|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Badaczka ziemiaństwa polskiego oraz działaczka Solidarności prof. Janina Leskiewicz odebrała we wtorek Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Odznaczenie w imieniu prezydenta Bronisława Komorowskiego wręczył wojewoda mazowiecki Jacek Kozłowski.Order zost... Masowe rekonstrukcje wydarzeń historycznych, z udziałem popularnych aktorów oraz wykorzystaniem nowoczesnych technik multimedialnych, zaplanowano od czerwca do września w ramach projektu "Wielki Teatr Historii". Patronuje mu minister kultury Bogdan Zdroje... Wizyta w Laboratorium Cyfrowego Przetwarzania Sygnałów, próbna jazda samochodem elektrycznym, oględziny helikoptera ze sterownikiem lotu, prezentacja jeżdżących i kroczących robotów - m.in. takie atrakcje czekają na słuchaczy Polskiego Radia Euro, które 9 gru... Prawie 400 fotografii, plakaty, nagrania, pamiątki znalazły się na wystawie zorganizowanej z okazji 85-lecia obchodzonego właśnie przez Polskie Radio. Wystawę "Tu Polskie Radio 1925-2010" otwarto 2 września na warszawskim Zamku Królew... Nie żyje współtwórca śląskiej romanistyki prof. Aleksander Abłamowicz. W maju skończyłby 79 lat. Wiadomość o śmierci uczonego, który zmarł w sobotę, przekazała w poniedziałek PAP rzeczniczka Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach Magd...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Juliusz OwidzkiCzy wiesz że...? Teleturniej – specyficznie telewizyjny gatunek dziennikarski i typ telewizyjnego programu rozrywkowego. Polega na wykonywaniu przed kamerami przez uczestników (na ogół dobieranych na zasadzie otwartych eliminacji, choć czasem specjalnie zapraszanych do programu – wówczas są to z reguły osoby powszechnie znane) narzuconych im przez organizatora zadań, za co otrzymują – niekiedy bardzo wysokie – nagrody. Wielka gra – teleturniej polski nadawany cyklicznie od 1962 do 2006, początkowo na antenie TVP1, następnie od II połowy lat 70. w TVP2. Prowadzący zmieniali się kilkukrotnie w historii programu, ostatnią z nich była Stanisława Ryster. Gustaw Teofil Holoubek (ur. 21 kwietnia 1923 w Krakowie, zm. 6 marca 2008 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy, reżyser i dyrektor teatrów, pedagog, prezes Stowarzyszenia Polskich Artystów Teatru i Filmu, członek Polskiej Akademii Umiejętności, poseł na Sejm PRL VII i VIII kadencji, senator I kadencji. Juliusz Owidzki (ur. 1 lipca 1921, zm. 12 sierpnia 1996 w Warszawie) – reżyser radiowy. Studiował po wojnie prawo na Uniwersytecie Warszawskim; ale dyplomu nie uzyskał. Przez całe życie zawodowe związany z Teatrem Polskiego Radia, w którym pracował od roku 1949 aż do emerytury w roku 1986, przechodząc wszystkie szczeble kariery zawodowej - od inspicjenta do dyrektora i głównego reżysera. Aleksander Bardini (ur. 17 listopada 1913 w Łodzi, zm. 30 lipca 1995 w Warszawie) – polski aktor, reżyser teatralny i filmowy oraz pedagog żydowskiego pochodzenia.
Ryszard Zbigniew Serafinowicz (ur. 1924, zm. 1971), dziennikarz, bardzo popularny w latach sześćdziesiątych prezenter i autor licznych teleturniejów, w tym zwłaszcza "Wielkiej gry"; pierwszy kierownik redakcji teleturniejów Telewizji Polskiej. Bratanek Jana Lechonia (Leszka Serafinowicza). W związku z antysemicką nagonką z marca 1968 roku emigrował w 1969 roku z Polski początkowo do Włoch, potem do Kanady, gdzie został szefem Sekcji Polskiej Radia Kanada. Zmarł na białaczkę w roku 1971 w Kanadzie; jego prochy spoczywają na warszawskich Powązkach. W dorobku ma liczne adaptacje dla radia literatury polskiej (m. in. Sienkiewicza) i obcej (fantastyka naukowa, którą się pasjonował; spektakle kryminalne "Teatru Zielone Oko"). Szczególnie upodobał sobie twórczość Fredry, którego sztuki wielokrotnie inscenizował. Współpracował z najwybitniejszymi aktorami polskimi, m.in. z Gustawem Holoubkiem, Aleksandrem Bardinim, Andrzejem Szczepkowskim, Janem Świderskim. Jan Świderski (ur. 14 stycznia 1916 w Chmielińcu, zm. 18 października 1988 w Warszawie) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, reżyser teatralny, pedagog.
