Ku-jogin - w hinduizmie dosłownie "zły jogin"). Traktaty takie jak "Bhagawatapurana" (2.4.14) czy "Uddhawagita" (23.29), osoby praktykujące jogę w niewłaściwy sposób, bez należytych podstaw określają terminem złego jogina, Ku-jogina. Jest to praktykant, który z powodu błędów nie może osiągnąć celów jogi, takich jak boskość, uduchowienie, oświecenie czy wyzwolenie. Ku-jogin to osoba, która porzuciła guru, dała się zwieść przeszkodom, wątpliwościom, obawom w czasie wizji, innym ludziom czy demonom (asurom). Ku-jogin osiąga psychiczną pustkę, jałowość duchową, próbuje udawać oświeconą jaźń lub nagle porzuca ścieżkę, bo mu "nic nie daje", doświadczając kryzysu w życiu duchowym - zawsze z powodu poczynionych błędów i nieumocnienia podstaw w sposób należyty. Klasycznie wymienia się dziewięć poważnych błędów w praktyce jogi i tantry.

Wadżrajana to kierunek buddyzmu związany z praktyką tantr, który wyodrębnił się w II wieku n.e. w Indiach w ramach tradycji mahāyāny, gdzie ideałami są postawa bodhisattwy, który rozwija miłujące współczucie (skt. bodhiczitta) dla pożytku wszystkich istot oraz zrozumienie natury rzeczywistości Siunjata i wiedzy o naturze Buddy.