John Tyler (ur. 29 marca 1790 w hrabstwie Charles City, Wirginia, zm. 18 stycznia 1862 w Richmond, Wirginia) – prawnik, dziesiąty prezydent USA. Jego ojcem był sędzia John Tyler senior.

W latach 1816–1821 był reprezentantem Wirginii w Izbie Reprezentantów Stanów Zjednoczonych. Głosował przeciwko włączeniu Missouri do USA. Był przeciwnikiem umacniania władzy centralnej.

Po opuszczeniu Izby Reprezentantów dwukrotnie powierzono mu stanowisko gubernatora Wirginii. Jako senator popierał, wybierając „mniejsze zło” wybór Jacksona na prezydenta. Wkrótce jednak przyłączył się do senatorów z Południa, walczących o większą niezależność dla poszczególnych stanów. Został członkiem partii Wigów.

W 1841 roku został wiceprezydentem z ramienia swojej partii. Po nagłej śmierci prezydenta Harrisona został prezydentem. Był pierwszym wiceprezydentem, który objął prezydenturę w wyniku sukcesji oraz pierwszym prezydentem, który nigdy nie został na najwyższe stanowisko wybrany.

Już na początku swej prezydentury zaczął odchodzić od programu Wigów. Zawetował ważne dla nich ustawy. W odwecie Wigowie usunęli go z szeregów partii. Wspólnie jednak przeprowadzili kilka ważnych ustaw. Za jego prezydentury przyjęto prawo ułatwiające osadnictwo. W 1842 Tyler podpisał ustawę, która chroniła interesy właścicieli manufaktur na północy kraju. Traktat Webstera-Ashburtona zakończył spór graniczny z Kanadą.

Za prezydentury Tylera w społeczeństwie amerykańskim pogłębiały się rozdźwięki, które doprowadziły w końcu do wojny secesyjnej.

Tyler zmarł w 1862 roku, będąc członkiem Izby Reprezentantów Skonfederowanych Stanów Ameryki. Jego pierwszą żoną była Letitia Tyler, a drugą Julia Tyler.

Linki zewnętrzne