|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W dniach 28 sierpnia-1 września 2010 r. w Amsterdamie, Holandia, odbędzie się 23. konferencja Europejskiego Kolegium Neuropsychofarmakologii.
Cały program wydarzenia zaplanowano jako forum dla naukowców klinicznych oraz tych zajmujących się badaniami podstawowymi z całego świata. Na cz... Według nowych, międzynarodowych badań cukrzyca dotyka ponad 350 mln osób dorosłych na świecie i liczba ta wcale nie wykazuje tendencji spadkowej.
Badania, których wyniki przedstawiono w raporcie opublikowanym w czasopiśmie The Lancet, objęły 28 lat prac badawczych prowadzonych przez ... Dnia 27 lutego 2012 r. w Brukseli, Belgia, odbędzie się otwarty dzień informacji nt. inicjatywy w zakresie innowacyjnych leków w ramach piątego zaproszenia do składania wniosków IMI.
Wydarzenie obejmie przegląd zasad IMI dotyczących finansowania i własności intelektualnej oraz wskazówki i relacje osób zaangażowanych w bieżące projekty IMI.... Michał Heller - naukowiec i duchowny, kosmolog i współtwórca modelu tzw. nieprzemiennego Wszechświata, pierwszy Polak uhonorowany Nagrodą Templetona, przyznawaną za przerzucanie mostów między nauką i religią w sobotę kończy 75 lat. Ks. prof. Michał ... W podziemiach opactwa w Jędrzejowie (Świętokrzyskie) trwają prace remontowe, dzięki którym za rok otwarte ma być tam muzeum cysterskie. Znajdą się w nim m.in. eksponaty z lokalnych wykopalisk archeologicznych - zapowiada przeor klasztoru o. Berna...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Johannes WillebrandsCzy wiesz że...? Kamerling Świętego Kolegium Kardynałów - w przeszłości skarbnik Kolegium Kardynalskiego, administrujący dobrami i dochodami tej instytucji. Do jego obowiązków należało także odprawianie mszy żałobnych za zmarłych kardynałów. Był odpowiedzialny za rejestry zwane Acta Consistorialia. Urząd ten sprawował zawsze jeden z kardynałów. Nie należy mylić go z kamerlingiem Świętego Kościoła Rzymskiego. Paweł VI, Giovanni Battista Montini (ur. 26 września 1897 w Concesio, diecezja Brescia, zm. 6 sierpnia 1978 w Castel Gandolfo) - Sługa Boży Kościoła katolickiego, papież w okresie od 21 czerwca 1963 do 6 sierpnia 1978. Kardynał (łac. cardinalis – główny, zasadniczy, mocno z czymś związany) – potocznie nazywany purpuratem z racji koloru noszonego mucetu, w Kościele katolickim najwyższa po papieżu godność kościelna. Johannes Willebrands (ur. 4 września 1909 w Bovenkarpsel, zm. 2 sierpnia 2006 w Denekamp) – holenderski duchowny katolicki, arcybiskup Utrechtu i prymas Holandii, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał. BiografiaUrodził się w Bovenkarspel, jako najstarsze z dziewięciorga dzieci Hermana i Afry (z domu Koka) Willebrands. Jego ojciec pracował na lokalnym targu warzywnym, a jeden z braci udał się na misje redemptorystów do Gujany Holenderskiej. Studiował w seminarium w Warmond i tamże przyjął święcenia kapłańskie 26 maja 1934. Kontynuował następnie studia w Rzymie na Papieskim Uniwersytecie Angelicum. Po powrocie do Holandii pracował jako duszpasterz w diecezji Haarlem i wykładał w seminarium w Warmond (w latach 1945-1960 był tam rektorem). Kuria Rzymska – organ, przez który papież sprawuje swoją władzę. Kuria składa się z dykasterii i innych urzędów, z których każdy ma swój zakres działania, co wiąże się z odpowiedzialnością oraz odpowiednimi kompetencjami. Najważniejszymi działami Kurii są Sekretariat Stanu oraz kongregacje. Kolejne miejsca w hierarchii zajmują rady i komisje papieskie. Oprócz stałych urzędów papież może zwoływać konsystorze Kolegium Kardynalskiego w celu wyjaśnienia szczególnie trudnych kwestii. Powołano w szczególności Komisję Kardynalską ds. Organizacji i Problemów Ekonomicznych Stolicy Apostolskiej, która zajmuje się zarządzaniem finansami Watykanu. Kuria stanowi osobisty personel papieża i jej organizacja zależy całkowicie od niego.
