Karol - VII Burbon - Polski Serwis Naukowy

Infant Carlos María de los Dolores Juan Isidro José Francisco Quirin Antonio Miguel Gabriel Rafael de Borbón y Austria-Este, książę Madrytu (ur. 30 marca 1848, zm. 18 lipca 1909), karlistowski pretendent do tronu Hiszpanii jako Karol VII i legitymistyczny pretendent do tronu Francji jako Karol XI, syn Don Juana, hrabiego Montizón, i Marii Bertycze Habsburg-Este, córki Franciszka IV Habsburg-Este.

Kardynał (łac. cardinalis – główny, zasadniczy, mocno z czymś związany) – potocznie nazywany purpuratem z racji koloru noszonego mucetu, w Kościele katolickim najwyższa po papieżu godność kościelna.

Alfonso Carlos Fernando José Juan Pío de Borbón y Austria-Este, książę San Jaime i Andegawenii (ur. 12 września 1849 w Londynie, zm. 29 września 1936 w Wiedniu), karlistowski pretendent do tronu Hiszpanii i legitymistyczny pretendent do tronu Francji, młodszy syn Don Juana, hrabiego Montizon (króla Hiszpanii "Jana III") i Marii Beatrycze Habsburg-Este, córki Franciszka IV, księcia Modeny.

Karol urodził się w Ljubljanie, stolicy Krainy, w obecnej Słowenii. Był pierwszym synem pretendenta Jana (III) Burbona i jego żony arcyksiężniczki Marii Beatrycze Habsburg-Este. Jako dziecko mieszkał krótko w Londynie, gdzie też urodził się jego młodszy brat - Alfons Karol. Cała rodzina Karola od strony ojca oraz jego matka mieli poglądy konserwatywne; jedynie Jan (III) był liberałem i zostawił Marię Beatrycze. Matka Karola wróciła do rodzinnej Modeny i tam sama wychowywała dwóch synów. Za ich edukację odpowiadał jej brat - Franciszek V, książę Modeny, który miał również ogromny wpływ na całe wychowanie siostrzeńców. Karol w dorosłym życiu zasłynął jako konserwatysta, co odróżniało go od ojca. 3 października 1868 w Paryżu Jan (III) podpisał akt abdykacji, a Karol został pretendentem do tronu Hiszpanii. Jan (III) pozostał aktywnym zwolennikiem swojego syna i nieustannie zabiegał o "odzyskanie" tronu Hiszpanii. Kiedy zmarł w 1887, Karol został też pretendentem do tronu Francji.

Słowenia, Republika Słowenii (słoweń. Slovenija, Republika Slovenija) – państwo położone w Europie Środkowej, posiadające niewielki odcinek 46,6 km dostępu do Morza Adriatyckiego. Słowenia należy do NATO od 29 marca 2004, jest też członkiem UE od 1 maja 2004 roku.

Austria, Republika Austrii (Österreich ?/i, Republik Österreich ?/i) – państwo położone w Europie Środkowej, federacja dziewięciu krajów związkowych (landów).

Karol zorganizował i poprowadził trzecią wojnę karlistowską. W latach 1872-1876 jego władza rozciągał się na prawie cały Półwysep Iberyjski.

Małżeństwa i potomstwo

4 lutego 1867, w Frohsdorf w Austrii Karol ożenił się z księżniczką Małgorzatą Burbon-Parmeńską, córką Karola III, księcia Parmy i jego żony - Ludwiki d'Artois. Para miała 5 dzieci:

Blankę de Castilla Marię de la Concepción Teresę Burbon (1868-1949), żonę Leopolda Salwatora Habsburga (1868-1931), syna Karola Salwatora,

Jakuba Burbona (1870-1931), księcia Andegawenii i Madrytu,

Elwirę Marię Teresę Burbon (1871-1929), matkę trojga dzieci ze związku z malarzem Filippo Folchi (nosiły nazwisko Burbon),

Marię Beatrycze Teresę Szarlottę Burbon (1874-1961), żonę Fabrizio Massimo (1868-1944), księcia Roviano. Po śmierci brata Jakuba w 1931 Beatrycze odziedziczyła zamek Frohsdorf,

Marię Alicję Ildefonsę Małgorzatę Burbon (1876-1975), żonę księcia Fryderyka de Schönburg-Waldenburg (1872-1910), potem generała Lino del Prete (1877-1956).

W styczniu 1893 Małgorzata zmarła, a ten rok później Karol postanowił ożenić się ponownie. Razem ze swoją matka wybrał dwie kandydatki: księżniczkę Teresę z Liechtensteinu (córkę księcia Alfreda z Liechtensteinu) i księżniczkę Marię Bertę de Rohan (jedyną córkę księcia Alana de Rohan-Guémené i jego żony hrabiny Gabrielle de Waldstein). Karol osobiście poznał obie panie i wybrał drugą z nich.

Don Juan Carlos María Isidro de Borbón, hrabia de Montizón (fr. Jean Charles Marie Isidore de Bourbon, comte de Montizón), (ur. 15 maja 1822, zm. 21 listopada 1887) – karlistowski pretendent do tronu Hiszpanii jako Jan III w latach 1860-1868 i legitymistyczny pretendent do tronu Francji w latach 1883-1887.

Lombardia – kraina historyczna i region administracyjny w północnych Włoszech, między Szwajcarią na północy a rzekami: Pad na południu, Ticino na zachodzie, Mincio na wschodzie. Jej nazwa pochodzi od germańskiego plemienia Longobardów, którzy w VI wieku podbili północne Włochy i założyli swoje królestwo z ośrodkiem w lombardzkim mieście Pawia - początkowo słowo "Lombardia" oznaczało wszystkie części Italii pod panowaniem Longobardów, następnie znaczenie słowa zawężyło się do obszarów wokół ich stolicy (zob. Romania).

28 kwietnia 1894 w prywatnej kaplicy w Pradze ożenił się z Bertą de Rohan (1860-1945). Ślubu udzielił im kardynał Franz von Schönborn. Berta chciała zdominować męża, co uczyniło jej małżeństwo z Karolem niepopularne wśród karlistów.

Karol zmarł w Varese, w Lombardii, w 1909. Został pochowany w Bazylice di San Giusto w Trieście. Jego jedyny syn odziedziczył po nim pretensje do tronów Hiszpanii i Francji jako Jakub III.

Półwysep Iberyjski (Półwysep Pirenejski, hiszp. i port. Península Ibérica) to półwysep znajdujący się w południowo-zachodniej części Europy. Od pozostałej części kontynentu oddzielają go Pireneje, od zachodu i częściowo północy otacza go Ocean Atlantycki, a od wschodu i południa Morze Śródziemne. Od Afryki oddziela go Cieśnina Gibraltarska. Powierzchnia półwyspu wynosi 580 tys. km².

Jaime Pío Juan Carlos Bienvenido Sansón Pelayo Hermenegildo Recaredo Álvaro Fernando Gonzalo Alfonso María de los Dolores Enrique Luis Roberto Francisco Ramiro José Joaquín Isidro Leandro Miguel Gabriel Rafael Pedro Benito Felipe de Borbón y de Borbón-Parma, książę Madrytu i Andegawenii (ur. 27 czerwca 1870 w Vevey, zm. 2 października 1931 w Paryżu), karlistowski pretendent do tronu Hiszpanii i legitymistyczny pretendent do tronu Francji, jedyny syn Don Carlosa, księcia Madrytu (króla Hiszpanii "Karola VII"), i Małgorzaty Burbon-Parmeńskiej, córki Karola III, księcia Parmy.