Kamerling - Polski Serwis Naukowy

Heraldyczne oznaki godności
kardynała kamerlinga

Kamerling (łac. Camerarius Sanctae Romanae Ecclesiae - Skarbnik Świętego Kościoła Rzymskiego) w Kościele katolickim - kardynał, który kieruje Kamerą Apostolską. Zarządza on sprawami zwyczajnymi Kościoła oraz troszczy się o dobra i prawa doczesne Stolicy Apostolskiej w okresie wakatu a także przejmuje administrację Watykanu.

Pietro Aldobrandini (ur. 3 marca 1571 - zm. 10 lutego 1621) - włoski duchowny. Bratanek papieża Klemensa VIII, który w 1593 roku mianował go kardynałem i powierzył funkcję superintendenta generalnego Stolicy Apostolskiej. Odgrywał dużą rolę w zarządzie Kościołem w czasie pontyfikatu swojego wuja. Był gubernatorem Fermo (1595-1605) i Civita Castellana (1600-1606), legatem i gubernatorem Ferrary (1598-1606), kardynałem-protektorem Sabaudii oraz kilkakrotnie legatem papieskim wobec króla Francji Henryka IV (m. in. w 1601 wynegocjował pokój między Francją a księstwem Sabaudii w konflikcie zbrojnym o markizat Saluzzo). W 1602 został mianowany wielkim penitencjariuszem (zrezygnował w 1605). Od grudnia 1599 sprawował niezwykle dochodowy urząd kamerlinga Świętego Kościoła Rzymskiego. W 1604 Klemens VIII konsekrował go na arcybiskupa Rawenny. Pozycję kardynała-nepota wykorzystał do zgromadzenia znacznego bogactwa, za które zakupił Palazzo Doria-Pamphilj i wybudował Villa Aldobrandini. Jego roczne dochody szacowano początkowo na 40 tysięcy skudów, ale w roku 1600 wzrosły już do 130 tysięcy skudów. Był też protektorem malarzy i poetów (m. in. Torquato Tasso).
Kardynał (łac. cardinalis – główny, zasadniczy, mocno z czymś związany) – potocznie nazywany purpuratem z racji koloru noszonego mucetu, w Kościele katolickim najwyższa po papieżu godność kościelna.

Etymologicznie słowo wywodzi się z włoskiego camerlengo, camerlingo - szambelan (papieski); podskarbi.

Obowiązki i uprawnienia

Z chwilą śmierci papieża kamerling, jako jeden z nielicznych, nie traci swoich uprawnień, ale korzysta z nich aż do wyboru nowego papieża, czyli przez cały okres sediswakancji.

Po śmierci papieża niszczy należący do zmarłego pierścień Rybaka, a także metalową matrycę, która służyła do opatrywania listów apostolskich ołowianymi pieczęciami. Wspomagany przez trzech kardynałów asystentów, losowanych z grupy kardynałów poniżej 80 roku życia, zarządza wszystkimi bieżącymi sprawami z uwzględnieniem postanowień podejmowanych w drodze głosowania przez Kolegium Kardynałów, a także watykańskimi finansami i mieniem.

Gerardo (zm. 1208) - włoski kardynał. Pochodził z Lukki. Według starszej historiografii nazywał się Gerardo Allucingoli i był bratankiem papieża Lucjusza III, nie ma jednak na to dowodów.
Sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej – druga (nieformalnie) po papieżu osoba w hierarchii Watykanu. Jest szefem Sekretariatu Stanu złożonego z dwóch sekcji: spraw ogólnych (służy papieżowi pomocą w sprawach codziennych) i stosunków z państwami (sprawy zagraniczne).

Kardynał ten ma także specjalne uprawnienia. Między innymi notarialnie potwierdza fakt śmierci papieża, opieczętowuje apartament papieski oraz powiadamia kardynała wikariusza Rzymu o śmierci papieża. Od momentu śmierci papieża obejmuje w posiadanie Watykański Pałac Apostolski, Pałac laterański oraz Castel Gandolfo. Zasięgając opinii kardynałów stojących na czele trzech stopni (kardynałów diakonów, kardynałów prezbiterów oraz kardynałów biskupów) Kolegium Kardynałów ustala wszystkie sprawy związane z pogrzebem, korzystając ze wskazówek, które pozostawił zmarły papież. Nadzoruje przygotowania do konklawe. Podczas konklawe pod jego nadzorem pozostają Domus Sanctae Martae oraz Kaplica Sykstyńska wraz z przyległymi pomieszczeniami.

Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu, rządzona przez biskupa i patriarchę Rzymu (jako papieża uważanego drogą sukcesji apostolskiej za następcę Świętego Piotra) oraz biskupów pozostających z nim we wspólnocie. Kościół katolicki stanowi jedną z trzech głównych gałęzi chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.
Francesco Salesio della Volpe (ur. 24 grudnia 1844 w Rawennie - zm. 5 listopada 1916 w Rzymie) włoski duchowny katolicki, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

Czy wiesz że...? beta

Stolica Apostolska, inaczej Stolica Święta (łac. Sedes Apostolica, wł. Sede Apostolica, Santa Sede) – siedziba papieży, także papiestwo, czyli władza zwierzchnia papieża w Kościele katolickim wraz z jej instancjami wykonawczymi, stanowiąca podmiot prawa międzynarodowego. Jej siedziba mieści się w państwie Watykan, z którym jest połączona unią personalną i funkcjonalną. Stolica Apostolska sprawuje wyłączne zwierzchnictwo oraz suwerenną władzę i jurysdykcję nad Watykanem, który jest również jej własnością. Traktowanie Stolicy Apostolskiej i Watykanu jako odmiennych podmiotów, jakkolwiek uzasadnione z punktu widzenia ustrojowego, nie występuje jednak wyraźnie na gruncie prawa międzynarodowego. W stosunkach międzynarodowych nazwy te bywają stosowane zamiennie, a zaciągnięcie zobowiązania pod jedną z nich jest rozumiane jako wiążące dla obu. I tak np. w Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej podmiot ten występował początkowo pod nazwą Państwa Watykańskiego, a następnie (bez odrębnego przystąpienia) pod nazwą Stolicy Apostolskiej.

Ottaviano Conti di Segni (zm. 29 stycznia 1234) — włoski kardynał, bratanek papieża Innocentego III. Kamerling Św. Kościoła Rzymskiego w początkowym okresie pontyfikatu swego wuja (1200 do 1206). Nominację kardynalską (z tytułem diakona SS. Sergio e Bacco) otrzymał prawdopodobnie w maju 1206 roku. Uczestniczył w papieskiej elekcji 1216 i 1227. Jako kardynał-protodiakon (od 1221) koronował papieża Grzegorza IX, który także był jego krewnym. Zmarł w Rzymie.

Papież (Ojciec Święty) (łac. papa, -ae m, wł. papa, gr. pappas, forma funkcjonująca w języku polskim pochodzi od czeskiego papež) – biskup Rzymu, głowa Kościoła rzymskokatolickiego, katolickich Kościołów wschodnich, Stolicy Apostolskiej oraz państwa Watykan. Obecnym papieżem jest Benedykt XVI.

Konklawe (łac. cum clave, "pod kluczem", zamknięte pomieszczenie, pokój) – ogólne zgromadzenie kardynałów, zwoływane po 15, maksymalnie po 20 dniach od śmierci papieża (tyle czasu mają nieobecni kardynałowie na przybycie na spotkanie), poprzedzone okresem novemdiales.

Stefano Aldebrandi Cambaruti (zm. 15 marca 1361) – włoski benedyktyn, opat Celle w diecezji Troyes, skarbnik papieski od 1342. Był kolejno biskupem Monte Cassino (14 marca 1343–13 lutego 1346) i Saint-Pons-de-Thomières (13 lutego 1346–22 sierpnia 1348) oraz arcybiskupem Arles (22 sierpnia 1348–22 grudnia 1350) i Tuluzy (od 22 grudnia 1350). 6 marca 1347 papież Klemens VI mianował go kamerlingiem Św. Kościoła Rzymskiego, sprawował tę funkcję podczas konklawe 1352. W 1348 uczestniczył w negocjowaniu wykupu przez Stolicę Apostolską miasta Awinion z rąk królowej Neapolu Joanny I. Od stycznia 1349 był jednym z wikariuszy papieskich dla diecezji awiniońskiej.

Filippo Guastavillani (ur. 28 września 1541 w Bolonii - zm. 17 sierpnia 1587 w Rzymie) - włoski kardynał. Jego nazwisko jest niekiedy latynizowane jako Vastavillani. Siostrzeniec papieża Grzegorza XIII.

Carlo Rezzonico, iuniore (ur. 25 kwietnia 1724 w Wenecji - zm. 26 stycznia 1799 w Rzymie) - włoski kardynał, bratanek papieża Klemensa XIII. W 1758 kreowany przez niego kardynałem. 1758-63 stał na czele Kancelarii Apostolskiej, a od 1763 był kamerlingiem Św. Kościoła Rzymskiego. W 1773 uzyskał promocję do rangi biskupa suburbikarnej diecezji Sabina i przyjął sakrę biskupią z rąk kardynała Giovanni Francesco Albani. Brał udział w konklawe 1769 i konklawe 1774-1775. Biskup Porto e Santa Rufina od 1776. Archiprezbiter Bazyliki Laterańskiej 1780-1781. W styczniu 1777 mianowany sekretarzem Św. Kongregacji Rzymskiej i Powszechnej Inkwizycji, stał na jej czele aż do śmierci. Został pochowany w swym kościele tytularnym S. Marco.