Kamizelka ratunkowa - Polski Serwis Naukowy

Mężczyzna w kamizelce ratunkowej i kasku ochronnym; u dołu lewej strony fotografii wisi druga taka sama kamizelka

Elektroniczny system ratunkowy MOBI, używany przez marynarkę wojenną USA, po wypadnięciu marynarza do wody automatycznie wysyła sygnał: "człowiek za burtą"; może być przytwierdzony do kamizelki ratunkowej.

Kamizelka ratunkowa (pot. kapok) – kamizelka utrzymująca człowieka przez określony czas (zależny od klasy wyporności kamizelki) na powierzchni wody, wypełniona lżejszym od wody materiałem, np.: styropianem, korkiem, a w przeszłości kapokiem (stąd popularna, choć dziś już nieaktualna nazwa) lub materiałem syntetycznym, a w starszych modelach także wodorostami.

Elektronika – dziedzina techniki i nauki zajmującą się wytwarzaniem i przetwarzaniem sygnałów w postaci prądów i napięć elektrycznych lub pól elektromagnetycznych.

Morskie ubranie ratunkowe – rodzaj kombinezonu, mający za zadanie zwiększenie szans na przeżycie osoby znajdującej się w zimnej wodzie przez zapobieganie hipotermii i zapewnienie pływalności.

Rozróżnia się kamizelki sportowe o mniejszej wyporności i lepszym dopasowaniu do ciała, ratunkowe w kolorach jaskrawych, standardowo pomarańczowym oraz w wersji dla dzieci z dodatkowym kołnierzem utrzymującym głowę ponad powierzchnią wody. Kamizelka ma system zapięć i ściągaczy dopasowujących rozmiar do rozmiarów ciała.

Wyporność – podstawowy parametr określający wielkość okrętów, rzadziej innych jednostek pływających. Wyporność jest miarą siły wyporu, określa masę wody wypartej przez zanurzoną część okrętu zgodnie z prawem Archimedesa (objętość zanurzonej części okrętu pomnożoną przez ciężar właściwy wody). Miarą wyporności jest tona (1000 kg) lub tona angielska (1016 kg).

Styropian (polska nazwa handlowa dla spienionego polistyrenu) – to porowate tworzywo sztuczne otrzymane poprzez spienienie granulek polistyrenu zawierających porofor (np. eter naftowy). Spienienie uzyskuje się przez podgrzanie granulek zazwyczaj parą wodną. Składa się z zamkniętych komórek o obłych kształtach (powstałych ze wspomnianych granulek), wewnątrz których znajduje się pianka polistyrenowa. Komórki są ze sobą połączone i występują między nimi niewielkie pustki powietrzne (ich ilość i wielkość zależy od gęstości materiału), co uwidacznia się na przełomie styropianu. Jest to materiał nieodporny na działanie wielu rozpuszczalników organicznych (np. aceton czy rozpuszczalniki aromatyczne), olejów, smarów.

Kamizelki asekuracyjne o dużej wyporności, w jaskrawym kolorze, o sztywnym kołnierzu zapewniającym utrzymanie głowy ponad wodą nawet w przypadku utraty przytomności nazywane są pasami ratunkowymi. W przeciwieństwie do lżejszych kamizelek asekuracyjnych są one zaliczane do środków ratunkowych.

Łódź ratunkowa - łódź wożona na statku jako środek ratunkowy w gotowości do użycia. Spuszczana jest na wodę za pomocą żurawików lub wodowana przez zrzucenie ze specjalnej pochylni (system swobodnego spadku ang free fall). Zgodnie z przepisami Konwencji o Bezpieczeństwie Życia na Morzu musi charakteryzować się konstrukcją zapewniającą niezatapialność. W tym celu pod ławkami znajdują się szczelne komory powietrzne. Łódź wyposażona jest w słodką wodę, zapasy żywności i niezbędny osprzęt. Łodzie ratunkowe przeznaczone są zwykle na kilkanaście lub kilkadziesiąt osób, ale bywają i takie, które są w stanie zabrać nawet ponad sto osób.

Gwizdek ratunkowy - standardowe wyposażenie morskiej kamizelki ratunkowej lub kombinezonu ratunkowego, które służy do zwrócenia na siebie uwagi (zasygnalizowania swojego położenia) w trakcie prowadzonej akcji ratowniczej.

Od kamizelki asekuracyjnej różni się tym, że posiada sztywny kołnierz. Kamizelka asekuracyjna przeznaczona jest tylko dla osób umiejących częściowo pływać.

Wymagania

Według Konwencji SOLAS kamizelka ratunkowa powinna spełniać następujące warunki:

Nie może ulec spaleniu lub stopieniu po całkowitym zanurzeniu w ogniu na 2 sekundy.
Powinna być łatwa do zakładania (75% osób powinno założyć ją prawidłowo w ciągu 1 minuty, bez wcześniejszego przeszkolenia, po zademonstrowaniu techniki zakładania, każda osoba powinna poprawnie założyć kamizelkę samodzielnie w czasie nie dłuższym niż 1 minuta)
Nie może utrudniać poruszania się
Pozwala osobie ubranej w kamizelkę na skok do wody z wysokości 4,5 metra bez uszkodzenia ciała oraz bez przemieszczenia lub uszkodzenia kamizelki.
Zapewnia takie ułożenie osoby zmęczonej lub nieprzytomnej w wodzie, że usta znajdują się nie mniej niż 120 mm nad powierzchnią wody oraz ciało unosi sie pod kątem nie mniejszym niż 20° od pionu.
Zapewnia obrócenie nieprzytomnej osoby z dowolnej pozycji w wodzie do pozycji, gdy usta są wynurzone, w czasie nie dłuższym niż 5 sekund.
Konstrukcja kamizelki ratunkowej dla dorosłych musi umożliwiać przepłynięcie krótkiego dystansu i wejście do środka ratunkowego (Łódź ratunkowa, tratwa pneumatyczna)

Źródła

Life-Saving Appliances, 2003 Edition, IMO, London 2003, ISBN 92-801-5143-6

Kapok - [KP] (symbol włókna zgodnie z PN-P-01703) nazwa łatwo łamiących się, nieprzędnych włókien nasiennych (w formie puchu) o długości do 35 mm, otrzymywanych z różnych gatunków drzew z podrodziny wełniakowatych, głównie z puchowca pięciopręcikowego (Ceiba pentandra) nazywanego drzewem kapokowym, uprawianego w Indonezji oraz Bombax malabarica rosnącego w Indiach. Kapoku dostarczają też nasiona mleczary.

Zobacz też

Wikimedia Commons ma galerię ilustracji związaną z tematem:
Kamizelka ratunkowa

Gwizdek ratunkowy

Morskie ubranie ratunkowe