Arcybiskup (gr. αρχή, arché - pierwszeństwo, gr. επίσκοπος, epískopos - nadzorca, biskup) – tytuł honorowy lub urząd nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezja), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa ("ad personam"). W czerwcu 1960 został mianowany sekretarzem w watykańskim Sekretariacie ds. Jedności Chrześcijan. Jako ekspert brał udział w Soborze Watykańskim II (1962-1965). W 1963 otrzymał honorowe tytuły papieskiego tajnego szambelana i prałata domowego. W czerwcu 1964 został mianowany biskupem tytularnym Mauriana i odebrał sakrę biskupią 28 czerwca 1964 z rąk papieża Pawła VI. W kwietniu 1969 najpierw został mianowany prezydentem Sekretariatu ds. Popierania Jedności Chrześcijan, a dwa tygodnie później wyniesiony do godności kardynalskiej; otrzymał diakonię SS. Cosma e Damiano. Holandia (nid. Nederland) – europejska część Królestwa Niderlandów (nid. Koninkrijk der Nederlanden), tworzonego także przez Arubę i Antyle Holenderskie. Holandia jest członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), ONZ oraz NATO. Holandia jest monarchią konstytucyjną położoną w zachodniej części Europy nad Morzem Północnym, które oblewa ją od północy i zachodu. Graniczy na południu z Belgią oraz na wschodzie z Niemcami. Obecne granice wytyczono w roku 1839.
Papieska Rada do spraw Popierania Jedności Chrześcijan - jedna z dykasterii kurii rzymskiej prowadząca w imieniu Kościoła katolickiego działalność ekumeniczną. Brał udział w wielu sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie (był prezydentem-delegatem II sesji nadzwyczajnej w listopadzie i grudniu 1985). W grudniu 1975 został mianowany arcybiskupem Utrechtu i prymasem oraz wikariuszem wojskowym Holandii, utrzymał jednocześnie stanowisko w Kurii Rzymskiej; w tym samym czasie uzyskał nominację na kardynała-prezbitera, z tytułem prezbiterskim S. Sebastiano alle Catecombe. Uczestniczył w obu konklawe 1978 oraz w I sesji plenarnej Kolegium Kardynalskiego w Watykanie w listopadzie 1979. Pełnił funkcję prezydenta-delegata Specjalnego Synodu Biskupów Holenderskich w Watykanie w styczniu 1980. Zakon Braci Mniejszych (łac. Ordo Fratrum Minorum, pot. franciszkanie) – katolicka wspólnota zakonna z grupy zakonów żebrzących. Założona w 1209 przez św. Franciszka z Asyżu. Zakon ten w 1517 r. na mocy bulli Ite et vos ad vineam meam został podzielony na Zakon Braci Mniejszych zwanych Obserwantami, oraz Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych. W 1619 r. pełną niezależność uzyskała trzecia gałąź: Zakon Braci Mniejszych Kapucynów. Wszystkie trzy zakony są oparte na tej samej regule, napisanej przez św. Franciszka i zatwierdzonej przez papieża Honoriusza III 29 listopada 1223 r. Posiadają wspólne dziedzictwo historyczne i duchowe. Różne konstytucje oraz przełożeni stanowią jednakże o ich odrębności prawnej.
Surinam (nid. Suriname, Republika Surinamu – Republiek Suriname) – państwo w północno-wschodniej części Ameryki Południowej, położone nad Oceanem Atlantyckim. Do 25 listopada 1975 kolonia holenderska pod nazwą Gujana Holenderska. W listopadzie 1982 zrezygnował z funkcji wikariusza wojskowego Holandii, w grudniu 1983 także z rządów archidiecezją Utrecht. We wrześniu 1989 ukończył 80 lat i utracił prawo udziału w kolejnych konklawe, a w grudniu t.r. złożył rezygnację ze stanowiska prezydenta Papieskiej Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan (otrzymał tytuł prezydenta emeritusa). Był ostatnim kardynałem sprawującym urząd kamerlinga Kolegium Kardynalskiego przed jego zniesieniem w 1995 roku. Od śmierci kardynała Corrado Bafile (luty 2005) był najstarszym żyjącym kardynałem. Katolicyzm – doktryna Kościoła chrześcijańskiego – jednej z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła prawosławnego, powstałych w wyniku rozłamu w Kościele chrześcijańskim w 1054 (tzw. schizmy wschodniej). Jedna z największych grup wyznań chrześcijańskich, obok prawosławia i protestantyzmu oraz ogół zasad wiary i życia religijnego do których odwołuje się Kościół rzymskokatolicki wraz z Kościołami wschodnimi pozostającymi z nim w pełnej jedności, wspólnoty tradycjonalistyczne, starokatolickie oraz część anglikańskich, liberalnych i niezależnych.
