Joseph Christian Hohenlohe-Bartenstein

Grób biskupa Hohenlohe na cmentarzu w Javorníku

Joseph Christian Franz Ignaz Reichsfürst zu Hohenlohe-Waldenburg-Bartenstein, Książę, (ur. 6 listopada 1740 r. w Bartenstein koło Wittenbergi, zm. 21 stycznia 1817 r. w Javorníku) – niemiecki duchowny katolicki, biskup ordynariusz wrocławski w latach 1795-1817.

Niemcy (Republika Federalna Niemiec, RFN; do traktatu pomiędzy RFN a Polską Rzecząpospolitą Ludową (1970) w Polsce stosowana była oficjalnie nazwa Niemiecka Republika Federalna, NRF; niem.: Deutschland lub Bundesrepublik Deutschland, BRD) – państwo federacyjne położone w Europie, będące członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), G8, ONZ oraz NATO. Stolicą Niemiec jest Berlin (przed połączeniem z NRD – Bonn, obecnie noszące tytuł miasta federalnego). Językiem oficjalnym jest język niemiecki.

Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu, rządzona przez biskupa i patriarchę Rzymu (jako papieża uważanego drogą sukcesji apostolskiej za następcę Świętego Piotra) oraz biskupów pozostających z nim we wspólnocie. Kościół katolicki stanowi jedną z trzech głównych gałęzi chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.

Biografia

Już w wieku 8 lat przyjął tonsurę. W 1749 r. został kanonikiem w Kolonii. W 1771 r. był kanonikiem w Strasburgu, Salzburgu i prepozytem w Kolonii. W 1776 r. należał do loży masońskiej w Bonn. W 1781 r. został kanonikiem wrocławskim, a 7 lat później prepozytem. Starał się o biskupstwo kolońskie. Król pruski ściągnął go jednak na Śląsk i pod naciskiem władz świeckich kapituła wybrała go 3 sierpnia 1789 r. na koadiutora. Zgodnie z życzeniem władz rządy miał objąć dopiero po śmierci biskupa Philippa Gottharda von Schaffgotscha. Po objęciu rządów w diecezji odniósł pewne sukcesy w sprawach organizacyjnych i ekonomicznych. Był słabo zainteresowany sprawami religijno-kościelnymi i nadal działał w masonerii. Po sekularyzacji dóbr kościelnych w 1810 r. na znak protestu zamieszkał w austriackiej części diecezji. Zgodnie ze swoją wolą został pochowany na cmentarzu w Javorníku. Jego grób zachował się. W latach 1945-1991 spoczywał w nim także kardynał Adolf Bertram.

Biskup koadiutor – w Kościele katolickim prawnie ustanowiony przez papieża biskup, który po śmierci lub awansie biskupa diecezjalnego posiada po nim prawo następstwa na urzędzie biskupa diecezji zgodnie z kanonem 403 § 3 kodeksu prawa kanonicznego z 1983.

Książę – tytuł monarchów państw nie będących królestwami, tytuł feudalny władców wielkich jednostek terytorialnych w ramach monarchii, podległych królowi lub cesarzowi, tytuł członków rodziny monarchy i tytuł arystokratyczny. Jego źródłosłów związany jest ze staropolskim słowem kniądz (ksiądz), staroruskim kniaź, czeskim knieze czy południowosłowiańskim knez. Książę różnił się od króla tym, że nie był koronowany. Książę może władać lub być właścicielem księstwa. Na terenie pogańskiej Słowiańszczyzny wyraz książę oznaczał po prostu władcę terytorialnego lub plemiennego, bez jakiegokolwiek odniesienia do godności chrześcijańskich książąt (princepsów, duksów), królów (reksów) i cesarzy (cezarów, imperatorów).

Bibliografia

Nitecki Piotr, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965 - 1999, ISBN 83-211-1311-7, Warszawa 2000.

Encyklopedia Wrocławia, pod red. J. Harasimowicza, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 2001.

Zobacz też

Archidiecezja wrocławska

Hohenlohe

Linki zewnętrzne

Krótka biografia na "Catholic-Hierarchy"

Prepozyt, primiceriusz (łac. praepositus, przełożony) - w Kościele rzymskokatolickim przewodniczący kapituły kanoników - kapituły katedralnej lub kolegiackiej oraz w Zgromadzeniu Księży Kanoników Regularnych Laterańskich, często w randze prałata lub infułata.

Ród Hohenlohe – niemiecki ród arystokratyczny wywodzący się z Frankonii. W ciągu stuleci podzielił się w liczne linie. W XVIII w. uzyskał tytuł książąt cesarstwa (niem. Reichsfürst). W 1840 r. linia książąt zu Hohenlohe-Schillingsfürst uzyskała tytuł książąt Raciborza i Corvey (niem. Herzog von Ratibor, Fürst von Corvey). Książęta zu Hohenlohe-Öhringen w 1861 r. otrzymali tytuł książąt Ujazdu (niem. Herzog von Ujest).