Jimi Hendrix - Polski Serwis Naukowy

Podpis Jimmy`ego Hendrixa

Jimi Hendrix, właśc. James Marshall Hendrix (ur. 27 listopada 1942 w Seattle w stanie Waszyngton w USA, zm. 18 września 1970 w Londynie w Anglii) – amerykański gitarzysta, wokalista, kompozytor, autor tekstów.

Jest powszechnie uważany za najwybitniejszego i najbardziej wpływowego gitarzystę w historii, jest jedną z najbardziej znanych postaci w historii muzyki rockowej. Mianem "najwybitniejszego" został po raz kolejny uhonorowany w plebiscycie magazynu muzycznego Rolling Stone w 2003 roku. Po sukcesie w Europie zdobył popularność także w Stanach Zjednoczonych, do czego przyczynił się jego występ na festiwalu w Monterey w 1967 roku. Później był głównym artystą festiwalu Woodstock (1969) i festiwalu na wyspie Wight (1970). Zmarł nagle w wieku niespełna 28 lat. Zgon był spowodowany zachłyśnięciem się wymiocinami i zatruciem barbituranami.

Brad Whitford (ur. 23 lutego 1952 w Reading) - amerykański muzyk i kompozytor gitarzysta występujący w grupie muzycznej Aerosmith. Duży wpływ na jego twórczość wywarł Jimi Hendrix. Wziął udział w "Experience Hendrix Tribute Tour" tournée poświęconemu Jimiemu Hendriksowi.
Elvis Aaron Presley (ur. 8 stycznia 1935 w Tupelo, Missisipi zm. 16 sierpnia 1977 w Memphis, Tennessee) – piosenkarz i aktor amerykański. Elvis Presley był prekursorem rock and rolla i znaczącą postacią w kulturze masowej XX wieku. Po jego śmierci został pożegnany przez prezydenta USA Jimmiego Cartera słowami: "Jego muzyka, jego osobowość zmieniły oblicze amerykańskiej kultury. Elvis Presley był symbolem buntowniczego ducha naszego narodu".

Wydał trzy albumy studyjne Are You Experienced, Axis: Bold as Love, Electric Ladyland i jeden koncertowy Band of Gypsys. Płyta Are You Experienced była, podobnie jak Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band zespołu The Beatles, jedną z pierwszych i najważniejszych płyt koncepcyjnych w historii. Hendrix wypracował szereg unikatowych, nieznanych wcześniej technik gry na gitarze elektrycznej, stworzył własny unikalny styl łączący fuzz, feedback i kontrolę zniekształceń. Zrewolucjonizował niemal każdy aspekt gry na gitarze i wyniósł grę na niej do sztuki wirtuozerskiej. Był jednym z najbardziej innowacyjnych muzyków wszech czasów, jednym z pierwszych którzy eksperymentowali z efektami, w tym ze stereofonicznym efektem przejścia (phasing effect). Oprócz nagrywania formalnych sesji studyjnych rejestrował też dema powstałe w hotelu czy nieformalne jamowanie w klubach nocnych. Po jego śmierci wydano setki płyt co czyni go prawdopodobnym rekordzistą w ilości pośmiertnie wydanych albumów. Cieszył się ogromną popularnością. Był nie tylko muzykiem, potrafił malować. Był też producentem muzycznym – w tej roli brał udział w nagrywaniu płyty Sunrise grupy Eire Apparent (gdzie gra też na gitarze w kilku utworach) i The Street Giveth ... And The Street Taketh Away zespołu Cat Mother & the All Night Newboys, wyprodukował też dwa albumy grupy The Buddy Miles Express (Expressway To Your Skull i Electric Church). Jego postać wykorzystano w grze komputerowej Guitar Hero World Tour.

Dietyloamid kwasu D-lizergowego (LSD, LSD-25, ang. D-Lysergic Acid Diethylamide, niem. Lyserg-Säure-Diethylamid, stąd skrót LSD) – psychodeliczna substancja psychoaktywna, pochodna ergoliny.
Live at the Fillmore East jest dwupłytowym albumem koncertowym zawierającym niektóre nagrania z występów Jimiego Hendriksa w Fillmore East z 31 grudnia 1969 i 1 stycznia 1970.

Dzieciństwo

Jimi Hendrix urodził się o godzinie 10:15, 27 listopada 1942 roku, w King County Hospital w Seattle w stanie Waszyngton, w momencie narodzin jego ojciec stacjonował w bazie wojskowej w Fort Rucker w Alabamie. Matka chłopca, 17-letnia Lucille Jeter Hendrix (1925–1958) dała mu dwa imiona: Johnny i Allen. Hendrix był pochodzenia afroamerykańskiego, meksykańskiego oraz indiańskiego (z plemienia Czirokezów). Matka zostawiła go pod opieką przyjaciół z Berkeley w Kalifornii, jednak odwiedzała syna, a czasem zabierała na kilka dni.

The Rolling Stones – jeden z najpopularniejszych zespołów muzyki rockowej drugiej połowy XX wieku, którego twórczość wywarła znaczny wpływ na kulturę masową i przemysł muzyczny w ostatnich czterdziestu latach.
Thanks Jimi Festival – coroczny festiwal upamiętniający muzykę i sylwetkę gitarzysty Jimiego Hendriksa. Festiwal jest organizowany we Wrocławiu od 2003 roku przez Leszka Cichońskiego, co roku podejmowana jest także próba bicia rekord Guinessa we wspólnej grze na gitarach. Uczestnicy grają na żywo utwór "Hey Joe".

Rodzice Jimiego pobrali się na 3 dni przed wyjazdem na pobór jego ojca. Po zwolnieniu z wojska James Allen Ross "Al" Hendrix (1919–2002) przejął opiekę nad synem, któremu zmienił imiona na James Marshall – na cześć swego zmarłego brata Leona Marshalla Hendrixa. Rodzina doświadczyła trudności finansowych z powodu kryzysu gospodarczego po II wojnie światowej. Hendrix miał braci: Leona, Josepha, Alfreda i siostry: Kathy i Pamelę. Joseph urodził się chory i został oddany pod opiekę państwa, gdy miał trzy lata. Jego dwie siostry zostały oddane do adopcji. Kathy urodziła się niewidoma, a Pamela miała problemy ze zdrowiem. Rodzice Hendrixa rozwiedli się, gdy ten miał dziewięć lat, matka umarła w 1958. Z powodu trudnej sytuacji rodzinnej był wychowywany nie tylko przez rodziców ale i przez babcie i siostrę matki Delores Hall (z domu Jeter) a także przez Dorothy Harding (przyjaciółka siostry Lucille – Delores). Ciekawostką jest fakt iż Al miał po 6 palców u każdej ręki a jego syn Jimi miał niezwykle długie palce.

Jefferson Airplane – amerykańska grupa rockowa powstała w 1965 i rozwiązana w 1973. Zespół był jedną z grup grających amerykańskiego psychodelicznego rocka, acid rocka i hipisowskiego folk rocka. Zespół ten powiązany był amerykańskim ruchem hippisowskim. Muzyka grupy charakteryzowała się długimi gitarowymi riffami oraz czystymi wokalami, z których na czoło wysuwał się egzaltowany śpiew wokalistki. Teksty grupy obracały się wokół anarcho-lewicowych i antywojennych ideologii popularnych pośród młodzieży amerykańskiej przełomu lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych. W swych tekstach zespół często nawiązywał także do przeżyć związanych z zażywaniem narkotyków i środków psychotropowych. Jeden z największych przebojów grupy White Rabbit, oparty na motywach opowieści Alicja w Krainie Czarów, w istocie dotyczył narkotycznego transu. Podobnym utworem jest jawny hymn na cześć marihuany Mexico, który został ocenzurowany i mimo wysokiej sprzedaży nie pokazywany był w oficjalnych rankingach popularności. Na początku lat siedemdziesiątych czołowi artyści tworzący grupę rozpoczęli swe kariery solowe, z czasem tracąc zainteresowanie wspólnym muzykowaniem. Doprowadziło to do rozpadu grupy. Na jej bazie powstały jednak dwie inne formacje – Hot Tuna i Jefferson Starship, który w późniejszych latach przeistoczył się w Starship. Grupa wystąpiła na obu słynnych festiwalach w Woodstock i Monterey.
Living Colour - grupa afroamerykańskich muzyków, powstała w 1984 r. w Nowym Jorku, grająca trudną do zaklasyfikowania mieszankę heavy metalu, rocka, free jazzu, funky, hip-hopu i innych stylów - określaną nieraz jako crossover.

