Joe Bonamassa - Polski Serwis Naukowy

Joe Bonamassa (ur. 8 maja 1977 w Utica) – amerykański gitarzysta i wokalista bluesowy, charakteryzujący się surowym, chrypkim głosem i znakomitą pod względem technicznym grą. Guitar One Magazine napisał, że jest on prawdopodobnie najlepszym gitarzystą swego pokolenia.

Początki

Bonamassa urodził się w Utice w Nowym Jorku. Jego ojciec Len posiada sklep z gitarami w Utice i dzięki temu Joe zaczął grać na gitarze Chiquita o pomniejszonej skali już w wieku czterech lat. Siedem lat później zaczął pobierać lekcje u wirtuoza muzyki country Danny'ego Gattona, który nauczył go country i jazzu. Po raz pierwszy występował na scenie przed B. B. Kingiem w wieku 12 lat. Dwa lata później został zaproszony do wzięcia udziału w festiwalu poświęconemu gitarom Fendera i podczas swej podróży na zachodnie wybrzeże USA spotkał Berry'ego Oakleya Juniora, syna basisty zespołu The Allman Brothers Band. Joe wraz z Berrym założyli zespół Bloodline wraz z synem Milesa Davisa – Erinem i z synem Robbiego Kriegera – Waylonem. Zespół wydał jeden album pod szyldem EMI, na którym pojawiły się dwa single – Stone Cold Hearted oraz Dixie Peach.

Robert Alan Krieger (ur. 8 stycznia 1946 w Los Angeles) – amerykański gitarzysta, członek grupy The Doors. Autor takich piosenek grupy jak "Light My Fire", "Love Me Two Times", "Touch Me" i "Love Her Madly".
George "Buddy" Guy (ur. 30 lipca 1936) – pięciokrotny laureat nagrody Grammy, amerykański gitarzysta i wokalista bluesowy i rockowy. Przedstawiciel bluesa chicagowskiego. Historia jego sukcesu rozpoczęła się w małym miasteczku Lettsworth w Luizjanie. George "Buddy" Guy był jednym z kilkorga dzieci Sama i Sabel Guyów. Na gitarze nauczył się grać samodzielnie. Wybrał bluesa, muzykę, w której ideą jest improwizacja a dźwięki płyną prosto z serca.

Bonamassa zbierał gitary od kiedy miał 13 lat i obecnie ma ich w swojej kolekcji ponad 215. Do nagrania albumu You and Me, na którym znalazło się 11 utworów, użył 22 różnych gitar i 5 wzmacniaczy. Podczas występów na żywo używa od 5 do 8 gitar, w tym takich modeli jak Gigliotti 'JB' Telecaster z 2004, Fender Stratocaster z 1965, czy różnych modeli Les Paul.

Rory Gallagher (2 marca 1948 – 14 czerwca 1995) – gitarzysta bluesowy i rockowy, wirtuoz instrumentu, autor tekstów, jeden z najbardziej wpływowych irlandzkich muzyków wszech czasów. Sprzedał ponad 30 milionów płyt.
Rock (ang. skała, kołysać się) – ogólna nazwa całego szeregu stylów muzycznych, wywodzących się z rock and rolla oraz rhythm and bluesa i bluesa. Sama nazwa "rock" jest właściwie skrótem od "rock and roll", choć można uznawać owe 2 pojęcia za odmienne od siebie gatunki muzyczne. Wszystkie style rockowe charakteryzują się brzmieniem opartym na różnego rodzaju gitarach (zwykle elektrycznych, elektrycznych basowych) i perkusji, z wyraźnie zarysowanym rytmem i śpiewem, wywodzącym się z bluesa oraz sposobem wolnej improwizacji w trakcie grania utworów, wywodzącym się z jazzu. Ważną cechą muzyki rockowej, nieobecną w muzyce poważnej jest zespołowość. Muzyka tworzona zespołowo, trudna do odtworzenia, gdy nie jest grana przez oryginalny zespół (zob. tribute band), jest też często zespołowo komponowana. Niekiedy w sposób dynamiczny, kiedy to zainicjowany motyw muzyczny w serii jamów przetwarzany jest w utwór, który w swej końcowej fazie rzadko przypomina swą wyjściową formę. W muzyce rockowej, podobnie jak w jazzie kompozytor i wykonawca to najczęściej ta sama osoba lub grupa osób, a komponowanie i wykonywanie muzyki są często jednym procesem.

Wpływy

W wywiadzie dla magazynu 'Guitarist' Joe Bonamassa powiedział, że były trzy albumy, który miały największy wpływ na jego grę:

'Blues Breakers with Eric Clapton' – John Mayall & the Bluesbreakers

'Irish Tour' – Rory Gallagher

'Goodbye' – Cream.

Wpływy tych artystów są dobrze widoczne w jego grze (i przy wyborze utworów – Bonamassa wykonywał utwory takie jak np. 'Cradle Rock' Gallaghera czy 'Steppin' Out' Claptona). Wpływ na niego miało również wielu innych artystów – Stevie Ray Vaughan, B.B. King, Robert Johnson, Danny Gatton, Jimmy Page (Bonamassa grał fragment utworu Led Zeppelin "Dazed and Confused" w środku wykonywania utworu grupy ZZ Top "Just Got Paid"; nagrał też kompozycję "Tea for One" na swój album z 2006 You and Me), Jeff Beck, Eric Johnson czy Buddy Guy. Artyści ci tworzyli muzykę takich gatunków jak rock, blues rock, jazz, country, Blues Delty czy blues elektryczny.

Black Country Communion - supergrupa wykonująca muzykę z pogranicza hard rocka i bluesa. Powstała w 2010 roku w składzie: Glenn Hughes, Jason Bonham, Derek Sherinian, oraz Joe Bonamassa.
Miles Dewey Davis III (ur. 26 maja 1926 w Alton w Illinois, zm. 28 września 1991 w Santa Monica w Kalifornii) – amerykański trębacz, lider grup jazzowych i kompozytor, uznawany za jednego z najbardziej znaczących i innowacyjnych muzyków dwudziestego wieku. Stał na czele niemal każdego istotnego etapu rozwoju jazzu od czasów drugiej wojny światowej po lata dziewięćdziesiąte. Pojawił się na wielu spośród ważnych nagrań bebopowych, był prekursorem jazz rocka i nagrał pierwszy cool jazzowy album. Był jedną z osób odpowiedzialnych za rozwój jazzu modalnego, a jazz fusion powstało w wyniku jego współpracy z innymi muzykami w późnych latach sześćdziesiątych i wczesnych siedemdziesiątych. Free jazz był jedynym powojennym stylem, na który Davis nie miał znaczącego wpływu, jednakże był później uprawiany przez niektórych muzyków występujących w zespołach Davisa. Nagrania, razem z dorobkiem koncertowym jego licznych grup, odegrały kluczową rolę w procesie akceptacji jazzu jako gatunku muzycznego o trwałej wartości. Słynął z ospałego, melodycznego stylu i lakonicznej, czasem konfrontacyjnej osobowości. Był symbolem potencjału komercyjnego muzyki jazzowej.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)