|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Dom Spotkań z Historią zaprasza 7 sierpnia o godz. 12.00 na spacer po plenerowej wystawie "Nie mamy tu miasta trwającego... Opowieść o pałacach przy Trakcie Królewskim". O historii rodów Belina - Brzozowskich, de Bourbon, Branickich, Czetwertyńskich, Kossakowskich, Potockich, Przeździec... Dom Spotkań z Historią w Warszawie zaprasza 18 sierpnia na spotkanie z cyklu "Opowieści z Kresów": Pożoga. Bolszewicy na Kresach. ,,W rocznicę Bitwy Warszawskiej autor cyklu +Opowieści z Kresów+ Tomasz Kuba Kozłowski przypomni dramatyczne w... Pierwsza w Polsce operacja raka odbytnicy, z zastosowaniem robota da Vinci, zakończyła się pomyślnie. 52-letni pacjent pozostanie po zabiegu w szpitalu przez 2-3 dni. Trzygodzinną operację przeprowadzono w piątek w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym we... Udało się zamknąć operacyjnie powłoki brzuszne u chłopca, który z powodu zatrucia grzybami, przeszedł przeszczep wątroby. Stan Tomka jest dobry - poinformowali lekarze z Centrum Zdrowia Dziecka (CZD) w Międzylesiu na wtorkowej konferencji prasowej."Dziecko po... Kiedy meteoryty lądują na Ziemi często nie można stwierdzić, z jakiego dokładnie miejsca w Układzie Słonecznym pochodzą. Na niemal 1.100 udokumentowanych upadków meteorytów w ciągu ostatnich 200 lat, naukowcy byli w stanie wskazać pochodzenie zaledwie kilkuna...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
KajetanaCzy wiesz że...? Gaeta (ant. Caieta) - niewielkie portowe miasto we Włoszech, na wybrzeżu morza Tyrreńskiego, w regionie Lacjum, prowincji Latina. Nazwa pochodzi najprawdopodobniej od "kaiàdas" lub "kaiètas", czyli jaskinia. Mieści się tu baza operacji morskich NATO. Na szycie Monte Orlando znajduje sie mauzoleum rzymskiego senatora, konsula i cenzora Lucjusza Munatiusa Plancusa. María del Pilar Teresa Cayetana de Silva y Álvarez de Toledo, 13. księżna Alba (10 czerwca 1762 - 23 lipca 1802) - arystokratka hiszpańska. Patronka i muza malarza hiszpańskiego Francisca Goi. Kajetana — imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, żeński odpowiednik imienia Kajetan. Wywodzi się od słowa oznaczającego "pochodząca z Kajety", miasta w Italii. Patronką tego imienia jest bł. Kajetana Sterni. Na Kresach imię to było szczególnie związene z mniejszością ormiańską. Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach.
Ormianie są jedną z zamieszkujących w Polsce mniejszości narodowych, o orientalnym rodowodzie i długiej tradycji osadnictwa na ziemiach Rzeczypospolitej. Kajetana imieniny obchodzi 26 listopada. Znane osoby noszące to imię: Przypisy
Czy wiesz że...? beta Kajetan – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "pochodzący z Kajety", miasta w Italii. Na Kresach imię to cieszyło się szczególną popularnością wśród mniejszości ormiańskiej.
Francisco José Goya y Lucientes (ur. 30 marca 1746 w Fuendetodos, zm. 15 kwietnia 1828 w Bordeaux) - malarz królewski na dworze hiszpańskim za panowania Karola III Burbona, Karola IV Burbona i Ferdynanda VII Burbona.
Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana jakiejś osobie przez grupę, do której należy. Wraz z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество — otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.
Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |