Johnny Ramone, właśc. John Cummings (ur. 8 października 1948, Long Island, Nowy Jork, zm. 15 września 2004, Los Angeles) – amerykański gitarzysta, współzałożyciel zespołu Ramones (1974) z którym występował (wraz z wokalistą Joeyem Ramone'em) aż do jego rozwiązania (1996). Został umieszczony na 16 pozycji w rankingu 100 Greatest Guitarists of All Time magazynu Rolling Stone.

Kariera

gitara Johnny'ego Ramone'a marki Mosrite

Wychowywał się w Forest Hills w nowojorskiej dzielnicy Queens, gdzie dorastał absorbując muzykę rockową. Jako nastolatek grał w zespole Tangerine Puppets razem z Tamásem Erdélyi'm (znanym później jako Tommy Ramone). Później stał się zagorzałym fanem zespołu The Stooges oraz drużyny baseballowej New York Yankees – w tym czasie pracował w firmie budowlanej swojego ojca jako hydraulik.

Na początku lat 70. w swojej pracy poznał Douglasa Colvina (później znany jako Dee Dee Ramone) z którym połączyła go wspólna fascynacja muzyką The Stooges i MC5. W jednym ze styczniowych dni 1974 wybrali się razem do "Manny's Guitar Emporium" w Nowym Jorku, gdzie Cummings kupił za 54$ używanego Mosrite'a Ventures II w kolorze niebieskim, a Colvin gitarę basową Danelectro. Wraz z Jeffreyem Hymanem (później znanym jako Joey Ramone) utworzyli zespół do którego wkrótce dołączył również Erdélyi. Grupa przyjęła nazwę Ramones, a każdy z członków zespołu nazwisko Ramone (pomysł Colvina) – Jeffrey Hyman stał się Joeyem Ramone'em, Cummings Johnnym Ramone'em, Colvin Dee Dee Ramone'em, a Erdélyi Tommym Ramone'em. Chociaż Johnny nie angażował sie zbyt w twórczość zespołu (głównie Dee Dee i Joey tworzyli materiał), jego styl gry był kluczową częścią brzmienia Ramones.

W latach 80. pogorszyły się jego relacje z Joeyem, kiedy poślubił jego byłą dziewczynę – Lindę. Chociaż zespół pozostał razem jeszcze przez długie lata, kontakt pomiędzy nimi prawie zupełnie zanikł.

Wiele lat później, kiedy Joey umierał w szpitalu na raka, Johnny odmówił zatelefonowania do niego – jak potem wyjaśniał w dokumentalnym filmie End of the Century: The Story of the Ramones – ta próba byłaby daremna. Wspomniał również, że w pierwszych chwilach po śmierci Joeya pogrążył się w depresji. W książce Monte'ego Melnicka (byłego tour–menedżera Ramones) On the Road with The Ramones: Updated Edition tak wyraził się na temat współpracy z nim: "Bez niego nie robię nic. Był moim partnerem. Tęsknię za tym (za współpracą)".

Johnny Ramone wystąpił również w kilkunastu filmach (w tym Rock 'n' Roll High School) – w większości dokumentalnych.

Przekonania polityczne

Johnny Ramone jako jeden z niewielu wśród punkowej społeczności był konserwatystą. Jego przekonania polityczne poznał cały świat w 2002, kiedy zespół Ramones został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame. Podczas wystąpienia na uroczystości – ubrany w T-shirt, podarte dżinsy i skórzaną kurtkę – wypowiedział słowa: "God bless President Bush, and God bless America" ("Boże, błogosław prezydenta Busha i Amerykę"). Pytany w wywiadzie o konserwatyzm stwierdził: "Myślę, że Ronald Reagan był najlepszym prezydentem moich czasów". Kiedy zespół wydał w Wielkiej Brytanii singla "Bonzo Goes to Bitburg" (z tekstem krytykującym Ronalda Reagana, który w czasie pobytu w Niemczech złożył wizytę na wojskowym cmentarzu w Bitburgu, gdzie pochowani są m.in. oficerowie SS), Johnny położył nacisk na zmianę tytułu piosenki, znajdując w niej obraźliwą wymowę dla Ronalda Reagana – w efekcie czego piosenka trafiła na amerykański rynek z tytułem "My Brain Is Hanging Upside Down (Bonzo Goes to Bitburg)". W tym samym wywiadzie stwierdził, że "punk jest prawicowy".

Innym razem w wywiadzie dla gazety The Observer powiedział: "Młodzi ludzie kierują się ku socjalliberalizmowi, i mam nadzieję, że zmieni się to, kiedy zobaczą jaki świat jest naprawdę".

czytaj dalej: [2], [3]