|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Nagrodę Nobla 2010 w dziedzinie medycyny i fizjologii otrzymał brytyjski fizjolog Robert G. Edwards za opracowanie metody zapłodnienia pozaustrojowego (in vitro), dzięki której w 1978 r. przyszło na świat pierwsze "dziecko z probówki", d... Sesja naukowa poświęcona metodzie zapłodnienia in vitro, a także pracom uczonych, które poprzedziły jej wynalezienie, odbędzie się 14 grudnia na Wydziale Biologii Uniwersytetu Warszawskiego.Tematyka spotkania nawiązuje do tegorocznej Narody Nobla z fizjologii i medycyny. Jej l... 11 stycznia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego odbędzie się spotkanie pod tytułem "Czy nagroda Nobla dla Liu Xiaobo może zmienić Chiny?". Spotkanie organizują: Centrum Studiów Polska-Azja oraz Interdyscyplinarne Koło Naukowe Dyplom... Prof. Karol Grela z Wydziału Chemii Uniwersytetu Warszawskiego o przyznaniu Nagrody Nobla w dziedzinie chemii za opracowanie nowych metod pozwalających tworzyć skomplikowane cząsteczki organiczne, imitujące te, które występują w naturze:"Uważam, że... Unia Europejska ma zaszczyt ogłosić, że dwóch z jej grantobiorców, profesor Konstantin Novoselov i profesor Andre Geim z Uniwersytetu w Manchesterze w Wlk. Brytanii, otrzymało Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki za przełomowe prace nad dwuwymiarowym grafenem.
Profesor Novoselov wraz ze swoim kole...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
John Carew EcclesCzy wiesz że...? Sir Charles Scott Sherrington (ur. 27 listopada 1857 w Islington, Londyn, zm. 4 marca 1952 w Eastbourne) - angielski lekarz i fizjolog, laureat Nagrody Nobla z dziedziny fizjologii i medycyny w roku 1932 za odkrycie funkcji neuronów. Sygnał to abstrakcyjny model dowolnej mierzalnej wielkości zmieniającej się w czasie, generowanej przez zjawiska fizyczne lub systemy. Tak jak wszystkie zjawiska może być opisany za pomocą aparatu matematycznego, np. poprzez podanie pewnej funkcji zależnej od czasu. Ponieważ sygnał niesie informację o naturze badanych zjawisk lub systemów, w niektórych dziedzinach nauk jest on traktowany jak nośnik informacji. Sygnał oznacza zatem przepływ strumienia informacji, przy czym przepływ może odbywać się w jednym lub w wielu wymiarach. Nowa Zelandia (ang. New Zealand, język maoryski Aotearoa – Kraj Długiej Białej Chmury) – państwo wyspiarskie, położone na południowo-zachodnim Pacyfiku i składające się z dwóch głównych wysp (Północnej i Południowej) oraz szeregu mniejszych wysp, w tym Wyspy Stewart i Wysp Chatham. Archipelag Nowej Zelandii jest najdalej na południe wysuniętą częścią Oceanii, na południowy wschód od Australii. Tradycyjna maoryska nazwa państwa, Aotearoa, jest najczęściej tłumaczona jako Kraj długiej białej chmury. W skład Nowej Zelandii (a dokładnie w skład Commonwealth realm Nowej Zelandii, czyli są to terytoria stowarzyszone lub zależne Nowej Zelandii, ale wchodzące wraz z nią w skład wspólnej domeny królewskiej tudzież królestwa stowarzyszeniowego, połączonego unią personalną ze Zjednoczonych Królestwem i innymi Commonwealth realms) wchodzą również Wyspy Cooka i Niue, które są samorządne, oraz Tokelau i Dependencja Rossa. Sir John Carew Eccles (ur. 27 stycznia 1903 w Melbourne, zm. 2 maja 1997 w Locarno) australijski neurofizjolog, laureat Nagrody Nobla. W 1925 roku ukończył studia medyczne na Uniwersytecie w Melbourne z pierwszą nagrodą. Kontynuował edukację w Magdalen College Uniwersytetu Oksfordzkiego pod kierunkiem Charlesa Sherringtona. W 1929 uzyskał stopień doktora. W 1937 powrócił do Australii, tam kierował małym laboratorium badawczym w Sidney. W tym czasie współpracował m.in. z Bernardem Katzem i Stephenem Kufflerem. Zajmował się elektroneurologiczną analizą połączeń komórkowych kotów i żab. Badania te przerwała II wojna światowa, w czasie której Eccles pracował na potrzeby wojska. Po wojnie został profesorem na University of Otago w Dunedin w Nowej Zelandii. Pracował tam w latach 1944-1951. Doszedł do wniosku, że w przenoszeniu impulsów pomiędzy neuronami (komórkami nerwowymi) poprzez synapsy przeważa droga elektryczna, a nie chemiczna. Pomimo, że hipoteza ta była błędna, pozwoliła zaplanować wiele eksperymentów udawadniających przenoszenie sygnałów droga chemiczną, wśród nich prowadzonych wspólnie z Bernardem Katzem badań nad działaniem acetylocholiny jako neuroprzekaźnika. Połączenia międzykomórkowe - połączenia występujące między komórkami, powstające przy udziale błony komórkowej oraz białkowych struktur cytoplazmatycznych. Zapewniają właściwe funkcjonowanie oraz integralność tkanek. Posiadają różną budowę w zależności od stopnia rozwoju tkanki, pełnionych funkcji i miejsca usytuowania w organizmie. Stąd rozróżnia się kilka odmiennych typów:
BÅ‚ona komórkowa, plazmolema, plazmolemma (cytolemma, plasmolemma) – półprzepuszczalna bÅ‚ona biologiczna oddzielajÄ…ca wnÄ™trze komórki od Å›wiata zewnÄ™trznego. Jest ona zÅ‚ożona z dwóch warstw fosfolipidów oraz biaÅ‚ek, z których niektóre sÄ… luźno zwiÄ…zane z powierzchniÄ… bÅ‚ony (biaÅ‚ka peryferyjne), a inne przebijajÄ… bÅ‚onÄ™ lub sÄ… w niej mocno osadzone biaÅ‚kowym lub niebiaÅ‚kowym motywem (biaÅ‚ka bÅ‚onowe). W 1963 roku otrzymaÅ‚, wraz z Alanem Hodgkinem i Andrew Huxleyem, NagrodÄ™ Nobla w dziedzinie fizjologii i medycyny za odkrycie mechanizmów jonowych pobudzania i hamowania na zewnÄ…trz i wewnÄ…trz bÅ‚ony komórkowej neuronów. Eccles byÅ‚ dwukrotnie żonaty. Pierwszy raz ożeniÅ‚ siÄ™ w 1928 z NowozelandkÄ… Irene Frances Miller, z którÄ… miaÅ‚ dziewiÄ™cioro dzieci (czterech synów i pięć córek). Po rozwodzie, w 1968 roku, ożeniÅ‚ siÄ™ ponownie z CzeszkÄ… HelenÄ… TáborÃkovÄ…, neurofizjologiem z Uniwersytetu Karola w Pradze. Neuron – rodzaj komórek wystÄ™pujÄ…cych w ukÅ‚adzie nerwowym. NajwiÄ™cej neuronów znajduje siÄ™ w oÅ›rodkowym ukÅ‚adzie nerwowym. Neurony skÅ‚adajÄ… siÄ™ z ciaÅ‚a komórki (perikarion albo soma) oraz wypustek cytoplazmatycznych: dendryty i akson, za pomocÄ… których wytwarzajÄ… połączenia z innymi neuronami, bÄ…dź komórkami efektorowymi (wykonawczymi). Połączenie miÄ™dzy komórkami nerwowymi zwane jest synapsÄ….
II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). Linki zewnętrzne
Czy wiesz że...? beta Australia (Związek Australijski, Commonwealth of Australia) – kraj położony na półkuli południowej, obejmujący najmniejszy kontynent świata, wyspę Tasmanię i inne znacznie mniejsze wyspy na Oceanie Indyjskim i Spokojnym. Australia na powierzchni nie sąsiaduje z żadnym krajem, natomiast poprzez morza krajami sąsiadującymi z Australią na północy są: Indonezja, Timor Wschodni i Papua-Nowa Gwinea; na północnym wschodzie: Wyspy Salomona, Vanuatu oraz Nowa Kaledonia; na południowym wschodzie: Nowa Zelandia. Australia jest jedynym państwem, które jest również kontynentem.
Synapsa – miejsce komunikacji błony kończącej akson z błoną komórkową drugiej komórki — nerwowej lub komórki efektorowej (wykonawczej) np. mięśniowej lub gruczołowej.
Sir Andrew Fielding Huxley, (ur. 22 listopada 1917, Londyn) – angielski fizjolog i biofizyk, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny z 1963 roku, którą otrzymał wraz z Alanem Lloyd Hodgkinem. Hodgkin i Huxley podzielili się tą nagrodą z Johnem Carew Ecclesem, który badał zagadnienia związane z synapsami. Na podstawie osiągniętych wyników badań Hodgkin i Huxley wysunęli hipotezę kanałów jonowych, które zostały wyizolowane dekady później.
Sir Bernard Katz (ur. 26 marca 1911 w Lipsku, Niemcy, zm. 20 kwietnia 2003 w Londynie, Wielka Brytania) – elektrofizjolog angielski, laureat Nagrody Nobla z medycyny 1970 roku.
Impuls nerwowy – przekazywanie informacji od receptora przez układ nerwowy do efektora (komórki lub narządu, który wykonuje określoną czynność w odpowiedzi na odebraną informację), przemieszczanie się strefy depolaryzacji błony komórkowej wzdłuż neuronu. Strefa depolaryzacji przemieszcza się od miejsca pobudzenia neuronu przez dendryty, perikarion i aksony do miejsc zetknięcia z innymi komórkami. Impuls jest przekazywany kolejnym neuronom układu nerwowego w synapsach.
Nagroda Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny (szwedz. Nobelpriset i fysiologi eller medicin) – jest nagrodą przyznawaną corocznie przez . Jak zapisał on w swoim testamencie, nadzór nad nagrodą sprawuje Fundacja Noblowska, a przyznawana jest ona przez zgromadzenie wybierane przez Instytut Karolinska. Określana potocznie jako "Nagroda Nobla z medycyny", w rzeczywistości była precyzyjnie opisana przez Nobla w jego testamencie, jako nagroda z "fizjologii lub medycyny". Z tego powodu może być przyznana w każdej ze szczegółowych dziedzin obu tych nauk. Pierwszym laureatem nagrody był w roku 1901 Niemiec Emil Adolf von Behring.
Neuroprzekaźnik, neurotransmiter, neuromediator to związek chemiczny, którego cząsteczki przenoszą sygnały pomiędzy neuronami (komórkami nerwowymi) poprzez synapsy, a także z komórek nerwowych do mięśniowych lub gruczołowych. Najbardziej rozpowszechnionymi neuroprzekaźnikami są: glutaminian, GABA, acetylocholina, noradrenalina, dopamina i serotonina. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |