Julie Delpy (ur. 21 grudnia 1969 w Paryżu) – francuska aktorka , reżyserka, scenarzystka, montażystka filmowa, kompozytorka. Jedna z najbardziej rozpoznawalnych gwiazd filmowych pochodzących z tamtego kraju z uwagi na liczne i częste występy w filmach hollywoodzkich. Najbardziej znane kreacje stworzyła u boku Ethana Hawke’a w dyptyku „Przed wschodem słońca” i „Przed zachodem słońca” Richarda Linklatera oraz u Krzysztofa Kieślowskiego w „Białym”

Biografia

Aktorka francuska, od pewnego czasu realizuje się również jako scenarzystka i reżyserka. Jest córką aktorów: Marie Pillet i Alberta Delpy. Fakt ten sprawił, że na scenie debiutowała właśnie u ich boku już jako 5-latka. Na dużym ekranie debiutowała w 1978 roku rolą w filmie francuskim „Guerres civiles en France”. Przełomowym dla jej europejskiej kariery występem był ten w „Detektywie” (1985) Jeana-Luca Godarda. U tegoż reżysera zaliczyła też debiut anglojęzyczny, w adaptacji szekspirowskiego „Króla Leara” (1987) z Woodym Allenem. Zdolna, cechująca się specyficzną „porcelanową” urodą i posiadająca sławnych rodziców Delpy, od początku chętnie zatrudniania była przez europejskich mistrzów. Poza wymienionymi filmami Godarda, zagrała także u:

Rola u Holland nie była jedynym polskim akcentem w karierze Delpy. W 1992 roku zagrała u Janusza Kijowskiego w „Tragarzu puchu”, oraz była jedną z głównych postaci trylogii „Trzy kolory” Krzysztofa Kieślowskiego, kreując jedną z głównych ról żony Karola (Zbigniew Zamachowski) w "Białym" (1994).

Począwszy od 1993 roku i występu w roli Konstancji w anglojęzycznej ekranizacji „Trzech muszkieterów” z Charliem Scheenem, Kieferem Sutherlandem i Chrisem O’Donnellem, w przeciwieństwie do większości aktorów francuskich, Delpy postanowiła grać głównie w anglojęzycznych produkcjach. W 1995 roku pojawiła się w w filmie Richarda Linklatera „Przed wschodem słońca” z Ethanem Hawke w głównej roli męskiej. Dziewięć lat później aktorzy ponownie spotkali się na planie kontynuacji filmu, zatytułowanej „Przed zachodem słońca” (2004). Jako współtwórczyni scenariusza (razem z Hawkiem, Linklaterem i Kimem Krizanem) Delpy nominowana była do Oscara i Independent Spirit Award, zaś jako odtwórczyni głównej roli została uhonorowana brytyjską Empire Award oraz nagrodą krytyków w San Francisco. Zanim zadebiutowała jako reżyserka pełnometrażowego filmu „Powiedz mi” (2000) z udziałem Ethana Hawke, wystąpiła m.in. w komedii romantycznej „Przyjęcie urodzinowe” (1998), jako Sonia w telewizyjnej adaptacji „Zbrodni i kary” (1998), lesbijka w komedii „Cheerleaderka” (1999) oraz Julie w komedii Miki Kaurismäkiego „Los Angeles bez mapy” (1998). W 2000 roku zagrała w thrillerze „Piasek”, w 2001 – w niemiecko-amerykańskiej komedii „Investigating Sex” z Tilem Schweigerem, Nickiem Nolte i Neve Campbell, w 2004 – w mini-serialu „Frankenstein” Kevina Connora, a w 2005 – w znanym filmie Jima Jarmuscha „Broken Flowers” z Billem Murrayem. Rok 2006 to występ u boku Justina Theroux w thrillerze „Tajemnica przeszłości” oraz u boku Richarda Gere i Alfreda Moliny w dramacie Lasse Hallströma „The Hoax”.

W 2007 roku odniosła sukces jako scenarzystka i reżyserka komedii romantycznej „Dwa dni w Paryżu” z własnym udziałem (Delpy również samodzielnie zmontowała obraz). Film przyniósł jej nominację do Césara za Najlepszy Scenariusz, nominację do Independent Spirit Award dla Najlepszego Debiutanckiego Filmu (nominacja dla Delpy jako jednej z producentek) oraz nagrodę Coup de Coeur na Międzynarodowym Festiwalu Filmów o Miłości.

