Jurij Głazkow - Polski Serwis Naukowy

Jurij Nikołajewicz Głazkow ros. Юрий Николаевич Глазков, (ur. 2 października 1939 w Moskwie, zm. 9 grudnia 2008), generał major lotnictwa, kosmonauta radziecki, Lotnik Kosmonauta ZSRR.

Wykształcenie, służba wojskowa i działalność pozazawodowa

1954 – ukończył 7 klas szkoły średniej w Moskwie.

1957 – został absolwentem Wojskowej Szkoły im. Suworowa w Stawropolu (Ставропольское суворовское военное училище).

1962 – po ukończeniu Wyższej Wojskowej Szkoły Lotniczo-Inżynierskiej w Charkowie uzyskał tytuł inżyniera-elektryka i został przedstawicielem wojska w zakładach nr 686.

1963 – od grudnia rozpoczął służbę w głównym zarządzie broni rakietowej (ГУРВО) wojsk rakietowych strategicznego przeznaczenia (РВСН). Uczestniczył w startach wielu rakiet.

1974 – otrzymał tytuł kandydata nauk technicznych.

1991 – po obronie pracy doktorskiej otrzymał tytuł doktora nauk technicznych. 25 października został członkiem rzeczywistym (akademikiem) Rosyjskiej Akademii Kosmonautyki im. K. E. Ciołkowskiego. W listopadzie tego samego roku został członkiem Związku Pisarzy Rosji.

1993 – został członkiem rzeczywistym: Międzynarodowej Akademii Informatyzacji (28 maja), Rosyjskiej Akademii Nauk Medyczno-Technicznych (15 czerwca).

1994 – został profesorem katedry mechaniki analitycznej Moskiewskiego Państwowego Instytutu Technologii im. K. Ciołkowskiego.

1999 – 2 października został członkiem Międzynarodowej Akademii Astronautycznej (International Academy of Astronautics – IAA)

2000 – 29 lutego rozkazem Prezydenta Federacji Rosyjskiej został, z uwagi na wiek, zwolniony z armii i przeniesiony do rezerwy.

Kariera kosmonauty i służba w Centrum Przygotowań Kosmonautów

1965 – po przejściu badań lekarskich w Centralnym Wojskowym Naukowo-Badawczym Szpitalu Lotnictwa (ЦВНИАГ) 28 października został przyjęty do trzeciej grupy kosmonautów radzieckich sił powietrznych. Był jednym z 22 zatwierdzonych kandydatów.

1965 – 1967 – przeszedł podstawowe przeszkolenie przygotowujące do lotu w kosmos.

1968 – 1970 – wraz z innymi kosmonautami szkolił się w ramach programu 7K-WI (wojskowa wersja Sojuza).

1970 - 1972 – od sierpnia rozpoczął trening w ramach programu Ałmaz – wojskowej stacji orbitalnej. Był operatorem łączności oraz kierownikiem grupy operatorów łączności podczas kierowania załogowymi lotami kosmicznymi. Brał udział w naziemnych oraz lotniczych testach różnych systemów stacji Ałmaz.

1972 – 1973 – razem z Jewgienijem Chłudiejewem prowadzili 35-dniowe naziemne testy stacji orbitalnej Ałmaz.

1974 – Jako kierownik grupy operatorów łączności ze stacją orbitalna Ałmaz pracował na statkach Akademii Nauk ZSRR „Kosmonauta Jurij Gagarin” oraz „Kosmonauta Władimir Komarow”.

1975 – 1976 – razem z Wiktorem Gorbatko przechodził szkolenie do pierwszej misji na stacje orbitalną Salut 5 (ОПС-103). Był inżynierem pokładowym w trzeciej (rezerwowej) załodze.

1976 – od lipca do października ponownie wspólnie z Wiktorem Gorbatko, w załodze dublerów, trenował do lotu drugiej podstawowej wyprawy na pokład stacji orbitalnej Salut 5. Podczas startu statku kosmicznego Sojuz 23 był dublerem inżyniera pokładowego. Po nieudanej misji Sojuza 23 obaj kontynuowali dalsze szkolenie, ale już jako załoga podstawowa.

1977 – od 7 do 25 lutego uczestniczył w locie Sojuza 24.

1977 – 1979 – wspólnie z grupą innych kosmonautów przygotowywał się do lotu w ramach programu Ałmaz.

1979 – 1982 – brał udział w przygotowaniach do eksperymentalnego lotu nowego załogowego statku kosmicznego TKS (Траспортный корабль снабжения). Uczestniczył też w naziemnych testach tego pojazdu.

1982 – 26 stycznia został mianowany naczelnikiem jednego z wydziałów Centrum Przygotowań Kosmonautów im. J. A. Gagarina i tym samym przestał być członkiem oddziału kosmonautów.

1983 – 1985 – już po formalnym opuszczeniu oddziału wziął udział w treningu grupy kosmonautów szkolonych do obsługi urządzenia Pion-K zainstalowanego na statku TKS-4 (ostatecznie wystrzelonego jako bezzałogowy Kosmos 1686).

1986 – był zastępcą naczelnika 2 zarządu Centrum ds. prac naukowo-badawczych i doświadczalnych.

1989 – został mianowany zastępcą naczelnika Centrum Przygotowań Kosmonautów ds. naukowych.

1992 – 2 kwietnia powierzono mu funkcję I zastępcy naczelnika Centrum Przygotowań i naczelnika ds. przygotowań kosmicznych i lotniczych. Był członkiem międzynarodowych komisji ds. bezpieczeństwa lotu w projektach Mir – Shuttle, Mir – NASA i Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Był ekspertem zajmującym się programami kosmicznymi Federacji Rosyjskiej.

2000 – 29 lutego, po zakończeniu służby wojskowej, zakończył też służbę w Centrum Przygotowań Kosmonautów.

Jurij Aleksiejewicz Gagarin, ros. Юрий Алексеевич Гагарин (wym. ˈjurʲɪj ɐlʲɪˈksʲeɪvʲɪtɕ gɐˈgarʲɪn) (ur. 9 marca 1934 w Kłuszynie, zginął 27 marca 1968 w okolicach Kirżacza) – radziecki kosmonauta, pierwszy człowiek w kosmosie, Bohater Związku Radzieckiego i kawaler Orderu Lenina.
Sojuz 23 (kod wywoławczy Радон - Radon) miał wynieść załogę na pokład stacji kosmicznej Salut 5, przypuszczalnie w ramach wojskowego programu Ałmaz.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)