Karanaśarira - Polski Serwis Naukowy

Karanaśarira ( trl. kāraṇaśarīra ) - ciało subtelne w hinduizmie, jedna z powłok istoty ludzkiej trwająca nawet podczas pralai - anihilacji wszechświata stworzonego przez Brahmę.

Śankara

Adi Śankaraćarja w dziele Wiweka ćudamani charakteryzuje tą powłokę jako utajenie świadomości istnienia ( awjakta ) i procesów buddhi, a równocześnie jako siedzibę źródła intuicyjnej świadomości ( buddhi ).

Siddhajoga

Swami Muktananda Paramahansa charakteryzuje karanaśarirę jako ciało powstałe z mai i pięciu produktów jej przemian zwanych kanćuka, związane z pradźńą i ćakrą anahata.

Ćakra lub ćakram (skr. "koło", "okrąg") – według wierzeń religii dharmicznych oraz ezoteryków, ośrodek energetyczny w ciele, czyli miejsce, gdzie krzyżuje się wiele kanałów energetycznych (nadi) i gromadzi się energia prana [1]. Ośrodek ten ma odbierać, magazynować i promieniować energie o wibracji właściwej dla swojej funkcji (zob. Ćakry główne), która konieczna jest do życia istot (w szczególności ludzi). Rozwijanie ćakr może według owych wierzeń prowadzić do rozwoju wewnętrznego i duchowego wyzwolenia.

Brahma ( dewanagari ब्रह्मा , tamil. பிரம்மா ) - w hinduizmie to stwórca wszechświata, który wraz z Wisznu i Śiwą tworzy Trimurti.

Dźiwa percepuje to ciało w czasie stanu suszupti - snu bez marzeń sennych.

Przypisy

Wiweka ćudamani Karana śarira. W: Śankaraczarja: Śankaraczarja. Klejnot mądrości Wschodu. Józef Świtkowski (tł.), Leonard Górnicki (red.). Wyd. 1. Wrocław: "Borgis" Pracownia, 1999, s. 60-61. ISBN 8387129704.
Tattwa bodha.19. W: Śankaraczarja: Śankaraczarja. Klejnot mądrości Wschodu. Józef Świtkowski (tł.), Leonard Górnicki (red.). Wyd. 1. Wrocław: "Borgis" Pracownia, 1999, s. 119. ISBN 8387129704.
Ciało przyczynowe. W: Małgorzata Sacha-Piekło: Tam gdzie pustka staje się światłem. Symbol światła w doktrynie i praktykach siddhajogi. Wyd. 1. Kraków: Zakład wydawniczy >>NOMOS<<, 1999, s. 304. ISBN 8385527923.
Łukasz Trzciński: Tantra śiwaicka. W: Filozofia Wschodu. Beata Szymańska (red.). Wyd. 1. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagielońskiego, 2001, s. 304. ISBN 83-233-1487-X.
Rozdział III. Inicjacyjny symbol węża i kwiatów - analogia tantryckiej jogi kundalini. W: Andrzej Wierciński: Magia i religia. Szkice z antropologii religii. Wyd. 1. Kraków: Zakład Wydawniczy >>NOMOS<<, 2000, s. 244. ISBN 8385527192.