Delpy jest aktorką utalentowaną również muzycznie. Podejmowane w wieku dziecięcym lekcje gry na klarnecie, a w późniejszym okresie – na gitarze nie poszły na marne. W 2003 roku wydała anglojęzyczny album z piosenkami własnej kompozycji.

Najważniejsze role

2007: Dwa dni w Paryżu (2 Days in Paris) jako Marion
2005: Legend of Lucy Keyes, The jako Jeanne Cooley
2005: Broken Flowers jako Sherry
2004: Przed zachodem słońca (Before Sunset) jako Celine
2004: Frankenstein (I) jako Caroline Frankenstein
2002: Quién es Alejandro Chomski? jako ona sama
2002: Dom "Pod Różami" (Villa des roses) jako Louise Créteur
2002: Cinemagique jako Marguerite
2002: Looking for Jimmy jako Al
2001: Investigatin Sex 2001: MacArthur Park jako Wendy
2001: Waking Life jako Celine
2000: Powiedz mi (Tell Me)
2000: Piasek (Sand)
1999: Życie i pasje Ayn Rand (Passion of Ayn Rand, The) jako Barbara
1999: Cheerleaderka (But I'm a Cheerleader) jako lesbijka
1998: Los Angeles bez mapy (L.A. Without a Map) jako Julie
1998: Przyjęcie urodzinowe (Treat, The) jako Francesca
1998: Zbrodnia i kara (Crime and Punishment) jako Sonia
1997: Amerykański wilkołak w Paryżu (American Werewolf in Paris, An) jako Serafine
1997: 1000 cudów świata (Mille merveilles de l'univers, Les)
1997: Alleys and Motorways
1996: Tykho Moon jako Lena
1995: Przed wschodem słońca (Before Sunrise) jako Celine
1995: Blah Blah Blah
1994: Trzy kolory. Czerwony jako Dominique
1994: Sunny Side Up jako Ona sama
1994: Killing Zoe jako Zoe
1994: Ostry dyżur (ER) jako Nicole
1993: Trzej muszkieterowie (Three Musketeers, The) jako Konstancja
1993: Trzy kolory. Niebieski jako Dominique (nie wymieniona w napisach)
1993: Trzy kolory. Biały jako Dominique
1993: Younger and Younger jako Melodie
1992: Warszawa. Rok 5703 (Warszawa. Annee 5703),tytuł alternatywny Tragarz puchu jako Fryda
1991: Homo Faber jako Sabeth
1991: Dents de ma mere, Les jako Julie
1990: Europa, Europa jako Leni
1989: Ciemna noc (Noche oscura, La) jako Virgin Mary
1988: L' Autre nuit jako Marie
1987: Passion Béatrice, La jako Beatrice
1987: Król Lear (King Lear) jako Valerie
1986: Zła krew (Mauvais sang) jako Lise
1985: Detektyw (Détective) jako Młoda dziewczyna
1985: Amour ou presque
1985: Classique
1984: Cinématon jako ona sama (1984)
1982: Niveau moins trois
1978: Guerres civiles en France jako Julie Pillet

Dyskografia

Julie Delpy odważyła się jako jedna z nielicznych piosenkarek francuskich wydać album anglojęzyczny. Kiedy zamieszkała w Stanach, nawiązała współpracę z Philippe Eidel. Zaufała swojemu talentowi i skomponowała 12 piosenek, które ukazały się na płycie w 2003 roku. Jej muzyka łączy w sobie fatalistyczne teksty o miłości, ale także nadzieję. Julie porusza się w sferze folku, jak również rocka alternatywnego. Co więcej nie skomponowała jej jak liczne gwiazdy dla swojego kaprysu. Muzyka towarzyszyła Julie od dawna, już od ponad dwudziestu lat ćwiczy swój głos, pobiera lekcje śpiewu, gry na gitarze, a także na klarnecie.

Tytuły piosenek

1. My Dear Friend
2. Mr Unhappy
3. Lame Love
4. Ready to Go
5. Je T'Aime Tant
6. Something a Bit Vague
7. Black & Gray
8. Waltz for a Night
9. She Don't Care
10. And Together
11. Ocean Apart
12. Time to Wake Up

Linki zewnętrzne