|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Komisja Europejska opublikowała zaproszenie do składania ofert na badanie korzyści z realizacji unijnych celów dotyczących bioróżnorodności w perspektywie rynku pracy oraz określenia brakujących kwalifikacji kadr potrzebnych do osiągnięcia tych korzyści i celów.
Badanie stanowi element szerszej inicjatywy na rzecz zahamowania utraty bioróżnorodności i degradacji usług... W dniach 9 - 12 maja 2011 r. w Brugii, Belgia, odbędzie się siódme sympozjum nt. aerotermodynamiki.
Aerotermodynamika to badanie termodynamiki gazów, zwłaszcza przy wysokich prędkościach względnych. Technologia ta jest kluczową w projektowaniu i optyma... W dniach od 10 do 12 października 2010 roku w Brugii (Belgia) odbędzie się pierwsza europejska konferencja Federacji Europejskich Towarzystw Ergonomicznych (Federation of the European Ergonomic Societies, FEES), poświęcona czynnikom ergonomiczno-ludzkim.
W ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat ... Dnia 8 marca 2011 r. w Brukseli, Belgia, odbędą się piąte warsztaty nt. wspierania procesu przyjęcia społeczno-etycznie inteligentnych technologii asystujących.
Wydarzenie skoncentruje się na wyzwaniach badawczych związanych z płynnym przyjęciem, integracją i adaptacją robotów towarzyszących jako społecznie świadomych, po... Astronomowie zbadali strumień atomów docierających z ośrodka międzygwiazdowego i poznali dokładne położenie Słońca w lokalnym otoczeniu - poinformowała amerykańska agencja kosmiczna NASA oraz polskie Centrum Badań Kosmicznych PAN. Międzynarodowy zespół naukow...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp.
7
odp. Reklama:
 KanonikCzy wiesz że...? W języku potocznym hierarchia kościelna to ogół wyższych duchownych w danym Kościele, zwanych hierarchami, do których w Kościele katolickim zwykle zalicza się papieża i prałatów, zwłaszcza prałatów wyższych: od kardynałów, poprzez arcybiskupów do biskupów. Sakrament święceń, święcenia kapłańskie, kapłaństwo, święcenia – sakrament w Kościele katolickim, także Kościołach prawosławnych, anglikańskich i starokatolickich, który nadaje władzę uświęcania, tj. udzielania innych sakramentów. Kanonicy regularni, kanonicy regularni laterańscy, CRL – najstarszy zakon klerycki, zorganizowany według reguły św. Augustyna. Genezy zakonu należy upatrywać w przykładzie życia pierwszej wspólnoty chrześcijan, o której czytamy w Dziejach Apostolskich. Kanonik (łac. canonicus) – wczesnośredniowieczna nazwa duchownych, żyjących wg reguł kanonicznych przy kościołach biskupich (katedrach); obecnie kapłan uhonorowany tą godnością za szczególne zasługi dla Kościoła lokalnego, zobowiązany do sprawowania określonych obrzędów liturgicznych wraz z innymi kanonikami lub miejscowym biskupem. Belgia, Królestwo Belgii (Koninkrijk België, Royaume de Belgique, Königreich Belgien) – państwo federacyjne w zachodniej Europie w południowych Niderlandach. Belgia jest członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), ONZ oraz NATO.
Diecezja pelplińska - jedna z 3 diecezji obrządku łacińskiego w metropolii gdańskiej w Polsce ustanowiona 25 marca 1992 przez papieża Jana Pawła II bullą Totus Tuus Poloniae Populus. Powstała z części dotychczasowej diecezji chełmińskiej oraz dekanatów archidiecezji gnieźnieńskiej i diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej. Jest spadkobierczynią tradycji diecezji chełmińskiej. Dawniej od kanoników nie wymagano posiadania święceń, a jedynie tonsury (tzw. kanonicy "świeccy"). Kanonicy tworzą kapituły katedralne oraz kolegiackie. Zasadniczo dzielą się na: StrójStrój jest ustalany przez poszczególne kapituły kanonickie. Np. Kanonicy kapituły pelplińskiej zamiast mozzetty noszą mantolety. Zazwyczaj noszą czarne sutanny z purpurowymi: Prałat (łac. praelatus – przełożony) – w Kościele rzymskokatolickim kapłan lub biskup mający zwyczajną władzę kościelną w prałaturze terytorialnej lub personalnej. Potocznie używa się jednak tego terminu w stosunku do kapłanów obdarzonych godnościami honorowymi przez Stolicę Apostolską lub biskupa diecezji, w której istnieje kapituła.
