|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Wiedza o elektrycznych właściwościach komórek i tkanek, obecnie kryjąca się pod etykietą elektrofizjologii, posiada długą i nieco mroczną historię. Rozbudzała ona nadzieje na opanowanie umiejętności wskrzeszania umarłych do życia, zaowocowała także zrodzeniem się w twórczości literackiej postaci potw... Kierownik Dziecięcego Centrum Oparzeniowego w Uniwersyteckim Szpitalu Dziecięcym w Krakowie, dr Jacek Puchała, został laureatem tegorocznej nagrody im. Giuseppe Whitakera. Uroczyste jej wręczenie odbędzie się w czwartek wieczorem w Palermo w obecności wład... Maria Skłodowska-Curie (ur. 7 listopada 1867 r. w Warszawie, zm. 4 lipca 1934 r. w Passy) – fizyk i chemik, narodowości polskiej, dwukrotna laureatka Nagrody Nobla. Obywatelka polska i francuska, większość życia spęd... 29 marca chirurg plastyczny dr Maria Siemionow, absolwentka poznańskiej Akademii Medycznej, która dwa lata temu dokonała w Stanach Zjednoczonych pierwszego udanego przeszczepu twarzy, wygłosi w Warszawie wykład o etyce w tego rodzaju operacjach.... W Poznaniu zmarła w niedzielę prof. Maria Paradowska, wieloletnia prezes Towarzystwa Bambrów Poznańskich. Była krzewicielką wiedzy o Bambrach i współorganizatorem poświęconego im muzeum.Informację przekazało Towarzystwo Bambrów P...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Kamerling Świętego Kolegium KardynałówCzy wiesz że...? kardynał Antonio Eugenio Visconti (ur. 1713, zm. 1788) - dyplomata papieski z XVIII wieku, nuncjusz apostolski w Polsce w okresie od 22 lutego 1760 do 20 marca 1766. Jego sekretarzem był ksiądz Kajetan Ghigiotti, którego potem (1764) skaptował król Stanisław August Poniatowski. W roku 1766 został nuncjuszem w Wiedniu, jednak dotarł tam dopiero w 1767 roku i przebywał tam do października 1774 roku. W 1771 roku został mianowany kardynałem in pectore; nominację ogłoszono dopiero dwa lata później. Uczestniczył w konklawe 1774-1775. W kwietniu 1775 otrzymał tytuł prezbitera S. Croce in Gerusalemme. Od 1782 roku był prefektem Kongregacji Odpustów i Świętych Relikwii. Scipione Caffarelli-Borghese (ur. ok. 1578 - zm. 2 października 1633) – włoski kardynał. Syn Marcantonio Caffarelli i Hortensji Borghese, siostry kardynała Camillo Borghese, który w 1605 roku został papieżem Pawłem V. Amadeo Saluzzo (ur. 1361 – zm. 28 czerwca 1419) – krewny "awiniońskiego" antypapieża Klemensa VII, który w grudniu 1383 mianował go kardynałem-diakonem S. Maria Nuova. Administrator diecezji Valence et Die 1383-88. Kilkakrotnie był legatem Klemensa VII wobec królowej Joanny I Neapolitańskiej. Archidiakon Reims (od stycznia 1389) i Rouen (od października 1403). Uczestniczył w konklawe 1394, które wybrało antypapieża Benedykta XIII. Legat w Paryżu 1398-1401. Kardynał-protodiakon od 1403. W 1408 porzucił obediencję awiniońską i w następnym roku wziął udział w Soborze Pizańskim. Koronował wybranego wówczas antypapieża Aleksandra V i został jego legatem w Genewie. Uczestniczył w kończącym Wielką Schizmę Soborze w Konstancji 1414-18. Legat papieża Marcina V we Francji i w Niemczech. Zmarł w Saint-Donat w wieku 58 lat.[1] Kamerling Świętego Kolegium Kardynałów - w przeszłości skarbnik Kolegium Kardynalskiego, administrujący dobrami i dochodami tej instytucji. Do jego obowiązków należało także odprawianie mszy żałobnych za zmarłych kardynałów. Był odpowiedzialny za rejestry zwane Acta Consistorialia. Urząd ten sprawował zawsze jeden z kardynałów. Nie należy mylić go z kamerlingiem Świętego Kościoła Rzymskiego. Klemens VII (łac. Clemens VII), (właściwie Giulio de Medici), (ur. 26 maja 1478 we Florencji, zm. 25 września 1534 w Watykanie) – papież w latach 1523-1534.