Drzewo genealogiczne

Pierwsze występy

Pierwszym instrumentem muzyka była harmonijka ustna, którą dostał w 1947 roku. W wieku 15 lat kupił za 5 dolarów pierwszą akustyczną gitarę od znajomego swojego ojca. Zastąpiła ona kij od szczotki, na której udawał grę, a także jednostrunowe ukulele, znalezione przez ojca w miejscu pracy, na którym młody gitarzysta umiał zagrać kilka melodii.

Woodstock – nazwa festiwalu muzycznego, który odbył się w dniach 15, 16, 17 i 18 sierpnia 1969 na farmie M. Yasgura w Bethel koło Nowego Jorku. Jego hasłem było: Peace, Love and Happiness (pokój, miłość i szczęście), mimo tego, że festiwal nie był reklamowany w środkach masowego przekazu, przyciągnął ponad 500 tys. ludzi. Ten zaplanowany na trzy dni festiwal stał się pierwszym z wielkich zlotów młodzieżowych w latach 70.
First Rays of the New Rising Sun – pośmiertna kompilacja zawierająca 17 utworów Jimiego Hendriksa, wydana w 1997 roku przez Universal. Nagrana w 1970 i na przełomie 1969 i 1970 roku, jedynie nagranie "My Friend " pochodzi z innego okresu (z 1968 roku). Pierwotnie miał być czwartym studyjnym albumem Hendriksa, jednak pracę nad nim przerwała śmierć artysty. Kompozycje, które miały się na nim znaleźć, wydawano partiami wraz z innymi utworami na pośmiertnych kompilacjach. Znalazły się tu wszystkie utwory z The Cry of Love, 4 z Rainbow Bridge z 1971, i 3 z War Heroes z 1972 roku.

Latem 1959 roku dostał od ojca pierwszą elektryczną gitarę Supro Ozark 1560S (w kolorze białym), ale nie miał wzmacniacza. W tym samym roku jego jedynym słabym stopniem w szkole było "F" z muzyki. Według członków innych zespołów z Seattle Hendrix nauczył się większości akrobatycznych, scenicznych popisów (istotnych w tradycji bluesa i R&B), włączając w to grę na gitarze trzymanej za plecami, a także kaczy chód Chucka Berry'ego, od młodego muzyka Raleigha "Butcha" Snipesa, który był gitarzystą w lokalnym zespole The Sharps.

Wirtuoz (wł. virtuoso z łac. virtus - umiejętność, doskonałość) - wybitny instrumentalista, mistrz danego instrumentu. Muzyk zdolny pokonać najbardziej skomplikowane problemy techniczne. Wirtuozeria może się łączyć z pogłębioną interpretacją, często jednak stanowi cel sam w sobie. We współczesnej kulturze muzycznej począwszy od XIX wieku, umacnia się przeświadczenie o prymacie interpretacji artystów nad wirtuozerią. Charakteryzuje się doskonałym słuchem i wyczuciem rytmu.
Rainbow Bridge to wydany pośmiertnie album Jimiego Hendriksa, który ukazał się w październiku 1971 roku. Jest drugą studyjną kompilacją wydaną po jego śmierci, wyprodukowaną i zmiksowaną przez Eddiego Kramera, Mitcha Mitchella i Johna Jansena.

Grał w wielu miejscowych zespołach, czasami dając występy poza stanem Waszyngton i co najmniej jeden raz za granicą – w Vancouver. Był szczególnie zainteresowany Elvisem Presleyem, którego zobaczył na koncercie w Seattle w 1957 roku. Wczesne zainteresowanie bluesem wzięło się ze słuchania płyt Muddy'ego Watersa i B.B. Kinga, które należały do niewielkiej kolekcji ojca. Pierwszy występ gitarzysty odbył się z bezimiennym zespołem w podziemiach synagogi, z powodu zbyt dzikiej gry i popisów wyrzucono go zaraz po jego zakończeniu. Formalnie jego pierwszym zespołem byli The Velvetones, z którymi regularnie występował w Yessler Terrace, później dołączył do The Rocking Kings. Pierwszym występem grupy za który otrzymała wynagrodzenie (35 centów) był koncert w National Armory w Kent w Stanie Waszyngton. Po stracie gitary (pozostawiona na noc za kulisami, została skradziona), ojciec kupił mu nową, białego Silvertone Danelectro którego pomalował i podpisał imieniem swojej dziewczyny – Betty Jean.

Emerson, Lake and Palmer (ELP) - brytyjskie, progresywne trio rockowe. ELP powstało w roku 1970 jako supergrupa. Od 1998 zespół pozostaje w stanie hibernacji.
Śpiew - czynność polegająca na wytwarzaniu dźwięków o charakterze muzycznym za pomocą głosu. Każda osoba potrafiąca mówić potrafi też śpiewać, ponieważ śpiew pod wieloma względami jest jedynie formą przedłużonej mowy.

Hendrix ukończył szkołę średnią, jednak nie zdołał ukończyć Garfield High School (wyrzucono go w 1959), chociaż później, gdy stał się już sławny, został nagrodzony honorowym dyplomem uczelni, a w latach 90. XX w. jego popiersie umieszczono w szkolnej bibliotece.

Służba wojskowa

Hendrix miał problemy z prawem, dwukrotnie został ukarany za kradzież samochodu. Miał do wyboru: spędzenie dwóch lat w więzieniu lub zaciągnięcie się do armii. Zdecydował się na to drugie i został wcielony 31 maja 1961 roku. Po pobycie w obozie rekrutacyjnym (Ford Ord, Kalifornia) otrzymał przydział do 101. Dywizji Powietrznodesantowej, stacjonował w Fort Campbell w stanie Kentucky. Został zwolniony po urazie kręgosłupa jakiego doznał podczas 26. skoku spadochronowego. Opuścił wojsko 2 lipca 1962 roku.

Rickenbacker, właściwie Rickenbacker International Corporation (RIC) – pierwszy na świecie producent gitar elektrycznych z siedzibą w Santa Ana w Kalifornii istniejący do dnia dzisiejszego. Korporacja rozwinięta z przedsiębiorstwa założonego w celu tworzenia i produkcji instrumentów całkowicie opartych na podzespołach elektronicznych, oraz produkującego wzmacniacze. Przedsiębiorstwo założyli w 1931 roku Adolph Rickenbacker i George Beauchamp. "Rickenbacker Electro Instruments" wyprodukowała pierwsze nowoczesne gitary elektryczne. Historia RIC sięga 76 lat w interesie muzycznym. Gitarę tej firmy posiadał m.in John Lennon, George Harrison. Gitarą basową Rickenbackera posługiwał się chociażby Cliff Burton czy Paul McCartney, do dziś używa ich Lemmy Kilmister.
Isle of Wight – wyspa należąca do archipelagu Wysp Brytyjskich, oddzielona od brytyjskiego wybrzeża cieśniną Solent. Kształtem przypomina romb o wymiarach 26 na 39 kilometrów i powierzchni 381 km². Również hrabstwo Anglii ze stolicą w Newport.

Początki kariery

Chitlin' Circuit

Po zwolnieniu z armii Hendrix i poznany w wojsku przyjaciel Billy Cox przenieśli się w pobliże Clarksville w stanie Tennessee, gdzie założyli zespół The King Kasuals. Dawali głównie mało dochodowe koncerty. Następnie przenieśli się do Nashville na Jefferson Street, tradycyjnego centrum lokalnej czarnej społeczności i muzyków grających R&B. Występowali razem z Larrym Lee (zastąpił gitarzystę Alphonso Younga) w klubie "Del Morocco". Hendrix i Cox wynajmowali mieszkanie nad salonem urody "Joyce". Przez następne dwa lata występował na południu Stanów w lokalach przeznaczonych dla czarnej publiczności (Chitlin' Circuit), grając w tle z różnymi muzykami i zespołami jak np.: Chuck Jackson, Slim Harpo, Tommy Tucker, Sam Cooke i Jackie Wilson. Chitlin' Circuit był dla niego ważnym etapem kariery, zdefiniował jego styl oparty na bluesie. Sfrustrowany doświadczeniami z południa zdecydował się spróbować szczęścia w Nowym Jorku. W styczniu 1964 przybył do hotelu "Theresa" w Harlemie, gdzie wkrótce zaprzyjaźnił się z Lithofayne Pridgeon (jego późniejszą dziewczyną, znaną jako Faye) oraz Arturem i Albertem Allenem, bliźniakami (znanymi dziś jako Taharqa i Tunde-Ra Aleem). W lutym 1964 zdobył pierwszą nagrodę (25 dolarów) w amatorskim konkursie dla gitarzystów w Teatrze Apollo. Wiosną 1964 roku w Atlancie Hendrix (występujący jako Maurice James) został zatrudniony przez Little Richarda, miał nagrywać i występować z zespołem The Royal Company.

Inkarnacja (z łac.: incarnatio; od incarnare, gdzie caro – ciało, mięso) – w religiach dharmicznych jest to jedno z wcieleń przyjmowanych przez żywą istotę (duszę) w cyklu samsary.
Don Alan "D. A." Pennebaker (ur. 15 lipca 1925 w Evanston, Illinois) – amerykański reżyser filmów dokumentalnych. Polityka oraz różne rodzaje sztuki (zwłaszcza muzyka pop) to główne tematy jego dzieł.

Brał udział w nagrywaniu singla ''I Don't Know What You've Got, But It's Got Me" wydanego przez Vee Jay Records, wystąpił też pierwszy raz w TV na kanale piątym. Na krótko opuścił Little Richarda i dołączył do Ike'a Turnera i Tiny Turner, ale szybko wrócił do zespołu The Royal Company. Kilka miesięcy później został zwolniony lub sam odszedł (nie pojawił się w autobusie, którym muzycy wyjeżdżali w trasę). Następnie był zatrudniony jako nowy gitarzysta The Isley Brothers i wziął udział w tournée po kraju, które obejmowało też występy na południu w Chitlin' Circuit. Odbył swoją pierwszą sesję w studiu, nagrywając z grupą dwuczęściowy singel "Testify". W Nashville opuścił zespół, aby pracować z Georgeous George Odellem, biorąc udział w trasie, której gwiazdą był Sam Cooke. Później w 1965 roku przyłączył się do nowojorskiego zespołu Curtis Knight and The Squires (Knighta spotkał na korytarzu hotelu "America" w okolicach Times Square, gdzie obaj mieszkali). Hendrix był w trasie z Joeyem Dee and The Starliters, zanim powrócił do The Squires w Nowym Jorku.

Alabama – stan w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych, położony nad Zatoką Meksykańską. Obszar nizinny, od północnego wschodu ograniczony wyżyną Cumberland, od północnego wschodu górami Appalachy. Na północy sąsiaduje ze stanem Tennessee, na wschodzie z Georgią, na południu z Florydą, na zachodzie z Missisipi.
Crash Landing – piąty wydany pośmiertnie studyjny album Jimiego Hendriksa, a zarazem pierwszy wyprodukowany przez producenta Alana Douglasa. Wokół płyty narosło wiele kontrowersji, ponieważ Douglas, mając niedokończone i uszkodzone nagrania Hendriksa, postanowił wyciąć fragmenty złej jakości, zastępując je zupełnie nowymi partiami, nagranymi przez anonimowych muzyków sesyjnych. Wielu fanów i krytyków muzycznych odczuwa niechęć do tej pozycji. Douglas uważał siebie za współtwórcę pięciu z ośmiu utworów. Crash Landing mimo kontrowersji okazała się wielkim sukcesem, zajęła 5. miejsce w USA i 35. w Wielkiej Brytanii co było najlepszym wynikiem od ukazania się albumu The Cry of Love.

Greenwich Village

15 października 1965 podpisał trzyletni kontrakt z producentem Edem Chalpinem otrzymując 1 dolara i 1% zysków z nagrań stworzonych z Curtisem Knightem. Nie poinformował jednak producenta o tym, że w lipcu związał się z wytwórnią Sue Records należącą do Juggy'ego Murraya. Efektem umowy z Chalpinem było ukazanie się na początku 1966 roku singli "How Would You Feel"/"Welcome Home" oraz "Hornet's Nest"/"Knock Yourself Out" wydanych przez RSVP Records, niewielką nowojorską wytwórnię.

Paul Daniel "Ace" Frehley (ur. 27 kwietnia 1951 w Nowym Jorku) – amerykański gitarzysta rockowy, były muzyk zespołu Kiss. Tworzy pod wpływem muzyki Jimiego Hendriksa.
Noel David Redding – (ur. 25 grudnia 1945 w Folkestone w Anglii, zm. 11 maja 2003 w Country Cork w Irlandii) - angielski gitarzysta rockowy, sławę uzyskał grając jako basista w The Jimi Hendrix Experience.

W 1966 roku uczestniczył w sesjach z Kingiem Curtisem, Rayem Sharpe, Lonniem Youngbloodem, The Icemen, Jimmym Normanem i Billym Lamontem. Stworzył swój własny zespół Jimmy James and the Blue Flames składający się z Randy'ego Palmera (bas), Danny'ego Caseya (perkusja) i piętnastoletniego gitarzysty Randy'ego Wolfe'a nazwanego przez Hendrixa Randy California, później gitarzysty grupy Spirit. Grali w kilku miejscach w Nowym Jorku, m.in. Cafe Wha na rogu MacDougal Street i Minetta Street w Greenwich Village. Jego ostatnie występy odbyły się w "Cafe au Go Go", gdzie występował między innymi z Johnem Hammondem jr.

OBE Lulu Kennedy-Cairns (wł. Marie McDonald McLaughlin Lawrie; ur. 3 listopada 1948 w Lennoxtown, East Dunbartonshire, Szkocja), najbardziej znana pod scenicznym imieniem Lulu – szkocka piosenkarka, kompozytorka, modelka, aktorka i osobowość telewizyjna.
Fender Jaguar - gitara elektryczna marki Fender, jeden ze standarowych modeli firmy, charakterystyczny z powodu kształtu i zastosowanego układu elektrycznego.

