Biocenoza (gr. bios życie i koinós wspólny) – zespół populacji organizmów roślinnych (fitocenoza), zwierzęcych (zoocenoza) i mikroorganizmów danego środowiska (biotopu), należących do różnych gatunków, ale powiązanych ze sobą różnorodnymi czynnikami ekologicznymi i zależnościami pokarmowymi, tworzących całość, która pozostaje w przyrodzie w stanie homeostazy (czyli dynamicznej równowagi). Biocenoza oraz biotop, czyli środowisko fizyczne (nieożywione) tworzą ekosystem.

Biocenologia (biocenotyka, synekologia) - dział ekologii zajmujący się badaniem struktury i dynamiki naturalnych, wielogatunkowych ugrupowań organizmów żywych. Najwcześniej rozwinęły się badania nad zespołami organizmów wodnych; stanowią one jeden z najwcześniejszych tematów hydrobiologii. Odrębnie rozwinęły się badania nad zbiorowiskami roślinnymi. Najmłodszy kierunek obejmuje badania nad zgrupowaniami zwierząt lądowych.

Oceanarium – zespół zbiorników wypełnionych słoną wodą przeznaczonych do hodowli fauny i flory morskiej oraz oceanicznej. Mogą to być akwaria, baseny lub specjalnie wydzielona przybrzeżna część morza. Jedną z funkcji oceanarium jest możliwość prowadzenia badań nad zachowaniem się i biologią zwierząt. Podejmowane są również próby hodowli w akwariach morskich ryb głębinowych.

Ekologia (gr. oíkos (οἶκος) + -logia (-λογία) = dom (stosunki życiowe) + nauka) – nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody, zajmująca się badaniem oddziaływań pomiędzy organizmami a ich środowiskiem oraz wzajemnie między tymi organizmami.