Karol Kučera (ur. 4 marca 1974 w Bratysławie) – tenisista słowacki, klasyfikowany w czołowej dziesiątce rankingu światowego, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk.

Biografia

W latach 1991-1992 był członkiem reprezentacji Czechosłowacji w Pucharze Galea i w 1992 zdobył drużynowe mistrzostwo Europy. W 1992 rozpoczął karierę zawodową. W 1993 na French Open debiutował w imprezie wielkoszlemowej, a rok później osiągnął pierwszy finał turniejowy – w chorwackim Umagu (przegrał z Hiszpanem Berasategui). W 1995 wygrał turniej na kortach trawiastych w Rosmalen, po finałowym zwycięstwie nad szwedzkim weteranem Järrydem. Kolejne turniejowe zwycięstwo odniósł w 1997, kiedy triumfował w Ostrawie (w finale z Magnusem Normanem). Był w tymże roku także w finałach w Nottingham (przegrał z Gregiem Rusedskim) i Stuttgarcie na kortach ziemnych (przegrał z Àlexem Corretją).

Jeszcze lepsze wyniki uzyskiwane w sezonie 1998 dały mu awans do czołowej dziesiątki rankingu (we wrześniu 1998 był klasyfikowany na 6. miejscu na świecie). Wygrał turnieje w Sydney i New Haven, był w finałach w Stuttgarcie (korty ziemne) i Wiedniu. Zaliczył także najlepszy sezon wielkoszlemowy – doszedł do półfinału Australian Open, pokonując m.in. lidera rankingu światowego Pete Samprasa (6:4, 6:2, 6:7, 6:3 w ćwierćfinale), a przegrywając z późniejszym zwycięzcą Petrem Kordą, a także ćwierćfinału US Open (pokonał światową "ósemkę" Agassiego w pięciu setach, przegrał z Samprasem). Wystąpił w niepunktowanym Pucharze Wielkiego Szlema (doszedł do półfinału) oraz w turnieju Masters (odpadł po trzech porażkach grupowych z Carlosem Moyą, Pete Samprasem i Jewgienijem Kafielnikowem).

Pozycję w czołówce światowej potwierdzał w kolejnych sezonach, w 1999 wygrywając turniej w Bazylei (pokonał kolejno Agassiego, Kiefera i Henmana), w 2000 eliminując na French Open obrońcę tytułu Agassiego już w I rundzie. Wysoką pozycję rankingową utracił w 2001, kiedy przez trzy miesiące był nieobecny w turniejach ze względu na kontuzję. W 2003 wygrał swój szósty turniej w karierze w Kopenhadze (w finale z Belgiem Olivierem Rochusem) oraz był w finale w Madrasie (porażka z Srichaphanem). Od tego czasu nie osiągnął większych sukcesów, a w 2004 wypadł z pierwszej setki rankingu. W 2005 występował sporadycznie.

W grze podwójnej nie udało mu się odnieść turniejowego zwycięstwa, ale zaliczył cztery finały. Do końca 2005 jego zarobki zawodowe przekroczyły pięć milionów dolarów amerykańskich. Ma na koncie sukcesy jako reprezentant Słowacji. Debiutował w zespole narodowym w 1994, kiedy Słowacja po raz pierwszy wystawiła reprezentację w Pucharze Davisa, i przyczynił się do awansu do grupy II strefy euro-afrykańskiej. W kolejnych latach był regularnym reprezentantem i w 1997 miał znaczący wkład w awans Słowacji do najwyższej klasy rozgrywek – grupy światowej. Był również w składzie ekipy w 2005, kiedy Słowacja po raz pierwszy wystąpiła w finale Pucharu Davisa, ale nie odgrywał już wówczas wiodącej roli (zdobył punkt w półfinale, kiedy mecz poddał Argentyńczyk Mariano Puerta, a w finale uległ Chorwatowi Ljubičiciowi), a trofeum przypadło Chorwatom. Do końca 2005 bilans jego występów w Pucharze Davisa wyniósł 33 zwycięstwa i 18 porażek. Pozostaje rekordzistą reprezentacji pod względem liczby zwycięstw (33) oraz zwycięstw singlowych (27). W 1996 zdobył komplet punktów (wygrał dwa single i grę podwójną) w meczu z Polską.

W 2000 Kučera przyczynił się do pierwszego triumfu Słowacji w Drużynowym Pucharze Świata. Startował także w igrzyskach olimpijskich, ale bez sukcesów – w Atlancie (1996) przegrał w II rundzie z Agassim, w Sydney (2000) w II rundzie z Federerem, w Atenach (2004) w I rundzie z Safinem.

Praworęczny, z bekhendem oburęcznym, Kučera znany jest raczej z gry z głębi kortu. Dysponuje bogatym wachlarzem zagrań, które potrafi maskować i zaskakiwać rywali. Skuteczny jest zwłaszcza w odbiorze serwisu. W tenisie Kučery widać wpływ jego wieloletniego trenera Miloslava Mečířa, który grał w podobny sposób.