Na początku 1966 roku w "Cheetah Club" Linda Keith, dziewczyna Keitha Richardsa zaprzyjaźniona z Hendrixem, poleciła go menedżerowi The Rolling Stones Andrew Loog Oldhamowi a później producentowi Seymourowi Steinowi. Żaden z nich nie zainteresował się gitarzystą. Później Keith przedstawiła go Chasowi Chandlerowi, byłemu basiście The Animals, który poszukiwał utalentowanych muzyków. Będąc pod wrażeniem umiejętności młodego artysty, zaproponował, że wraz ze swoim wspólnikiem Michaelem Jefferym zostanie jego menedżerem i producentem. Hendrix przyjął propozycję i wybrał się razem ze swoimi nowymi menedżerami do Londynu, gdzie zorganizowano przesłuchania muzyków, którzy mogliby do niego dołączyć i utworzyć nowy zespół. Wybrano wówczas gitarzystę Noela Reddinga, który miał grać na gitarze basowej. W drodze dalszej selekcji do zespołu dołączył także perkusista Mitch Mitchell. 11 października trzej muzycy podpisali kontrakty z duetem Jeffery – Chandler, kontrakt z wytwórnią Sue Records został odkupiony od Juggy'ego Murraya, Chalpin wolał natomiast poczekać, aż wartość muzyka wzrośnie. W listopadzie 1967 PPX Industries (Chalpin) i Capitol Records zawarły porozumienie, na mocy którego wydano począwszy od grudnia 1967 płyty Get That Feeling, Flashing i wiele innych zawierających nagrania demo z okresu współpracy Hendrixa z Curtisem Knightem. To menedżerowie zasugerowali Hendrixowi zmianę pseudonimu z Jimmy na Jimi a także nazwę dla nowej grupy – The Jimi Hendrix Experience.

"All Along the Watchtower" ("Naokoło strażnicy") to utwór napisany i skomponowany przez artystę folkowego, Boba Dylana w 1967 roku. W 2004 utwór został sklasyfikowany na 48. miejscu listy 500 utworów wszech czasów wg magazynu Rolling Stone. W sierpniu 1974 r. piosenka została wydana jako kolejny singiel Dylana.
Albert King (ur. 25 kwietnia 1923, zm. 21 grudnia 1992) – amerykański gitarzysta i wokalista bluesowy. Jeden "trzech króli bluesa" (wraz z B.B. Kingiem i Freddiem Kingiem). Z powodu swej wagi (118 kg) nazywany "The Velvet Bulldozer".

The Jimi Hendrix Experience

Osobny artykuł: The Jimi Hendrix Experience.

Po dotarciu do Londynu Chas Chandler przedstawił Hendrixa Pete'owi Townshendowi i Ericowi Claptonowi, z którymi ten szybko się zaprzyjaźnił. W pierwszych dniach pobytu w Anglii, nie mając jeszcze perkusisty, często jamował z Reddingiem i z innymi muzykami w londyńskich klubach np. z Alexisem Kornerem, Hughie Flintem, Alexem Harveyem, Cliffem Bartonem czy też Brianem Augerem w "Blaises Club", kiedy Johnny Hallyday zaoferował mu występ w roli supportu na jego tournée we Francji. 1 października zagrał z grupą Cream, wykonując utwór "Killing Floor", poprzedzając jej właściwy występ w Central London Polytechnic.

Harmonijka ustna to instrument muzyczny z grupy idiofonów dętych blaszanych. Dźwięk wydobywa się podczas ruchu powietrza w szczelinach, przy których znajdują się metalowe blaszki zwane stroikami (pot. języczki), które wprawione w drgania wydają dźwięki zależne od ich długości. Harmonijka ustna była pierwszym instrumentem Jimiego Hendriksa.
Robert Alan Krieger (ur. 8 stycznia 1946 w Los Angeles) – amerykański gitarzysta, członek grupy The Doors. Autor takich piosenek grupy jak "Light My Fire", "Love Me Two Times", "Touch Me" i "Love Her Madly".

Gitarzysta mieszkał początkowo z Chasem Chandlerem w Hyde Park Towers, a następnie w mieszkaniu, które należało wcześniej do The Beatles – przy Montague Square 34. Na początku października 1966 powstało The Jimi Hendrix Experience w składzie: Jimi Hendrix (gitara), Noel Redding (bas), Mitch Mitchell (perkusja). Zespół zadebiutował krótkim tournée we Francji, dając koncerty w Evreux (13 października), Nancy (14 października), Villerupt (15 października) i w paryskiej Olympii (18 października), przed koncertami Johnny'ego Hallydaya.

Borneo – wyspa w Azji Południowo-Wschodniej. Największa wyspa Archipelagu Malajskiego, trzecia pod względem wielkości na świecie po Grenlandii i Nowej Gwinei. Jedna z Wielkich Wysp Sundajskich.
Edward Lodewijk "Eddie" Van Halen (ur. 26 stycznia 1955 w Nijmegen) – amerykański gitarzysta-wirtuoz i klawiszowiec rockowy pochodzenia holenderskiego, jeden z założycieli zespołu hardrockowego Van Halen (do 1974 pod nazwą Mammoth). Tworzy pod wpływem muzyki Jimiego Hendriksa.

Następnie grupa wróciła do Londynu, gdzie występowała między innymi w takich klubach jak: "Marquee", "Scotch of St. James", "Blaises", "Bag O'Nails", "Cromwellian", a także w prestiżowych programach brytyjskiej TV "Ready, Steady, Go" i "Top of the Pops", gdzie po raz pierwszy pojawiła się w grudniu 1966, wykonując "Hey Joe". Na koncerty The Experience przychodzili: The Beatles, The Rolling Stones, The Who czy Eric Clapton. 11 stycznia na dwóch występach w Bag O'Nails byli także: Jeff Beck, Jimmy Page, The Hollies, The Animals, The Small Faces, Terry Reid i inni. Pierwszy singel "Hey Joe"/"Stone Free" został wydany 2 grudnia 1966 roku przez Polydor Records. Utwór "Stone Free" był pierwszą kompozycją Hendrixa w The Experience. Angielskie tabloidy zaczęły nazywać go "Wild Man of Borneo" ("Dziki człowiek z Borneo") i "Mau Mau". Drugi singel zespołu "Purple Haze"/"51st Anniversary" został wydany 17 marca przez Track Records, tak jak trzeci "The Wind Cries Mary"/"Highway Chile", który ukazał się w sprzedaży 4 maja 1967. Wszystkie zajęły miejsca w pierwszej dziesiątce na brytyjskich listach przebojów. 31 marca Jimi Hendrix po raz pierwszy podpalił swoją gitarę.

PolyGram – holenderska wytwórnia płytowa, istniejąca w latach 1945-1999 (oficjalny znak handlowy w latach 1972-1999), kontrolowana przez Philips Records, oddział firmy Philips. Wytwórnia działała nieprzerwanie przez ponad dwadzieścia lat, w tym na rynku polskim (jako PolyGram Polska), w maju 1998 została sprzedana spółce Seagram i połaczona z MCA Records w celu ponownego sformowania Universal Music Group.
Wisznu (hindi: विष्णु) – jeden z najpopularniejszych dewów w hinduizmie, Bóg jedyny w wisznuizmie (największym wyznaniu hinduistycznym). Jeden z Trimurti (trójcy hinduistycznej) tworzonej wraz z Brahmą i Śiwą. Symbolizuje utrzymujący aspekt Boga, najczęściej identyfikowany z dwoma swoimi Awatarami: Kryszną i Ramą.

Are You Experienced

Osobny artykuł: Are You Experienced.

W 1967 roku zespół dawał koncerty w Anglii, nagrywając jednocześnie swoją debiutancką płytę Are You Experienced, nad którą pracował w kilku studiach takich jak DeLane Lea Studios, CBS, a także później, w Olympic Studios. To właśnie od sesji w studiach Olympic rozpoczęła się długotrwała współpraca (do śmierci artysty) z inżynierem dźwięku Eddiem Kramerem. Are You Experienced został wydany w dwóch wersjach, brytyjskiej (rozpowszechnianej w Europie), która ukazała się 12 maja 1967 i była dystrybuowana przez Track Records i amerykańskiej, wydanej 1 września 1967 przez Reprise Records.