Sakrament święceń, święcenia kapłańskie, kapłaństwo, święcenia – sakrament w Kościele katolickim, także Kościołach prawosławnych, anglikańskich i starokatolickich, który nadaje władzę uświęcania, tj. udzielania innych sakramentów. W 1997 r. przeprowadził się do franciszkańskiego klasztoru w Denekamp, gdzie zmarł dziewięć lat później.
Linki zewnętrzne
Konklawe (łac. cum clave, "pod kluczem", zamknięte pomieszczenie, pokój) – ogólne zgromadzenie kardynałów, zwoływane po 15, maksymalnie po 20 dniach od śmierci papieża (tyle czasu mają nieobecni kardynałowie na przybycie na spotkanie), poprzedzone okresem novemdiales.
Watykan, Państwo Watykańskie (wł. Città del Vaticano, Stato della Città del Vaticano, łac. Status Civitatis Vaticanae) – państwo-miasto europejskie, enklawa w Rzymie. Najmniejsze państwo świata pod względem powierzchni.
Czy wiesz że...? beta Kardynałowie z nominacji Pawła VI. Na sześciu konsystorzach papież Paweł VI kreował kardynałami 143 duchownych katolickich (lub 144, jeśli liczyć Iuliu Hossu, którego nominację ogłoszono pośmiertnie). Wśród nich znaleźli się m.in. trzej kolejni papieże, Jan Paweł I (Albino Luciani), Jan Paweł II (Karol Wojtyła) oraz Benedykt XVI (Joseph Ratzinger), a także dwaj inni obok Karola Wojtyły Polacy, Bolesław Filipiak i Bolesław Kominek.
Prałat (łac. praelatus – przełożony) – w Kościele rzymskokatolickim kapłan lub biskup mający zwyczajną władzę kościelną w prałaturze terytorialnej lub personalnej. Potocznie używa się jednak tego terminu w stosunku do kapłanów obdarzonych godnościami honorowymi przez Stolicę Apostolską lub biskupa diecezji, w której istnieje kapituła.
Kolegium kardynałów (Collegium Cardinalium Sanctae Romanae Ecclesiae – Kolegium Kardynałów Świętego Kościoła Rzymskiego) jest to ogół kardynałów Kościoła katolickiego, którego zadaniem jest wspomaganie papieża w kierowaniu Kościołem. Kolegium kardynałów zbiera się na konsystorzach zwoływanych przez papieża. Po wystąpieniu wakatu Stolicy Apostolskiej kolegium to zbiera się na konklawe w celu wybrania nowego papieża.
Biskup (łac. episcopus z gr. ἐπίσκοπος episkopos: nadzorca, opiekun) - w Kościołach chrześcijańskich duchowny o najwyższych święceniach, urząd kościelny.
Redemptoryści (Congregatio Sanctissimi Redemptoris, Zgromadzenie Najświętszego Odkupiciela) - zgromadzenie zakonne założone przez świętego Alfonsa Liguori w 1732. Główny cel redemptorystów to niesienie pomocy religijnej ludziom ubogim duchowo i materialnie[2], m.in. przez misje ludowe i rekolekcje. Skrót nazwy zakonu, z języka łacińskiego, to CSsR (Congregatio Sanctissimi Redemptoris). Obecnie redemptoryści posługują w 78 krajach świata.
Sobór Watykański II – ostatni, jak dotąd, sobór w Kościele katolickim, otwarty 11 października 1962 przez papieża Jana XXIII, zakończony 8 grudnia 1965 przez papieża Pawła VI.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
