryce (z wyjątkiem jej krańców północnych). W Polsce występuje na całym niżu, ale nie jest pospolity.

Torfowisko (ang. peatland, mire, peat bog, niem. Moor, Moos, Ried, Filz) – jeden z typów mokradeł, siedlisk na tyle uwodnionych, że występuje tam specyficzna roślinność i zachodzą procesy akumulacji osadów organicznych. Jest to teren stale podmokły, o podłożu trudno przepuszczalnym, pokryty zbiorowiskami roślin bagiennych i bagienno-łąkowych. Torfowiska występują głównie w strefie klimatu umiarkowanego wilgotnego i chłodnego (północna część Eurazji i Ameryki Północnej, a także obszary górskie). Obszary te są cenne pod względem przyrodniczym, można je także wykorzystać gospodarczo – poprzez wydobywanie torfu. Torfowisko przyrasta średnio o 1 mm w ciągu roku.

Turzyca błotna (Carex acutiformis L.) – gatunek byliny z rodziny ciborowatych. Obszar występowania obejmuje półkulę północną. Gatunek występujący dość często.
Jeziorko eutroficzne

Jezioro eutroficzne – w typologii jezior: jezioro słodkowodne odznaczające się dużą koncentracją substancji odżywczych rozpuszczonych w wodzie, co powoduje silny rozwój życia biologicznego przy jednoczesnym spadku ilości tlenu w wodzie i ograniczeniu procesów mineralizacji. Jeziora eutroficzne nie są głębokie, ich woda obfituje w sole mineralne i ma odcień zielony lub zielonożółty co spowodowane jest masowym rozwojem glonów. Charakteryzują się małą przezroczystością wody, w takich zbiornikach zasięg penetracji światła słonecznego do wód jest niewielki, szczególnie latem, i sięga niekiedy tylko 20–100 cm. Wody takich jezior mają odczyn zasadowy lub obojętny.

Szczupak pospolity (Esox lucius) – szeroko rozprzestrzeniona, drapieżna ryba z rodziny szczupakowatych (Esocidae). Jej okołobiegunowy zasięg występowania jest największym naturalnym zasięgiem ryb wyłącznie słodkowodnych.

Cyranka (Anas querquedula) – gatunek wędrownego ptaka wodnego średniej wielkości, z rodziny kaczkowatych. Zamieszkuje niemal całą Eurazję: Europę poza północną częścią Półwyspu Skandynawskiego i Półwyspem Iberyjskim, a w Azji pasem po Pacyfik i Japonię. Przeloty w marcu - kwietniu i sierpniu - październiku. Wędrowne ptaki europejskie zimują w basenie Morza Śródziemnego i środkowej Afryce, gdzie docierają na półkulę południową. Populacje azjatyckie zimują w Azji Południowej.

Skutkiem tego jest pojawienie się organizmów beztlenowych i powstawanie mułu jeziornego, które prowadzi do powolnego wypłycania zbiornika, przekształcania go w torfowisko, bagno itp., później całkowitego zaniku jeziora.

Roślinność

W jeziorach eutroficznych roślinność jest bardzo uboga i jednostajna. Są to zazwyczaj zespoły oczeretów, rdestnic i lilii wodnych. Głównie występują: trzcina pospolita, oczeret jeziorny, pałka wąskolistna, pałka szerokolistna. W jeziorach Serwy, Zelwa i jeziorze Białym Augustowskim spotkać można oczeret Tabernemontana. Występujące rdestnice to: rdestnica połyskująca i rdestnica przeszyta.

Anaerob (gr. an – przedrostek oznaczający przeczenie; aer – powietrze; bio – żyję) inaczej beztlenowiec, organizm rozwijający się w warunkach beztlenowych.

Rdestnica połyskująca (Potamogeton lucens L.) – gatunek byliny należący do rodziny rdestnicowatych (Potamogetonaceae Dumort.). W Polsce na niżu jest rośliną pospolitą. Rośnie w jeziorach i starorzeczach na głębokości od 1 do 4 m.

Roślinność tworzy układ przestrzenny, inny w strefie przybrzeżnej (litoralnej), inny w strefie głębinowej, jeszcze inny w strefie otwartej. Zmienność siedliska powoduje pasowe rozmieszczenie roślinności. W strefie roślinności dennej występują m.in.:

  • moczarka kanadyjska – w jeziorach Hańcza, Serwy, Wigry, jezioro Boczne i Gaładuś
  • ramienice:
  • Chara fragilis, Chara rudis, Chara tomentosa, Chara jubata, Chara contraria – masowo występują w jeziorach Wigry, Hańcza, Serwy, Sajno, Gaładuś i Długie Sejneńskie
  • Chara Strigosa – występuje w jeziorze Hańcza (gatunek nie jest znany dotąd z innych jezior Polski).
  • mchy wodne
  • Scorpidium scorpioides – występująca masowo w jeziorze Wigry
  • Fontinalis antipyretica – w jeziorach Studzienicznym, Sajno, Necko, Gaładuś
  • W płytkich partiach strefy dennej: rośliny kwiatowe, roślinność o liściach pływających na powierzchni wody. Strefa ta obejmuje zazwyczaj wąski pas, gdzie spotyka się głównie: rdestnice, oczerety oraz zwarte skupienia ponikła błotnego , szczególnie w jeziorach Wigry, Sajno, Zelwa, Wilkokuk, rzadziej lilie wodne i przęstka pospolita ( Wigry). W miejscach bardziej wypłyconych oczerety ustępują roślinności turzycowej (turzyce wysokie): turzyca błotna, turzyca zaostrzona, turzyca dzióbkowata, turzyca pęcherzykowata, przy brzegu jeziora graniczą z nimi zarośla wierzbowe i lasy olszowe.

    Muł (szlam)niezlityfikowana skała klastyczna, tworząca się w naturalnych zbiornikach wodnych, zbudowana z mieszaniny pyłu i iłu o różnym składzie mineralnym (ziarna o średnicy od 0,01 do 0,1 milimetra) z dodatkiem substancji organicznych. Muł zlityfikowany nosi nazwę mułowca, gdy zaś diageneza doprowadzi do powstania oddzielności łupkowej, mówimy o łupku mulastym.

    Bagno – obszar o utrzymującym się nadmiernym nawilgoceniu, porośnięty przez roślinność przystosowaną do specyficznych warunków związanych z dużym nawilgoceniem. Bagna bardzo często tworzą się w zagłębieniach terenu we wszystkich strefach klimatycznych świata. Największe przestrzenie zajmują jednak na obszarach pokrytych wieczną zmarzliną (Syberia, północna Kanada) i w strefie równikowej. Poza tym tworzą się w dolinach i deltach dużych rzek, na pojezierzach, na płaskich obszarach bezodpływowych, w nieckach krasowych, w odciętych zatokach morskich i nad brzegami mórz i oceanów. W bagnach w wyniku procesów utleniania związków organicznych tworzy się torf.

    Świat zwierząt

    w strefie przybrzeżnej:

  • różne gatunki ślimaków, małże, larwy owadów, ryby drapieżne i niedrapieżne, jak: płoć, okoń, szczupak, leszcz, wzdręga, ukleja
  • w pasie oczeretów:

  • liczne gatunki kaczek, zwłaszcza cyranka i krzyżówka, łyski, kurki wodne, perkozy, tracze, trzciniaki, nieraz także dzikie gęsi i łabędzie.
  • Źródła

    1. J. Wengris, B. Polakowski, Pojezierze Suwalsko-Augustowskie, Wiedza Powszechna, Warszawa 1975
    2. E. Kobojek, S.Kobojek, Z.Rdzany, M. Ziułkiewicz, Ilustrowana Księga Polski – środowisko przyrodnicze, Wydawnictwo Pascl 2003, ISBN 83-7304-196-6.

