Kōgyoku - Polski Serwis Naukowy

Cesarzowa Kōgyoku (jap. 皇極天皇, Kōgyoku tennō, ur. 594, zm. 24 sierpnia 661) — 35. cesarzowa Japonii, według tradycyjnego porządku dziedziczenia.

Po interregnum, wstąpiła na tron po raz drugi jako Cesarzowa Saimei (jap. 斉明天皇, Saimei-tennō) — 37. cesarzowa Japonii.

Kōgyoku/Saimei była drugą kobietą na tronie Japonii.

Język japoński (日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.

Zachód (symbol W, od ang. west) – jedna z czterech głównych stron świata. Odnosi się do punktu horyzontu, w którym Słońce zachodzi w dniu równonocy.

Biografia

Do czasu objęcia tronu

Urodziła się w 594. Była pra-prawnuczką cesarza Bidatsu. Zaraz po narodzinach nadano jej imię Takara.

W wieku kilkunastu lat poślubiła cesarza Jomei. W 629 Jomei wstąpił na tron, a 35-letnia Takara została cesarzową. Łącznie miała z Jomei trójkę dzieci: księcia Naka-no-Oe (późniejszego cesarza Tenji), Księcia Oama (późniejszego cesarza Temmu) i księżniczkę Hashihito.

17 listopada 641 zmarł Jomei. Wpływowy ród arystokratyczny, Soga, ustalił kolejność do tronu po Jomei: najpierw cesarzem miała zostać Takara, po niej jej młodszy brat – Kōtoku, a dopiero po nich synowie cesarza Jomei, ponieważ okazało się, że Takara jest kuzynką głowy rodu, Soga-no-Iruka.

Cesarzowa Suiko (jap. 推古天皇, Suiko tennō, ur. 554, zm. 15 kwietnia 628) — 33. cesarzowa-władczyni Japonii, według tradycyjnego porządku dziedziczenia.

Wyodrębnienie się rodów ze wspólnot neolitycznych przypisuje się dotarciu na Wyspy Japońskie metod uprawy ryżu i idącej za tym możliwości gromadzenia i przechowywania towaru stanowiącego podstawę bogacenia się.

Jako cesarzowa-władczyni

18 lutego 642, cztery miesiące po śmierci Jomei, 48-letnia Takara została intronizowana na cesarzową-władczynię, stając się tym drugą w historii (po Suiko) kobietą na japońskim tronie. Przyjęła cesarskie imię Kōgyoku (jap. 皇極), co oznacza ostateczny cesarz.

Nihon Ōdai Ichiran (?, "Katalog władców Japonii") - dawna kronika panowania cesarzy japońskich, z krótkimi notatkami i opisami ważniejszych wydarzeń.

Tron - oficjalne określenie siedziska najczęściej o kształcie krzesła, na którym monarcha zasiada przy oficjalnych okazjach. W sensie abstrakcyjnym tron określa również władzę monarchii. Wstąpienie monarchy na tron (intronizacja) podczas obrzędu koronacji oznacza początek panowania władcy.

Kōgyoku rządziła przez trzy lata. Rzeczywistą władzę sprawował jednak ród Soga z jego głową, Soga-no-Iruka, na czele. Nie podobało się to wielu osobom, w tym synowi cesarzowej, księciu Naka-no-Oe. Planował on zamach stanu. 12 lipca 645, kiedy cesarzowa siedziała na tronie, Naka-no-Oe rozmawiał z Soga-no-Iruka naprzeciw niego tak, że cesarzowa widziała wszystko. Nagle Naka-no-Oe wyjął nóż i brutalnie zamordował swego rozmówcę. Przerażona tym 51-letnia Kōgyoku abdykowała jeszcze tego samego dnia. Według prawa ustalonego wcześniej przez Soga-no-Iruka, tron objął po niej jej brat, cesarz Kōtoku.

Cesarz Kōtoku (jap. 孝徳天皇, Kōtoku tennō, ur. 22 kwietnia 596, zm. 24 listopada 654) — 36. cesarz Japonii, według tradycyjnego porządku dziedziczenia.

Korea – dawne zjednoczone państwo obydwu Korei: Północnej i Południowej, usytuowane na Półwyspie Koreańskim we wschodniej Azji. Graniczy od zachodu z Chinami i Rosją od północy. Obszar zamieszkuje jednolita grupa etniczna – Koreańczycy. Po zakończeniu II wojny światowej w 1945 r., Korea została podzielona na dwa państwa: Republikę Korei (Korea Południowa) oraz Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną (Korea Północna). Od 1948 roku do 1950 (wybuch wojny koreańskiej) granica pomiędzy Koreą Północną a Koreą Południową przebiegała dokładnie przez 38° równoleżnik, jednak od 1953 roku granice uległy zmianie.

Po ponownym objęciu tronu

24 listopada 654 po dziewięciu latach rządów zmarł Kōtoku. Według wspomnianej wcześniej kolejności do tronu, cesarzem miał zostać Naka-no-Oe. Zrzekł się on jednak tronu na rzecz matki, która została intronizowana ponownie i przyjęła imię Saimei (jap. 斉明). Ustalono jednak, że Naka-no-Oe będzie "pomagał" (częściowo rządził) cesarzowej.

Cesarz Temmu (jap. 天武天皇, Temmu tennō, ur. 631, zm. 1 października 686) — 40. cesarz Japonii, według tradycyjnego porządku dziedziczenia. Przed wstąpieniem na tron nosił imię książę Ōama (jap. 大海人皇子, Ōama no miko). Temmu panował od 20 marca 673 do 1 października 686. Mauzoleum cesarza Temmu znajduje się w Nara. Nazywa się Hinokuma-no-ōuchi no misasagi.

Wschód (symbol E, od ang. east) – jedna z czterech głównych stron świata. Odnosi się do punktu horyzontu, w którym wschodzi Słońce w dniu równonocy.

W piątym roku jej drugich rządów, w 660 koreańskie królestwo Silla spustoszyło królestwo Paekche w Korei, z którym od lat Japonia handlowała i utrzymywała dobre stosunki. Saimei z powodu honoru (Paekche zawsze wspierało Japonię) zadecydowała pomóc temu królestwu. Na przełomie 660 i 661 ze swym synem, Naka-no-Oe oraz z marynarką i armią japońską w wieku 67 lat przepłynęła Morze Wewnętrzne z wschodu na zachód. Zatrzymała się w tymczasowym pałacu Ishiya w prefekturze Iyo. W maju 661 przybyła do pałacu Asakura w prowincji Tsukushi (dziś część prefektury Fukuoka). Zostały tam połączone wojska Paekche i Japonii i rozpoczęła się wojna przeciwko królestwu Silla.

Poniżej znajduje się chronologiczna lista cesarzy Japonii. Daty panowania pierwszych 28, a w szczególności pierwszych 16 władców, są oparte na tradycji, gdyż brakuje w tej kwestii odpowiednich źródeł historycznych.

Isaac Titsingh (ur. 10 stycznia 1745 w Amsterdamie; zm. 2 lutego 1812 w Paryżu) - holenderski lekarz-chirurg, przedsiębiorca, dyplomata i przedstawiciel kompanii handlowej VOC (Vereenigde Oost-Indische Compagnie) na Dalekim Wschodzie.

Jednakże, 24 sierpnia 661 Saimei zmarła. Był to dzień, w którym sprzymierzona armia japońsko-koreańska miała wypłynąć do Korei. Jej syn, Naka-no-Oe przysiągł, że nie będzie intronizowany na kolejnego cesarza, dopóki nie rozstrzygnie się wojna przeciwko Silla. Ciało Saimei zostało przewiezione przez Morze Wewnętrzne do ówczesnej stolicy Japonii, gdzie na początku listopada 661 Saimei została pochowana.

Silla była jednym z Trzech Królestw Korei dawnej Korei. w VII w. Silla podbiła pozostałe królestwa: Paekche w 660 roku oraz Koguryŏ w 668. Okres po podbiciu czasem nazywany jest przez historyków Zjednoczoną Sillą.

Soga (jap. 蘇我氏, Soga no uji) - jedna z najbardziej wpływowych rodzin w polityce okresu Yamato w Japonii. W połowie VI wieku Soga poparli wprowadzenie buddyzmu w Japonii czym narazili się na wrogość pozostałych wpływowych klanów Nakatomi oraz Mononobe. Spór pomiędzy tymi stronnictwami wywołał kilkudziesięcioletni rozłam w kraju. Ród Soga odniósł ostateczne zwycięstwo w roku 587 i zapewnił buddyzmowi życzliwe przyjęcie w Japonii. Z rozkazu cesarza wznieśli pierwszą w Japonii świątynię buddyjską. W późniejszych latach członkowie klanu Soga stali się z kolei konserwatystami sprzeciwiającymi się reformom mającym doprowadzić do centralizacji państwa japońskiego pod rządami rodu cesarskiego.

Wojna z Silla trwała w latach 661-663. Po jej zakończeniu w 663 do Japonii powrócił Naka-no-Oe, który został intronizowany na 38. cesarza i przyjął imię Tenji.

Mauzoleum Kōgyoku/Saimei znajduje się w Asuka w prefekturze Nara. Nazywa się Ochi-no-Okanoe no misasagi.

Przypisy

↑ Kunaichō: 斉明天皇 (37)
Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du japon, pp. 43-47.
Brown, Delmer et al. (1979). ''Gukanshō, p. 268 n38; Titsingh, pp. 50-52.
Tames, Richard. (2008). A Traveller's History of Japan, pp. 248-249.
The Japan Times Online: Nara tomb said that of seventh century empress

Bibliografia

Alexandrowicz, Jerzy and Jan Banzemer. (1902). Wielka encyklopedya powszechna ilustrowana, Vols. 31-32. Warszawa: Druk. Jezierski. OCLC 255159704

Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979). Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. 10-ISBN 0-520-03460-0; 13-ISBN 978-0-520-03460-0; OCLC 251325323

Tames, Richard. (1993). A Traveller's History of Japan. Northhampton, Massachusertts: Interlink Books. 10-ISBN 1566561388; 13-ISBN 9781566561389; OCLC 28020386

Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou, Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691

Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana jakiejś osobie przez grupę, do której należy. Wraz z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество — otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.

Poniżej znajduje się chronologiczna lista cesarzy Japonii. Daty panowania pierwszych 28, a w szczególności pierwszych 16 władców, są oparte na tradycji, gdyż brakuje w tej kwestii odpowiednich źródeł historycznych.