Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Eksperci: bakterie są coraz bardziej oporne na antybiotyki
Nadmierne używanie antybiotyków doprowadziło do tego, że tracą one skuteczność; bakterie są coraz bardziej oporne. Problem ten dotyczy także Polski - alarmowali eksperci podczas czwartkowej konferencji zorganizowanej przez WHO i Ministerstwo Zdrowia.  Świato...
 
Terapia wykorzystująca komórki beta, Belgia
Sympozjum na temat terapii wykorzystującej komórki beta odbędzie się 27 stycznia w Brukseli w Belgii. Sympozjum, organizowane przez JDRF Centre zajmujący się terapią wykorzystującą komórki beta, przy wsparciu Komisji Europejskiej, dokona prz...
 
Europejczycy błędnie przekonani, że antybiotyki leczą grypę
Większość Polaków żyje w błędnym przekonaniu, że antybiotyki są lekarstwem na grypę. Grypa jest w UE najczęstszym powodem sięgania po antybiotyki, które są w tym przypadku zupełnie nieskuteczne - wynika z sondażu Eurobarometr.Na tle innych Europejczyków Polac...
 
Cukier krzepi... antybiotyki
Dodatek cukrów - mannitolu, fruktozy czy glukozy - do antybiotyków znacząco poprawia skuteczność farmakoterapii skierowanej na wyeliminowanie infekcji bakteryjnej. Metoda ta może okazać się zbawienna, gdyż coraz więcej drobnoust...
 
Eksperci: można lepiej wykorzystać antybiotyki
Mycie rąk i nowe metody diagnostyki pozwalają ograniczyć podawanie antybiotyków pacjentom szpitali - mówili specjaliści podczas sympozjum "Optymalizacja antybiotykoterapii w szpitalu", które odbyło się w piątek w Centrum Zdrowia Dzieck...

Reklama:


Karbapenemy

Czy wiesz że...?
Chromosomalna cefalosporynaza AmpC - enzym wytwarzany przez niektóre bakterie Gram-ujemne, charakteryzujący się zdolnością rozkładu większości antybiotyków beta-laktamowych.

Antybiotyki beta-laktamowe (ATC J 01 C) – szeroko stosowana grupa antybiotyków bakteriobójczych. Do tej grupy antybiotyków zaliczamy: penicyliny, cefalosporyny, karbapenemy, monobaktamy. Antybiotyki te mają wiązanie beta-laktamowe, które ulega rozerwaniu pod wpływem określonych enzymów, tzw. beta-laktamaz produkowanych przez niektóre bakterie – jednak spektrum substratowe poszczególnych enzymów jest różne.
Ogólny wzór karbapenemów

Karbapenemy (ATC J 01 DH) – grupa antybiotyków β-laktamowych, spokrewnionych z penicylinami i cefalosporynami, lecz odrębnymi chemicznie. Karbapenemy są pochodnymi tienamycyny, antybiotyku wytwarzanego przez żyjący w glebie drobnoustrój Streptomyces cattleya.

Klasyczne beta-laktamazy - są to beta-laktamazy o szerokim spektrum substratowym (są tak także nazywane - nie należy ich mylić z enzymami o poszerzonym spektrum substratowym). Według klasyfikacji Karen Bush należą one do grupy 2b. Rozkładają penicyliny naturalne, większość ich pochodnych oraz cefalosporyny I generacji. Spośród beta-laktamów aktywność zachowują: monobaktamy, karbapenemy oraz cefalosporyny co najmniej II generacji.

Cefalosporyny – jedna z grup antybiotyków beta-laktamowych, półsyntetycznych, o szerokim spektrum działania bakteriobójczego. Są to pochodne kwasu 7-aminocefalosporynowego (7-ACA).

