Karabin M1 Garand - Polski Serwis Naukowy

M1 Garand – karabin samopowtarzalny kal. 7,62 mm konstrukcji amerykańskiej.

Historia

Powstaniu karabinu samopowtarzalnego przyświecała idea zwiększenia siły ognia pojedynczego żołnierza. W dalszej konsekwencji miało to doprowadzić do zmniejszenia liczebności armii. W USA idea ta trafiła na podatny grunt. Armia amerykańska została, jako pierwsza na świecie na masową skalę, uzbrojona w karabin samopowtarzalny, skonstruowany przez Johna C. Garanda. Przyjęto go na uzbrojenie w 1936 roku pod oznaczeniem wojskowym Rifle, .30 Caliber, M1 (karabin M1 kaliber 30). Od nazwiska konstruktora znany jest jednak powszechnie jako Garand.

Magazynek – część składowa broni palnej służąca za wewnętrzny zapas nabojów. Magazynki dzielą się na stałe (wewnętrzne) i wymienne. Magazynki stałe są stosowane w starszych wzorach pistoletów, karabinów powtarzalnych, karabinów samopowtarzalnych, ręcznych karabinów maszynowych oraz we współczesnych strzelbach powtarzalnych i półautomatycznych. Magazynki wymienne stosuje się praktycznie we wszystkich współczesnych rodzajach broni palnej.

Celownik przeziernikowy (celownik zamknięty) – rodzaj mechanicznego celownika strzeleckiego w którym najbliżej położonym oka strzelca elementem linii celowniczej jest przeziernik, czyli otwór o średnicy ok. 3 mm. Celownik przeziernikowy może być umieszczony blisko oka strzelca (minimalna odległość ok. 10 cm) dzięki czemu możliwe jest wydłużenie linii celowniczej. Wadami przezierników są większe niż w przypadku szczerbiny ograniczanie pola widzenia oraz większa trudność w dokładnym celowaniu spowodowana z problemami z umieszczeniem muszki w środku otworu przeziernika.

Służba

Nowy karabin bardzo wolno przyjmował się do uzbrojenia wojsk amerykańskich. Na przeszkodzie stał tu konserwatyzm zawodowych żołnierzy, przywiązanych do karabinów powtarzalnych Springfield M1903. Miało to miejsce szczególnie w Korpusie Piechoty Morskiej USA.

Dopiero po wybuchu II wojny światowej karabin M1 został na masową skalę przyjęty we wszystkich rodzajach wojsk i doceniono w pełni jego zalety w porównaniu z karabinami powtarzalnymi. W przeciwieństwie do niektórych innych wczesnych karabinów samopowtarzalnych, karabin M1 uznawany był za wysoce udaną konstrukcję. Broń była wytwarzana również w wersji M1C i M1D przeznaczonej dla strzelców wyborowych. Łącznie wyprodukowano ok. 4,5 mln. sztuk karabinu.

II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).

Strzelec wyborowy to żołnierz lub członek innej uzbrojonej formacji wyszkolony w precyzyjnym strzelaniu na dużą odległość, obserwacji i maskowaniu. Uzbrojenie strzelca wyborowego stanowi karabin wyborowy, specjalnie wyselekcjonowana broń wyposażona w celownik optyczny, noktowizor lub inny celownik umożliwiający celne strzelanie na duże odległości. Zadaniem strzelca wyborowego na polu walki jest eliminowanie ważnych celów pojawiających się w krótkim czasie. Mogą nimi być strzelcy wyborowi wroga, łącznicy, obsługa broni ciężkiej (karabiny maszynowe, działa, moździerze), załogi pojazdów pancernych uszkodzonych na polu walki, dowódcy.

Karabiny M1 znajdowały się przez wiele lat na uzbrojeniu armii, głównie sojuszników USA. W kilku krajach były też produkowane (np. we Włoszech). W uzbrojeniu armii amerykańskiej pozostawał do 1957 roku, kiedy, po wprowadzeniu nowej amunicji (nabój 7,62 mm NATO), został zastąpiony przez karabin M14 (bardzo zbliżony konstrukcyjnie do M1)

.30 Carbine - amerykański nabój pośredni skonstruowany na początku lat .40, bazujący na pochodzącym z 1906 roku naboju .32 Winchester SL. Pierwszą seryjnie produkowaną bronią zasilana tym nabojem był karabinek samopowtarzalny M1.

