Siły zbrojne

Sytuacja militarna w regionie

Stosunki z sąsiednimi krajami układają się generalnie pomyślnie. Wyjątkami jest nierozwiązany konflikt graniczny z Gwineą Równikową. Napływ Kameruńczyków do Gwinei Równikowej, co wiąże się z nadzieją na zatrudnienie przy eksploatacji nowo odkrytych złóż ropy, przyczynił się do wzrostu napięcia. W roku 1999 rządy Kamerunu, Gwinei Równikowej, Nigerii, Sao Tome & Principe, Gabonu, Konga, Demokratycznej Republiki Konga i Angoli powołały Gulf of Guinea Commission mającą pomagać w rozwiązywaniu problemów, przede wszystkim granicznych, w regionie.

Wydatki na obronę

Budżet Ministerstwa Obrony Kamerunu na rok 2001 wynosił 160 milionów USD (155 mln USD w 2000). W roku 1999 wydatki na wojsko i siły bezpieczeństwa wynosiły 156 milionów USD, czyli 1,5% GDP.

Dowodzenie i rozmieszczenie

Naczelnym dowódcą Sił Zbrojnych Kamerunu jest urzędujący prezydent, który sprawuje bezpośrednią i codzienną kontrolę nad nimi. Wojska lądowe są rozmieszczone w bazach ośmiu okręgów wojskowych Kamerunu. Podział na okręgi wojskowe odpowiada podziałowi administracyjnemu kraju. Bazy wojsk lądowych znajdują się w pobliżu miast będących ośrodkami administracyjnymi prowincji pogranicznych. Bazy lotnictwa wojskowego mieszczą się w miastach Batouri, Douala, Garouda i Jaunde. Bazy Marynarki Wojennej znajdują się w Douala – naczelne dowództwo (HQ), Kribi i Limbe.

Siła

Ogólna liczebność Sił Zbrojnych Kamerunu wynosi 22 100 żołnierzy i oficerów, w tym: Wojska Lądowe 11 500, Marynarka Wojenna 1300, Siły Powietrzne 300, Żandarmeria Wojskowa 9000.

Skład sił zbrojnych

Ordre de Bataille przedstawia się następująco:

Armia Polowa (HQ Jaunde):

1 batalion Gwardii Prezydenckiej

1 batalion gwardii

1 pancerny batalion rozpoznawczy

1 batalion powietrznodesantowy

1 batalion artylerii

5 batalionów piechoty

1 batalion artylerii przeciwlotniczej

1 batalion saperów

1 batalion treningowy

centrum logistyczne Jaunde

Obok trzech broni (Wojska Lądowe, Siły Powietrzne i Marynarka Wojenna) w skład Sił Zbrojnych wchodzą oddziały Żandarmerii Wojskowej, która podlega bezpośrednio prezydentowi. Oddziały żandarmerii rozmieszczone są we wszystkich ośrodkach administracji państwowej i dysponują bronią lekką oraz lekkimi pojazdami opancerzonymi.

Szkolenie

Szkolenie pododdziałów jest prowadzone przez francuskich instruktorów, a oficerowie pobierają naukę w różnych szkołach wojskowych wszystkich szczebli we Francji.

Uzbrojenie – stan z roku 2001

Armia

M-8 Recce – 8 V-150 – 8 VBL – 5 V-150 Commando AIFV – 14 V-150 Commando APC – 21 M-3 Halftrack – 12 M-116 pack Towed Artillery – 6 M-101 – 16 Type-59 – 12 BM-21 MRL 122 mm – 20 Brandt Mortar 120 mm – 16 Milan ATGW LRAC RL 89 mm PRC Type-52 RCL 57 mm – 13 M-40A2 RCL 106 mm – 40 PRC Type-58 AD Gun – 18 GDF-002 – 18 PRC Type-63 – 18

Marynarka

Bakassi (Fr P-48) PCC – 1 L’Audacieux (Fr P-48) – 1 Quartier PCI – 1

Lotnictwo

CM-170 FGA – 5 MB-326 – 6 Do-128D-6 MR – 2 SA-342L (z HOT) helikoptery bojowe – 4 C-130H/-H-30 – 3 DHC-4 – 1 DHC-5D – 4 IAI-201 – 1 PA-23 – 2 Gulfstream III – 1 Do-128 – 1 Boeing 707 – 1 (samolot transportowy) Bell 206 – 3 SE-3131 – 3 SA-318 – 1 SA-319 – 3 AS-332 – 2 SA-365 – 1 (helikopter transportowy)

Przypisy

Bibliografia

przejdź do podstrony: [1][2] 3

Czy wiesz że...? beta

Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
Nie mogą być traktowane jako porady.