Kardiomiopatie - Polski Serwis Naukowy

Kardiomiopatie (łac. cardiomyopathia) to grupa chorób mięśnia sercowego, heterogennych ze względu na etiologię, prowadzących do dysfunkcji serca. Zajęciu mięśnia sercowego mogą towarzyszyć nieprawidłowości budowy i czynności osierdzia, wsierdzia, innych narządów.

Podział

Klasyfikacja WHO

Klasyfikacja WHO z 1995 roku wyróżniała pięć grup kardiomiopatii:

Sarkoidoza, choroba Besniera-Boecka-Schaumanna (łac. sarcoidosis) jest chorobą układu odpornościowego charakteryzującą się powstawaniem ziarniniaków (małych grudek zapalnych), które nie podlegają martwicy. Praktycznie każdy organ może być nią dotknięty, chociaż najczęściej pojawia się w węzłach chłonnych i płucach. Objawy mogą się pojawić nagle, ale najczęściej postępują stopniowo. W obrazie rentgenowskim płuc sarkoidoza może przypominać gruźlicę lub chłoniaka.

Nadczynność tarczycy, hipertyreoza (łac. hyperthyreosis lub hyperthyreoidismus) – stan chorobowy będący wynikiem nadmiernej produkcji hormonów tarczycy. Rzadziej nadczynność tarczycy powstaje na skutek leczenia nadmiernymi dawkami hormonów tarczycy, zaburzeń w ich obwodowym metabolizmie lub upośledzonej czynności wiążących je receptorów.

kardiomiopatię rozstrzeniową

kardiomiopatię przerostową

kardiomiopatię restrykcyjną

arytmogenną kardiomiopatię prawej komory

kardiomiopatie niesklasyfikowane.

W 2006 roku powstała kolejna klasyfikacja kardiomiopatii American Heart Association, a rok później własną klasyfikację przedstawiła European Society of Cardiology.

Guz chromochłonny (barwiak, łac. pheochromocytoma) – zazwyczaj łagodny nowotwór wywodzący się najczęściej z komórek chromochłonnych zlokalizowanych w rdzeniu nadnerczy, wydzielających katecholaminy; najczęściej adrenalinę i noradrenalinę. Rzadziej guz chromochłonny powstaje z pozanadnerczowej tkanki chromafinowej, która nie uległa inwolucji po urodzeniu. Jest częstą przyczyną nadciśnienia wtórnego. Guzami o podobnej budowie histologicznej są przyzwojaki.

Europejskie Towarzystwo Kardiologiczne (ang. European Society of Cardiology - ESC) - europejskie towarzystwo naukowe zrzeszające ponad 53 000 osób zajmujących się problemami chorób serca i naczyń, głównie kardiologów. Zostało założone 2 września 1950 roku podczas I Światowego Kongresu Kardiologicznego w Paryżu. W jego skład wchodzi m.in. 50 Towarzystw Kardiologicznych z poszczególnych europejskich państw (w tym Polskie Towarzystwo Kardiologiczne), 5 stowarzyszeń, 19 grup roboczych (ang. Working Group - WG) .

Klasyfikacja American Heart Association

Klasyfikacja AHA:

Kardiomiopatie pierwotne
1. Genetyczne
  1. Kardiomiopatia przerostowa
  2. Dysplazja arytmogenna prawej komory
  3. Niescalony mięsień lewej komory
  4. Glikogenoza (PRKAG2 lub typu Danona)
  5. Zaburzenia przewodzenia
  6. Miopatie mitochondrialne
  7. Kanałopatie jonowe
2. Mieszane
  1. Kardiomiopatia rozstrzeniowa
  2. Kardiomiopatia restrykcyjna
3. Nabyte
  1. Kardiomiopatia zapalna
  2. Kardiomiopatia wywołana stresem (takotsubo)
  3. Kardiomiopatia połogowa
  4. Kardiomiopatia wywołana tachykardią
  5. Kardiomiopatia u dzieci matek z cukrzycą leczonych insuliną
Kardiomiopatie wtórne
1. Kardiomiopatie naciekające
  1. Skrobiawica
  2. Choroba Gauchera
  3. Choroba Hurler
  4. Choroba Huntera
2. Kardiomiopatie w przebiegu chorób spichrzeniowych
  1. Hemochromatoza
  2. Choroba Fabry'ego
  3. Glikogenozy
  4. Choroba Niemanna-Picka
3. Kardiomiopatie spowodowane zatruciami
4. Kardiomiopatie endomiokardialne
  1. Włóknienie endomiokardialne
  2. Zespół hipereozynofilowy
5. Kardiomiopatie zapalne (ziarniniakowe)
  1. Sarkoidoza
6. Choroby gruczołów wydzielania wewnętrznego
7. Kardiomiopatia sercowo-twarzowa
  1. Zespół Noonan
8. Kardiomiopatie w przebiegu chorób nerwowo-mięśniowych lub chorób układu nerwowego
9. Kardiomiopatie w wyniku niedoborów pokarmowych
  1. Choroba beri-beri
  2. Pelagra
  3. Szkorbut
  4. Niedobór selenu
  5. Niedobór karnityny
  6. Kwashiorkor
10. Kardiomiopatie w przebiegu chorób autoimmunizacyjnych lub kolagenoz

Przypisy

Maron BJ, Towbin JA, Thiene G, Antzelevitch C, Corrado D, Arnett D, Moss AJ, Seidman CE, Young JB. Contemporary definitions and classification of the cardiomyopathies: an American Heart Association Scientific Statement from the Council on Clinical Cardiology, Heart Failure and Transplantation Committee; Quality of Care and Outcomes Research and Functional Genomics and Translational Biology Interdisciplinary Working Groups; and Council on Epidemiology and Prevention. „Circulation”. 113. 14, s. 1807-16, 2006. doi:10.1161/CIRCULATIONAHA.106.174287. PMID 16567565.

Bibliografia

Andrzej Szczeklik (red.): Choroby wewnętrzne. Przyczyny, rozpoznanie i leczenie, tom I. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2005, s. 288-296. ISBN 83-7430-031-0.

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Amyloidoza, inaczej skrobiawica lub betafibryloza - schorzenie polegające na pozakomórkowym odkładaniu różnych rodzajów biologicznie nieaktywnego białka o budowie nierozgałęzionej i konfiguracji β, dającego charakterystyczny obraz rentgenowski, uogólnione lub zlokalizowane narządowo, najczęściej w nerkach, wątrobie, śledzionie.

Osierdzie (worek osierdziowy) (łac. saccus pericardiacus) – podwójna błona surowicza workowatego kształtu, obejmująca w postaci dwuściennego worka serce kręgowców. U ssaków zewnętrzna ściana osierdzia, czyli blaszka ścienna osierdzia, jest wzmocniona od zewnątrz warstwą włóknistą.