Przedstawicielami karbapenemów są:

  • imipenem
  • ertapenem
  • meropenem
  • Spektrum przeciwbakteryjne karbapenemów jest bardzo szerokie i obejmuje wszystkie bakterie Gram-dodatnie (inne niż MRSA) oraz wszystkie bakterie Gram-ujemne, zarówno tlenowe jak i beztlenowe. Ponieważ mechanizm działania opiera się na zaburzeniu syntezy ściany komórkowej, lek nie działa na bakterie atypowe (które jej nie mają, lub żyją we wnętrzu komórek gospodarza). Ponadto ertapenem nie wykazuje aktywności wobec pałeczki ropy błękitnej.

    Mikroorganizm (z gr. μικρός, mikrós, "mały" i ὀργανισμός organismós, inaczej drobnoustroje, mikroby) – organizm obserwowany dopiero pod mikroskopem. Pojęcie to nie jest zbyt precyzyjne, lecz z pewnością mikroorganizmami są bakterie, archeony, pierwotniaki i niektóre grzyby, ale nie jest jasne czy termin ten można stosować do bardzo małych przedstawicieli różnych grup zwierząt, takich jak np. nicienie, wrotki, roztocza, niesporczaki, owady itd.

    Ściana komórkowa - martwy składnik komórki, otoczka komórki o funkcji ochronnej i szkieletowej. Ściana komórkowa występuje u roślin, grzybów, bakterii i niektórych protistów. U każdej z tych grup jest zbudowana z innych substancji, np. u grzybów jest to chityna, a u roślin celuloza i jej pochodne (hemiceluloza i pektyna) oraz lignina, natomiast u bakterii podstawowym składnikiem jest mureina. Ściana komórkowa leży na zewnątrz błony komórkowej. W tkankach ściany komórkowe sąsiadujących ze sobą komórek są zlepione pektynową substancją tworzącą blaszkę środkową. Między komórkami istnieją wąskie połączenia w postaci plasmodesm - wąskich pasm cytoplazmy przenikających ściany i zawierających fragmenty retikulum endoplazmatycznego. Młode komórki roślin otoczone są ścianą pierwotną, której strukturę wewnętrzną stanowią ułożone w sposób nieuporządkowany łańcuchy celulozowe wypełnione hemicelulozą i pektyną. W starszych komórkach obserwuje się również ścianę wtórną - powstającą po wewnętrznej stronie ściany pierwotnej, zwykle grubszą i bardziej wytrzymałą niż pierwotna, o uporządkowanej budowie szkieletu celulozowego, również wypełnionego hemicelulozą i pektyną. Ulega ona inkrustacji (węglan wapnia, krzemionka lub lignina) i adkrustacji (kutyna, suberyna, woski).

    Antybiotyki tej grupy wykazują dużą oporność na beta-laktamazy, co jest szczególnie ważne zwłaszcza podczas leczenia bakterii G(-). Są niewrażliwe na klasyczne penicylinazy, β-laktamazy o szerokim spektrum (TEM-1, TEM-2, SHV), β-laktamazy o poszerzonym spektrum (ESβL) oraz chromosomalne cefalosporynazy AmpC. Doniesiono o istnieniu cefalosporynaz AmpC o poszerzonym spektrum substratowym, które rozkładają te antybiotyki. Większe znaczenie kliniczne ma jednak wrażliwość na metalo-β-laktamazy.

    β-laktamazy - bakteryjne enzymy rozrywające (dokładnie hydrolizujące) wiązanie β-laktamowe w cząsteczce antybiotyku β-laktamowego. Ich obecność w komórkach bakteryjnych jest źródłem oporności bakterii na ten rodzaj antybiotyków.

    Klasyfikacja anatomiczno-terapeutyczno-chemiczna, ATC – system porządkujący leki oraz inne środki i produkty wykorzystywane w medycynie. Klasyfikację kontroluje Centrum Współpracy nad Metodologią Statystyczną Leków (Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology) w Norwegii podlegający pod Światową Organizację Zdrowia (WHO). Pierwszy spis został opublikowany w 1976 roku.

