Karaluch, karaczan wschodni (Blatta orientalis, przestarzałe z tur. – karakon) – owad synantropijny (żyjący w siedliskach człowieka). Żyje w kuchniach, magazynach, wyjadając produkty żywnościowe.

Długość do 3 cm. Ubarwienie czerwone do czarno-brązowego. Dobrze rozwinięta druga para skrzydeł. Skrócone pokrywy samców nie zakrywają odwłoka, u samic krótsze. Długie czułki.

Samica składa 14-16 jaj w kokonie, ich rozwój w temp. pokojowej trwa ok. 279 dni. Wszystkożerne – są jednymi z niewielu zwierząt zdolnymi do strawienia keratyny – białka włosa (tak samo jak mole włosienniczki posiadają keratynazę – dzięki której możliwe jest trawienie keratyny). Najchętniej gromadzą się w szparach i szczelinach oraz w miejscach wilgotnych. Mogą przenosić choroby.

Wykazują cechy stadne. Rozpoznają się wzajemnie dzięki specyficznemu wydzielanemu zapachowi. Podążają chaotycznie w miejsca gdzie są już inne osobniki. Niektóre gatunki prowadzą nocny tryb życia.

a – samica
b – samiec
c – samica z boku
d – młody karaluch

a – karaczan prusak
b – karaluch amerykański
c – karaczan australijski
d – ♀
e – ♂

Keratynazy - jest to zwyczajowe określenie dla enzymów proteolitycznych zdolnych do hydrolizy keratyn. Enzymy keratynolityczne syntetyzują niektóre gatunki mikroorganizmów należące do bakterii, promieniowców, grzybów strzępkowych oraz drożdży. Zdecydowana większość keratynaz należy do proteaz serynowych, choć spotykane są także metaloproteazy, keratynazy tiolowe oraz aspartylowe

Metr to jednostka podstawowa długości w układach: SI, MKS, MKSA, MTS, oznaczenie m. Metr został określony 26 marca 1791 roku we Francji, ze względu na potrzebę korzystania z dziesiętnego systemu miar[potrzebne źródło]. W myśl definicji zatwierdzonej przez XVII Generalną Konferencję Miar i Wag w 1983 jest to odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 s.

Zobacz też

Karaczany Polski