John Paxson (ur. 29 września 1960 roku w Dayton, stan Ohio) - wiceprezes drużyny koszykarskiej ligi NBA - Chicago Bulls, były koszykarz tej drużyny (rozgrywający - point guard).

Podczas studiów występował w barwach uczelni University of Notre Dame, a w 1983 r. został wybrany do drugiej piątki najlepszych koszykarzy z ligi uczelnianej. Podczas kariery w collegu zdobywał średnio 12 punktów na mecz.

Paxson, którego ojciec Jim Sr. oraz brat Jim Jr. również grali w NBA, został wybrany przez San Antonio Spurs z numerem 19 w drafcie w 1983 r. W 1985 roku, po dwóch sezonach spędzonych w San Antonio, John jako wolny agent podpisał kontrakt z Chicago Bulls, którzy liczyli, że w linii obrony będzie wspomagał Michaela Jordana. Paxson zrobił nie tylko to, po co został sprowadzony, ale, w czasie, gdy Bulls sięgali po pierwsze trzy mistrzowskie tytuły, udowodnił także, że jest wartościowym strzelcem rzutów za 3 punkty i kluczowym graczem drużyny.

Najbardziej znanym zagraniem Paxsona jest końcowy rzut podczas Finałów NBA w roku 1993, kiedy to Chicago Bulls grali przeciwko Phoenix Suns. W Meczu nr 6 owych finałów, w hali America West Arena w Phoenix, Bulls przegrywali z Suns 96 – 98 i zanosiło się na siódmy mecz. Paxson oddał rzut za 3 punkty na 3.9 sekundy przed końcem spotkania, dając „Bykom” zwycięstwo 99 – 98, co zapewniło im zdobycie trzeciego z rzędu mistrzowskiego tytułu. Rzut ten stał się znany w NBA jako koszykarska wersja historycznego „strzału słyszanego na całym świecie”. (Oddany bez rozkazu „strzał słyszany na całym świecie” rozpoczął wojnę o niepodległość Stanów Zjednoczonych.)

Najlepszy w karierze sezon Paxsona, to 1986/87 kiedy zdobywał średnio 11,3 punktu oraz zaliczał 5,7 asysty na mecz. Równie udany miał sezon 1989/90 kiedy notował średnio na mecz 10 punktów i 4,1 asysty.

Po odejściu na emeryturę Paxson pracował przez krótki czas jako asystent trenera, kiedy Bulls zdobywali czwarty w historii klubu tytuł, a następnie pracował jako komentator dla Bulls. W kwietniu 2003 roku Paxson otrzymał stanowisko wiceprezydenta Relacji Koszykarskich w Bulls. Latem tego samego roku został awansowany na Głównego Menadżera po tym, jak na emeryturę odszedł długoletni GM klubu, Jerry Krause. Po przegranej Bulls w play-offach w maju 2009 r. zrezygnował z posady menedżera, pozostając wiceprezesem ds. operacji koszykarskich.