    Zastosowaniem tej grupy antybiotyków jest głównie sepsa o nieznanej etiologii. Należy jednak skojarzyć go z antybiotykiem aktywnym wobec MRSA (na przykład wankomycyna/teikopanina), jeśli nie można wykluczyć tego drobnoustroju.

    Metalo-β-laktamazy — grupa enzymów posiadająca metal w centrum aktywnym, warunkująca oporność na antybiotyki beta-laktamowe. Enzymy te należą do grupy molekularnej B oraz do klasy 3 według klasyfikacji Karen Bush. Cechą charakterystyczną jest zdolność do rozkładu karbapenemów - są to jedyne beta-laktamazy rozkładające te związki - oraz niewrażliwość na inhibitory beta-laktamaz. Metalo-β-laktamazy są hamowane przez kwas merkaptopropionowy oraz EDTA, co jest wykorzystywane w diagnostyce mikrobiologicznej.

    Sepsa, posocznica (łac. sepsis) – stosowany w medycynie termin odnoszący się do specyficznej reakcji organizmu na zakażenie. Sepsa nie jest samodzielną jednostką chorobową, a obecnie definiuje się ją jako zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej (SIRS) wywołany zakażeniem.





    Czy wiesz że...? beta

    Penicylinazy (EC 3.5.2) - grupa enzymów należących do beta-laktamaz, warunkujących oporność niektórych bakterii na naturalne penicyliny - benzylową oraz fenoksymetylową. Działa poprzez hydrolizę pierścienia beta-laktamowego. Według klasyfikacji Karen Bush, enzymy tej grupy należą do klasy 2a.
    Antybiotyki (z greki anti – przeciw, bios – życie) – naturalne, wtórne produkty metabolizmu drobnoustrojów, które działając wybiórczo w niskich stężeniach wpływają na struktury komórkowe lub procesy metaboliczne innych drobnoustrojów hamując ich wzrost i podziały. Antybiotyki są przedmiotem badań auksanografii, stosuje się je jako leki w leczeniu wszelkiego rodzaju zakażeń bakteryjnych. Bywają także używane profilaktycznie w zapobieganiu zakażeniom bakteryjnym w przypadku osłabienia odporności, np. neutropenii, a także w profilaktyce bakteryjnego zapalenia wsierdzia.
    Pałeczka ropy błękitnej (Pseudomonas aeruginosa) – Gram-ujemna bakteria o wymiarach 0,5-0,8 µm na 1,5-3,0 µm, żyjąca głównie w glebie i wodzie oraz na powierzchni roślin i rzadko na skórze zwierząt. Niekiedy można ją również wyizolować ze skóry ludzi o prawidłowej czynności układu odpornościowego (patrz niżej). Jedną z jej cech charakterystycznych jest zdolność do wytwarzania barwników.
    ESBL - (ang. Extended-Spectrum Beta-Lactamases) (beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum działania). Nie należy mylić tej grupy z enzymami o szerokim spektrum (klasycznymi beta-laktamazami).
    Penicyliny, antybiotyki penicylinowe (ATC J 01 C) – szeroko stosowana grupa bakteriobójczych antybiotyków; najstarsza grupa antybiotyków β-laktamowych.
    Etiologia (z łac. aetiologia - stwierdzenie przyczyny, z gr. αἰτιολογία - badanie przyczyn, od aitía - przyczyna i lógos - słowo, nauka) - nauka badająca przyczyny zjawisk, procesów i faktów.
    MRSA (ang. methicyllin-resistant Staphylococcus aureus), gronkowiec złocisty oporny na metycylinę – lekooporne szczepy gronkowca będące częstą przyczyną zakażeń wewnątrzszpitalnych oraz stanowiące poważny problem finansowy dla służby zdrowia. Wykształcony przez drobnoustroje typ oporności oznacza brak wrażliwości na wszystkie antybiotyki z grupy beta-laktamów - w tym penicyliny, cefalosporyny, monobaktamy czy karbapenemy. Szczepy MRSA są jedynymi bakteriami Gram-dodatnimi na które nie działają karbapenemy.
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.