|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Od 26 do 31 sierpnia w Berlinie odbędzie się XXX Europejskie Sympozjum Przewidywania i Obserwacji Zakryć (ang. European Symposium on Occultation Projects, ESOP). W spotkaniu weźmie udział także znany polski "zakryciowiec", Paweł Maks... Doktorantka Ewa Jarosz ze Szkoły Nauk Społecznych przy Instytucie Filozofii i Socjologii PAN i Katarzyna Świątkowska, studentka Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie, zaprezentowały wystąpienia na międzynarodowym sympozjum Falling Walls Lab, które odbył... Blisko 13 tys. zakażeń wirusem HIV i ponad 2,3 tys. zachorowań na AIDS wykryto w Polsce od początku epidemii w połowie lat 80. Szacuje się, że zakażeń jest co najmniej dwa razy więcej. 1 grudnia obchodzimy Światowy Dzień AIDS. Od 1985 r., ... Ostatnie posiedzenie Komisji Krajowej przebiegało w gorącej atmosferze. Członkowie najwyższego statutowego ciała „Solidarności” mieli poczucie, że polityka szukania kompromisu z władzami komunistycznymi nie sprawdza się... Piotr O... Prezentacja najnowszych technologii sieciowych wraz z przykładami zastosowania innowacji technologicznych w różnych projektach będą głównym tematem seminarium Cisco Student Day, które odbędzie się 15 grudnia na Politechnice Warszawskiej.Głównymi organizator...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Karl GutzkowCzy wiesz że...? Uniwersytet Humboldtów (niem. die Humboldt-Universität zu Berlin, HU Berlin) – najstarszy z czterech berlińskich uniwersytetów. Został założony 16 sierpnia 1809 roku z inicjatywy liberalnego reformatora i naukowca Wilhelma von Humboldta. Od 1828 do 1946 działał pod nazwą Friedrich-Wilhelms-Universität, nadaną na cześć króla Fryderyka Wilhelma III. Dopiero w roku 1949 kierownictwo komunistycznej partii SED przyjęło obecną nazwę, prócz założyciela upamiętniającą także jego brata Aleksandra. Zaburzenia urojeniowe (dawniej paranoja prawdziwa, obłęd, z grec. παρά - "obok, poza" i νους - "rozum, sens") - usystematyzowane urojenia, najczęściej prześladowcze i oddziaływania, rzadziej wielkościowe lub inne. Omamy występują sporadycznie, struktura osobowości jest zachowana. George Sand, urodzona jako Amantine Aurore Lucile Dupin, primo voto Dudevant (ur. 1 lipca 1804 w Paryżu, zm. 8 czerwca 1876 w Nohant) – francuska pisarka epoki romantyzmu. 
 
Karl Ferdinand Gutzkow (ur. 17 marca 1811 w Berlinie, zm. 16 grudnia 1878 we Frankfurcie nad Menem) – niemiecki pisarz i dziennikarz; przedstawiciel Młodych Niemiec. Gutzkow pochodził z rodziny ubogiego murarza, zarabiającego na życie na posadzie stajennego u księcia Wilhelma Pruskiego. W latach 1821-1829 uczęszczał do gimnazjum we Friedrichswerder, a następnie zapisał się na Uniwersytet Humboldtów w Berlinie, gdzie studiował filologię, teologię i prawo. Język niemiecki – język z grupy zachodniej rodziny języków germańskich. W rzeczywistości stanowi on grupę kilku języków zachodniogermańskich, które często są określane jako języki niemieckie; standardowy język niemiecki (Standard Hochdeutsch) oparty jest na Biblii Marcina Lutra, która z kolei opiera się na języku mówionym w Górnej Saksonii i Turyngii.
Jeszcze jako student rozpoczął Gutzkow 1831 wydawanie czasopisma „Forum der Journal-Literatur”. Następnie współpracował z różnymi czasopismami. 1832 wydał „Listy Wariata do wariatki” (Briefe eines Narren an eine Närrin), w październiku tegoż roku zakazane przez pruską cenzurę. W powieści „Maha Guru” 1833 rozgrywającej się rzekomo w Tybecie nawiązywał do stosunków w Niemczech, szczególnie w Prusach. W roku 1836 spędził Gutzkow miesiąc w więzieniu za „spotwarzanie religii”. W roku 1839 wystawiono we Frankfurcie pierwszy dramat Gutzkowa „Richard Savage”. W roku 1842 spotkał się w Paryżu z George Sand. W roku 1843 uchylono zapis cenzury na jego dzieła. W roku 1846 został dramaturgiem teatru dworskiego (Hoftheater) w Dreźnie, gdzie spędził następne 15 lat. W roku 1852 rozpoczął Gutzkow spór z krytykami literatury Julianem Schmidtem i Gustawem Freytagiem, zwolennikami „programowego realizmu”. 1861 przeniósł się do Weimaru, gdzie został sekretarzem generalnym Niemieckiej Fundacji im. Schillera. 1865 wskutek depresji usiłował popełnić samobójstwo. W końcu 1869 przeprowadził się do Berlina. 1873 wystąpiły objawy paranoi. 1877 zamieszkał we Frankfurcie. Zmarł 1878 we śnie wskutek zaczadzenia. LiteraturaWeblinksPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
