|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Po raz pierwszy w warunkach laboratoryjnych zaobserwowano przemiany neutrin mionowych w neutrina elektronowe. Dokładniejsza obserwacja tego zjawiska może pomóc w wyjaśnieniu zagadek historii wszechświata. Eksperymenty z neutrinami trwają w Japonii od... Żyjące w surowym, pustynnym środowisku mrówki nie mogą polegać na punktach orientacyjnych w odnajdywaniu drogi, a mimo to nigdy się nie gubią. Naukowcy z Niemiec odkryli, że prócz liczenia kroków, te niesamowite stworzenia wykorzystują również oscylacje i p... Wyniki przełomowych badań przeprowadzonych przez Instituto de Astrofísica de Canarias (IAC) potwierdzają to, o czym od dawna byli przekonani astrofizycy - istnienie czarnej dziury, która jest 5,4 raza większa pod względem masy od Słońca. Czarna dziura jest zlokalizowana w rent... Prahistoryczne narzędzia górnicze z kamienia, krzemienia i poroża, w tym kilofy o niespotykanych wcześniej formach znaleźli archeolodzy z Muzeum Historyczno - Archeologicznego w Ostrowcu Świętokrzyskim, którzy pod kierunkiem Artura Jedynaka i Kamila K... Oparty na technice światłowodowej system pomoże śledzić ruch załogi w wyrobiskach należącej do Jastrzębskiej Spółki Węglowej (JSW) kopalni "Pniówek". Wkrótce podobny system ruszy w kopalni "Budryk". Jeżeli pilotaż się powiedzie, rozwiązanie...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
KamLandCzy wiesz że...? Super-Kamiokande albo Super-K - znajdujący się w japońskim mieście Hida wodny detektor promieniowania Czerenkowa o masie 50000 ton, kontynuacja prowadzonego w latach 1983-1995 eksperymentu Kamiokande (Kamioka Nucleon Decay Experiment) z mniejszym 3000 tonowym detektorem. Początkowo służył on do poszukiwań rozpadu protonu, a od 1986 roku do rejestracji neutrin słonecznych. Neutrina wykrywa się poprzez promieniowania Czerenkowa emitowane przez cząstki wybite (lub powstałe) w oddziaływaniu z neutrinem. Rozpad beta – jeden z typów reakcji rozpadu jądra. Jest to przemiana jądrowa, której skutkiem jest przemiana nukleonu w inny nukleon, zachodząca pod wpływem oddziaływania słabego. Wyróżnia się dwa rodzaje tego rozpadu: rozpad β − (beta minus) oraz rozpad β + (beta plus). W wyniku tego rozpadu zawsze wydzielana jest energia, którą unoszą produkty rozpadu. Część energii rozpadu może pozostać zmagazynowana w jądrze w postaci energii jego wzbudzenia, dlatego rozpadowi beta towarzyszy często emisja promieniowania gamma. KamLAND (Kamioka Liquid Scintillator Antineutrino Detector) - eksperyment neutrinowy, badający oscylacje neutrin reaktorowych. Detektor o masie 1 000 ton, wypełniony ciekłym scyntylatorem i zawierający ok. 1 850 fotopowielaczy, znajduje się w Japonii w kopalni w Kamioce (na miejscu detektora Kamiokande). Uran − gazowy olbrzym, siódma w kolejności od Słońca planeta Układu Słonecznego. Jest także trzecią pod względem wielkości i czwartą pod względem masy planetą naszego systemu. Nazwa planety pochodzi od Uranosa, który był bogiem i uosobieniem nieba w mitologii greckiej (klasyczna greka: Οὐρανός), ojcem Kronosa (Saturna) i dziadkiem Zeusa (Jowisza). Choć jest widoczny gołym okiem, podobnie jak pięć innych planet, starożytni obserwatorzy nie uznali go za planetę ze względu na jego niską jasność i powolny ruch po sferze niebieskiej. Sir William Herschel ogłosił odkrycie planety w dniu 13 marca 1781, po raz pierwszy w historii nowożytnej rozszerzając znane granice Układu Słonecznego. Uran to również pierwsza planeta odkryta przy pomocy teleskopu.
