Kanał Wołżańsko-Bałtycki - Polski Serwis Naukowy

Kanał Wołżańsko-Bałtycki (ros. Волго-Балтийский водный путь) – system rzek i kanałów żeglownych w Rosji, łączący morze Bałtyckie oraz Białe z Zbiornikiem Rybińskim na Wołdze. Długość 1100 km. Budowa ukończona w 1964.

Inne nazwy to: Wołżańsko-Bałtycka Droga Wodna, Wołgo-Bałtijskij wodnyj put’ imieni W.I. Lenina, dawniej Maryjski system wodny.

Newa (ros: Нева) – rzeka w europejskiej części Rosji, największa w zlewisku Morza Bałtyckiego; długość 74 km; wypływa z jeziora Ładoga i uchodzi do Zatoki Fińskiej w Sankt Petersburgu.

Włodzimierz Lenin (ros. Владимир Ленин), właśc. Władimir Iljicz Uljanow (ros. Владимир Ильич Ульянов), (ur. 22 kwietnia 1870, wg kalendarza juliańskiego 10 kwietnia, w Symbirsku, zm. 21 stycznia 1924 w Gorkach Leninowskich pod Moskwą) – rosyjski polityk, organizator i przywódca rewolucji październikowej, a następnie pierwszy przywódca Rosji Radzieckiej. Współzałożyciel i lider partii bolszewickiej. Teoretyk ideologi komunizmu.

Składa się z:

Zbiornika Rybińskiego – sztuczny zbiornik na Wołdze, w Rosji, powyżej Rybińska; zbudowany 1941–47; pow. 4580 km², pojemność 25,4 km³, średnia głębokość 5,6 m; główny port — Czerepowiec.

rzeki Szeksny,

Kanału Biełozierskiego,

rzeki Kowży,

Kanału Maryjskiego,

rzeki Wytiegry,

Kanału Oneskiego,

rzeki Swir,

Kanału Nowoładoskiego,

rzeki Newy.

Całość drogi wodnej jest dostępna dla statków o wyporności do 5 tys. ton.

Morze Białe (–95 tys. km² powierzchni. Maksymalne głębokości przekraczają lokalnie 300 m, maksymalna (w zależności od źródeł) ok. 340–350 m w północnej części , średnia głębokość (w zależności od źródeł) ok. 60–90 m. Zasolenie wody waha się w granicach 24–36‰. Charakteryzuje się licznymi zatokami przy lejkowatych ujściach rzek. Temperatura wód powierzchniowych waha się od 15 °C latem do -1,6 °C zimą, od końca sierpnia do połowy maja Morze Białe jest bardzo często pokryte lodem. Obfituje w ryby. Jego największym portem jest Archangielsk.

Zbiornik Rybiński (ros. Рыбинское водохранилище, Rybinskoje wodochraniliszcze) - duże jezioro zaporowe w Rosji przy ujściu rzek Szeksna i Mołoga do Wołgi. Budowa rybińskiego węzła energetycznego, dla którego utworzono Zbiornik Rybiński, rozpoczęła się w 1935 r. Oficjalne otwarcie nastąpiło 13 kwietnia 1941, ale napełnianie zbiornika trwało do 1947 r. W tym czasie zatopiono: 3645 km² lasów, 663 wioski i jedno miasto (Mołoga). Osobliwością zbiornika jest to, że przy niskim lustrze wody nad powierzchnię wody wynurzają się kopuły zatopionych cerkwi. Widoczne jest to zwłaszcza w okolicach dużej wsi Brejtowo oraz miasta Poszechonie.