Ten artykuł dotyczy amerykańskiego skoczka urodzonego w 1957. Zapoznaj się również z: Jim Denney, jego syn.

James Jay "Dim" Denney (ur. 10 czerwca 1957 w Duluth) – amerykański skoczek narciarski, dwukrotny olimpijczyk, dwukrotny mistrz kraju i sześciokrotny uczestnik Turnieju Czterech Skoczni, ojciec Jima Denneya. W latach 80. XX wieku uznawany za najlepszego skoczka w swoim kraju.

Rodzina Jima Denneya związana była ze skokami narciarskimi – oprócz niego i jego syna, również jego bracia Jeff i John oraz bratankowie: Jeff i Karl byli skoczkami.

Przebieg kariery

Swoje pierwsze narty dostał w wieku siedmiu lat. Dwa lata później jego ojciec zabrał go wraz z braćmi na skocznię narciarską Big Chester. W 1967 wziął udział w swoim pierwszym konkursie.

W 1974 zdobył tytuł mistrza USA juniorów. W tym samym roku zadebiutował na międzynarodowej arenie sportowej, biorąc udział w 23. Turnieju Czterech Skoczni. W swoim debiutanckim konkursie w Oberstdorfie zajął 83. miejsce. W pozostałych również plasował się w końcówce stawki, a w klasyfikacji generalnej zajął 72. miejsce. W kolejnej edycji turnieju zajął 57. miejsce w klasyfikacji, a jego najlepszą pozycją była 51. w Garmisch-Partenkirchen.

W 1975 Shirley Finberg-Sullivan zaproponowała Denney'om trening w postaci baletu, ponieważ rzeźbi on mięśnie. Jim stosował więc ten rodzaj przygotowania do igrzysk w 1976.

W 1976 Jim Denney zdobył swój pierwszy tytuł mistrza Stanów Zjednoczonych. W 25. Turnieju Czterech Skoczni zajął wyższe miejsce niż w poprzedniej edycji TCS, tj. zakończył go na 33. miejscu w klasyfikacji generalnej, po raz pierwszy awansując do pierwszej trzydziestki podczas konkursu w Innsbrucku.

W 1976 wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Innsbrucku. Na normalnej skoczni uplasował się na 21. pozycji, po skokach na 79 i 76,5 m. Na dużym obiekcie skoczył 89 i 85 m, za co sklasyfikowano go na 18. miejscu. W 1977 wygrał Turniej Norweski i po raz drugi został mistrzem kraju. W Turnieju Czterech Skoczni 1977/1978 zajął 32. miejsce w klasyfikacji generalnej, pierwszy raz plasując się w pierwszej piętnastce konkursu (13. pozycja w Oberstdorfie). W tych zawodach wystąpiło także jego dwóch braci – Jeff i John.

Wystąpił na Mistrzostwach Świata 1978, gdzie zajął 14. miejsce na normalnej skoczni.

W 27. Turnieju Czterech Skoczni w sezonie 1978/1979 zanotował najlepsze w karierze, 23. miejsce w klasyfikacji generalnej. Najwyższą, ósmą pozycję zajął podczas konkursu w Garmisch-Partenkirchen na skoczni Große Olympiaschanze. W tym samym roku zwyciężył w konkursie skoków na skoczni K-70 w Lahti.

30 grudnia 1979 w Oberstdorfie zadebiutował w Pucharze Świata, startując w zaliczanym do jego klasyfikacji 28. Turnieju Czterech Skoczni. Nie zdobył jednak punktów, kończąc turniej na najgorszym od pięciu lat 63. miejscu. Zajął jednak trzecie miejsce podczas próby przedolimpijskiej w Lake Placid.

W 1980 Denney ukończył University of Minnesota w Duluth, gdzie uzyskał dyplom w rachunkowości i ekonomii.

W 1980 wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Lake Placid. Na normalnej skoczni zajął 36. miejsce, skacząc na odległość 70 i 75 m. W pierwszej serii na dużym obiekcie uzyskał odległość 109 m, co dawało mu siódme miejsce. W drugiej skoczył 104 m i spadł na ósmą pozycję. Przed igrzyskami ukazał się o nim obszerny artykuł w czasopiśmie Sports Illustrated, gdzie określono go najlepszym amerykańskim skoczkiem w historii, a jego trener Kotlarek uznał go za ambasadora sportu w swoim kraju.

Trzy lata później urodził mu się syn, którego nazwał swoim imieniem – Jim Denney.

W 1992 Denney wystąpił na mistrzostwach Stanów Zjednoczonych weteranów, gdzie zdobył złoty medal w pierwszej kategorii wiekowej. W 2008 został wprowadzony do hali sław amerykańskich skoków narciarskich.