Kaiten - Polski Serwis Naukowy

Kaiten (jap. 回天, kaiten) – typ japońskich żywych torped przeznaczonych do ataków samobójczych.

We wnętrzu specjalnie przystosowanych torped umieszczano przedział dla sternika i wyposażaną ją w niezbędną aparaturę nawigacyjną. Kaiteny były transportowane przez specjalnie przystosowane nawodne lub podwodne okręty-nosiciele.

Konstrukcja

Wynalazcami kaitenów byli Sekio Nishina i Hiroshi Kuroki. Japońska marynarka zaaprobowała projekt w lutym 1944 roku. We wrześniu na wyspie Otsushima otwarto bazę do produkcji i testów. Cały projekt aż do końca wojny utrzymywano w ścisłej tajemnicy.

Wyrzutnia torpedowa — urządzenie służące do wystrzeliwania torped lub innych aparatów pływających z okrętu , wyjątkowo z lądu lub budynku, np. torpedowni.
Amunicja – ogół rakiet, nabojów artyleryjskich, min, bomb lotniczych, torped, bomb głębinowych, granatów ręcznych oraz naboje do broni strzeleckiej.

Opracowano 5 typów kaitenów - typy 1, 2, 3 i 4 bazowały na parogazowej torpedzie typu 93, typ 10 opierał się na elektrycznej torpedzie typu 92. Typy 2, 4 i 10 powstały tylko w niewielkich ilościach i nie zdążyły zostać wykorzystane w walkach, typ 3 być może nawet w ogóle nie zszedł z desek kreślarskich.

Kaiteny były zbyt duże, by umieścić je wewnątrz kadłuba okrętu podwodnego i wystrzeliwać przy użyciu wyrzutni torpedowych. Zamiast tego były umieszczane na pokładzie okrętu. Istniała specjalna śluza, poprzez którą pilot mógł wejść do torpedy nawet wtedy, gdy okręt-matka był zanurzony. Nosiciel zabierał trzy do sześciu kaitenów.

Eksplozja – gwałtowny wybuch powodujący powstanie fali uderzeniowej rozchodzącej się z prędkością powyżej 400 m/s – ale poniżej maksymalnej prędkości możliwej dla danego materiału wybuchowego.
II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).

Kiosk kaitena typu 1 z peryskopem

Marynarka początkowo nalegała, aby pilot miał możliwość opuszczenia pocisku przed trafieniem w cel, w praktyce jednak ze względu na dużą prędkość okazywało się to bardzo trudne i niebezpieczne. Ci zaś, którym nie udało się zakończyć misji sukcesem, przypuszczalnie woleli zdetonować pocisk niż zmierzyć się z bezmiarem oceanu. Nie jest znany żaden przypadek ocalenia członka załogi kaitena wystrzelonego w misji bojowej.

Działo okrętowe to działo stosowane na okręcie. Najczęściej są to konstrukcje zaprojektowane specjalnie w tym celu, ale zdarzają się też działa lądowe przystosowywane do montowania na pokładach. Działa takie mają specjalną podstawę morską. Działa okrętowe w dawnych czasach były montowane w ambrazurach, następnie w kazamatach a obecnie w wieżach. Na mniejszych okrętach spotyka się montowanie dział bezpośrednio na pokładzie bez wieży. Takie montowanie występowało na większości okrętów podwodnych.
Język japoński (日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

Czy wiesz że...? beta

Żywa torpeda – pojazd podwodny z materiałem wybuchowym przeznaczona do ataków samobójczych (np. Kaiten) lub dywersyjnych. Większość pojazdów dawała przynajmniej teoretyczną szansę przeżycia, ale w praktyce załogi często ginęły albo dostawały się do niewoli.

Kiosk – wodoszczelna nadbudówka na kadłubie okrętu podwodnego nad którą znajduje się obudowana platforma nazywana pomostem, służąca do prowadzenia obserwacji w pozycji nawodnej jednostki. Stanowi również osłonę dla zewnętrznych urządzeń okrętu takich jak: anteny radiowe, peryskopy, radary, chrapy. Na większych jednostkach może mieścić kapsuły ratunkowe (np. rosyjskie okręty typu Oscar II). W niektórych typach okrętów na kiosku umieszcza się również stery głębokości (np. w starszych jednostkach amerykańskich typu Los Angeles). Dawniej w kiosku przebywał podczas zanurzenia dowódca okrętu, stąd też obserwował powierzchnię morza za pomocą peryskopu, wydawał rozkazy podczas alarmu bojowego oraz dowodził atakiem na okręt nieprzyjaciela. Tam też mogły się znajdować kalkulatory strzelań torpedowych. Obecnie zamiast pomieszczenia dla dowódcy funkcjonuje tylko przejście na wyżej wspomniany pomost. Dowodzenie zostało przeniesione do bojowego centrum dowodzenia oraz bojowego centrum informacyjnego znajdujących się wewnątrz kadłuba okrętu pod kioskiem. Na niektórych okrętach podwodnych w kiosku umieszczane były silosy (szyby) pocisków rakietowych (radzieckie op. typu Golf) oraz dział przeciwlotniczych (ORP "Orzeł").

Wyspa – każdy z trwałych fragmentów , jeziorach, stawach, morzach i oceanach. Mała wyspa, to wysepka. Za wyspy nie uznaje się ruchomych ławic piaszczystych, ani obszarów lądu zalewanych podczas przypływów.

Niszczyciele eskortowe typu Buckley – amerykańskie niszczyciele eskortowe z okresu II wojny światowej. Łącznie zbudowano 148 jednostki tego typu, z których 46 przekazano Wielkiej Brytanii. Sześć kolejnych ukończono po zmianie planów jako szybkie transportowce desantowe (APD), w latach 1944–1945 do tej wersji przebudowano 36 dalszych okrętów.

Bomba głębinowa to broń morska, przeznaczona do rażenia okrętów podwodnych znajdujących się w zanurzeniu. Do czasów II wojny światowej był to główny środek zwalczania okrętów podwodnych (ZOP), później jego rola malała i obecnie ma już raczej znaczenie historyczne.

Niszczyciel (zwany wcześniej kontrtorpedowcem) – klasa uniwersalnych, szybkich okrętów torpedowo-artyleryjskich średniej wielkości, obecnie rakietowo-artyleryjskich (niszczyciele rakietowe).

Torpeda – rodzaj broni podwodnej, poruszający się pod wodą za pomocą własnego napędu pocisk, służący do niszczenia za pomocą wbudowanego ładunku wybuchowego jednostek nawodnych lub podwodnych przeciwnika.