Juan Ignacio Chela (ur. 30 sierpnia 1979 w Buenos Aires) – tenisista argentyński, zwycięzca turniejów zawodowych w grze pojedynczej i podwójnej, reprezentant w Pucharze Davisa.

Występy w gronie profesjonalistów rozpoczął w 1998. Już w swoim debiutanckim sezonie doszedł do finału w jednym z turniejów challengerowych, w Limie. W 1999 wygrał dwa challengery, a rok później odniósł pierwsze zwycięstwo turniejowe w cyklu ATP Tour, po sukcesie w Meksyku. Do turnieju głównego awansował z eliminacji, a w drodze do finału pokonał m. in. Gustavo Kuertena, natomiast w decydującym meczu rodaka Mariano Puertę.

W 2001 kariera Cheli uległa na krótko zatrzymaniu, gdy został zdyskwalifikowany na trzy miesiące i ukarany grzywną w wysokości 8 tysięcy dolarów za wykrycie w jego organizmie obecności metylotestosteronu podczas turnieju Masters Series w Indian Wells. Po odbyciu kary zanotował serię startów w turniejach challengerowych, wygrywając aż sześć imprez tej rangi i odzyskując pozycję w czołowej setce rankingu światowego oraz uzyskał finał zawodów ATP Tour w Bogocie (porażka z Fernando Vicente). Dalszy awans Argentyńczyk zanotował w 2002, kiedy dzięki wygranej w Amersfoort (w finale z Albertem Costą), finałom w Sydney i Long Island oraz 1/8 finału US Open awansował do czołowej trzydziestki rankingu światowego.

W kwietniu 2004 wygrał swój trzeci turniej w grze pojedynczej, na kortach ziemnych w Estoril. W finale pokonał Marata Safina. Tegoż samego roku osiągnął ćwierćfinał w wielkim szlemie, na korach imieniem Rolanda Garrosa. Mecz o dalszą fazę turnieju przegrał z Brytyjczykiem Timem Henmanem. Wyniki te dały mu awans na najwyższą w karierze pozycję w rankingu – nr 15. (w sierpniu 2004). Również tego roku Argentyńczyk zwyciężył w rozgrywkach gry podwójnej w Viña del Mar, partnerując Gastónowi Gaudio oraz doszedł do finału w Acapulco tworząc parę z Nicolásem Massú.

W 2005, podczas pojedynku III rundy w Australian Open Chela splunął w stronę reprezentanta gospodarzy Lleytona Hewitta. Do końca roku Argentyńczyk zagrał w finale debla w Estoril. Partnerem deblowym Cheli był Tommy Robredo, jednak w finale przegrał z Františkiem Čermákiem i Leošem Friedlem.

W styczniu 2006 Chela osiągnął 1/8 finału Australian Open, eliminując m. in. faworyta gospodarzy Lleytona Hewitta. Ponadto był w kolejnych dwóch finałach turniejowych, w Acapulco, gdzie uległ Peruwiańczykowi Luisowi Hornie oraz w Kitzbühel, przegrywając pojedynek finałowy z Agustínem Callerim.

W lutym 2007 Chela wygrał swój czwarty turniej w singlu, podczas rywalizacji w Acapulco. W drodze po tytuł pokonał m. in. Calleriego, a w finale wynikiem 6:3, 7:6(2) Hiszpana Carlosa Moyę. Pod koniec maja 2007 Chela zdobył wspólnie z José Acasuso, Agustínem Callerim i Sebastiánem Prieto Drużynowy Puchar Świata. Chela rozegrał trzy pojedynki singlowe, przegrywając najpierw z Robinem Söderlingiem, następnie wygrywając z Fernando Gonzálezem i w finale ponownie przegrywając, tym razem z Tomášem Berdychem. Ostatecznie jednak Argentyńczycy pokonali Czechów 2:1. Na przełomie sierpnia i września Chela doszedł do ćwierćfinału wielkoszlemowego US Open, po wyeliminowaniu m. in. Ivana Ljubičicia i Stanislasa Wawrinki; przegrał z Davidem Ferrerem.

W 2008 Chela zmagał się z problemami zdrowotnymi kończąc sezon tuż po wielkoszlemowym Roland Garrosie. Najlepszym rezultatem Argentyńczyka tegoż roku był półfinał rozgrywek w Buenos Aires. Rok później Chela grywał głównie w challengerach wygrywając turniej w Medellín oraz osiągając finał w Brasílii.

W 2010 Chela powrócił do zawodowego Touru i w kwietniu wygrał zawody w Houston. Po drodze wyeliminował m. in. Lleytona Hewitta, a w finale pokonał w trzech setach Sama Querreya. We wrześniu zwyciężył w Bukareszcie, zarówno w grze pojedynczej oraz podwójnej. W singlu, pokonał w finale Pablo Andújara, natomiast w deblu Marcela Granollersa-Pujola i Santiago Venture. Partnerem deblowym Argentyńczyka był Łukasz Kubot. Chela zakończył rok 2010 na 38. miejscu w rankingu singlowym.

Pierwszy finał w 2011 Chela rozegrał w połowie lutego w Buenos Aires. Po drodze pokonał m. in. drugiego w rozstawieniu w zawodach, Szwajcara Stanislasa Wawrinke. Mecz finałowy przegrał jednak z Nicolásem Almagro. W połowie kwietnia Argentyńczyk dotarł do finału gry podwójnej w rozgrywkach rangi Masters Series w Monte Carlo. Grając w parze z Bruno Soaresem przegrali jednak w finale z Bobem i Mikiem Bryanami. Pod koniec maja, podczas wielkoszlemowego Roland Garros Argentyńczyk dotarł do ćwierćfinału singla. Pojedynek o półfinał zakończył się porażką Cheli z Andym Murrayem.

W reprezentacji narodowej w Pucharze Davisa Chela debiutował w 2000 w meczu z Kanadą. Chela przegrał jednak w grze pojedynczej zarówno z Danielem Nestorem, jak i Sébastienem Lareau. W sezonie 2006 pokonał m. in. Chorwata Sašę Tuksara w decydującym, piątym pojedynku ćwierćfinału Grupy światowej. W pierwszym meczu finału przeciwko Rosji w tym samym roku uległ Nikołajowi Dawydience 1:6, 2:6, 7:5, 4:6. Ostatecznie Rosjaniewygrali rywalizację 3:2 zdobywając tym samym tytuł mistrzowski. Ogółem dorobek Cheli w Pucharze Davisa do końca 2011 to 11 zwycięstw i 6 porażek.

Statystyki

Finały w turniejach ATP Tour

Gra pojedyncza (6-6)

Gra podwójna (3-3)

Starty wielkoszlemowe (gra pojedyncza)

Starty wielkoszlemowe (gra podwójna)

Przypisy

Bibliografia

  W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Juan Ignacio Chela