Karol Burbon-Soissons - Polski Serwis Naukowy

Karol Burbon-Soissons ok. 1600

Karol Burbon-Condé, hrabia Soissons (1566–1612) – hrabia Soissons, Dreux, Château-Chinon, Noyers, Beaugé, Blandy i pan Condé, książę Francji. Syn Ludwika I Burbona, księcia de Condé, i jego drugiej żony - Franciszki de Longueville-Rothelin.

Ludwik I Burbon, książę de Condé, fr. Louis I de Bourbon, prince de Condé (ur. 7 maja 1530 w Vendôme, zm. 13 marca 1569 w Jarnac) - dowódca i generał Hugenotów, pierwszy książę de Condé - założyciel domu Kondeuszy.

Ludwik Burbon-Condé, hrabia Soissons (1604-1641) - jedyny syn Karola Burbona, hrabiego Soissons, i jego żony - Anny di Montafia. Ludwik był kuzynem króla Francji - Ludwika XIII Burbona i bratem ciotecznym Henryka II Burbona, księcia de Condé.

Karol urodził się w Nogent-le-Rotrou. Miał miał trzech przyrodnich braci z pierwszego małżeństwa swojego ojca z Eleonorą de Roye; Henryka I - drugiego księcia Condé, Franciszka I - księcia Conti, i Karola II - biskupa Rouen. Jego bratem ciotecznym był król Nawarry i Francji - Henryk IV Burbon z rodu książąt Vendôme. Mimo że cała jego rodzina była hugenotami, Karol dołączył do Ligi Katolickiej podczas francuskiej wojny religijnej. W przyszłości został za to nagrodzony przez Henryka IV, który sam zmienił wyznanie na katolicyzm, aby otrzymać francuską koronę.

Maria (Marie) Burbon-Condé, hrabina Soissons (1606-1692) – starsza córka Karola Burbona, hrabiego Soissons, i jego żony - Anny di Montafia, pani Lukki.

Nawarra (hiszp. Navarra, fr. Navarre, bask. Nafarroa) to kraina historyczna w zachodniej części Pirenejów na pograniczu Hiszpanii i Francji. Nawarra obejmuje część historycznego Kraju Basków. Pod zwierzchnictwem Nawarry znajdowała się niegdyś również część francuskiego departamentu Pyrénées-Atlantiques, obecnie znana jako Dolna Nawarra (fr. Basse-Navarre).

Henryk IV uczynił Karola zarządcą Bretanii (1589), Delfinatu (1602) i Normandii (1610). Po śmierci Henryka w 1610, Karol znalazł się w opozycji do doradców królowej-wdowy Marii Medycejskiej. Zmarł w Blandy, w departamencie Seine-et-Marne, w wieku zaledwie 46 lat.

Małżeństwo i potomstwo

27 grudnia 1601 Karol ożenił się z Anną di Montafia, panią Lukki (1577-1644), miał z nią pięcioro dzieci, z których tylko troje dożyło wieku dorosłego:

Normandia, Northmandy, Ziemia Ludzi Północy (fr. Normandie; nd. Normaundie) – kraina historyczna w północnej Francji, nad kanałem La Manche. Powierzchnia nizinna, w części zachodniej Wzgórza Normandzkie (do 417 m n.p.m.). Na wschodzie powierzchnia równinna przecięta doliną Sekwany. 6 czerwca 1944 alianci przeprowadzili w Normandii inwazję tworząc front na zachodzie Europy. Normandia została w 1956 roku podzielona na 2 regiony administracyjne: Dolna Normandia (Basse-Normandie) i Górna Normandia (Haute-Normandie), które mają łączną powierzchnię 29,9 tys. km². Liczba ludności wynosi 3,2 mln.

III wojna z hugenotami (1568-1570) - miała miejsce zaledwie pół roku po zakończeniu II wojny z hugenotami. Konflikt doprowadził do poważniejszych starć pomiędzy francuskimi protestantami (hugenotami) a partią katolicką. W bitwie pod Jarnac dnia 13 marca 1569 roku hugenoci zostali pobici, a ich przywódca - Ludwik I Burbon, książę Conde pojmany i rozstrzelany. Zwycięzcą spod Jarnac był sam brat króla, późniejszy władca Francji - Henryk III Walezy. Nowy przywódca hugenotów, admirał Coligny, zmuszony do walk obronnych nie był już w stanie zapobiec kolejnej porażce - w bitwie po Moncontour. Zawarty w sierpniu 1570 roku pokój w Saint Germain potwierdził wcześniejszy układ z Amboise.

Ludwikę Burbon-Soissons (1603-1637), księżną Longueville,

Ludwika Burbona (1604-1641), hrabiego Soissons,

Marię Burbon-Soissons (1607-1692), hrabinę Soissons i księżną Carignan, żonę Tomasza de Savoie-Carignan.

Karol miał również dwie nieślubne córki z Anne-Marie Bohier, córką Antoniego, pana la Rochebourdet:

Delfinat (franc. Dauphiné) – kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji, położona pomiędzy Rodanem a głównym grzbietem wododziałowym Alp, w dorzeczu rzek Isère z dopływami Drac i Romanche, Drôme oraz górnej Durance, ze stolicą w Grenoble. Dawna prowincja, obejmująca w przybliżeniu tereny dzisiejszych departamentów Isère, Drôme i Hautes-Alpes. Jej północną granicę wytyczał Rodan, który oddzielał ją od Bresse i Bugey, na wschodzie graniczyła z Sabaudią i Piemontem, na południu - z hrabstwem Venaissin i Prowansją, granicę zachodnią wyznaczał Rodan na południe od Lyonu. Prowincja dzieliła się zwyczajowo na tzw. Górny Delfinat (alpejski, franc. Haut Dauphiné) i Dolny Delfinat (część nizinna, franc. Bas Dauphiné). Stanowiła lenno królestwa Burgundii (Arelatu), a następnie korony francuskiej.

Charlottę, bastarda Soissons (zm. 1626), przełożoną Fontevrault,

Katarzynę, bastarda Soissons (zm. 1651), przełożoną Perrigne.