    Zobacz też

  • eutrofizacja
  • harmoniczna sukcesja jezior
  • Jezioro – naturalny śródlądowy zbiornik wodny, którego występowanie uwarunkowane jest istnieniem zagłębienia (misy jeziornej), w którym mogą gromadzić się wody powierzchniowe, oraz zasilaniem przewyższającym straty wody wskutek parowania lub odpływu. Większość jezior występuje na obszarach zajmowanych niegdyś przez lodowiec. Woda z topniejącego lodowca wypełniała doliny i tworzyła jeziora. Powstanie mis jeziornych wiąże się przede wszystkim z procesami geologicznymi. Zasilanie należy natomiast przede wszystkim od warunków klimatycznych. Jezioro różni się od stawu występowaniem strefy afotycznej – światło nie dociera do dna uniemożliwiając tam rozwój roślinności.

    Gaładuś (lit. Galadusys) - to drugie pod względem wielkości jezioro Suwalszczyzny. Położone jest w północno-wschodniej Polsce, na pograniczu polsko-litewskim, znajduje się w granicach administracyjnych województwa podlaskiego na terenie gminy Sejny oraz (część) w granicach Republiki Litwy w rejonie Lazdijaj. Brzegi wysokie, bezleśne. Jezioro i jego zlewnia znajdują się w dorzeczu Niemna, w szczytowej strefie zlewni Białej Hańczy. Jezioro jest najpiękniejszym akwenem ziemi sejnejskiej. Ma kształt wyciągniętej, lekko skręcającej na północny zachód wstęgi, rozszerzającej się w południowej części. Im dalej na południe, tym kilkunastometrowe pagórkowate brzegi stają się wyższe. Porastają je łąki ozdobione szpalerem drzew, lasankami i jarami. Roztaczają się stąd piękne widoki na wąską taflę, łagodnie zarysowane zatoki i cyple oraz mniejsze i większe wyspy. Dobre warunki naturalne (jakość wód II klasa z tendencją w kierunku I klasy). Dno akwenu jest piaszczyste i kamieniste urozmaicone niezliczoną ilością zagłębień i podwodnych górek. Zakaz pływania łodziami z silnikami o mocy powyżej 5 KM.





    Czy wiesz że...? beta

    Ponikło błotne (Eleocharis palustris (L. Roem. & Schult.) – gatunek byliny z rodziny ciborowatych (turzycowatych), pospolicie występujący w całym kraju (rzadko w górach).
    Ols (inna nazwa - oles lub olszyna) – las olchowy (olszowy) porastający żyzne, bagienne siedliska, o wysokim poziomie wody stojącej. Ma zwykle charakterystyczną kępową strukturę runa - na kępach wokół szyi korzeniowej olszy rosną gatunki borowe, w dolinkach przynajmniej okresowo wypełnianych wodą - rośliny bagienne.
    Przęstka pospolita (Hippuris vulgaris L.) – gatunek rośliny wodnej należący do rodziny babkowatych (Plantaginaceae). Występuje w formie zanurzonej i lądowej.
    Ramienica omszona (Chara tomentosa) – gatunek ramienicy, jeden z pierwszych opisanych przez Linneusza, przez co stał się gatunkiem typowym (jako lektotyp) rodzaju Chara. W polskiej literaturze naukowej utrwalona jest nazwa „ramienica omszona”, mimo że początkowo, tj. u Jana Kluka używano nazwy „ramienica kosmata”.
    Studzienicznejezioro na wschód od Augustowa, województwo podlaskie, powiat augustowski, gmina Augustów (makroregion – Pojezierze Litewskie, mezoregion – Równina Augustowska).
    Rdestnica (Potamogeton L.) – rodzaj roślin wodnych należących do rodziny rdestnicowatych (Potamogetonaceae Dumort.), liczący ok. 100 gatunków. Gatunkiem typowym jest rdestnica pływająca (Potamogeton natans L.).
    Rdestnica (Potamogeton L.) – rodzaj roślin wodnych należących do rodziny rdestnicowatych (Potamogetonaceae Dumort.), liczący ok. 100 gatunków. Gatunkiem typowym jest rdestnica pływająca (Potamogeton natans L.).
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.