Przewodem lufy nazywamy otwór lufy (rury grubościennej). Przewody luf broni gwintowanej składają się z dwóch części: komory nabojowej oraz części gwintowanej. Komora nabojowa służy do umieszczenia naboju w lufie, natomiast część gwintowana nadaje pociskowi ruch obrotowy. We współczesnych typach armat przeciwpancernych przewód lufy jest nie gwintowany, ale gładki (broń gładkolufowa). Pocisk stabilizowany jest wówczas brzechwowo (w broni gwintowanej-obrotowo).

Konstrukcja

M1 jest bronią samopowtarzalną, strzelającą ogniem pojedynczym. Działa na zasadzie odprowadzania części gazów prochowych przez boczny otwór z przewodu lufy. Zamek ryglowany przez obrót, za pomocą dwóch symetrycznych rygli umieszczonych w przedniej części trzonu zamkowego. Mechanizm uderzeniowo-spustowy typu kurkowego.

Broń samopowtarzalna - broń automatyczna strzelająca wyłącznie ogniem pojedynczym. Do wyłączania po każdym strzale mechanizmu spustowego służy przerywacz. Aby oddać kolejny strzał należy zwolnić i ponownie nacisnąć spust. Do broni samopowtarzalnej zalicza się większość pistoletów, a także niektóre karabiny (szczególnie wyborowe) i karabinki.

United States Marine Corps (Korpus Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych, USMC, w skrócie Marines) - jeden z rodzajów amerykańskich sił zbrojnych. W kwietniu 2006 służyło w nim 178 tys. żołnierzy. Rezerwa Korpusu Piechoty Morskiej (Marine Corps Reserve) liczyła w 2004 102 tys. żołnierzy.

Zasilanie amunicją .30-06 (7,62 x 63 mm) ze stałego magazynka o pojemności 8 nabojów. Magazynek ładowany był przy użyciu dwurzędowego ładownika. Celownik przeziernikowy.

Charakterystyczną cechą karabinu było to, że po wystrzeleniu ostatniego naboju ładownik był automatycznie wyrzucany z charakterystycznym, głośnym metalicznym dźwiękiem. Mogło to informować przeciwnika o tym, iż żołnierz musi przeładować broń, ale jednocześnie podobno umożliwiało oszukanie nieprzyjaciela poprzez sztuczne wytworzenie dźwięku i sprowokowanie go do wyjścia z ukrycia. W rzeczywistości, w warunkach bojowych dźwięk ten był praktycznie niesłyszalny i nie odgrywał żadnej roli.

Karabin samopowtarzalny - karabin, w którym po strzale następuje automatyczne przeładowanie, posiadający mechanizm spustowy umożliwiający strzelanie ogniem pojedynczym.

John Cantius Garand (ur. 1 stycznia 1888 w St Remi – zm. 16 lutego 1974 w Springfield) - konstruktor broni palnej, najbardziej znany z zaprojektowania karabinu samopowtarzalnego M1 Garand, który wprowadzono na uzbrojenie US Armed Forces.

Oznaczenie M1 (M1 Carbine) nosi także karabinek samopowtarzalny, opracowany w firmie Winchester, przez zespół konstruktorów, pod kierunkiem Edwina Pugsleya. Został wprowadzony do uzbrojenia w 1941 roku. Strzela on nabojem pośrednim kal. 7,62 mm US Carbine, specjalnie opracowanym do tej broni. Nie ma on, poza kalibrem, nic wspólnego z karabinem M1 Garanda.

Ładownik – łączący kilka naboi element służący przyspieszeniu ładowania broni. W odróżnieniu od łódki ładownik jest wsuwany do wnętrza magazynka. Po wystrzeleniu ostatniego naboju ładownik jest wyrzucany z magazynka (w przypadku rewolwerów ładownik jest usuwany razem z łuskami.

Amunicja pośrednia – amunicja (amunicja zespolona) do broni strzeleckiej, o energii wylotowej pocisku osiągającej wartość pośrednią między amunicją pistoletową a amunicją karabinową (stąd nazwa). Energia amunicji pośredniej waha się w granicach 1300-2300 J. Jest ona przeznaczona do zasilania subkarabinków (na przykład wz. 96 Mini Beryl, AKS-74U, Colt M733, FN SCAR-L(CQC) czy HK416D10RS), karabinów automatycznych (na przykład wz. 96 Beryl, AK/AKM, M16A1/A2, G36, vz. 58, FA MAS, L85A1/A2), a także ręcznych karabinów maszynowych (na przykład FN Minimi, H&K MG4, wz. 2003, AMELI, L86A1/A2, Ultimax).

Linki zewnętrzne