|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Wiedzę o hodowli koni, a także o sposobach ich wykorzystywania, m.in. do rekreacji czy w terapii będzie można zdobyć na studiach hipologii i jeździectwa, które ruszą w październiku na Uniwersytecie Przyrodniczym w Lublinie. Lubelski Uniwersytet Przyrod... Czy dzieła sztuki z paleolitu stanowią odzwierciedlenie środowiska naturalnego? By odpowiedzieć na pytanie, czy konie przedstawione na prehistorycznych malowidłach naskalnych wyglądały jak prawdziwe w naturze, międzynarodowy zespół naukowców posłużył się prada... Dla wszystkich studentów prawa oraz innych osób zainteresowanych tą dziedziną wiedzy portal "e-prawnik" uruchomił nową sekcję - Akademię Prawa. Internauci znajdą w niej informacje prawne, podane w postaci fiszek, skryptów i innych fo... O odpowiedzialności osobistej w polskim i niemieckim prawie spółek kapitałowych i zgodnym z prawem działaniu przedsiębiorstw będzie mowa podczas międzynarodowej konferencji naukowej, która odbędzie się 4 listopada w Warszawie.Spotkanie pt. "Aktualne tre... Dnia 13 maja 2011 r. w Londynie, Wlk. Brytania, odbędzie się konferencja pt. "Zaufanie, zgoda i rządy prawa".
Wydarzenie poświęcone będzie finansowanemu ze środków unijnych projektowi Euro-justis (Naukowe wskaźniki zaufania do organów sprawiedliwości...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
KłusCzy wiesz że...? Galop - jest chodem trzytaktowym konia (ogólnie - koniowatych), jeden "skok" nazywa się z francuskiego foule. Po każdej foule konia następuje faza zawieszenia. W zależności od tego, która para kończyn wysuwa się bardziej do przodu, rozróżniamy galop z prawej lub lewej nogi. Zwykle koń galopuje na nogę odpowiadającą kierunkowi ruchu (wewnętrzna para nóg wysuwa się do przodu). Jeżeli wysuwająca się do przodu para kończyn jest parą zewnętrzną, koń porusza się kontrgalopem. Osioł – ssak z rodziny koniowatych. Charakteryzuje się dużą głową, długimi uszami, cienkim ogonem z kitą na końcu, małymi wymaganiami pokarmowymi i odpornością na brak wody. Inochód (skrocz, ang. pace) – naturalny sposób poruszania się niektórych ssaków kopytnych i psowatych polegający na unoszeniu jednocześnie obu kończyn z jednej strony ciała, np. lewej przedniej i lewej tylnej, a następnie prawej przedniej i prawej tylnej. W chodzie tym, podobnie jak w kłusie, słychać dwa takty. Kłus – chód dwutaktowy konia (również osła, zebry i innych koniowatych). Podczas kłusa dwie przeciwległe kończyny – prawa przednia i lewa tylna (bądź odwrotnie) jednocześnie odbijają się od ziemi. Istnieją cztery rodzaje kłusa wykonywanego przez konia: Wyróżnia się trzy rodzaje jazdy kłusem: Pasaż - zaawansowany element ujeżdżenia, przy którym koń porusza się niezbyt szybkim kłusem, wysoko unosząc kończyny i zawieszajac je na moment w powietrzu.
Zebra – ssak z rodzaju Equus (rodzina koniowatych) charakteryzujący się obecnością ciemnych pasów na białej lub żółtawej sierści. Zebry żyją stadnie na trawiastych terenach Afryki, na południe od Sahary. W jeździe w stylu western jeździ się przeważnie kłusem ćwiczebnym. Spowodowane jest to budową siodła, które w trakcie anglezowania lub robienia półsiadu nie zapewnia takiej stabilności jak siodło klasyczne, lecz powoduje, że wysiadywanie jest wygodne i przyjemne. Ciąg - figura jeździecka, w której koń porusza się do przodu i w bok, przy czym jest wygięty w kierunku od linii po której się porusza. Ciąg może być wykonywany w stępie, kłusie i galopie. Rozróżnia się ciąg w lewo i w prawo.
Anglezowanie - rytmiczne unoszenie się jeźdźca z siodła podczas jazdy kłusem na koniu, w takt jego ruchu, w celu złagodzenia wstrząsów i odciążenia grzbietu końskiego.
Kłus wyciągnięty
Zobacz teżPrzypisy
Czy wiesz że...? beta Wolta - jeździecka figura ujeżdzeniowa, w trakcie której, jeździec siedząc w pełnym siadzie wykonuje z koniem pętlę. Figura ta wykonywana może być we wszystkich chodach konia.
Wolty polecane są także do pracy z młodymi i sztywnymi końmi, zgięcie boczne wykonywane przy tej figurze nie pozwala koniowi biec zbyt szybko przez co go uspokaja i pozwala mu się rozluźnić.
Zebranie konia - stan emocjonalny i fizyczny, łączący głębokie podstawienie zadu, lekkość na wodzach, uniesiony przód oraz "samoniesienie" konia. Zebranie można określić również "zaangażowaniem".
Ujeżdżalnia (maneż z wł. maneggio, rajtszula z niem. Reitschule od reiten: daw. jeździć konno + Schule: szkoła) – ogrodzony teren (ujeżdżalnia otwarta) lub pomieszczenie (ujeżdżalnia kryta) przeznaczone do nauki jazdy konnej lub trenowania ujeżdżenia czy skoków przez przeszkody. Ujeżdżalnie zazwyczaj pokryte są sypkim piaskiem (podłoże).
Cwał - najszybsza odmiana chodu końskiego; występują 4 uderzenia kopyt w takcie - każda noga konia jest stawiana w kolejności - lewa tylna, prawa tylna, lewa przednia, prawa przednia.
Strzemię – część rzędu końskiego, metalowe (lub drewniane) pałąki zawieszone na skórzanych paskach, tzw. puśliskach, po obu stronach siodła. Kiedy jeździec wsiada na konia wsuwa nogę do strzemienia, po czym drugą nogę do drugiego strzemienia. W czasie kłusu jeździec na raz wstaje w strzemionach, a na dwa siada w siodle (tzw. kłus anglezowany).
Stęp – czterotaktowy, najwolniejszy chód konia (oraz osła i muła). Kolejność stawiania nóg: np. lewa tylna, lewa przednia, prawa tylna, prawa przednia, czy lewa przednia, prawa tylna, prawa przednia, lewa tylna. Prędkość 100 metrów/minutę.
Western Riding – styl jazdy konnej wywodzący się z potrzeby użytkowania koni przez mieszkańców kontynentu amerykańskiego, podczas pracy na farmach i ranczach. W porównaniu do klasycznego (tzw. angielskiego) stylu jazdy, western riding różni się sposobem wyszkolenia konia i jazdy na nim, a również sprzętem jeździeckim i strojem. Jazda w tym stylu odbywała się na zupełnie luźnych wodzach w subtelnej i delikatnej komunikacji z perfekcyjnie wyszkolonym koniem. Przez cały okres treningu uczy się konia reagować na coraz lżejsze pociągnięcia za wodze i stopniowo zbliża się ręce coraz bliżej do siebie. Prowadzenie konia odbywa się na zasadach neck reining (przykładanie wodzy do szyi konia) dając efekt komunikacji z koniem przy użyciu jednej ręki. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |