|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Dzieci, młodzież i całe rodziny mogą wziąć udział w grze historycznej, którą 19 czerwca organizuje Muzeum w Gieczu (woj. wielkopolskie). Celem uczestników zabawy będzie znalezienie legendarnego kwiatu paproci.Około 21 czerwc... Wystawę "Kuchnia - królestwo pani domu" otwarto w Kamienicy Hipolitów, Oddziale Muzeum Historycznego Miasta Krakowa. Ekspozycja pokazuje kuchnię z końca XIX w. jako samowystarczalne gospodarstwo, którego prowadzenie wymagało nie lada organizacji. "... Nowatorską wystawę, prezentującą legendarne początki państwa polskiego i jego miejsca w świecie Słowian, oraz relacje między poszczególnymi sferami ich życia, będzie można wkrótce obejrzeć w Poznaniu. Już 10 marca ekspozycja zagości na Placu Wolności, wewnątrz fu... Wybieramy jeden cel na następne 20 lat niepodległości Polski
1.Reforma systemu edukacji - nauczanie zasad współpracy,
kształtowanie postaw otwartości i zaufania oraz nowoczesne metody
kształcenia
2.Stworzenie silnych centrów naukowo-innowac... Ponad 200 obiektów - głównie naczyń pochodzących z różnych epok; od pradziejów po XX stulecie - można będzie podziwiać na wystawie "Z ceramiką przez wieki". Muzeum Narodowe w Kielcach otworzy ją w piątek i będzie prezentować do końca ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Kanon dziesięciu mówcówCzy wiesz że...? Ajschines (również Eschines) (ok 390 - 322 p.n.e.) grecki polityk i mówca. Jeden z 10 najwybitniejszych mówców greckich. Pochodził z rodziny zubożałej po II wojnie peloponeskiej. Zdecydowany zwolennik Macedonii, w swych mowach zwalczał poglądy Demostenesa. Dejnarchos (ur. ok. 360 p.n.e. – zm. ok. 290 p.n.e.), pochodzący z Koryntu polityk i mówca ateński. Był synem Sostartesa (Sokratesa). Zaliczany do kanonu dziesięciu mówców, jednocześnie już starożytni uważali, że jego oratorska twórczość wyznacza początek upadku attyckiej sztuki krasomówczej. 
 Kanon dziesięciu mówców – to lista najwybitniejszych mówców attyckich, zestawiona przez Cecyliusza z Kaleakte (60-5 p.n.e.), retora, teoretyka attycyzmu. Są to: Antyfon, Andokides, Lizjasz, Izajos, Ajschines, Hyperejdes, Izokrates, Likurg z Aten, Demostenes, Dejnarchos. Izokrates (gr. Ἰσοκράτης Isokrates; 436-338 p.n.e.) – mówca grecki, nauczyciel wymowy, twórca teorii klasycznej prozy attyckiej. Zaliczany do kanonu dziesięciu mówców. Jego zasługą jest, że dokonał klasyfikacji prozy attyckiej, wprowadzając podział na: języki poetyckie i języki prozy.
Attyka (gr. Αττική, łac. Attica) to kraina historyczna we wschodniej starożytnej Grecji, granicząca z Beocją oraz Megarą. Obecnie również region administracyjny (περιφέρεια - periféria) w Republice Greckiej, graniczący z regionami Grecja Środkowa i Peloponez. Antyfont (także Antyfon), (prawdopodobnie ur. 480 p.n.e., zm. 411 p.n.e.) – grecki retor, filozof, logograf, sofista o przekonaniach zbliżonych do Hippiaszowych.
Izajos (gr. Isaios; także jako Izeusz z Chalkis) – jeden z oratorów attyckich zgodnie z kanonem aleksandryjskim. Urodzony na wyspie Eubea jako syn Diagorasa w czwartym wieku p.n.e. Był studentem Izokratesa w Atenach pobierając u niego nauki. W starożytności znano 64 oracje podpisane jego imieniem, nie wszystkie były jednak rozpoznane jako autentyczne. Zaledwie 11 z nich przetrwało do naszych czasów.
Czy wiesz że...? beta Andokides (II połowa VI wieku p.n.e.) - grecki garncarz attycki, działający w Atenach w l. 530-515 p.n.e., uważany za twórcę techniki czerwonofigurowej.
Likurg z Aten (396 - 324 p.n.e) - mówca ateński, zaliczony do kanonu 10 mówców. Stał na czele stronnictwa antymacedońskiego. Ceniony za śmiałość wypowiedzi i uczciwość, którą wykazał przy zarządzniu finansami Aten w latach 338 - 327. Z jego inicjatywy wzniesiono - zachowany do dzisiaj - teatr w Atenach oraz zebrano i ustalono tekst tragedii najwybitniejszych ówczesnych poetów. Ze znanych w starożytności 15 mów Likurga zachowała się jedna.
Lizjasz (gr. Λυσίαςur. ok. 445 p.n.e.. zm. ok. 380 p.n.e.) – mówca grecki, pochodzący z rodziny metojków mieszkających w Atenach. Prowadził szkołę retoryki. Syn bogacza Kefalosa. W roku 404 p.n.e. utracił majątek (m. in. przedsiębiorstwo wytwarzające tarcze) skonfiskowany przez rząd oligarchiczny. W czasie wprowadzonego przez władze terroru zginął jego brat, Polemarch, a on sam po ucieczce z aresztu musiał się udać na wygnanie. Po przywróceniu demokracji Trazybul, za wybitne zasługi dla restauracji ustroju, chciał nadać Lizjaszowi obywatelstwo ateńskie, jednak z powodów proceduralnych nie doszło to do skutku. Od kiedy zubożał jego utrzymywał się z pisania mów (głównie sądowych). 34 zachowane mowy Lizjasza dostarczyły cennych informacji dotyczących obyczajowości ówczesnych Aten.
Demostenes (gr. Δημοσθένης Demosthenes, 384—322 p.n.e.) – najsłynniejszy mówca grecki, polityk, zażarty przeciwnik macedońskiej dominacji w świecie greckim.
Hyperejdes (ur. 390/389 p.n.e. – zm. 322 p.n.e.), polityk i mówca ateński, wymieniony w kanonie dziesięciu mówców. Pochodził z zamożnej rodziny. Był uczniem Platona i Izokratesa. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