Silvio Oddi (ur. 14 listopada 1910 w Morfasso, diecezja Piacenza - zm. 29 czerwca 2001 w Cortemaggiore, diecezja Picenza) - włoski duchowny katolicki, dyplomata watykański, kardynał. Geneza tego urzędu nie jest zbyt dobrze znana. Być może został on utworzony już przez Eugeniusza III około 1150 roku, w tym samym czasie, co doszło do formalnego ukonstytuowania się Świętego Kolegium. Pewne poszlaki wskazują na jego istnienie za pontyfikatu Innocentego III (1198-1216), jednak pierwszy bezsporny dowód pochodzi dopiero z 1272 roku. Początkowo, jak się zdaje, większość kardynałów sprawujących tę funkcję sprawowała ją dożywotnio, jednak od XV wieku przyjęła się praktyka wybierania kamerlingów na roczną kadencję, z opcją reelekcji. W czasach współczesnych urząd ten stracił na znaczeniu, stając się funkcją czysto honorową. W 1997 roku został ostatecznie zniesiony. Ostatnim kamerlingiem był Holender Johannes Willebrands. Lorenzo Pucci (ur. 18 sierpnia 1458 – zm. 16 września 1531) – włoski kardynał. Pochodził z Florencji ze szlacheckiej rodziny. Przez pewien czas był profesorem prawa na uniwersytecie w Pizie. 1509 wybrany biskupem-koadiutorem Pistoia. Objął tę diecezję we wrześniu 1518, ale już w listopadzie zrezygnował na rzecz bratanka Antonio Pucci (przyszłego kardynała). Datariusz papieży Juliusza II i Leona X 1511-1513. Administrator diecezji Melfi 1513-1528. Uczestniczył w Soborze Laterańskim V.
Mario Mattei (ur. 6 września 1792 w Perugii - zm. 7 października 1870 w Rzymie) - włoski duchowny. Mianowany kardynałem na konsystorzu 2 lipca 1832 przez papieża Grzegorza XVI. W grudniu 1840 został sekretarzem spraw zagranicznych w sekretariacie stanu Stolicy Apostolskiej. Archiprezbiter Bazyliki Św. Piotra na Watykanie od 1843 roku. Kardynał-biskup Frascati 1844-54 i Porto 1854-60. Prefekt Trybunału Sygnatury Apostolskiej od 1854 do 1858, następnie pro-datariusz Jego Świątobliwości. 30 września 1860 został dziekanem kolegium kardynalskiego, kilka miesięcy później objął przypisaną do tej funkcji diecezję Ostia. Legat apostolski w Velletri. Uczestniczył w soborze watykańskim I 1869-1870. Zmarł w Rzymie, 17 dni po jego zajęciu przez Włochów. Lista kamerlingów Św. Kolegium KardynałówLinki zewnętrzne i bibliografiaAlfonso Gesualdo (ur. 20 października 1540, zm. 14 lutego 1603) – włoski duchowny. Był przyrodnim bratem Karola Boromeusza. W 1561 mianowany kardynałem i arcybiskupem Conza (zrezygnował 1572). Pracował w administracji Państwa Kościelnego m.in. jako gubernator Amelia i legat w prowincji Marche. Biskup Albano 1583-87 Prefekt Kongregacji ds. Obrzędów od 1585. Protektor Portugalii i Neapolu w Kurii Rzymskiej. Biskup Frascati 1587−89 i Porto e Santa Rufina 1589−91. Uczestniczył w obu konklawe 1590 jako subdziekan Św. Kolegium. W 1591 został przeniesiony do diecezji Ostia e Velletri. Jako dziekan kolegium kardynalskiego przewodniczył konklawe 1591 i 1592 oraz udzielił sakry biskupiej papieżowi Klemensowi VIII. Arcybiskup Neapolu od 1596. Zmarł w Neapolu.
