|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Trójwymiarową panoramę ruin powojennej Warszawy z wiosny 1945 roku, pokazaną z perspektywy lecącego nad nią samolotu, można zobaczyć w filmowej animacji "Miasto ruin", przygotowanej przez Muzeum Powstania Warszawskiego dla uczczenia zbliża... 2,5 mln zł przeznaczy samorząd Kalisza na budowę Centrum Doskonałości Kół Zębatych - zdecydowali radni. Inwestorem jest miejscowa Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa. Centrum będzie jednostką naukowo-badawczą dla PWSZ, służącą przemysłowi lotniczemu, s... Francuskie Ministerstwo Szkolnictwa Wyższego i Badań Naukowych ogłosiło zaproszenie do składania wniosków dotyczących projektów, które będą prezentowane w dniach 14-16 listopada w Europejskim Mieście Nauki.
Podczas wydarzenia, organizowanego przez francuską ... Zdjęcia archeologa Mirona Bogackiego wykonane podczas sześciu wyjazdów do Libii w latach 2006-2010 będzie można zobaczyć na wystawie "Ptolemais zaginione miasto w Libii" w budynku Starej Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego.Na wystawie są prezen... Plan miasta sprzed 2500 lat odtworzyli polscy naukowcy pracujący w północno-zachodniej części półwyspu Synaj w Egipcie. Pracami kierował Tomasz Herbich z Instytutu Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk w Warszawie. Polscy specjaliści trafili na ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Johann Christoph DoebelCzy wiesz że...? Dobre Miasto (dawniej niem. Guttstadt) – miasto w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Dobre Miasto. Ośrodek usługowy i przemysłowy na Pojezierzu Olsztyńskim nad Łyną, ok. 25 km na północ od Olsztyna. Stare Miasto było nazwą części Królewca, pierowtnie samodzielnym miastem. Stare Miasto jako samodzielny organizm administracyjny kształtowało się nad Pregołą w latach 1255 - 1724 u stóp zamku będącego rezydencją władców Prus Zakonnych i później księcia Prus. Centrum Starego Miasta stanowił Rynek Staromiejski, mający wydłużony kształt tak jak Długi Targ w Gdańsku. Kościół parafialny nosił wezwanie św. Mikołaja. W 1724 r. zostało połączone w jeden organizm miejski wraz z Lipnikiem i Knipawą. Po 1900 r. gęsta zabudowa dzielnicy nabrała charakteru wielkomiejskiego. W wyniku nalotów alianckich w 1944 i walk podczas oblężenia miasta w 1945 r., Stare Miasto zostało niemal doszczętnie zniszczone, następnie ruiny rozebrano, zacierając wszelkie ślady historycznej siatki urbanistycznej. Katedra w Królewcu na Knipawie została ona wzniesiona w stylu gotyckim i jest jedyną znaczącą budowlą która zachowała się z dawnego miasta. Kościół był siedzibą biskupów sambijskich, od 1525 świątynią luterańską. Dziś jest jednym z symboli tego miasta. Johann Christoph Doebel (ochrzczony 9 grudnia 1640 w Bladiau - zm. 17 listopada 1705 w Królewcu, lub 1713 w Berlinie), niemiecki rzeźbiarz barokowy. Był synem rzeźbiarza Michaela Doebela (ok. 1610-1668/1678), który przybył do Królewca ze Świdnicy i zamieszkał na Steindamm. Johann Christoph Doebel (Döbel) kształcił się u ojca, następnie w latach 1668-1679 przebywał poza miastem. Do jego dzieł - w większości zniszczonych podczas II wojny światowej - należały: w Królewcu nagrobek kanclerza Johanna von Kospoth (1663-1664 - jako współpracownik ojca i brata Johanna Michaela Doebela Młodszego) oraz nagrobek Cathariny i Bartholomäusa Böhmów (1684-1688), oba w katedrze, ponadto figury aniołów ze szczytu siedziby Loży Pod Trzema Koronami (ul. Hintertragheim 31, ok. 1695). Rzeźbił ołtarz i kazalnicę w Wilczętach (1681), ołtarze w kościołach w Arnau (1687) i Tarowie (1688). Odnawiał i uzupełnił uszkodzony 1687 ołtarz w Quednau. Jego dziełem była ambona w Laptawie (1690) i zachowana w kolegiacie w Dobrym Mieście na Warmii (fundowana 1693). Działał dla jezuitów w Świętej Lipce (1696-1699), wykonując tam ołtarze boczne, konfesjonały i ławki. Władimirowo (ros. Vladimirovo - Владимирово, niem. Tharau, lit. Toruva, język polski Tarowo), wieś w rejonie bagrationowskim obwodu kaliningradzkiego Federacji Rosyjskiej, ok. 20 km na płn.-zach. od stolicy rejonu.
Warmia lub Warmija (pruskie Wormjan – czerwona ziemia, warm. Warńija, mazur. Warmzia, łac. Varmia, Warmia, niem. Ermland lub Ermeland) – kraina historyczna w obecnym województwie warmińsko-mazurskim. Nazwę wzięła od pruskiego plemienia Warmów. Barwy historycznej Warmii to czerwień i biel. Powierzchnia Warmii wynosi 4249 km². Od ok. 1700 tworzył w Berlinie, gdzie jako rzeźbiarz dworski i architekt działał również jego brat Johann Michael Doebel Mł. (1635-1702). Wykonał ambonę w kościele Parafialnym (Parochialkirche) (1703/1704) i ok. 1710 ołtarz w kościele św. Mikołaja, ponadto figurę Wielkiego Elektora (w zbiorach zamku Monbijou). Steindamm (Królewiec) - najstarsza część miasta, także nazwa ulicy, siedziba polskiej parafii ewangelickiej. Obecnie część śródmieścia Kaliningradu.
Siewiernaja Gora (Kaliningrad) (ros. Северная Гора - Severnaja Gora, Severnaya Gora, Sewernaja Gora; do 1945 nazwa niem. Quednau, 1945-1946 ros. Kvednau - Кведнау), dzielnica Kaliningradu, część administracyjnej dzielnicy Leningradskij Rajon. Żonaty 1679 z Anną z d. Fischer ze Starego Miasta Królewca, z którą miał 3 córki. Niektórzy autorzy określają datę jego zgonu jako 17 listopada 1705, wówczas autorstwo ostatnich dzieł berlińskich byłoby wątpliwe. BibliografiaLinki zewnętrzneŚwidnica (niem. Schweidnitz, czes. Svídnice) – miasto i gmina w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa wałbrzyskiego. Miasto leży u podnóża Sudetów, na Równinie Świdnickiej, nad rzeką Bystrzycą. Od 2004 r. siedziba diecezji świdnickiej.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |