|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Międzynarodowy zespół naukowców opracował "drzewo genealogiczne" żyjących i wymarłych gatunków przeżuwaczy. Wyniki, opublikowane w czasopiśmie PNAS (Proceedings of the National Academy of Sciences), przekonująco łączą dziedzictwo zróżnicowanej grupy gatunków.... Nowe drzewo genealogiczne protea (nazwa polska nieustalona, powszechnie zwane sugarbushes) pokazuje, że nowe gatunki tych drzew pojawiają się trzy razy szybciej w gorących punktach bioróżnorodności Australii i Południowej Afryki niż w pozostałych częściach świata.
Wyniki badań,... Ludwik Pasteur, francuski chemik i biolog, jest powszechnie uważany za najważniejszą postać w historii medycyny. Pasteur dokonał wielu odkryć naukowych, ale zasłynął przede wszystkim jako rzecznik zakaźnej teorii c... British Council we współpracy z ambasadą Wielkiej Brytanii w Warszawie, Wydziałem Biologii Uniwersytetu Warszawskiego, Biblioteką Uniwersytecką w Warszawie, Warszawskim Festiwalem Nauki oraz Szkołą Festiwalu Nauki zapraszają wa... Referat pt. "Ciało jako droga do wieczności w starożytnym Egipcie" wygłosi 17 czerwca w Warszawie wybitny polski egiptolog, prof. Karol Myśliwiec. Będzie to ostatnie spotkanie z cyklu "Somatotes. Cielesność w ujęciu historycznym", org...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
KarolingowieCzy wiesz że...? Pepin z Heristalu znany też jako Pepin Średni, Pepin II, Pepin Gruby (ur. 635 lub 640, zm. 16 grudnia 714) - majordom Austrazji, Neustrii i Burgundii na dworze Merowingów w latach 680-714; stopniowo przejął kontrolę nad państwem frankijskim. Wnuk Pepina Starszego z małżeństwa jego córki Begi z Ansegizelem, synem biskupa Arnulfa z Metzu. Urodził się w Herstalu na terenie dzisziejszej Belgii. Austrazja – kraina historyczna, w VI – VII w. stanowiąca północno-wschodnią część merowińskiego Królestwa Franków. Obejmowała tereny nad Mozą, Mozelą i środkowym Renem, które obecnie leżą we wschodniej Francji, zachodnich Niemczech, Belgii i Holandii. Głównymi ośrodkami i siedzibami władców były Metz i Reims. Państwo wschodniofrankijskie - jedno z trzech państw powstałych na mocy traktatu z Verdun z 843 r. Jego królem został Ludwik II Niemiecki. Na terenie tego państwa wykształcało się przez wieki państwo niemieckie. Państwo wschodniofrankijskie określane od XI wieku mianem regnum teutonicorum, było poprzednikiem Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. Do początku XII wieku nazywało się oficjalnie regnum francorum orientalium, czyli Królestwo Wschodnich Franków. Karolingowie – dynastia frankijska wywodząca się od Karola Młota, panująca w latach 753-987. Pierwszym jej przedstawicielem miał być Arnulf z Metzu. Początkowo majordomowie dynastii Merowingów. Odsunęli ich od władzy 751 i sami objęli tron za zgodą możnowładztwa i papiestwa. Po śmierci Ludwika Pobożnego państwo frankijskie zostało podzielone na trzy części: zachodnią (Francia occidentalis), wschodnią (Francia orientalis) i środkową ciągnącą się od Flandrii po północną Italię i brzegi Morza Śródziemnego. Karol Młot (fr. Charles Martel, niem. Karl Martell, ur. 23 sierpnia 686 w Herstalu, zm. 22 października 741 w Quierzy-sur-Oise) – frankijski majordom, a w rzeczywistości władca państwa Franków.
Pepin II, zwany Młodszym (ur. 823, zm. po 864 w Senlis), król Akwitanii z dynastii Karolingowie. Najstarszy syn króla Akwitanii Pepina I i Ingeltrudy, córki Teudeberta, hrabia Madrie, wnuk cesarza Ludwika Pobożnego. Państwo wschodniofrankijskie Państwo zachodniofrankijskieZobacz teżBibliografiaArnulf z Metzu (ur. 13 sierpnia 582, zm. 16 sierpnia 641) – rycerz na dworze frankijskiego króla Teodeberta II, święty Kościoła katolickiego. Zapoczątkował dynastię Karolingów, od jego imienia nazywaną również Arnulfingami.
Szwabia (niem. Schwaben lub Schwabenland) to historyczny i etniczny region w dzisiejszych Niemczech. Na Szwabię składa się wschodnia część Badenii-Wirtembergii (dawna Wirtembergia i Hohenzollern) i część zachodniej Bawarii – obecnie Rejencja Szwabia. W czasach średniowiecznych należały do niej także duże tereny dzisiejszej Szwajcarii oraz Alzacji.
Czy wiesz że...? beta Karolingowie francuscy – dynastia królów w królestwie Franków zachodnich, panująca w latach 840 – 987. Obejmowała dziewięciu królów panujących:
Childeryk III (zm. ok. 755) – ostatni władca Franków z dynastii Merowingów, osadzony na tronie w 743 przez synów majordoma Karola Młota - Pepina Małego i Karlomana.
Pepin Mały (Pepin III) (ur. 714 prawdopodobnie w Jupille koło Liege, zm. 24 września 768 w Saint-Denis) - majordom Neustrii i Burgundii 741–751, majordom Austrazji 747–751, król Franków 751–768.
Karloman, (ur. 28 czerwca 751, zm. 4 grudnia 771 w Reims), król Franków od 768 do śmierci. Pochodził z dynastii Karolingów. Był drugim synem Pepina Krótkiego i Bertrandy z Laon.
Ludwik II Niemiecki (ur. 804 – zm. 28 sierpnia 876) był wnukiem Karola Wielkiego i synem Ludwika I Pobożnego. W wyniku traktatu z Verdun (843 r.) otrzymał trzecią, wschodnią część posiadłości państwa karolińskiego, z którego w miarę czasu formowały się Niemcy. Jego królestwo wschodniofrankijskie uległo podziałowi między synów.
Akwitania (fr. Aquitaine) - kraina historyczna i region administracyjny we Francji, położony na wybrzeżu atlantyckim w południowo-zachodniej części kraju. Dzieli się na 5 departamentów: Dordogne, Gironde, Landes, Lot-et-Garonne i Pyrénées-Atlantiques.
Dynastia (gr. dynasteia – władza) – szereg władców z jednego rodu (książąt, królów lub cesarzy), przynajmniej dwie osoby pochodzące z tej samej rodziny panujące bezpośrednio po sobie lub z niewielkimi przerwami. Zdarzały się też dynastie niespokrewnionych władców (np. dynastia Antoninów lub egipskich Mameluków). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |