Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
Regulaminy
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Warsztaty nt. systemów rekomendujących dla technologii wspomagających nauczanie, Barcelona, Hiszpania
W dniach 29-30 września 2010 r. w Barcelonie, Hiszpania, odbędą się warsztaty nt. systemów rekomendujących dla technologii wspomagających nauczanie. Systemy rekomendujące często wykorzystują publicznie dostępne zbiory danych z różnych środowisk aplikacyjnych w celu oceny algorytmów rekomendowania. ...
 
Ten sam wariant genu wpływa na marskość wątroby u pijących i niepijących
Wariant genu przyczyniający się do stłuszczenia wątroby niezwiązanego z piciem alkoholu, uczestniczy również w rozwoju tej choroby u alkoholików - informują naukowcy z USA na łamach pisma "Nature Genetics". Marskość wątroby jest chorobą, w której stopniowo n...
 
Trzecia międzynarodowa konferencja nt. występowania, przeznaczenia, skutków oraz analizy pojawiających się substancji zanieczyszczających w środowisku, Kopenhaga, Dania
W dniach 23 - 26 sierpnia 2011 r. Kopenhadze, Dania, odbędzie się trzecia międzynarodowa konferencja nt. występowania, przeznaczenia, skutków oraz analizy pojawiających się substancji zanieczyszczających w środowisku. Pojawiające się substancje zanieczyszczające, takie jak farmaceutyki, antybiotyki, hormony, środki higieny osobistej, nanocząstki i ich niezliczone ...
 
Zaproszenie do składania ofert na badanie korzyści z realizacji unijnych celów dotyczących bioróżnorodności oraz określenia brakujących kwalifikacji obecnie dostępnych kadr
Komisja Europejska opublikowała zaproszenie do składania ofert na badanie korzyści z realizacji unijnych celów dotyczących bioróżnorodności w perspektywie rynku pracy oraz określenia brakujących kwalifikacji kadr potrzebnych do osiągnięcia tych korzyści i celów. Badanie stanowi element szerszej inicjatywy na rzecz zahamowania utraty bioróżnorodności i degradacji usług...
 
W Polsce jest 800 tys. starszych osób wymagających stałej opieki
W Polsce jest już 800 tys. niesamodzielnych starszych osób wymagających stałej opieki i będzie ich coraz więcej. Po 65. roku życia jest już 5 mln Polaków, a w wieku ponad 80 lat - 1,3 mln osób - podano w środę podczas Forum III Wieku "Polska Starość" w W...

Reklama:


Kałamarnice

Czy wiesz że...?
Dziesięciornice (Decapodiformes, dawniej również Decabrachia lub Decapoda) – nadrząd głowonogów należących do podgromady Dibranchia. Zwierzęta te mają dziesięć ramion, z czego osiem ramion jest krótszych, a dwa ramiona są dłuższe, kurczliwe i chwytne. Posiadają wewnętrzną muszlę, która ukryta jest w płaszczu i stanowi wapienny szkielet wewnętrzny. Należą tu dobrzy pływacy o ciele wydłużonym, torpedowatym, z bocznymi płetwami. Pływanie umożliwia wyrzucanie wody przez lejek z jamy płaszczowej. Przedstawiciele:

Wydawnictwo Wiedza Powszechna w Warszawie - wydawca słowników dwujęzycznych i podręczników do nauki języków obcych, słowników i poradników języka polskiego, podręczników do nauki języka polskiego dla cudzoziemców oraz popularnych rozmówek, a także leksykonów i książek popularnonaukowych z różnych dziedzin.

Pelagial, wody pelagialne, strefa pelagialna, toń wodna (od gr. pélagos - morze) – wody otwarte oceanów, mórz i wielkich jezior oddzielone od brzegów strefami litoralu i sublitoralu. Obejmuje naświetloną warstwę wody do 200 m od powierzchni (epipelagial) oraz coraz głębsze warstwy: mezopelagial, batypelagial i abisopelagial. Poniżej strefy abisopelagialnej znajduje się strefa denna (bental) lub głębia rowów oceanicznych (hadal – poniżej 6000 m p.p.m.).

Kałamarnice, kalmary, kalmarokształtne (Teuthida) – grupa około 300 gatunków głowonogów zaliczanych do dziesięciornic, tradycyjnie klasyfikowana w randze rzędu lub podrzędu, znacznie zróżnicowana morfologicznie i ekologicznie. Są zaliczane do owoców morza (frutti di mare). Część taksonomów nie uznaje tej grupy za klad, a nazwę Teuthida traktuje jako nomen dubium i proponuje w jej miejsce wprowadzenie rzędów Myopsida i Oegopsida.

Myopsina – takson obejmujący głowonogi zaliczane do kałamarnic, tradycyjnie klasyfikowany w randze podrzędu, a przez niektórych systematyków podnoszony do rangi rzędu Myopsida. Zaliczane tutaj kałamarnice nazywane są kalmarami nerytycznymi (szelfowymi), ponieważ zamieszkują wody nad szelfem kontynentalnym.

Głowonogi (Cephalopoda, z gr. kephalē – głowa + pous – noga) – gromada dwubocznie symetrycznych, morskich mięczaków o prostym rozwoju, nodze przekształconej w lejek, ramionach otaczających otwór gębowy, chitynowym dziobie i całkowicie zrośniętym płaszczu otaczającym organy wewnętrzne. Mają od 1 cm do ponad 20 m długości. Głowonogi są ewolucyjnie bardzo starą grupą – pojawiły się prawdopodobnie około 570 mln lat temu. Jest to najwyżej uorganizowana grupa mięczaków.

Występowanie

Zwierzęta z tej grupy zamieszkują pelagial oceanów. Część żyje na szelfie, a część w głębinach.

Budowa

Charakteryzują się następującymi cechami:

  • obłe, torpedowate ciało,
  • dziesięć ramion, z których dwa są wyraźnie dłuższe, kurczliwe, z przyssawkami otoczonymi chitynowym wałem lub uzbrojonymi w chitynowe haczyki,
  • samce mają jedno lub dwa ramiona przekształcone w hektokotylusy,
  • płaszcz wytwarza boczne płetwy łączące się z reguły z tyłu ciała,
  • muszla z chityny, cienka i elastyczna, zredukowana do płytki obrośniętej płaszczem.

    • Klasyfikacja

    Tradycyjnie kalmary grupowane są w podrzędach:

    Oegopsina – takson obejmujący ponad 220 gatunków głowonogów zaliczanych do kałamarnic, tradycyjnie klasyfikowany w randze podrzędu, a przez niektórych systematyków podnoszony do rangi rzędu Oegopsida.

    Nomen dubium (l. mn. nomina dubia; z łac. nomen, nominis = imię, nazwanie; dubius, -a, -um = wątpliwy, wahający się, niezdecydowany) - w nazewnictwie zoologicznym określenie nazwy naukowej o nieznanym lub wątpliwym zastosowaniu. W ICBN i ICNB fraza nomen dubium nie ma statusu.
  • Myopsina
  • Oegopsina

    • Proponowane jest podniesienie obydwu do rangi rzędu, odpowiednio: Myopsida i Oegopsida.

    Kałamarnica o długości ponad 4 metrów wyłowiona z zimnych wód arktycznych

    Wybrane gatunki

    Przykładowymi przedstawicielami tej grupy zwierząt są:

  • kalmar patagoński (Loligo gahi)
  • kalmar pospolity, kałamarnica zwyczajna (Loligo vulgaris)
  • kalmar szelfowy (Loligo reynaudii)
  • kalmar europejski (Todarodes sagittatus)
  • kalmar argentyński (Illex argentinus)
  • kalmarowiec głębinowy (Lycoteuthis lorigera)
  • kałamarnica długopłetwa (Doryteuthis pealeii)
  • kałamarnica Humboldta (Dosidicus gigas)
  • kałamarnica kalifornijska (Doryteuthis opalescens)
  • kałamarnica kolosalna (Mesonychoteuthis hamiltoni)
  • kałamarnica krótkopłetwa (Illex illecebrosus)
  • kałamarnica olbrzymia, kalmarzec (Architeuthis dux) – obydwie te nazwy zwyczajowe, a także „kalmar olbrzymi” są używane dla określenia wszystkich gatunków z rodzaju Architeuthis
  • kalmarownik długoramienny (Chiroteuthis veranii)

