Kłodnica - Kędzierzyn-Koźle - Polski Serwis Naukowy

Na mapach: 50°20′50″N 18°10′10″E / 50.34722, 18.16944

Kłodnica (niem. Klodnitz) – dawne miasto (1973-75), od 1975 dzielnica Kędzierzyna-Koźla (województwo opolskie), między Kędzierzynem a Koźlem, przy ujściu Kanału Kłodnickiego i Kanału Gliwickiego do Odry. W skład Kłodnicy wchodzi dzielnica Żabieniec. Drobny przemysł drzewny. W latach 1945-1954 i 1973-1975 Kłodnica była siedzibą wiejskiej gminy Kłodnica.

Górny Śląsk (, śl-niem. Oberschläsing, niem. Oberschlesien, czes. Horní Slezsko, łac. Silesia Superior) – kraina historyczna położona na terenie Polski i Czech w dorzeczu górnej Odry oraz początkowego biegu Wisły, południowo-wschodnia część Śląska.
Historia Kędzierzyna-Koźla jest złożonym tematem, gdyż obejmuje historię zespołu miejskiego Kędzierzyna-Koźla, który powstał w 1975 z połączenia czterech osobnych organizmów administracyjnych: Kędzierzyna, Koźla, Sławięcic i Kłodnicy.

Historia

W zapiskach z 1303 znajduje się informacja o istnieniu wsi Kłodnica.

W 1783 Kłodnica liczyła 383 mieszkańców.

W 1814 Kłodnica uwolniła się od pańszczyzny.

W latach 1792-1821 wybudowano Kanał Kłodnicki, który pobudził rozwój gospodarczy okolic Koźla. Po Kanale Kłodnickim kursowało rocznie ponad 1 tys. statków, przewożąc głównie towary z Gliwic do manufaktury w Sławięcicach oraz do składnicy towarów żelaznych utworzonej u ujścia Kanału do Odry. W 1861 wybudowano bocznicę kolejową z Kędzierzyna do przystani przy Kanale Kłodnickim.

Podział administracyjny (podział terytorialny) – podział terytorium państwa na mniejsze obszary, którego celem jest usprawnienie zarządzania krajem przez organy władzy centralnej i samorządowej.
Niemcy (Republika Federalna Niemiec, RFN; do traktatu pomiędzy RFN a Polską Rzecząpospolitą Ludową (1970) w Polsce stosowana była oficjalnie nazwa Niemiecka Republika Federalna, NRF; niem.: Deutschland lub Bundesrepublik Deutschland, BRD) – państwo federacyjne położone w Europie, będące członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), G8, ONZ oraz NATO. Stolicą Niemiec jest Berlin (przed połączeniem z NRD – Bonn, obecnie noszące tytuł miasta federalnego). Językiem oficjalnym jest język niemiecki.

Źródło: "Kędzierzyn-Koźle Monografia Miasta", Państwowy Instytut Naukowy w Opolu, Opole 2001.

W 1910 w Kłodnicy żyło 3.709 mieszkańców.

9 listopada 1919 władze niemieckie przeprowadziły na Górnym Śląsku wybory komunalne. W powiecie kozielskim strona polska zdobyła w Kłodnicy 3 z 12 mandatów.

W plebiscycie w Kłodnicy padło 1535 głosów za Niemcami i 494 za przyłączeniem do Polski.

Kędzierzyn-Koźle (niem. Kandrzin-Cosel, w latach 1934-1945 Heydebreck O.S., śl. Kandrzin-Kojźly, czes. Kandřín-Kozlí) – miasto w województwie opolskim, powiat kędzierzyńsko-kozielski. Powstało w 1975 r. z połączenia czterech osobnych organizmów administracyjnych: Kędzierzyna, Koźla, Sławięcic i Kłodnicy. W Koźlu znajduje się jeden z największych portów rzecznych w Polsce. W Kędzierzynie-Koźlu znajdują się jedne z największych w Polsce zakładów chemicznych – ZAK Spółka Akcyjna, a także holding "Blachownia". Jest to drugie co do wielkości miasto województwa opolskiego pod względem liczby ludności i pierwsze pod względem obszaru.
Polacy – zamieszkujący głównie obszar Rzeczypospolitej Polskiej i będący jej głównym składnikiem ludnościowym, poza granicami Polski tworzący zbiorowości polonijne.

Podczas III powstania śląskiego 10 maja 1921 nacierające od wschodu siły powstańcze dowodzone przez ppor. W. Fojkisa zdobyły Kłodnicę i Koźle-Port wypierając Niemców na drugi brzeg Odry do Koźla.

4 czerwca 1921 niemieckie oddziały przeszły do kontrofensywy, zdobywając Koźle-Port, Kłodnicę i Kędzierzyn.

W lipcu 1922 powiat kozielski został oficjalnie przekazany administracji niemieckiej i z powrotem włączony do Niemiec.

Powiat kędzierzyńsko-kozielski - powiat w Polsce, na terenie województwa opolskiego, utworzony w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Kędzierzyn-Koźle.
Powiat kozielski (niem. Landkreis Cosel) – powiat istniejący w latach 1945-1975 na terenie obecnego powiatu kędzierzyńsko-kozielskiego (woj. opolskie). Jego ośrodkiem administracyjnym było Koźle. Ponieważ Koźle było samodzielnym miastem do roku 1975 (kiedy zostało połączone z Kędzierzynem, Sławięcicami i Kłodnicą tworząc Kędzierzyn-Koźle), nazwa powiatu brzmiała "kozielski", mimo to że powiat obejmował prawie te same tereny co dzisiejszy powiat kędzierzyńsko-kozielski.

Źródło: S.Golachowski "Materiały do statystyki narodowościowej Śląska Opolskiego z lat 1910-1939", Poznań-Wrocław 1950. S.Popiołek "Ziemia kozielska", Koźle 1963.

W dniu 31 stycznia 1945 Armia Czerwona zajęła Kłodnicę. 21 marca 1945 rozpoczęło się przejmowanie od Armii Czerwonej obiektów gospodarczych w powiecie kozielskim.

Na początku 1946 w Kłodnicy mieszkało 3098 osób.

Armia Czerwona, (Рабоче-Крестьянская Красная Армия, RKKA), od (ros. Советская армия, stosowane również tłumaczenie Armia Sowiecka) – siły zbrojne Rosji radzieckiej i Związku Radzieckiego, istniejące do grudnia 1991 (przemianowana m.in. na Siły Zbrojne Republiki Białorusi, Siły Zbrojne Federacji Rosyjskiej oraz Siły Zbrojne każdej z pozostałych republik ZSRR).
Gliwice (śl. Glywicy, łac. Glivitium, niem. Gleiwitz, czes. Glivice albo Hlivice) - miasto w południowej Polsce na prawach powiatu w województwie śląskim, siedziba władz ziemskiego powiatu gliwickiego oraz diecezji gliwickiej.

Źródło: "Narodowy spis powszechny 1970 r.", GUS, Warszawa 1971.

25 września 1954 reforma podziału administracyjnego powołała na terenie powiatu kozielskiego 30 gromad, w tym:

Gromada Kłodnicy.

W listopadzie 1959 Kłodnica otrzymała status osiedla.

1 stycznia 1973 Kłodnica otrzymała prawa miejskie.

15 października 1975 nastąpiło połączenie miast Koźla, Kędzierzyna, Kłodnicy i Sławięcic oraz 3 wsi (Lenartowic, Miejsca Kłodnickiego i Cisowej) – początek dzisiejszego miasta Kędzierzyn-Koźle.

Droga wojewódzka nr 423 (DW423) - droga wojewódzka o długości 45 km, leżąca na obszarze województwa opolskiego. Trasa ta łączy Opole z Kędzierzynem-Koźlem. Droga leży na terenie opolskiego, krapkowickiego i kędzierzyńsko-kozielskiego.
Droga krajowa nr 40 (DK40) – droga krajowa przebiegająca przez województwo opolskie oraz śląskie o długości 102,777 km. Prowadzi z przejścia granicznego z Czechami w Głuchołazach do Pyskowic, gdzie kończy swój bieg krzyżując się z DK94. Jest ważnym połączeniem komunikacyjnym, ponieważ łączy strefę GOP-u z uprzemysłowionymi terenami powiatu kędzierzyńsko-kozielskiego oraz prudnickiego oraz granicą polsko-czeską. Bezkolizyjnie przecina autostradę A4 w węźle "Łany". Powstała z połączenia dawnej drogi 412, łączącej Głuchołazy z Prudnikiem, 408, na odcinku Prudnik-Kędzierzyn-Koźle oraz 424, z Kędzierzyna-Koźla do Pyskowic. Droga w większości źle utrzymana, z wyjątkiem odcinka z Głuchołaz do Prudnika, brak znakowanych krawędzi oraz pobocza, koleiny.

Osobny artykuł: Historia Kędzierzyna-Koźla.

Przypisy

Komunikacja

Układ drogowy

W Kłodnicy znajduje się skrzyżowanie ważnej drogi krajowej 40 z drogą wojewódzką 423.

Komunikacja miejska

Miejski Zakład Komunikacyjny w Kędzierzynie-Koźlu posiada w dzielnicy Kłodnica 7 przystanków autobusowych: Wyspiańskiego I, Wyspiańskiego II, Kościół, Kanał, Szkoła specjalna, Skrzyżowanie, Krasickiego.

Obecnie przebiega tędy siedem linii autobusowych, na trasach:

Pańszczyzna – praca wykonywana przez chłopów głównie na roli (również w innych usługach) na rzecz pana w zamian za dzierżawę ziemi. Wykształciła się w Europie w okresie feudalnym, po czym powoli zaczęła zamierać w wyniku przechodzenia na czynsz.
Zjednoczony Kościół Ewangeliczny – istniejąca od 1947 do 1988 roku federacja polskich protestanckich wyznań ewangelicznych, zarówno o charakterze zielonoświątkowym, jak i niezielonoświątkowym. W okresie PRL był to największy w Polsce kościół protestancki o charakterze ewangelicznym. Poza ZKE działał m.in. Polski Kościół Chrześcijan Baptystów.

Dodatkowo wybrane kursy linii nr 5 mają zmienioną trasę:

Osobny artykuł: Komunikacja miejska w Kędzierzynie-Koźlu.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)