Franjo Šeper (ur. 2 października 1905 w Osijek (Austro-Węgry, teraz Chorwacja), zm. 30 grudnia 1981 w Rzymie) - kardynał Kościoła Katolickiego, Prefekt Kongregacji Nauki Wiary od 1968 do 1981, arcybiskup Zagrzebia od 1960 do 1969.
Czy wiesz że...? beta Pius XII, (Eugenio Maria Giuseppe Giovanni Pacelli), (ur. 2 marca 1876 w Rzymie - zm. 9 października 1958 w Castel Gandolfo) – Sługa Boży, papież w okresie od 2 marca 1939 do 9 października 1958.
Rodolfo Pio di Carpi (ur. 22 lutego 1500 w Carpi koło Modeny, zm. 2 maja 1564 w Rzymie) – włoski kardynał. W 1516 wstąpił do zakonu joannitów. Biskup Faenza 1528-44. Nuncjusz apostolski we Francji (1530) i Sabaudii (1533). Jako legat papieski kilkakrotnie mediował między cesarzem Karolem V i królem Francji Franciszkiem I. Kreowany kardynałem-prezbiterem w 1536 roku. Protektor królestwa Szkocji oraz zakonów kapucynów i jezuitów. Inkwizytor Kongregacji Św. Oficjum. Ufundował akademię w Meldola (Accademia degli imperfecti). Administrator diecezji Girgenti od 1544. Legat papieski w prowincji Patrymonium 1551. W 1553 uzyskał promocję do diecezji suburikarnej Albano (1553), Frascati (1553-55) i Porto e Santa Rufina (1555-62). Uczestniczył w konklawe 1559. Przez ostatnie dwa lata życia był biskupem Ostii i dziekanem Św. Kolegium. Uchodził za mądrego sługę i reformatora Kościoła oraz zdolnego administratora, był także protektorem artystów i kolekcjonerem dzieł sztuki. Zmarł na podagrę.
Pietro Aldobrandini (ur. 3 marca 1571 - zm. 10 lutego 1621) - włoski duchowny. Bratanek papieża Klemensa VIII, który w 1593 roku mianował go kardynałem i powierzył funkcję superintendenta generalnego Stolicy Apostolskiej. Odgrywał dużą rolę w zarządzie Kościołem w czasie pontyfikatu swojego wuja. Był gubernatorem Fermo (1595-1605) i Civita Castellana (1600-1606), legatem i gubernatorem Ferrary (1598-1606), kardynałem-protektorem Sabaudii oraz kilkakrotnie legatem papieskim wobec króla Francji Henryka IV (m. in. w 1601 wynegocjował pokój między Francją a księstwem Sabaudii w konflikcie zbrojnym o markizat Saluzzo). W 1602 został mianowany wielkim penitencjariuszem (zrezygnował w 1605). Od grudnia 1599 sprawował niezwykle dochodowy urząd kamerlinga Świętego Kościoła Rzymskiego. W 1604 Klemens VIII konsekrował go na arcybiskupa Rawenny. Pozycję kardynała-nepota wykorzystał do zgromadzenia znacznego bogactwa, za które zakupił Palazzo Doria-Pamphilj i wybudował Villa Aldobrandini. Jego roczne dochody szacowano początkowo na 40 tysięcy skudów, ale w roku 1600 wzrosły już do 130 tysięcy skudów. Był też protektorem malarzy i poetów (m. in. Torquato Tasso).
Mariano Rampolla del Tindaro (ur. 17 sierpnia 1843 w Polizzi na Sycylii, zm. 17 grudnia 1913 w Rzymie) – włoski duchowny katolicki, arystokrata (hrabia), kardynał.
Luigi Capotosti (ur. 23 lutego 1863 w Monte Giberto, zm. 16 lutego 1938 w Rzymie) - włoski duchowny katolicki, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał.
Paweł IV, (Giovanni Pietro Carafa}, (ur. 28 czerwca 1476 w Capriglia Irpina Prowincja Avellinou, zm. 18 sierpnia 1559 w Rzymie) – papież w okresie od 23 maja 1555 do 18 sierpnia 1559.
Ildebrando Antoniutti (3 sierpnia 1898 w Nimis, archidiecezja Udine - 1 sierpnia 1974 w wypadku samochodowym koło Bolonii), włoski duchowny katolicki, dyplomata watykański, kardynał. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