Jack Casady (ur. 13 kwietnia 1944 w Waszyngtonie) – amerykański muzyk rockowy, basista związany z gatunkami acid rock, psychodeliczny rock i blues rock. Przez wiele lat grał w zespole Jefferson Airplane. Wraz z kolegą z tej formacji, Jormą Kaukonenem, założył także blues rockowy zespół Hot Tuna. W 1968 roku brał gościnnie udział w nagrywaniu albumu Electric Ladyland Jimiego Hendriksa. Wystąpił też z Hendriksem 10 października 1968 r. w Winterland w San Francisco, gdzie grał na basie podczas pierwszego występu w utworach Killing Floor i Hey Joe, a także w Oakland 27 kwietnia 1969 r., gdy zagrał na basie w utworze Voodoo Child (Slight Return).
George "Buddy" Guy (ur. 30 lipca 1936) – pięciokrotny laureat nagrody Grammy, amerykański gitarzysta i wokalista bluesowy i rockowy. Przedstawiciel bluesa chicagowskiego. Historia jego sukcesu rozpoczęła się w małym miasteczku Lettsworth w Luizjanie. George "Buddy" Guy był jednym z kilkorga dzieci Sama i Sabel Guyów. Na gitarze nauczył się grać samodzielnie. Wybrał bluesa, muzykę, w której ideą jest improwizacja a dźwięki płyną prosto z serca.

Wersja brytyjska zaczyna się od "Foxy Lady", a amerykańska od "Purple Haze". Amerykańskie wydanie nie zawiera kompozycji "Red House", "Can You See Me", "Remember", w zamian za to oferuje wspomniane "Purple Haze", a także "Hey Joe" i "The Wind Cries Mary". Inne były nawet okładki, tę amerykańską zaprojektował Karl Ferris (zdjęcie zostało wykonane w Kew Gardens). Album odniósł sukces, w Wielkiej Brytanii zajął drugie miejsce na liście najpopularniejszych płyt tuż za Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band zespołu The Beatles.

Rolling Stone Magazine – czasopismo założone w 1967 r. w San Francisco przez Janna Wennera i Ralpha J. Gleasona, jako organ ideowy kultury, a przede wszystkim muzyki hippisowskiej.
Jack Bruce, właśc. John Simon Bruce (ur. 14 maja 1943 w Bishopsbriggs), brytyjski kompozytor, wokalista i basista zespołu Cream. Uczestniczył także w nagraniach płyt m.in. Johna Mayalla, Lou Reeda, Franka Zappy, Charliego Wattsa z The Rolling Stones i Billa Warda z Black Sabbath.

Hendrix występujący w Sztokholmie, 24 maja 1967

4 czerwca w londyńskim teatrze Saville Experience dał swój ostatni występ w Anglii przed amerykańskim debiutem. Koncert był przedsięwzięciem zorganizowanym przez Briana Epsteina, menedżera The Beatles. Wśród publiczności byli Paul McCartney, George Harrison, Eric Clapton, Jack Bruce, Spencer Davis i Lulu. Swój występ rozpoczęli od utworu The Beatles "Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band", pochodzącego z albumu o tym samym tytule, wydanego 1 czerwca. Paul McCartney stwierdził po koncercie, że był to najlepszy występ Hendrixa, jaki widział.

Elmore James (ur. 18 stycznia 1918, zm. 24 maja 1963) - amerykański muzyk bluesowy, innowacyjny gitarzysta i kompozytor. Autor wielu standardów gatunku. Znany jako "król gitary slide".
The Beatles – zespół rockowy z Liverpoolu, istniejący od 1960 (jako The Quarry Men od 1957) do 1970. Według RIAA, jego członkowie są najpopularniejszymi muzykami wszech czasów. W historii amerykańskiego rynku fonograficznego nikt nie sprzedał od nich więcej płyt.

Festiwal w Monterey

Osobny artykuł: Festiwal w Monterey.

Chociaż zespół cieszył się popularnością w Europie, był zupełnie anonimowy w USA. Dopiero kiedy Paul McCartney, Andrew Loog Oldham i Derek Taylor zarekomendowali grupę organizatorom Festiwalu w Monterey, zespół dał się poznać szerszej publiczności w Ameryce. Występ na Festiwalu został sfilmowany przez D. A. Pennebakera i był następnie wyświetlany w kinach w całym kraju. Przed wyjściem na scenę Hendrix został zapowiedziany przez zaprzyjaźnionego z nim Briana Jonesa. Rozpoczął występ remakiem utworu Howlin' Wolfe'a "Killing Floor". Na zakończenie utworu "Wild Thing", a także całego występu podpalił, a następnie roztrzaskał swoją gitarę na scenie. Swoją grą na festiwalu w Monterey rozsławił grupę na całą Amerykę. Po zakończeniu festiwalu zespół dał serię koncertów w Fillmore West w San Francisco, zastępując grupę Jefferson Airplane. Hendrix poznał w tym czasie Stephena Stillsa, a także zaprzyjaźnił się z Buddym Milesem, którego spotkał już wcześniej, podczas występów z The Isley Brothers. Miles poznał go z Devon Wilson – czarnoskórą prostytutką, która później została jego przyjaciółką (poświęci jej utwór "Dolly Dagger" z 1970 roku). Zespół dał też koncerty na dachu ciężarówki w Golden Gate Park i klubie "Whiskey a Go Go". Wkrótce po tym wziął udział w letnim tournée popularnej grupy The Monkees w roli jej supportu. 19 sierpnia ukazał się na angielskim rynku singel "Burning of the Midnight Lamp"/"The Stars That Play With Laughing Sam's Dice" (zamiarem autora była możliwość odczytania nazwy w następujący sposób: "The STP With LSD" – otrzymywało się w ten sposób nazwy dwóch narkotyków). Singiel ten był pierwszym który nie znalazł się w pierwszej dziesiątce najlepiej sprzedających się płyt.

Flying V - gitara elektryczna produkowana przez firmę Gibson Guitar Corporation, o charakterystycznym kształcie litery V. Premiera miała miejsce w 1958 roku, w 1959 z uwagi na małe zainteresowanie gitarę wycofano z produkcji. Dopiero później zostały docenione i od 1967 ponownie trafiły do produkcji, trwającej do chwili obecnej.
Isle of Wight Festival (ang. Festiwal na Wyspie Wight) odbywał się w latach 1968–1970 pod koniec sierpnia na wyspie Wight w Anglii. Ewoluował z początkowo imprezy jednodniowej (31.08.1968) ok. 10 tys. widzów, przez dwudniową (30–31.08.1969) ok. 150 tys. widzów, do pięciodniowej (26–30.08.1970). Każdy ze wspomnianych koncertów był organizowany w innym miejscu. Najbardziej znaną edycją festiwalu jest ta z 1970 roku która zgromadziła 600 tys. widzów, którzy podziwiali takie gwiazdy jak: Jimi Hendrix (to jeden z jego ostatnich koncertów, umarł 18 września), Miles Davis, The Who, The Doors, Procol Harum, The Moody Blues, Joan Baez.

Axis: Bold as Love

Osobny artykuł: Axis: Bold as Love.

Wydana w Wielkiej Brytanii 1 grudnia 1967 a w USA 15 stycznia 1968 płyta Axis: Bold as Love została nagrana w studiach Olympic. Jest to pierwszy album Hendrixa, który został stworzony przy użyciu gitary nastrojonej o pół tonu niżej i wykorzystaniu pedału wah-wah, przy nagrywaniu utworu "Bold as Love" inżynierowie dźwięku Eddie Kramer i George Chkiantz wykorzystali efekt przejścia (phasing effect), aby odtworzyć dźwięk jaki gitarzysta usłyszał we śnie. Od początku pracy nad debiutancką płytą do końca pracy nad Axis minął zaledwie rok. Już po ukończeniu nagrywania Hendrix zostawił taśmy zawierające stronę "A" nowego albumu na tylnym siedzeniu taksówki. Mimo tego Eddie Kramer w ciągu jednego dnia odtworzył brakującą stronę z nagrań zarejestrowanych podczas ostatnich sesji studyjnych. Na producencie ciążyła presja wydania płyty w okresem świątecznym, cel ten ostatecznie został zrealizowany. Basista grupy Experience Noel Redding uważał tę płytę za swoją ulubioną, Hendrix nie był natomiast w pełni zadowolony z efektu końcowego. Z utworów zamieszczonych na Axis: Bold as Love tylko "Spanish Castle Magic" było regularnie wykonywane podczas koncertów i sporadycznie "Little Wing". Okładkę albumu przedstawiającą członków grupy jako różne inkarnacje boga Wisznu zaprojektowali Roger Law i David King.

Buddy Miles właściwie George Miles (ur. 5 września 1947 w Omaha, zm. 26 lutego 2008 w Austin) – amerykański muzyk, perkusista, wokalista, współzałożyciel zespołu Band of Gypsys. Miles współpracował m.in. z takimi muzykami jak Jimi Hendrix, Carlos Santana, Billy Cox czy John McLaughlin. Grał też w "Electric Flag" z którym wystąpił na Festiwalu w Monterey w 1967 roku i w "The Buddy Miles Express".
Charles Edward Anderson Berry, znany jako Chuck Berry (ur. 18 października 1926 w St. Louis) – amerykański muzyk, kompozytor piosenek, wokalista, gitarzysta, indywidualność sceniczna. Jest powszechnie uważany za jednego z najwybitniejszych pionierów rock and rolla. W 2003 pojawił się na 6. miejscu listy 100 największych gitarzystów wszech czasów magazynu "Rolling Stone".

Amerykańskie wojaże

Do końca 1967 zespół występował w Anglii, wziął też udział w tournée po Szwecji. Podczas pobytu w Skandynawii Hendrix spotkał Bo Ingvara Hanssona i Jana Hugona Carlssona znanych jako duet Hansson & Carlsson, zaowocowało to włączeniem ich kompozycji, utworu "Tax Free", do repertuaru scenicznego Hendrixa. Później nagrał również własną wersję, która ukazała się na pośmiertnych kompilacjach War Heroes i South Saturn Delta. W 1968 roku 10 miesięcy występował w Stanach Zjednoczonych, a także koncertował w Europie. 4 stycznia podczas trwania tournée w Szwecji, między dwoma występami w Göteborgu odurzony alkoholem gitarzysta zdemolował swój pokój hotelowy. Incydent ten skończył się interwencją policji, karą 475 funtów i pokryciem kosztów wyrządzonych szkód. Do końca stycznia w USA sprzedano ponad milion kopii Are You Experienced?. 29 stycznia wystąpił w paryskiej Olympii. Praktyka korzystania z połączeń lotniczych sprawiła, że odległości przestały się liczyć i nie były one kryterium branym pod uwagę w trakcie ustalania dat poszczególnych koncertów. Zamiast dać np. serię koncertów w jednym stanie i przenieść się do innego, grupa była wysyłana przez kierownictwo (Michael Jeffery i Chas Chandler) do miejsc rozproszonych po całych Stanach, a także do Kanady.

Ukulele − odmiana gitary o niewielkich rozmiarach i czterech strunach. Gra się palcami lub z użyciem kostki (piórka), zwykle używana jako instrument akompaniujący.
Allobarbital (czyli Dial, Dwuallyl) – organiczny związek chemiczny, pochodna kwasu barbiturowego o profilu działania zależnym od dawki – uspokajającym lub nasennym i średnim czasie działania. Zsyntetyzowany w roku 1912 przez Ernesta Preiswerka i Ernesta Grethera. Dawniej posiadał zastosowanie jako lek uspokajający, nasenny oraz przeciwdrgawkowy. Samodzielnie jest obecnie praktycznie nie stosowany.

W marcu Hendrix jamował w klubie Steve'a Paula "The Scene" wraz z Jimem Morrisonem, Buddym Milesem i Johnnym Winterem, ukazało się wiele bootlegów zawierających ten występ. 19 kwietnia Track Records wydał w Wielkiej Brytanii Smash Hits. 6 lipca wystąpił na festiwalu w Woburn, był to jego jedyny koncert w Anglii w 1968 roku oprócz czerwcowego występu w telewizyjnym programie "It Must Be Dusty!". Festiwal zgromadził 14-tysięczną widownię. W 1968 "New York Times" nazywa go "Czarnym Elvisem".

Wah-wah (lub tzw. kaczka) - podłogowy efekt gitarowy z rodziny pedałów ekspresji do gitar elektrycznych i gitar basowych, charakteryzujący się możliwością zmiany parametrów jego działania w czasie grania, kiedy ręce gitarzysty są zajęte. Wah-wah to filtr obwiedni, w oryginalnej postaci było to urządzenie do regulacji szerokości pasma przenoszenia, dodatkowo jednak urządzenie potrafi wzbogacić brzmienie o charakterystyczny efekt "mówienia" gitary, stąd też nazwa samego efektu.
Ezy Ryder - utwór Jimiego Hendriksa wydany po raz pierwszy na płycie The Cry of Love w 1971 roku. W 1997 roku został wydany powtórnie na płycie First Rays of the New Rising Sun.

Electric Ladyland

Osobny artykuł: Electric Ladyland.

16 września w USA i 25 października w Wielkiej Brytanii wydano podwójny album Electric Ladyland, nagrywany w studiach Olympic w Londynie i Record Plant w Nowym Jorku, trzeci i ostatni w historii zespołu. W nagrywaniu płyty wspierało Hendrixa wielu zaproszonych muzyków, m.in.: Buddy Miles, Steve Winwood, Jack Casady, Dave Mason czy Chris Wood. W trakcie pracy Chandler i Redding sfrustrowali się perfekcjonizmem Hendrixa, który przeciągał sesje w nieskończoność (utwór "Gypsy Eyes" był nagrywany 43 razy), a także osobami obecnymi w studiu, które uniemożliwiały pracę, rozpraszały Hendrixa i dostarczały mu narkotyki. Chandler chciał powtórzyć sukces dwóch pierwszych albumów, nagranych stosunkowo szybko (i tanio), a które okazały się wielkim sukcesem.

Yngwie Malmsteen, właściwie Lars Yngve Johann Lannerbäck (ur. 30 czerwca 1963 w Sztokholmie) – szwedzki gitarzysta heavymetalowy, kompozytor, autor tekstów.
Are You Experienced – debiutancka płyta zespołu The Jimi Hendrix Experience. Wydana w Anglii 12 maja 1967 i USA 1 września 1967. Album znalazł się na 15 miejscu na liście 500 albumów wszech czasów według magazynu Rolling Stone jako najwyżej sklasyfikowana płyta Jimiego Hendriksa.

Mitch Mitchell powiedział później, że Chas chętnie powoływał się na przykład "The House of the Rising Sun" – utworu, który został nagrany za pierwszym podejściem, kosztem 10 dolarów, a sprzedał się w milionach egzemplarzy. Hendrix natomiast uparcie cyzelował każdy dźwięk i eksperymentował z brzmieniem uzyskiwanym w studiu. Jego pierwsze dwie płyty składały się głównie z krótkich, maksymalnie czterominutowych kompozycji mających strukturę piosenki popowej, na Electric Ladyland wbrew woli Chandlera nastąpiło zerwanie z tym schematem, na przykład w utworach "1983... (A Merman I Should Turn to Be)" i "Voodoo Chile", trwających odpowiednio 14 i 15 minut. W połowie 1968 roku Chandler odsprzedał swoje udziały w The Experience Michaelowi Jeffery'emu za 300 tys. dolarów.

Peter Dennis Blandford („Pete”) Townshend (ur. 19 maja 1945 w Chiswick, Londyn) – angielski gitarzysta rockowy, wokalista, tekściarz i kompozytor najbardziej znany jako gitarzysta i autor tekstów zespołu The Who.
James Byron Dean (ur. 8 lutego 1931, zm. 30 września 1955) – amerykański aktor filmowy, telewizyjny i teatralny, dwukrotnie nominowany do Oscara. Niedługo po swojej śmierci stał się ikoną popkultury (początkowo w Stanach Zjednoczonych, później także w innych krajach), jak również światowego kina oraz nonkonformistycznej postawy życiowej. Przyczyniła się do tego przede wszystkim rola zbuntowanego nastolatka Jima Starka w filmie Buntownik bez powodu. Pozostałe dwie znaczące produkcje z jego udziałem, Na wschód od Edenu i Olbrzym, chociaż wszystkie powstały w okresie, gdy aktor dopiero zdobywał sławę, umocniły jego status w kulturze masowej, który przypieczętowała nagła śmierć Deana w wieku zaledwie 24 lat. Jest pierwszą osobą, która otrzymała pośmiertnie nominację do Oscara w kategorii najlepszy aktor i jedyną, która otrzymała ją dwukrotnie (kilka osób zdobyło więcej niż jedną pośmiertną nominację, ale w różnych kategoriach).

W trakcie pracy relacje pomiędzy gitarzystą a basistą The Experience uległy znacznemu pogorszeniu. Doszło nawet do sytuacji, w której Redding wyszedł ze studia w trakcie pracy nad utworem "All Along the Watchtower", zmuszając tym samym Hendrixa do nagrania partii basowych. Album okazał się wielkim sukcesem, zajął 1 miejsce w USA i 5 w Wielkiej Brytanii. Zdjęcie gitarzysty, które zostało wykorzystane na okładce amerykańskiej wersji, wykonano podczas występu w Hunter College w Nowym Jorku 2 marca 1968. Liczne kontrowersje wzbudziło inne zdjęcie, przedstawiające 21 nagich kobiet wykorzystane jako okładka albumu w Wielkiej Brytanii. Wiele sklepów odmówiło sprzedaży płyty bądź też rozprowadzało ją w papierowych torbach. 10, 11, 12 października zespół Hendrixa występował w Winterland w San Francisco, dając dwa koncerty dziennie.

Lawrence H. Lee, Jr. znany jako Larry Lee (ur. 7 marca 1943, zm. 30 października 2007) – amerykański gitarzysta znany ze swojej współpracy z Jimim Hendriksem oraz Alem Greenem, wraz z zespołem Hendriksa Gypsy Sun and Rainbows wystąpił na festiwalu Woodstock 18 sierpnia 1969, gdzie grał na gitarze rytmicznej, uczestnik wojny w Wietnamie.
Jonny Lang (właśc. Jon Gordon Langseth, ur. 29 stycznia 1981 w Fargo) – amerykański gitarzysta i wokalista bluesowy, nazywany cudownym dzieckiem i wirtuozem gitary.

Rozpad The Experience

Po roku spędzonym w Stanach Hendrix wrócił do Anglii i wraz ze swoją dziewczyną Kathy Etchingham wynajął mieszkanie przy Brook Street w zachodnim Londynie. 4 stycznia 1969 wziął udział w "Happening for Lulu" programie brytyjskiej TV BBC nadawanym na żywo. Zagrał wówczas "Voodoo Child (Slight Return)" i "Hey Joe", które nagle przerwał po czym wykonał własną wersję "Sunshine of Your Love" zadedykowaną grupie Cream, łącznie przedłużył czas przewidziany na występ o 1 minutę i 46 sekund co spowodowało panikę wśród pracowników BBC.

Reprise Records - wytwórnia założona w 1960 roku przez Franka Sinatrę, w celu zwiększenia wolności i niezależności w wydawaniu swoich nagrań. Inni członkowie Rat Pack – Dean Martin i Sammy Davis, Jr., także przenieśli się do tej wytwórni. Redd Foxx wydawał w niej swoje nagrania w czasach, kiedy nie była ona jeszcze tak znana. Reprise Records została sprzedana Warner Bros. Records na początku 1963 r. Wydawała w Stanach płyty Jimiego Hendriksa. Dziś swoje płyty nagrywają w niej takie zespoły jak Green Day, Disturbed, The Used czy My Chemical Romance.
Tabloid (z ang. tabloid), brukowiec, bulwarówka – typ gazety, przeważnie dziennika. Także specjalny format edycyjny (ok. 37-40 cm x ok. 27-30 cm).

W styczniu koncertował w Skandynawii i Niemczech. 9 stycznia dwukrotnie w Konserthuset w Sztokholmie, pierwszy występ zadedykował Szwedce Ewie Sundqvist. 18 i 24 lutego wystąpił w Royal Albert Hall w Londynie; oba występy były filmowane, lecz ich wizualny zapis nie ukazał się do dziś. Wydarzeniem poprzedzającym drugi występ był debiut grupy Fat Matress, której gitarzystą był Noel Redding, równocześnie basista w Experience. 18 kwietnia po koncercie w Memphis Hendrix spotkał się z Billym Coksem i omawiał z nim możliwość wspólnej gry w niedalekiej przyszłości. Począwszy od 21 kwietnia zaczęli grać w studiu razem z innymi muzykami, np. Buddym Milesem, niezależnie od grupy Experience. 3 maja na lotnisku w Toronto Hendrix został zatrzymany pod zarzutem posiadania narkotyków, w jego bagażu znaleziono heroinę i haszysz, które znajdowały się w paczce, jaką przyjął od fana nieświadomy jej zawartości. Po wpłaceniu kaucji w wysokości 10 tys. dolarów został wypuszczony, a 15 grudnia uniewinniony przez sąd. 20 maja nagrywa wraz ze Stephenem Stillsem, Buddym Milesem i Johnem Sebastianem utwór "Live and Let Live" który znalazł się na płycie Timothy'ego Leary You Can Be Anyone This Time Around wydanej w 1970 roku. Odbył tournée po Stanach, występując między innymi w Los Angeles Forum 26 kwietnia 1969, Madison Square Garden 18 maja, San Diego Sports Arena 24 maja, oraz na Newport Festival w Devonshire Downs na przedmieściach Los Angeles, gdzie wystąpił dwukrotnie, najpierw z The Experience 20 czerwca oraz jamując z Buddym Milesem, Erikiem Burdonem, Tracym Nelsonem i Mother Earth 22 czerwca. Pierwszy występ był rekordowy pod względem wynagrodzenia grupy, które wyniosło 100 tys. dolarów. Festiwalową publiczność szacuje się na 200 tys. osób.

Sprzężenie zwrotne (ang. feedback) - oddziaływanie sygnałów stanu końcowego (wyjściowego) procesu (systemu, układu), na jego sygnały referencyjne (wejściowe). Polega na otrzymywaniu przez układ informacji o własnym działaniu (o wartości wyjściowej). Matematycznym, jednoznacznym opisem bloku gałęzi zwrotnej jest transmitancja. Informacja ta może być modyfikowana przez transmitancję bloku gałęzi zwrotnej.
Monika Dannemann (ur. 24 czerwca 1945 - zm. 5 kwietnia 1996) była niemiecką łyżwiarką figurową i malarką. Była ostatnią kobietą związaną z Jimim Hendriksem i ostatnią osobą która widziała go żywego. Po jego śmierci związała się z gitarzystą Uli Jon Rothem. Napisała książkę "The Inner World of Jimi Hendrix". Popełniła samobójstwo 5 kwietnia 1996 roku.

29 czerwca 1969 na Mile High Stadium w Denver The Experience dał swój ostatni występ w oryginalnym składzie: Hendrix, Redding, Mitchell. Podczas wykonywania utworu "Voodoo Child (Slight Return)" publiczność próbowała wtargnąć na scenę, policja użyła gazu łzawiącego mimo wiatru wiejącego w stronę muzyków, grupa zmuszona była przerwać koncert. Po występie w Denver basista grupy Noel Redding ze względu na brak porozumienia z Hendrixem i jego wywiad, w którym stwierdził, że chce rozszerzyć Experience o nowych muzyków (nie konsultował tego z Reddingiem), postanowił odejść i zająć się swoim własnym zespołem Fat Matress.

Seattle – miasto w stanie Waszyngton. Leży pomiędzy Zatoką Puget a jeziorem Waszyngtona z ujściem na Pacyfik, prawie 108 mil (174 km) na południe od granicy z Kanadą.
"Little Wing" jest wolną balladą rockową napisaną przez Jimiego Hendriksa. Po raz pierwszy wydana na albumie Axis: Bold as Love w roku 1967. Poświęconą zmarłej przedwcześnie matce Jimiego Hendriksa, Lucille Hendrix. Utrzymaną w tonacji es-moll. Utwór zajął #357 miejsce na liście 500 utworów wszech czasów wg magazynu "Rolling Stone". Do podkreślenia tematu muzycznego w Little Wing Hendriksa zostały użyte dzwonki.

Po rozpadzie grupy Hendrix wystąpił sam w "Dick Cavett Show" 7 lipca 1969, zagrał "Hear My Train a Comin'" razem z orkiestrą występującą w programie. 10 lipca wystąpił w "The Tonight Show", wraz z Billym Coxem i Edem Shaughnessym wykonał utwór "Lover Man". 30 lipca na rynku amerykańskim pojawiła się płyta Smash Hits, zawierająca niewydane wcześniej w Stanach utwory "Red House", "Can You See Me", "Remember". Początkowo planowano wydać płytę koncertową zawierającą nagrania z występów w Royal Albert Hall, Los Angeles Forum i San Diego Sports Arena, jednak wytwórnia Reprise Records odrzuciła ten pomysł.

Bootleg – angielski termin oznaczający nagranie muzyczne rozpowszechniane bez zgody autora; nagranie pirackie. Wiele osób do określenia nielegalnych nagrań z koncertów używa terminu ROIO - Records of Illegitimate/Indeterminate Origin czyli "nagrania o nielegalnym/nieokreślonym pochodzeniu".
Miles Dewey Davis III (ur. 26 maja 1926 w Alton w Illinois, zm. 28 września 1991 w Santa Monica w Kalifornii) – amerykański trębacz, lider grup jazzowych i kompozytor, uznawany za jednego z najbardziej znaczących i innowacyjnych muzyków dwudziestego wieku. Stał na czele niemal każdego istotnego etapu rozwoju jazzu od czasów drugiej wojny światowej po lata dziewięćdziesiąte. Pojawił się na wielu spośród ważnych nagrań bebopowych, był prekursorem jazz rocka i nagrał pierwszy cool jazzowy album. Był jedną z osób odpowiedzialnych za rozwój jazzu modalnego, a jazz fusion powstało w wyniku jego współpracy z innymi muzykami w późnych latach sześćdziesiątych i wczesnych siedemdziesiątych. Free jazz był jedynym powojennym stylem, na który Davis nie miał znaczącego wpływu, jednakże był później uprawiany przez niektórych muzyków występujących w zespołach Davisa. Nagrania, razem z dorobkiem koncertowym jego licznych grup, odegrały kluczową rolę w procesie akceptacji jazzu jako gatunku muzycznego o trwałej wartości. Słynął z ospałego, melodycznego stylu i lakonicznej, czasem konfrontacyjnej osobowości. Był symbolem potencjału komercyjnego muzyki jazzowej.

Festiwal Woodstock

Osobny artykuł: Festiwal w Woodstock.

Na początku lipca gitarzysta przeniósł się do Shokan spokojnej wioski w pobliżu Nowego Jorku, gdzie mógł wypoczywać i doskonalić swój muzyczny repertuar, wybrał się też na 9 dni do Maroka skąd wrócił 6 sierpnia. 10 dni przed występem Jimi Hendrix, Mitch Mitchell, Billy Cox (gitara basowa), Larry Lee (gitara rytmiczna), Juma Sultan (instrumenty perkusyjne), Jerry Velez (instrumenty perkusyjne) utworzyli nowy zespół "Gypsy Sun and Rainbows", który zaprezentował się na Festiwalu Woodstock 18 sierpnia 1969 przed publicznością liczącą około 300 tys. widzów. Ulewny deszcz spowodował przesunięcie występu zaplanowanego na północ w nocy z niedzieli na poniedziałek. Duża część widowni (ok. 200 tys. osób) opuściła tereny festiwalu, nie chcąc czekać aż przestanie padać, spędzając całą noc na terenach festiwalowych. Ponad dwugodzinny występ rozpoczął się ok. 9 rano. Grupę zapowiedział Chip Monk jako: The Jimi Hendrix Experience, co po chwili skorygował sam Jimi Hendrix, przedstawiając wszystkich muzyków i mówiąc, że występują jako "Gypsy Sun and Rainbows". Hendrix był najlepiej opłacanym artystą festiwalu, za występ otrzymał 18 tys. dolarów plus 12 tys. za prawa do filmu z jego występu. Festiwalowym inżynierem dźwięku był Eddie Kramer.

Overdrive – efekt gitarowy, którego działanie polega na ścinaniu wierzchołków sygnału elektrycznego z gitary, dzięki czemu w obwiedni sygnału pojawia się odcinek o stałej amplitudzie (tzn. płaski), czyli tzw. faza podtrzymania (sustain) w sensie ADSR (od ang. wyrazów: attack – atak/narastanie, decay – opadanie, sustain – podtrzymanie, release – zwolnienie).
Otis Rush (ur. 29 kwietnia 1934) – amerykański muzyk bluesowy, wokalista i gitarzysta. Jako jeden z niewielu leworęcznych gitarzystów gra na "zwyczajnej" gitarze odwróconej do góry nogami, co łączy go z Jimim Hendriksem. Rush jest bardzo wpływowym gitarzystą, do inspiracji jego stylem przyznawali się: Jimi Hendrix, Eric Clapton, Michael Bloomfield, Peter Green i Stevie Ray Vaughan.

Wkrótce po zakończeniu koncertu zespół dał jeszcze dwa występy: 5 września w Harlemie i 10 września na otwarciu nowojorskiego klubu Salvation, następnie został rozwiązany, przyczyniły się do tego zarówno kwestie finansowe, jak i brak należytej kontroli Hendrixa nad grupą i współpracy. Ostatnia studyjna sesja odbyła się 6 września. Hendrix, Mitchell, Cox i Sultan wystąpili 9 września w "Dick Cavett Show", gdzie zaprezentowali utwory "Izabella" i "Machine Gun" (pierwsze wykonanie przed publicznością). We wrześniu doszło do upozorowanego porwania artysty, został zwolniony po dwóch dniach. Brak jakichkolwiek medialnych czy też policyjnych informacji na ten temat. Hendrix wierzył że za porwaniem stał jego menedżer Michael Jeffery.

Jeff Beck (ur. 24 czerwca 1944 w Wallington w Anglii) – brytyjski gitarzysta rockowy związany z takimi gatunkami i stylami muzycznymi jak psychodeliczny rock, hard rock, heavy metal, jazz rock, blues rock.
Bold as Love jest utworem Jimiego Hendriksa wydanym na płycie Axis: Bold as Love. Został nagrany 29 października 1967 roku podczas sesji w Olympic Studios w Londynie. Inżynierowie dźwięku Eddie Kramer i George Chkiantz wykorzystali efekt przejścia (phasing effect), aby odtworzyć dźwięk jaki gitarzysta usłyszał we śnie. Hendrix powiedział, że lubi tylko trzy utwory z płyty Axis: Bold as Love – "Bold as Love", "Little Wing" i "Little Miss Lover".

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)