Karbromal - Polski Serwis Naukowy

Karbromal – organiczny związek chemiczny. Farmakologicznie odznacza się w zależności od dawki działaniem uspokajającym (0,05 – 0,25 g) lub nasennym (0,5 – 1,5 g). Maksymalna dawka dobowa – 3 g. Wykazuje podobne, choć słabsze działanie od bromizowalu (bromuralu), wydala się z ustroju ludzkiego powoli. Opatentowany i wprowadzony do lecznictwa w 1909 roku przez niemiecką firmę farmaceutyczną Bayer pod nazwą handlową Adalin®. Podobnie jak bromural do czasu wprowadzenia benzodiazepin i innych nowszych leków o działaniu uspokajająco-nasennym był jednym z najczęściej stosowanych leków z tej grupy terapeutycznej (podobnie jak wiele innych starszej generacji leków np.: meprobamat, glutetymid, barbiturany, metakwalon etc.) Stanowił składową wielu złożonych preparatów o działaniu uspokajającym, nasennym oraz przeciwbólowym. Ze względu na znaczną toksyczność i postęp farmakoterapii znaczenie karbromalu w lecznictwie światowym jest obecnie bardzo niewielkie.

PubChem jest bazą danych związków chemicznych zarządzaną przez National Center for Biotechnology Information (NCBI). który jest częścią National Library of Medicine, który z kolei jest instytucją podległą United States National Institutes of Health (NIH). Baza powstała w 2004 r., a jej głównym celem jest przyspieszenie badań nad lekami poprzez obniżenie kosztów dostępu do informacji.

Barbiturany (barbituraty) – potoczna nazwa pochodnych kwasu barbiturowego, używanych na szeroką skalę w latach 50., 60. i 70. XX wieku jako leki nasenne, znieczulające czy przeciwpadaczkowe. Najbardziej znane są fenobarbital (Luminal – stosowany do dzisiaj), cyklobarbital (Fanodorm). W latach 70. XX wieku były często nadużywane w celach odurzających.

Preparaty – Polska

Dawniej karbromal był dostępny w Polsce w postaci tabletek 0,5 g oraz substancji do receptury aptecznej. Ostatnim wytwórcą substancji były Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa. Wchodził w skład wielu preparatów złożonych. Najdłużej produkowanym preparatem w Polsce był: Antineuralgiae E tabl. × 10 szt. (zawierał: karbromal 0,05 g, etenzamid 0,25 g, kwas acetylosalicylowy 0,25 g) – wytwórcą było Przedsiębiorstwo Farmaceutyczne Jelfa.

Bromizowal [INN] (ATC: N 05 CM 03) – organiczny związek chemiczny, ureid kwasu α-bromoizowalerianowego. Wprowadzony do lecznictwa w 1906 roku przez firmę Knoll pod nazwą handlową Bromural. Działanie farmakologiczne związku jest zależne od dawki – silnie uspokajające (dawki 0,2-0,3 g) lub nasenne (dawki 0,6-0,9 g). W działaniu podobny do karbromalu. Bromural odegrał bardzo dużą rolę w lecznictwie. Był jednym z najczęściej stosowanych środków sedatywno-hipnotycznych do czasu wprowadzenia benzodiazepin i innych nowszych leków. Obecnie jego znaczenie lecznicze ze względu na znaczną toksyczność jest bardzo niewielkie. Podobnie jak karbromal, jako środek uspokajający stosowany rzadko, jako środek nasenny praktycznie już nieużywany. Ponadto bromural był składową wielu złożonych środków przeciwbólowych.

Kwas acetylosalicylowy (ASA; nazwy handlowe i potoczne: aspiryna, polopiryna; łac. Acidum acetylsalicylicum, ATC: A 01 AD 05, B 01 AC 06) – acetylowa pochodna kwasu salicylowego (octan kwasu salicylowego). Popularny środek o działaniu przeciwbólowym, przeciwgorączkowym i przeciwzapalnym. Przy stosowaniu długotrwałym wykazuje działanie przeciwzakrzepowe. Składnik wielu leków złożonych.

Obecnie w Polsce nie ma zarejestrowanych preparatów zawierających karbromal.

Preparaty dostępne na świecie

Demalgon tabl. preparat złożony (0,27 g aminofenazonu + 0,18 g karbromalu) – Extractum Pharma Rt. – Węgry

W Polsce preparat dostępny wyłącznie w trybie importu docelowego.

Bibliografia

Leksykon Leków, Tadeusz Lesław Chruściel, Kornel Gibiński, PZWL 1991

Leki Współczesnej Terapii , A.Chwalibogowska-Podlewska, J.K.Podlewski ; wyd. XV – 2001 r.

Przypisy

Karbromal – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Import docelowy – termin wynikający z Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 kwietnia 2005 r. w sprawie sprowadzania z zagranicy produktów leczniczych nieposiadających pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, niezbędnych dla ratowania życia lub zdrowia pacjenta. .

Aminofenazon (farm. Pyramidonum, Aminophenazonum, Amidopyrinum (FP IV), Amidofebrinum, Aminopyrinum, Pyrazolonum dimethylaminophenyldimethylicum (FP III)) – niesteroidowy lek przeciwzapalny z grupy pochodnych pirazolonów o budowie chemicznej zbliżonej do metamizolu, wprowadzony do lecznictwa w 1896 roku. Ostatnia polska monografia surowca farmaceutycznego znajduje się w Farmakopei Polskiej IV.