Order Odrodzenia Polski, Polonia Restituta - drugie najwyższe polskie państwowe odznaczenie cywilne, nadawane za wybitne osiągnięcia na polu oświaty, nauki, sportu, kultury, sztuki, gospodarki, obronności kraju, działalności społecznej, służby państwowej oraz rozwijania dobrych stosunków z innymi krajami. Ustanowione ustawą z 4 lutego 1921. Przez wiele lat współpracował także z Telewizją Polską, początkowo z redakcją teleturniejów (gdy miała ona samodzielny byt; istniał wówczas zespół twórczy OZETES: Owidzki, Zakrzewski, Taczanowski, Serafinowicz), później tylko z redakcją teleturnieju "Wielka gra". Był autorem pytań, kilkakrotnie też zastąpił prezenterów niektórych teleturniejów. Polskie Radio (PR) – jednoosobowa spółka akcyjna Skarbu Państwa z siedzibą w Warszawie, której celem działalności jest wypełnianie zadań radiofonii publicznej w Polsce.
Uniwersytet Warszawski – polska uczelnia państwowa, założona w 1816 roku w Warszawie. Najlepszy uniwersytet w Polsce według ogólnoświatowego rankingu Academic Ranking of World Universities. Uczelnia wielokrotnie była zwycięzcą corocznych rankingów uczelni państwowych przeprowadzanych przez "Rzeczpospolitą" i "Perspektywy". Miłośnik wszelkiego typu gier i szarad. Współautor wydanej z Ryszardem Serafinowiczem w 1965 roku książki Gry, zabawy, quizy. Zapalony brydżysta i pokerzysta. W ostatnich latach życia zmagał się z ciężka choroba płuc i serca. Nagrody i wyróżnieniaW uznaniu osiągnięć twórczych otrzymał wysokie odznaczenia państwowe, m.in. order Polonia Restituta. W 1994 został wyróżniony przez Zespół Artystyczny Teatru Polskiego Radia nagrodą Honorowy Wielki Splendor. Przypisy
Brydż – gra karciana, w której bierze udział czterech graczy stanowiących dwie pary. Gracze w jednej parze starają się uzyskać wynik lepszy od wyniku drugiej pary poprzez skompletowanie jak największej ilości lew. Używana jest standardowa talia 52 kart.
Poker – gra karciana, rozgrywana talią składającą się z 52 kart, której celem jest wygranie pieniędzy od pozostałych uczestników lub żetonów (CHIPS) w wersji sportowej dzięki skompletowaniu najlepszego układu lub za pomocą tzw. blefu. Liczba graczy przy jednym stole ograniczona jest jedynie liczbą kart w talii, jednakże nie może być mniejsza niż dwóch. W praktyce nie gra się więcej niż w dziesięć osób.
Czy wiesz że...? beta Henryk Adam Aleksander Pius Sienkiewicz herbu Oszyk, pseudonim Litwos (ur. 5 maja 1846 w Woli Okrzejskiej, zm. 15 listopada 1916 w Vevey) – polski nowelista, powieściopisarz i publicysta; laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (1905) za całokształt twórczości, jeden z najpopularniejszych pisarzy polskich przełomu XIX i XX wieku.
Telewizja Polska SA (oficjalny skrót TVP SA) – spółka Skarbu Państwa (spółka akcyjna), z mocy prawa jedyny nadawca telewizji publicznej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Andrzej Szczepkowski (ur. 26 kwietnia 1923 w Suchej Beskidzkiej, zm. 31 stycznia 1997 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy, pedagog, prezes ZASP, senator I kadencji. Ojciec Joanny Szczepkowskiej.
Aleksander Fredro hrabia herbu Bończa (ur. 20 czerwca 1793 w Surochowie, zm. 15 lipca 1876 we Lwowie) – polski komediopisarz, pamiętnikarz, poeta, wolnomularz. Tworzył w epoce romantyzmu.
Szarada – gatunek literatury stosowanej, zagadka w formie wiersza, w którym w różny sposób zostało zaszyfrowane jakieś zdanie lub wyraz. W szaradzie zwykłej sylaby zaszyfrowanego tekstu są oznaczone kolejno liczbami. Także synonim wszelkich rozrywek umysłowych.
Teatr Polskiego Radia – instytucja działająca w ramach Polskiego Radia, która zajmuje się produkcją i emisją słuchowisk będących adaptacjami utworów scenicznych.
Wielki Splendor – nagroda przyznawana od 1987 przez Zespół Artystyczny Teatru Polskiego Radia dla autorów lub wykonawców słuchowisk radiowych, podsumowująca ich dokonania artystyczne. Jest dowodem uznania za wybitne kreacje w słuchowiskach oraz twórczy wkład na rzecz rozwoju i umacniania rangi radia artystycznego w Polsce. "Honorowy Wielki Splendor" jest przyznawany okazjonalnie za całokształt twórczości. Laureatom jest wręczana statuetka autorstwa artystki rzeźbiarki Marii Kryńskiej-Kędzierskiej. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
