|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W Niemczech uruchomiono pierwszą międzynarodową stację teleskopową radioteleskopu LOFAR (od LOw Frequency ARray - sieć niskiej częstotliwości). Stacja, nazwana IS-DE1, którą będzie zarządzać Instytut Radioastronomiczny im. Maksa Planck... Poznańscy naukowcy z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza dysponują prawdopodobnie najdalej na północ wysuniętą stałą polską placówką badawczą. Kilka dni temu zakończyli budowę stacji polarnej na wyspie Spitsbergen. Stację od bieguna północnego dzieli ok 1,3 ... Kanadyjscy uczeni z Uniwersytetu Alberty stwierdzili, iż skamieniała kość dinozaura odnaleziona w Nowym Meksyku podważa paradygmat o zakończeniu ery dinozaurów pomiędzy 66 a 65.5 milionami lat temu. Wiek kości udowej [url=http://www.naukowy.pl/encyklopedia/Zauropod... Kosmetologia - dyscyplina związana z chemią i medycyną - zyskuje coraz większy prestiż. Studia licencjackie i magisterskie na tym kierunku oferują już nie tylko uczelnie medyczne. Kosmetolog powinien znać podstawy m.in. anatomii, fizjologii, patofi... Rusza portal www.PsychoSpace.pl. Za jego pośrednictwem będzie można on-line anonimowo porozmawiać z psychologiem o swoich problemach. Do końca marca użytkownicy portalu będą mogli skorzystać z trzech bezpłatnych porad psychologicznych.Każdy, kt...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Jubilee LineCzy wiesz że...? Canary Wharf - stacja metra londyńskiego położona w dzielnicy Tower Hamlets. Została otwarta w 1999. Od początku zakładano, iż stanie się wizytówką nowego odcinka Jubilee Line, będącego największą inwestycją w metrze od początku lat 70. XX wieku. Z tego względu do jej zaprojektowania zatrudniony został światowej sławy architekt Norman Foster. Stacja jest zdecydowanie największą ze wszystkich na nowym odcinku, ponieważ znajduje się w samym sercu biznesowego kompleksu Canary Wharf i z tego względu przewidywano, iż będzie ją odwiedzać nawet 50 tysięcy pasażerów dziennie. W rzeczywistości liczba ta dochodzi nawet do 70 tysięcy, co daje ok. 41,6 mln osób w skali roku. Należy do drugiej strefy biletowej. Docklands Light Railway (DLR) – system automatycznie sterowanych pociągów obsługujących obszar wschodniego Londynu. W 2006 roku przewiózł 60 milionów pasażerów. DLR należy do systemu komunikacji miejskiej Londynu (co przekłada się m.in. na bilety – wspólne dla metra i DLR), zaś jego linia jest zaznaczana na wszystkich schematach sieci metra. Organizacyjnie stanowi jednak niezależną jednostkę, zarządzaną w imieniu miasta przez prywatną firmę działającą na zasadzie ajenta. W skład DLR wchodzi obecnie 38 stacji i 31 kilometrów tras. North Greenwich - stacja metra londyńskiego położona w dzielnicy Greenwich, w bezpośrednim sąsiedztwie Millennium Dome. Została otwarta jako część nowego odcinka Jubilee Line w 1999 roku. Jej głównym projektantem był Will Alsop. Perony zostały wyposażone w drzwi automatyczne, uniemożliwiające wejście na tory, gdy nie ma na nich pociągu. Rocznie ze stacji korzysta ok. 17,3 mln pasażerów. Leży na granicy drugiej i trzeciej strefy biletowej. 
 
Jubilee Line – jedna z linii metra w Londynie, tradycyjnie oznaczana kolorem srebrnym. Jej trasa liczy 36,2 km, zaś pociągi zatrzymują się na 27 stacjach. Korzysta z niej ok. 127,5 mln pasażerów rocznie. Jest jedyną linią spotykającą się na co najmniej jednej stacji ze wszystkimi pozostałymi. Metro londyńskie (London Underground, potocznie the Tube) - system lokalnych linii kolejowych przebiegających w podziemnych tunelach oraz na powierzchni, obsługujących większość obszaru Wielkiego Londynu. Jest najstarszym metrem na świecie, pierwsi podróżni skorzystali z niego 10 stycznia 1863 roku. Pomimo nazwy, jedynie ok. 45% długości tras znajduje się pod ziemią.
Charing Cross – stacja metra londyńskiego położona w dzielnicy City of Westminster. Zatrzymują się na niej pociągi dwóch linii: Bakerloo Line oraz jednego z dwóch śródmiejskich odgałęzień Northern Line, które bierze od niej swą nazwę. W latach 1979-1999 stanowiła też południowy kraniec Jubilee Line, jednak po oddaniu do użytku nowego odcinka tej linii, została ona zupełnie wycofana z Charing Cross. Linia powstała w 1979. Jej nazwa (Linia Jubileuszu) miała upamiętniać Srebrny (stąd kolor linii) Jubileusz (25-lecie) panowania Elżbiety II. Trzon jej pierwotnego przebiegu stanowiła istniejąca od lat 30. XX wieku trasa od stacji Stanmore do Baker Street, wcześniej funkcjonująca jako odgałęzienie Bakerloo Line. Dołączono do niej nowy odcinek, biegnący od Baker Street do Charing Cross. Na takiej trasie pociągi linii kursowały przez pierwsze 20 lat jej istnienia. Finchley Road - naziemna stacja metra londyńskiego położona w dzielnicy Camden. Została otwarta w 1879 jako część Metropolitan Line. W 1939 zaczęła również obsługiwać pociągi kursujące po jednym z odgałęzień Bakerloo Line, które w 1979 zostało włączone do tworzonej wówczas Jubilee Line. Ze stacji korzysta ok. 9,8 mln pasażerów rocznie. Należy do drugiej strefy biletowej.
London Underground 1996 Stock (potocznie określane jako 1996 Tube Stock lub po prostu 1996 Stock) - typ elektrycznych zespołów trakcyjnych (EZT) wyprodukowanych przez firmę Alstom na zlecenie metra londyńskiego. Pociągi te używane są do obsługi Jubilee Line. Przedłużenie linii było rozważane już na początku lat 80., ale ostatecznie zamiast tego wybudowano Docklands Light Railway, co okazało się rozwiązaniem tańszym. Potem powrócono jednak do idei rozbudowy Jubilee. Prace trwały w latach 1993-1999. Po otwarciu nowego odcinka, linia zyskała 11 stacji (straciła jednak stację Charing Cross, pociągi wjeżdżają w nową część tunelu za Green Park) , w tym większość nowo wybudowanych. Jej krańcem południowym została stacja Stratford Bakerloo Line - linia londyńskiego metra, piąta pod względem długości w stolicy Anglii. Została uruchomiona w 1906 roku. Obecnie liczy 23,3 kilometry długości. Na jej trasie znajduje się 25 stacji, w tym 15 podziemnych i 10 naziemnych. Korzysta z niej ok. 96 mln pasażerów rocznie. Na mapach sieci metra tradycyjnie oznaczana jest kolorem brązowym. Słowo "Bakerloo" było początkowo przydomkiem, jaki linia zyskała tuż po swoim otwarciu. Jej oficjalna nazwa brzmiała wówczas Baker Street and Waterloo Railway. Potoczne określenie szybko stało się tak popularne, że linia wkrótce została przemianowana.
Green Park - stacja metra londyńskiego położona w dzielnicy City of Westminster. Działa od 1906 roku i obecnie obsługuje trzy linie: Piccadilly Line, Victoria Line i Jubilee Line. Co roku korzysta z niej ok. 30 milionów pasażerów. Stacja należy do pierwszej strefy biletowej. Przebieg
Jadąc z północnego krańca Stanmore, pociągi przejeżdżają początkowo przez liczący 11 stacji odcinek na powierzchni. Dopiero za stacją Finchley Road wjeżdżają do tunelu. Kolejnych 13 stacji znajduje się pod ziemią. Za stacją North Greenwich skład znów wynurzają się na powierzchnię. Trzy ostatnie stacje mają charakter naziemny. Baker Street - największa pod względem liczby peronów stacja metra londyńskiego, położona w dzielnicy City of Westminster. Jej 10 peronów obsługuje 5 linii: Bakerloo Line, Circle Line, Hammersmith & City Line, Metropolitan Line oraz Jubilee Line. Wystrój stacji nawiązuje do postaci najsłynniejszego mieszkańca Baker Street - Sherlocka Holmesa. Jego wizerunki znalazły się na wielu ścianach, a przed jednym z wejść upamiętniono go pomnikiem. Stacja leży w pierwszej strefie biletowej. Co roku korzysta z niej ok. 24 mln pasażerów.
Elżbieta II, właśc. Elżbieta Aleksandra Maria, ang. Elizabeth Alexandra Mary (ur. 21 kwietnia 1926 w Londynie), królowa Wielkiej Brytanii z dynastii Windsor, koronowana 2 czerwca 1953, córka króla Jerzego VI i jego żony – Elżbiety Bowes-Lyon zw. Królową-Matką. Większość stacji na odcinku oddanym do użytku w 1999 (za Green Park) została wybudowana dopiero przy okazji przedłużania linii. Tym samym stanowią najnowsze stacje w całej sieci metra, wyróżniające się nowoczesną architekturą i dostosowaniem do potrzeb osób niepełnosprawnych. Należą także do największych pod względem powierzchni i, ze względu na zastosowane systemy ochrony przed różnego typu zagrożeniami, najbezpieczniejszych ze stacji londyńskiego metra. Głównym projektantem stacji nowego odcinka był Roland Paoletti, który współpracował z wieloma innymi cenionymi architektami. Ich praca została doceniona wieloma nagrodami architektonicznymi. Szczególnie dużo wyróżnień zebrał projekt stacji Canary Wharf, autorstwa Normana Fostera. Alstom (dawniej GEC Alsthom, początkowo Alsthom) – światowy koncern zajmujący się infrastrukturą energetyczną i transportową. Zgodnie z danymi ze strony firmy, w roku 2004/05 Alstom osiągnął sprzedaż przekraczającą 13,7 mld € i zatrudniał ponad 69.000 pracowników w ponad 70 krajach. Siedziba koncernu znajduje się w Levallois-Perret w pobliżu Paryża. Obecnym prezesem jest Patrick Kron.
Stanmore - naziemna stacja metra londyńskiego, stanowiąca północny kraniec Jubilee Line i położona w dzielnicy Harrow. W latach 1932-1939 przebiegała nią Metropolitan Line, a następnie od 1939 do 1979 odgałęzienie Bakerloo Line. Po powstaniu w 1979 Jubilee Line, weszła w jej skład. Obecnie jest używana przez ok. 2,82 miliona pasażerów rocznie. Leży w piątej strefie biletowej. Tabor
Linia obsługiwana jest przez 63 pociągi klasy London Underground 1996 Stock, dostarczone w latach 1997-1999 i ponownie w 2005 przez koncern Alstom. Ich stacja techniczno-postojowa znajduje się za krańcem Stratford. Na zlecenie władz Londynu, utrzymaniem linii zajmuje się firma Tube Lines. Linki zewnętrznePowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