Problem neutrin słonecznych (ang. Solar Neutrino Problem) – rozbieżność pomiędzy zmierzoną liczbą neutrin słonecznych docierających do Ziemi ze Słońca, a teoretycznym modelem wnętrza Słońca. Problem pojawił się w połowie lat 60. XX wieku, a udało się go rozwiązać dopiero w roku 2002 dzięki lepszemu zrozumieniu fizyki neutrin. Wymagało to modyfikacji fizyki cząstek elementarnych. W eksperymencie mierzony jest strumień antyneutrin elektronowych produkowanych przez 55 znajdujących się w Japonii reaktorów jądrowych. Oczekiwany strumień neutrin można obliczyć znając moc reaktora i jego odległość od detektora. Odstępstwa od oczekiwanych wartości wskazują na znikanie antyneutrin elektronowych, a zależność liczby zarejestrowanych neutrin od ich energii potwierdza hipotezę o oscylacjach neutrin. Reaktor jądrowy – urządzenie, w którym przeprowadza się z kontrolowaną szybkością reakcje jądrowe; na obecnym etapie rozwoju nauki i techniki (rok 2011) są to przede wszystkim reakcje rozszczepienia jąder atomowych. Reakcje te mają charakter łańcuchowy - produkty reakcji (w tym głównie neutrony) mogą zainicjować kilka następnych. Aby uniknąć lawinowego wzrostu szybkości reakcji, reaktor dzieli się na strefy wypełnione na przemian paliwem, chłodziwem oraz moderatorem, czyli substancją spowalniającą neutrony. Szybkość reakcji kontrolowana jest m.in. przez zmianę wzajemnego położenia lub proporcji tych składników, a także przez wprowadzanie dodatkowych substancji pochłaniających lub spowalniających neutrony, zawartych w tzw. prętach regulacyjnych (służących do normalnej regulacji parametrów reakcji) oraz prętach bezpieczeństwa (stosowanych do awaryjnego wyłączania reaktora). Substancjami używanymi do pochłaniania neutronów termicznych są m.in. bor i kadm, natomiast jako moderatorów używa się m.in. berylu, grafitu, a także wody, pełniącej równocześnie rolę chłodziwa.
Jądro atomowe – centralna część atomu zbudowana z jednego lub więcej protonów i neutronów, zwanych nukleonami. Jądro stanowi niewielką część objętości całego atomu, jednak to w jądrze skupiona jest prawie cała masa. Przemiany jądrowe mogą prowadzić do powstawania ogromnych ilości energii. Niewłaściwe ich wykorzystanie może stanowić zagrożenie dla środowiska. Neutrina rejestrowane są dzięki odwrotnemu rozpadowi beta: νe + p → e + n. Powstały pozyton anihiluje, dając sygnał o zajściu reakcji, a neutron jest wychwytywany przez jądro atomowe po ok. 207 mikrosekundach. Koincydencja tych dwóch sygnałów pozwala efektywnie oddzielać takie zdarzenia od tła. Ziemia (łac. Terra) − trzecia licząc od Słońca, a piąta co do wielkości planeta Układu Słonecznego. Pod względem średnicy, masy i gęstości jest to największa planeta skalista Układu.
Pierwszy koincydencję zdefiniował Arthur Schopenhauer w Űber den Willen in der Natur (Ponad wolą w naturze) w 1836 r. Określił ją jako jednoczesne występowanie zdarzeń, które nie są związane ze sobą przyczynowo. Jednoczesne zdarzenia przebiegają w równoległych liniach. Jedno i to samo zdarzenie będące ogniwem w zupełnie różnych łańcuchach, występuje ponadto w kilku innych, tak że los jednostki spotyka się nieuchronnie z losem innej. Każdy z nas jest głównym aktorem we własnym dramacie, równocześnie zaś gra jakąś rolę w innym, obcym mu dramacie. Wyniki KamLANDu uzupełniają i potwierdzają wyniki badań oscylacji neutrin słonecznych. KamLAND zaraportował także rejestrację geoneutrin (antyneutrin powstających w rozpadach uranu i toru wewnątrz Ziemi). Linki zewnętrzne
Czy wiesz że...? beta
Neutrino to cząstka elementarna, należąca do leptonów (fermionów o spinie 1/2). Ma zerowy ładunek elektryczny. Neutrina występują jako cząstki podstawowe w Modelu Standardowym. Doświadczenia przeprowadzone w ostatnich latach wskazują, że neutrina mają niewielką, bliską zeru masę. Powstają między innymi w wyniku rozpadu β + (beta plus), przykładowo: Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |