Jules Michelet - Polski Serwis Naukowy

Jules Michelet

Jules Michelet (ur. 21 sierpnia 1798 w Paryżu, zm. 9 lutego 1874 w Hyères) – historyk, pisarz i filozof francuski okresu romantyzmu.

Od 1830 dyrektor archiwów państwowych. Pracował będąc profesorem w Ècole Normale Supèrieure od 1827 roku, później objął stanowisko profesora na Sorbonie (1834). Pracował tam rok. Będąc profesorem Collège de France (1838-1848), cieszył się już ogromną popularnością. Wykorzystywał wykłady w Collège de France do głoszenia poglądów antyklerykalnych i liberalnych, co przypłacił utratą swego stanowiska po zamachu stanu Napoleona III (1851). Za odmowę przysięgi rządowi Napoleona III został też usunięty z dyrekcji archiwum (1852). Był też członkiem Akademii Moralnych i Politycznych.

Collège de France (Kolegium Francuskie) – wyższa szkoła mieszcząca się w Paryżu, założona w 1530 roku przez francuskiego króla Franciszka I (do 1795 roku nosiła nazwę Collegium Regium Galliarum). Jej założeniem było zdobywanie wiedzy, a nie stopni naukowych. Collège de France jest zorganizowany wokół katedr, ale nie są one ustalone raz na zawsze. Kolegium profesorskie może dowolnie tworzyć nowe i zamykać katedry wakujące.

Rewolucja francuska 1789-1799 (nazywana też Wielką Rewolucją Francuską lub po prostu Wielką Rewolucją) – okres w historii Francji (1789-1799), w którym doszło do głębokich zmian polityczno-społecznych i obalenia monarchii Burbonów.

W dziełach swych, pisanych znakomitym stylem, niezwykle barwnie i obrazowo, dążył do pełnej syntezy, za którą uważał ukazanie przeszłości we wszystkich jej przejawach. W swych pracach kierował się zasadą: "Trzeba wziąć źródło na łoże tortur, zmuszając je, by wykrztusiło informację". Występował w obronie Polski, opublikował m.in. Kościuszko, legenda demokratyczna w 1851. Napisał też inne dzieła o Polsce, m.in. Pologne et Russie (1854), La Pologne martyre (1863). W czasie Komuny Paryskiej napisał patriotyczną broszurę o jej obronie La France devant l'Europe (1871).

Romantyzm (z fr. romantisme, od roman – powieść, opowieść) – epoka w historii sztuki i literatury, trwająca od lat 90. XVIII wieku do lat 40. XIX wieku. Romantyzm był ruchem ideowym, literackim i artystycznym, który rozwinął się początkowo w Europie i wyrażał się w poezji, malarstwie i muzyce.

Komuna Paryska – zryw rewolucyjny ludności Paryża, przede wszystkim inteligencji i robotników. Trwała od 18 marca do 28 maja 1871 roku. W zależności od punktu widzenia uważana za ostatnią rewolucję romantyczną, przez anarchistów za nie do końca konsekwentną próbę likwidacji państwa, a przez marksistów za przykład dyktatury proletariatu.

Jest też autorem 17-tomowej historii Francji pisanej w latach 1855-1867 i twórcą "białej" legendy Wielkiej Rewolucji Francuskiej. Historię rewolucji francuskiej napisał w latach (1847-1853). Obejmowała ona 7 tomów. W 1855 roku napisał Historię Francji, w której po raz pierwszy zostało użyte sformułowanie Odrodzenie (Renesans). Napisał też eseje poświęcone przyrodzie np: Ptak (1856). Inne dzieła to: L'insecte (1857), Czarownica (1862) oraz La Bible de l'humanité (1864). W dziele pt: Nos fils (1869), nawiązał do teorii: Komenskiego, Rousseau, Pestalozziego i Fröbla.

Friedrich Wilhelm Fröbel (Froebel) (ur. 21 kwietnia 1782 w Oberweissbach, zm. 21 czerwca 1852 w Marienthal), niemiecki pedagog, teoretyk i czołowy kreator wychowania przedszkolnego o orientacji humanistycznej. Był twórcą pierwszego systemu wychowania przedszkolnego zwanego Fröbizmem.

La Sorbonne - tradycyjna nazwa historycznego uniwersytetu paryskiego założonego w 1257 roku, jednego z najstarszych (po Uniwersytecie Bolońskim) i najbardziej znanych w Europie.

Michelet ma także swój wkład w formułowanie idei integracji europejskiej. Próbował on przeciwstawić Europie gwałcącej prawa narodów koncepcję "wspólnej ojczyzny europejskiej" do której wszystkie narody kontynentu wnosiłyby własny wkład, tworząc nową, bardziej sprawiedliwą Europę. Wiodącą rolę w realizacji tego projektu Michelet przyznawał Francji. Zasłynął jako radykalny demokrata i sympatyk Polski.

Karol Ludwik Napoleon Bonaparte, jako cesarz Napoleon III (ur. 20 kwietnia 1808 w Paryżu, zm 9 stycznia 1873 w Chislehurst, Kent, obecnie dystrykt Londynu Bromley, Wielka Brytania) – prezydent Francji w latach 1848-1852, cesarz Francuzów (fr. Empereur des Français) w latach 1852-1870. Syn Ludwika - krótkotrwałego króla Holandii (brata Napoleona Bonaparte) i Hortensji de Beauharnais - córki Józefiny, z jej pierwszego małżeństwa z wicehrabią Beauharnais.

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Jules Michelet