Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
155 lat temu zmarł Adam Mickiewicz
Przyczyna śmierci Adama Mickiewicza, której 155. rocznica przypada 26 listopada, nadal pozostaje zagadką. Wielu badaczy nie wierzy, że poeta zmarł na cholerę, a okoliczności zgonu mogą wskazywać na otrucie.Jesienią 1855 roku Mickiewic...
 
21 lutego - Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego
Żyjemy w epoce wielkiego wymierania języków - alarmują językoznawcy. Obchodzony 21 lutego pod patronatem UNESCO Dzień Języka Ojczystego ma zwrócić uwagę świata na ten problem.Połowa spośród ponad 6 tys. języków, którymi mówi się na świecie, jest zag...
 
Dyktando Mistrzów 21 lutego - w dzień języka ojczystego
Szesnaścioro dotychczasowych mistrzów i wicemistrzów polskiej ortografii, wyłonionych w 14 zorganizowanych dotąd w Katowicach Ogólnopolskich Dyktandach, zmierzy się 21 lutego w kolejnym dyktandzie, rywalizując o tytuł arcymistrza języka polskiego. 21 ...
 
Zgłoszenia na konkurs UJ "Zobaczyć matematykę" - do końca lutego
Do końca lutego tego roku trwa przyjmowanie zgłoszeń do III edycji konkursu "Zobaczyć matematykę", organizowanego przez Instytut Matematyki Uniwersytetu Jagiellońskiego i objętego patronatem Zarządu Województwa Małopolskiego.W konkursie mogą wziąć udział...
 
Ekspertka o 29 lutego: konstrukcja kalendarza nie jest prosta
Konstrukcja kalendarza nie jest prostą sprawą. Rok zwrotnikowy nie składa się z całkowitej liczby dób słonecznych, stąd problemy z rokiem przestępnym - powiedziała PAP dr hab. Ilona Bednarek z Zakładu Astrofizyki i Kosmologii Uniwersytetu Śląskiego."Kalend...

Reklama:


Juliusz Zarębski

Czy wiesz że...?
Adam Bernard Mickiewicz , zm. , a nawet za jednego z największych na skalę . Określany też przez innych, jako poeta przeobrażeń oraz bard słowiański. Członek , zarówno w ojczyźnie jak i w Europie zachodniej porównywany do . W okresie pobytu w Paryżu był wykładowcą literatury słowiańskiej w Collège de France. Znany przede wszystkim jako autor ballad, powieści poetyckich, dramatu Dziady oraz epopei narodowej Pan Tadeusz uznawanej za ostatni wielki epos kultury szlacheckiej w Rzeczpospolitej Obojga Narodów.

Franciszek Liszt (wymowa: List ); ur. 22 października 1811, zm. 31 lipca 1886) – kompozytor i pianista węgierski epoki romantyzmu. Stworzył nowy gatunek muzyczny: poemat symfoniczny.

Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.
Juliusz Zarębski

Juliusz Zarębski (ur. 28 lutego 1854 w Żytomierzu, zm. 15 września 1885 w Żytomierzu) – kompozytor i pianista polski; przedwcześnie zmarły twórca słynnego Kwintetu fortepianowego g-moll, powszechnie uważanego za najwybitniejsze dzieło polskiej kameralistyki romantycznej.

Franciszek Liszt (wymowa: List ); ur. 22 października 1811, zm. 31 lipca 1886) – kompozytor i pianista węgierski epoki romantyzmu. Stworzył nowy gatunek muzyczny: poemat symfoniczny.

Polska, oficjalnie Rzeczpospolita Polskapaństwo położone w Europie Środkowej nad Morzem Bałtyckim. Graniczy z Niemcami (na zachodzie), Czechami i Słowacją (na południu), Ukrainą i Białorusią (na wschodzie), na północnym wschodzie z Litwą oraz na północy z Rosją (obwód kaliningradzki). Ponadto polska granica wyłącznej strefy ekonomicznej na Bałtyku graniczy ze strefami Danii i Szwecji.

Biografia

Zarębski studiował w Konserwatorium Wiedeńskim, które ukończył w 1872 ze złotymi medalami w klasie kompozycji (u Franza Krenna) i fortepianu (u Josefa Dachsa). Kontynuował studia w Konserwatorium Petersburskim, którego dyplom uzyskał w przeciągu zaledwie 3 miesięcy w 1873. W 1874 udał się do Rzymu gdzie przez rok studiował pod kierunkiem Liszta, stawszy się jego ulubionym uczniem. Jemu to właśnie Zarębski zadedykuje swoje najwybitniejsze dzieło, Kwintet fortepianowy g-moll op. 34 (1885), napisane na krótko przed swoją śmiercią na gruźlicę w wieku zaledwie 31 lat. Od 30 stycznia 1880 do śmierci pięć lat później pracuje na stanowisku profesora Konserwatorium w Brukseli. Podczas Wystawy w Paryżu w 1878 zachwyca publiczność grą na fortepianie o dwóch klawiaturach.

Fortepianklawiszowy, młoteczkowy, strunowy instrument muzyczny. Współczesny fortepian dysponuje skalą od A2 (niektóre modele C2) do c5 (88 dźwięków/klawiszy).

Orkiestra symfoniczna - zespół instrumentalny przeznaczony do komponowania wielkich dzieł muzycznych: symfonii, koncertów, oper i baletów w czasie koncertów w teatrach muzycznych i na otwartym powietrzu.

W roku 1879 ożenił się z pianistką niemiecką Johanną Wenzel, również uczennicą Liszta, późniejszą Janiną Zarębską (zm. 1928).

Od koncertów w Odessie i Kijowie wiosną 1874 rozpoczyna swoją karierę pianisty-wirtuoza. Z wielkim sukcesem koncertuje w wielu innych miastach Europy, m.in. w Rzymie, Neapolu, Konstantynopolu, Warszawie, Paryżu i Londynie.

Zarębski był jednym z bardziej oryginalnych kompozytorów polskich 2 połowy XIX wieku. Jego kompozycje na fortepian, poza widocznymi wpływami Liszta, wskazują na rozwój niektórych technik kompozytorskich Chopina, szczególnie w twórczym sposobie wykorzystania motywów ludowych, a cykl fortepianowy Róże i ciernie op. 13 zapowiada fakturę fortepianową impresjonizmu. Największym jednak jego osiągnięciem kompozytorskim jest napisany na krótko przed śmiercią Kwintet fortepianowy g-moll op. 34. Fakt, że Kwintet do roku 1931 pozostawał nieopublikowany, przyczynił się do tego, że utwór ten nie zajął należnego mu miejsca w repertuarze światowej muzyki kameralnej.

Aleksandr Porfirjewicz Borodin (ur. 31 października/12 listopada 1833 w Petersburgu, zm. 15/27 lutego 1887 tamże) – chemik rosyjski, w wolnym czasie kompozytor i muzyk. Powszechnie znany tylko jako kompozytor, nad czym wielce ubolewał. Napisał operę Kniaź Igor, trzy symfonie, kwartety smyczkowe oraz pomniejsze utwory. Należał do grupy pięciu kompozytorów rosyjskich (tzw. "potężna gromadka").

Muzyka kameralna (ang. chamber music, niem. Kammermusik) - muzyka przeznaczona na niewielkie zespoły, zazwyczaj do 9 wykonawców. Nazwa pochodzi z wł. "da camera", tj. do komnaty. Początkowo mianem muzyki kameralnej określano zarówno utwory wokalne, jak również instrumentalne - ważne było to, że wykonywane były w komnatach (da camera), a nie w kościele bądź teatrze (operze).

Jego mogiła znajduje się na starym polskim cmentarzu w Żytomierzu, blisko odnowionej niedawno kaplicy, po lewej stronie od drogi wiodącej do tejże kaplicy. Podobno jego serce jest zamurowane w Żytomierskiej katedrze katolickiej.

Borodin o Zarębskim

Gdy w 1877 roku Aleksandr Borodin odwiedził Liszta, zapoznał się również z Zarębskim. Oto fragmenty jego listów opisujące Zarębskiego: "Zarębski podszedł do mnie i począł prawić mi różne komplementy na temat mojej symfonii. Mówił po rosyjsku z silnym polskim akcentem. Była z nim jego narzeczona, berlinianka, również pianistka, bardzo ładniutka, ale nieprawdopodobna kokietka. Oboje ubrani niezwykle cudacznie, w oryginalne kostiumy, w kapeluszach o zdumiewającym fasonie, z długimi rozpuszczonymi włosami - stanowili widowisko krańcowo dziwne" "Jako pianista Zarębski jest diabelnie utalentowany, ale również i jako kompozytor. W ogóle czeka go olśniewająca przyszłość"

Gruźlica (łac. tuberculosis, TB – tubercule bacillus) – powszechna i potencjalnie śmiertelna choroba zakaźna, wywoływana przez prątka gruźlicy (Mycobacterium tuberculosis). Gruźlica dotyczy najczęściej płuc (gruźlica płucna) lecz również może atakować ośrodkowy układ nerwowy, układ limfatyczny, naczynia krwionośne, układ kostno-stawowy, moczowo-płciowy oraz skórę. Inne mykobakterie takie jak Mycobacterium bovis, Mycobacterium africanum, Mycobacterium canetti czy Mycobacterium microti wywołują choroby zwane mykobakteriozami i z reguły nie infekują zdrowych osób dorosłych, natomiast są często spotykane u osób z upośledzeniem odporności np. w przebiegu AIDS.

Romantyzm (z fr. romantisme, od roman – powieść, opowieść) – epoka w historii sztuki i literatury, trwająca od lat 90. XVIII wieku do lat 40. XIX wieku. Romantyzm był ruchem ideowym, literackim i artystycznym, który rozwinął się początkowo w Europie i wyrażał się w poezji, malarstwie i muzyce.

Dzieła

na fortepian: (BN = Biblioteka Narodowa w Warszawie)

  • Andante ma non troppo, BN
  • Romance sans paroles f-moll, ok.1870, BN
  • Adieu f-moll, ok.1870, BN
  • Maria, uw. do opery, pf 4 ręce, 1871, BN
  • Marsz, pf 4 ręce, 1875, zaginiony
  • Wielka fantazja, 1876, zniszczona przez kompozytora
  • utwory na fortepian o 2 klawiaturach, 1878, zaginione
  • Menuet op. 1 (n.p. 1879)
  • 3 danses galiciennes, pf 4 ręce, op. 2 (Berlin 1880)
  • Etiuda koncertowa, G, op. 3 (Berlin 1879)
  • 4 Mazurki, pf 4 ręce, op. 4 (Berlin 1880)
  • 2 morceaux en forme de mazurka, pf 4 ręce, op. 5 (Berlin 1881)
  • Grande polonaise, F, op. 6 (Berlin 1881)
  • 3 études de concert op. 7 (Moguncja 1881)
  • Mazurek koncertowy c-moll op. 8 (Moguncja 1882)
  • Fantaisie polonaise op. 9, ok. 1877 (Moguncja 1882)
  • Polonaise mélancolique op. 10 (Moguncja 1882)
  • Polonaise triomphale, pf 4 ręce, op. 11 (Moguncja 1882), także instrumentacja na orkiestrę (patrz niżej)
  • Divertissement à la polonaise, pf 4 ręce, op. 12 (Moguncja 1883)
  • Les roses et les épines (Róże i ciernie) op. 13 (Moguncja 1883)
  • impromptu-caprice op. 14 (Lipsk 1883)
  • Mazurka de concert no.2 g-moll op. 15 (Lipsk 1883)
  • Suite polonaise op. 16 (Lipsk 1883)
  • Valse sentimentale op. 17 (Lipsk 1884)
  • Ballade g-moll op. 18 (Wrocław 1884)
  • Novellette-caprice op. 19 (Wrocław 1884)
  • Sérénade burlesque op. 20 (Wrocław 1884)
  • Berceuse op. 22 (Lipsk 1884)
  • A travers Pologne, pf 4 ręce, op. 23 (Wrocław 1884)
  • Valse-caprice op. 24 (Lipsk 1884)
  • Tarantelle op. 25 (Lipsk ?1885)
  • Sérénade espagnole op. 26 (Lipsk 1883)
  • Etrennes op. 27 (Wrocław 1885)
  • Polonaise op. 28 (Lipsk 1885)
  • Gavotte op. 29 (Lipsk 1885)
  • Valse op. 30 (Lipsk 1885)
  • Barcarolle op. 31 (Lipsk 1885)
  • Menuet op. 32 (Moguncja 1885)
  • pozostałe:

    Kompozytor (w jęz. łac. compositor) – twórca utworu muzycznego. Termin kompozytor odnosi się do twórców używających notacji muzycznej, piszących muzykę poważną lub filmową. W polskich uczelniach muzycznych kształci się studentów na kierunku kompozycja, lecz kompozytor nie musi być absolwentem takich studiów, jednak to oni właśnie dysponują pełnym warsztatem kompozytorskim obejmującym harmonię, kontrapunkt, instrumentację, analizę dzieła muzycznego itp.

  • Polonaise triomphale A-dur op. 11 (1882), instrumentacja fortepianowego utworu pod tym samym tytułem na wielką orkiestrę symfoniczną, z tym samym numerem opusowym (jedyny utwór orkiestrowy kompozytora, niedawno odkryty; prawykonanie odbyło się 9 listopada 2006 w Krakowie, podczas Festiwalu Kompozytorów Polskich)
  • Pieśni:
  • Wilija, naszych strumieni rodzica (sł. A. Mickiewicz zaginiona)
  • Te rozkwitłe świeże drzewa (sł. A. Mickiewicz), BN
  • Akacja (ok.1880)
  • Kwintet fortepianowy g-moll op. 34 (1885, opubl. Warszawa 1931) - dedykowany Franciszkowi Lisztowi

  • Bibliografia

  • Słownik muzyków polskich
  • R.D. Golianek, Dzieła muzyczne Juliusza Zarębskiego, chronologiczny katalog tematyczny, Rhytmos, Poznań 2002
  • M. Karczyńska, Muzyka fortepianowa Juliusza Zarębskiego (rozprawa doktorska), Uniwersytet Jagielloński, Kraków 1962
  • M. Kwiatkowska: Fortepian z podwójna klawiatura i rola Juliusza Zarębskiego w jego prezentacji, Muzyka, xxix/3 (1984), 51–61
  • A. Nowak-Romanowicz i inni, Z dziejów polskiej kultury muzycznej, ii, Kraków 1966
  • K. Samaeva, Juliusz Zarębski w Żytomierzu, Muzyka, xxiv/2 (1979), 19–31
  • T. Strumiłło, Juliusz Zarębski, Kraków 1954, 2 wyd. 1985
  • A. Thomas, The composer virtuoso - Zarebski’s Piano Quintet[1], wykład z 16 grudnia 2004 w Gresham College(ang.)
  • Linki zewnętrzne

  • A. Thomas, The composer virtuoso - Zarebski’s Piano Quintet[2], wykład z 16 grudnia 2004 w Gresham College (ang.)
  • Utwory fortepianowe Zarębskiego (m.in. Róże i ciernie) - także możliwość odsłuchu fragmentów
  • nagrania Kwintetu: [3]
  • [4]
  • [5],
  • [6]






  • Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.