Kanał Lingqu - Polski Serwis Naukowy

Kanał Lingqu (chin. upr.: 灵渠; chin. trad.: 靈渠; pinyin: Líng Qú) – śródlądowy kanał wodny w regionie autonomicznym Guangxi w Chinach; pierwszy na świecie kanał poziomicowy. Zbudowany na rozkaz Pierwszego Cesarza Chin w 219–214 r. p.n.e. jako droga transportowa dla wojsk i zapasów w trakcie inwazji na południe, przeciwko Yue. Budowniczym kanału był Shi Lu.

Wudi (wym. łu-ti; dosł. Cesarz Waleczny; chin.upr. 汉武帝 chin.trad. 漢武帝 pinyin Hàn Wǔdì) (156 - 87 p.n.e.) - cesarz chiński z dynastii Han panujący w okresie 141-87 p.n.e..
Kanał Zhengguo (chin. upr.: 郑国渠; chin. trad.: 鄭國渠; pinyin: Zhèngguó Qú) – system irygacyjny na równinie Guanzhong w prowincji Shaanxi, działający przez 2000 lat, jedno z trzech wielkich przedsięwzięć wodnych Chin przedimperialnych (pozostałe to Dujiangyan i kanał Lingqu).

Położenie

Mapa Kanału Lingqu

Kanał znajduje się w powiecie Xing'an w północno-zachodniej części Guangxi; przechodzi przez dział wód (mapa – zielona linia) między płynącą na północ rzeką Xiang (na mapie zaznaczona na błękitno), a płynącą na południe rzeką Li (Li Jiang) (na mapie granatowa). Ponieważ Xiang wpada ostatecznie do Jangcy, a Li Jiang do rzeki Gui, która uchodzi do Rzeki Zachodniej, kanał ten, liczący łącznie zaledwie 35,4 km (w tym kanałów właściwych ok. 7,4 km, reszta to uregulowane biegi rzek), łączy dwa wielkie dorzecza Chin, tworząc śródlądową drogę wodną liczącą ok. 2200 km. Można dzięki niemu przepłynąć np. z Chengdu czy Wuhanu do Kantonu.

Li Jiang (chin. 漓江) - rzeka w Chinach w prowincji Kuangsi, dopływ rzeki Xi. Rzeka przepływa m.in przez miasta Guilin, Yangshuo oraz Pingle. Łączna długość Li Jiang wynosi 437 kilometrów.
Uproszczone pismo chińskie (chin. upr. 简体字; chin. trad. 簡體字; pinyin jiǎntǐzì) to odmiana pisma chińskiego. Uproszczenia dokonano w Chińskiej Republice Ludowej w latach 50. XX wieku. Celem reformy było ułatwienie nauki pisma i walka z analfabetyzmem. Modyfikując ok. 50 proc. najbardziej skomplikowanych z używanych dotąd znaków cel ten osiągnięto. Pismo uproszczone używane jest także w Singapurze.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

Czy wiesz że...? beta

Yue (chin. trad.: 越; chin. upr.: 越; pinyin: Yuè; wiet.: Việt; spotykane także jako Yueh lub Yuet) − nazwa odnosząca się do starożytnych, zarówno zsinicyzowanych, jak i niezsinicyzowanych, plemion z południa Chin, często używana również jako 100 Yue (chin.: 百越; pinyin:Bǎi Yuè; wiet.: Bách Việt).

Dynastia Han (206 p.n.e. - 220 n.e. ). Po wojnie domowej, która miała miejsce po śmierci Qin Shi Huanga, władzę objął w 202 p.n.e. jeden ze zwycięskich wodzów Liu Bang, który nazwał swoje państwo Han od nazwy rzeki Han, której dorzecze najpierw opanował. Jego rządy były kontynuacją działań Pierwszego Cesarza, lecz zmniejszył on nieco podatki od ludności chłopskiej, ograniczył przymus pracy itp. Najwybitniejszym władcą z dynastii Han był Wudi, który panował przez ponad 50 lat od 140 p.n.e. Oparł się on na naukach konfucjanizmu, ustanawiając go religią państwową.

Region Autonomiczny Kuangsi-Czuang (Guangxi Zhuang, 广西壮族自治区 |t=廣西壯族自治區, Guǎngxī Zhuàngzú Zìzhìqū, dosł. Czuański Region Autonomiczny Kuangsi) – region autonomiczny w południowej części Chin. Kuangsi graniczy z prowincjami: Junnan - na zachodzie, Kuejczou - na północy, Hunan - na północnym wschodzie, Guangdong - na południowym wschodzie. Na południowym zachodzie ma wspólną granicę z Wietnamem a od południa przylega do Zatoki Tonkińskiej.

Xiang Jiang (chin.: 湘江; pinyin: Xiāng Jiāng) – rzeka w południowo-wschodnich Chinach, największa rzeka prowincji Hunan, a także największy dopływ Jangcy. Źródło rzeki znajduje się w Górach Południowochińskich (Kuangsi). W górnym biegu rzeka jest połączona kanałem Lingqu z rzeką Li Jiang. Jej długość wynosi 817 km, a powierzchnia dorzecza to ok. 95 tys. km², średni przepływ wody 2270 m³. Xiang Jiang uchodzi do jeziora Dongting Hu, które jest połączone z Jangcy.

Wielki Kanał – najdłuższy na świecie sztuczny kanał transportowy, budowany w Chinach od V wieku p.n.e.. Zaczyna się w Hangzhou i dociera do Pekinu. Liczy ok. 1 800 km długości i 20 - 350 m szerokości. Przecina pięć większych rzek: Jangcy, Rzekę Żółtą, Hai He, Huai He i Qiantang Jiang. Na kanale są 24 śluzy.

Xi Jiang (chin. 西江, pinyin: Xī Jiāng; Si-ciang, Rzeka Zachodnia) - rzeka w południowo-wschodnich Chinach (prowincje Junnan, Kuangsi i Guangdong), o długości 2129 km i powierzchnii dorzecza wynoszącej ok. 426 tys. km². Źródła znajdują się na Wyżynie Junnan-Kuejczou, uchodzi do Morza Południowochińskiego tworząc deltę. W delcie wschodnie ramię rzeki łączy się z rzekami Ben Jiang i Sui Jiang, tworząc Rzekę Perłową. Główne dopływy to Yu Jiang oraz Beipan Jiang. Rzeka jest wykorzystywana do żeglugi i nawadniania, dostępna dla statków morskich do miasta Wuzhou.

Tradycyjne pismo chińskie (chin. trad. 繁體字, chin. upr. 繁体字, pinyin fántǐzì) to odmiana pisma chińskiego, w której znaki mają tradycyjną postać, umożliwiającą czytanie dawniejszych tekstów. Są one dość skomplikowane, dlatego w latach 50. w ChRL wprowadzono reformę pisma, w wyniku czego powstały znaki uproszczone. Pismo tradycyjne jest używane w Republice Chińskiej na Tajwanie, oraz w Hongkongu i Makau. Nazywane jest także ortodoksyjnym, złożonym lub właściwym pismem chińskim.