    • Przypisy

    1. ↑ Teuthida w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
    2. ↑ Czesław Jura: Bezkręgowce : podstawy morfologii funkcjonalnej, systematyki i filogenezy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007. ISBN 978-83-01-14595-8. 
    3. ↑ Biologia. Multimedialna encyklopedia PWN Edycja 2.0. pwn.pl Sp. z o.o., 2008. ISBN 978-83-61492-24-5. 
    4. ↑ Marek R. Lipiński: Gromada: głowonogi – Cephalopoda. W: Zoologia : bezkręgowce. T. 1. Red. nauk. Czesław Błaszak. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 592–594. ISBN 978-83-01-16108-8. 
    5. Ludwik Żmudziński: Żywe skarby mórz. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1980. ISBN 83-02-01238-6. 
    6. ↑ S. Gofas: Teuthida (ang.). World Register of Marine Species, 2011. [dostęp 25 listopada 2011].
    7. ↑ Young, Richard E., Michael Vecchione & Katharina M. Mangold (1922-2003): Decapodiformes Leach, 1817. Squids, cuttlefishes and their relatives (ang.). Tree of Life Web Project, 2008. [dostęp 25 listopada 2011].
    8. ↑ Zwierzęta : encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005. ISBN 83-01-14344-4. 
    9. ↑ Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 217/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie przekazywania danych statystycznych dotyczących połowów i działalności rybackiej przez państwa członkowskie dokonujące połowów na północno-zachodnim Atlantyku
    10. Bezkręgowce. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1984, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0428-6. 

    Kałamarnica kolosalna (Mesonychoteuthis hamiltoni) – gatunek kałamarnicy z rodziny Cranchiidae. Obok kałamarnicy olbrzymiej (Architeuthis dux) jeden z największych znanych mięczaków.

    pwn.pl Sp. z o.o. to spółka z Grupy Wydawniczej PWN zajmująca się oferowaniem rozwiązań językowych (m.in. usługi tłumaczeń profesjonalnych w biurze tłumaczeń, usługi nauki języków obcych przez e-learning, sprzedaż tłumaczy komputerowych Translatica oraz słowników multimedialnych PWN) oraz aplikacji multimedialnych i edukacyjnych (m.in. encyklopedii i atlasów) dla klientów indywidualnych i biznesowych. Siedziba spółki mieści się we Wrocławiu, lecz jej główny adres to biuro zlokalizowane w Poznaniu.





    Czy wiesz że...? beta

    Chityna (C8H13O5N)n (gr. chiton - wierzchnia szata) - polisacharyd glukozy (beta-glukozy). Związek organiczny, z którego są zbudowane szkielety zewnętrzne stawonogów. Chityna jest wytwarzana przez hypodermę, czyli nabłonkowy oskórek. Substancje bardzo zbliżone do chityny występują również u ramienionogów, mszywiołów i mięczaków, a ponadto w ścianach komórkowych grzybów.
    Hektokotylus – narząd kopulacyjny większości głowonogów (z wyjątkiem łodzików z rodzaju Nautilus, u których występuje spadiks), przekształcona część jednego z ramion samców. Służy ono do umieszczania spermatoforów w jamie płaszczowej samicy.
    Kałamarnica Humboldta (Dosidicus gigas) – gatunek kałamarnicy z rodziny Omastrephidae, opisany przez Alexandra von Humboldta (na cześć którego nadano jej polską nazwę).
    Wydawnictwo Naukowe PWN SA – polskie wydawnictwo z siedzibą w Warszawie, założone w 1951, w obecnej formie prawnej działające od 1997. Jednostka dominująca grupy kapitałowej, w skład której wchodzi kilkanaście przedsiębiorstw, głównie wydawnictw.
    Owoce morza (wł.: frutti di mare) – rozmaite zwierzęta morskie, jak skorupiaki i mięczaki w tym małże, głowonogi i szkarłupnie, w wielu krajach uważane za rarytasy kulinarne.
    Kałamarnica olbrzymia, kalmarzec (Architeuthis dux) należy do głowonogów i jest drugim po Mesonychoteuthis hamiltoni największym znanym mięczakiem na świecie. Posiada dziesięć ramion (w tym dwa dłuższe z haczykowatymi przyssawkami). Średnica oczu tej kałamarnicy dochodzi nawet do 30 cm, a długość jej ciała nawet do 18 (maksymalnie 24 metrów – tyle mierzył, wraz z ramionami, najdłuższy znaleziony w 1887 roku okaz[potrzebne źródło]).
    Klad (z gr. ὁ κλάδος – gałąź) – w kladystyce, grupa organizmów mających wspólnego przodka, obejmująca wszystkie wywodzące się z niego grupy potomne (linie rozwojowe). W ujęciu ścisłym klady rozdzielają się dychotomicznie, tworząc dychotomiczne drzewo pokrewieństw. Diagramy przedstawiające drzewa pokrewieństw konstruowane metodami kladystycznymi nazywane są kladogramami. Ponieważ klady obejmują organizmy wszelkich rang systematycznych i mogą dotyczyć grup organizmów opisywanych w systemach klasyfikacyjnych w ramach zróżnicowanych kategorii systematycznych (lub ich części) – zwykle organizmy należące do określonego kladu nazywa się mianem "grupy".
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.