Kanonik świecki (łac. canonicus saecularis) – członek kapituły katedralnej lub kolegiackiej, który nie posiadał święceń kapłańskich, lecz w sensie prawnym był duchownym, gdyż posiadał przynajmniej np. tonsurę lub święcenia niższe. Są też kanonicy: Kanonikami gremialnymi i honorowymi mogą być prałaci. Wówczas ważniejszy jest strój kanonika (wyjątek stanowi prałat domowy Jego Świątobliwości oraz infułat). Noszą oni purpurowe sutanny, oraz pelerynę kanonika kapituły katedralnej lub kolegiackiej (w tym przypadku stroje ich nie różnią się zbytnio od stroju biskupa). Biskup (łac. episcopus z gr. ἐπίσκοπος episkopos: nadzorca, opiekun) - w Kościołach chrześcijańskich duchowny o najwyższych święceniach, urząd kościelny.
Protonotariusz apostolski – w Kościele katolickim urzędnik (de numero) w kurii rzymskiej lub tytuł (supra numerum) honorowy prezbiterów. W Polsce, z powodu dawnego przywileju noszenia szat i oznak pontyfikalnych (biskupich), protonotariuszy apostolskich nazywano infułatami (od infuły). Zobacz teżPrzypisy
Średniowiecze – epoka w historii europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a renesansem. Granice czasowe średniowiecza nie są ściśle ustalone. Za początek epoki przyjmuje się okres, w którym cesarstwo zachodniorzymskie chyliło się ku upadkowi. Zwolennicy ścisłej datacji – w zależności od szkoły – za dokładne daty początku średniowiecza podają lata 378, 395 bądź 476. Za koniec epoki uważa się upowszechnienie idei humanistycznych i rozpoczęcie epoki renesansu. Najczęściej w tym przypadku wymieniane są daty ok. 1450 roku oraz lata 1453, 1492, a nawet 1517.
Rokieta – komża z podbiciem fioletowym, noszona przez prałatów i kanoników, jako strój chórowy. W zależności od przywilejów czy zwyczaju kapituły, kolor ten może być inny (czerwony, purpurowy itd.). Na rokietę zakłada się zwykle mantolet lub mucet.
Czy wiesz że...? beta Katedra, kościół katedralny, kościół biskupi (łac. ecclesia cathedralis, z gr. καθέδρα, kathedra - krzesło, siedziba) – w Kościele zachodnim główny kościół biskupa diecezjalnego, arcybiskupa (archikatedra) lub patriarchy (kościół patriarchalny), w którym ogłasza on doktrynę katolicką; w tradycji wschodniej nie występuje to określenie. Termin stosuje się także do konkatedr i prokatedr. Niekiedy swobodnie jako określenie głównego kościoła miejskiego – nie zawsze jednak największy i najpiękniejszy kościół danej diecezji jest zarazem jej kościołem katedralnym, choćby w przypadku diecezji rzymskiej Bazylika św. Piotra znacznie przewyższa rozmiarami Bazylikę Laterańską. W historii sztuki i kultury utarło się, by ogólnie nazywać katedrami wielkie kościoły romańskie i gotyckie, niekoniecznie stanowiące katedry we właściwym sensie.
Kolegiata – kościół nie będący katedrą, przy którym znajduje się zgromadzenie kanoników, czyli kapituła kolegiacka, przeznaczony również na modlitwy kolegium księży (duchowieństwo kolegiaty wyróżnia się spośród pozostałego duchowieństwa danej miejscowości posiadaniem pewnych przywilejów honorowych).
Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski).
Tonsura (łac. strzyżenie) – wygolony krążek obejmujący ciemię (w niektórych zakonach, jak np. dominikanie czy karmelici – całą głowę); włosy okalające wygolone miejsce miały przypominać koronę cierniową. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
