|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: 80 proc. badanych w Narodowym Teście Zdrowia Polaków nie wie, jaki ma poziom cholesterolu we krwi, 70 proc. nie zna poziomu glukozy we krwi; natomiast 66 proc. uważa się za osoby zdrowe - wynika z danych zaprezentowanych w poniedziałek na konferencji w ... Naukowcom z Holandii, Niemiec i Szwajcarii udało się zmierzyć stan naładowania pojedynczych atomów złota i srebra za pomocą innowacyjnego podejścia do mikroskopii sił atomowych (AMF). Wyniki badań, opublikowane w czasopiśmie Science, mają niebagatelne znaczenie dla ... Eksperci ustalili harmonogram badań naukowych zmierzających do rozwiązania problemów związanych z lasami wokół Morza Śródziemnego. Region, definiowany jako trójkąt łączący Europę śródziemnomorską z Afryką Północną i Bliskim Wschodem, potrzebuje większych nakładów... Zespół włoskich archeologów zakończył badania negatywnego wpływu zapory Sivand w południowym Iranie na starożytne stanowisko archeologiczne Pasargady, stolicę Persji 2500 lat temu - informuje serwis internetowy Press TV.Jak poinformował Ahmad Mirzakucha... Pierwotny stan środowiska na ziemiach współczesnej Polski został ukształtowany przez ostatnie zlodowacenia, mające miejsce kilkanaście tysięcy lat temu. Przez długi czas wszelkie zmiany miały charakter wyłącznie naturalny (jak choćby ocieplenie klimatu w średniowieczu, cz...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 KasjodorCzy wiesz że...? Kalabria (wł. Calabria) to region administracyjny w południowych Włoszech o powierzchni 15 080 km² i 2,05 milionach mieszkańców, ze stolicą w Catanzaro (102,5 tys. mieszkańców). Gęstość zaludnienia 142 osób na km². Siedem sztuk wyzwolonych (łac. septem artes liberales, właściwie siedem umiejętności godnych człowieka wolnego) – podstawa wykształcenia w okresie późnej starożytności oraz średniowiecza. Owe siedem sztuk dzielone było na dwie mniejsze grupy – trivium i quadrivium. Benedykt z Nursji, łac. Benedictus de Nursia, scs. Prepodobnyj Wieniedikt Nursijskij (ur. ok. 480, zm. 21 marca 547) – święty Kościoła katolickiego i prawosławnego, zakonnik (mnich), autor zachodniego modelu reguły zakonnej, zaliczany do pisarzy starochrześcijańskich. W 1964 roku papież Paweł VI ogłosił go głównym patronem Europy. Uważany jest za duchowego ojca wszystkich mnichów Zachodu. 
 Kasjodor (Flavius Magnus Aurelius Cassiodorus), (ur. ok. 485, zm. 583) - uczony, mąż stanu, kanclerz na dworze królów ostrogockich, założyciel rzymskiej biblioteki, rzymski polityk, historyk i filozof. Działalność politycznaUrodzony w Scyllacium w Kalabrii od 506 pełni różne funkcje w administracji króla Ostrogotów Teodoryka Wielkiego i jego następców, od kwestora kancelarii, po prefekta pretorianów - najwyższy urząd w państwie gockim. Na początku lat dwudziestych przyczynia się do wykrycia i zlikwidowania spisku mającego na celu podporządkowanie Italii Cesarstwu Bizantyjskiemu, dużą rolę w tym spisku odgrywał inny pisarz i filozof Boecjusz, który w wyniku działań Kasjodora zostaje skazany na śmierć. Kasjodor przez cały okres działalności politycznej walczył z próbami odbudowy Cesarstwa rzymskiego (najpierw są to spiski i próby dyplomatycznego narzucenia zwierzchnictwa bizantyjskiego, a następnie inwazja militarna), jednocześnie dbając o zachowanie łaciny jako języka urzędowego i kultury rzymskiej. W latach (535- 538) staje na czele kolejnych armii gockich walczących z wodzem bizantyjskim Belizariuszem. Nie widząc jednak nadziei na militarne zwycięstwo wycofuje się z życia politycznego. Józef Andrzej Gierowski (ur. 19 marca 1922 w Częstochowie, zm. 17 lutego 2006 w Krakowie) – polski historyk, profesor, rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego, poseł na Sejm PRL IX kadencji.
Boecjusz (łac. Anicius Manlius Severinus Boëthius (ur. ok. 480; zm. 23 października 524) – rzymski filozof, tłumacz Arystotelesa, teolog chrześcijański i polityk. Klasztor w VivariumW 538 Kasjodor zakłada według reguły Benedykta z Nursji klasztor w Vivarium, finansując go ze swego rodowego majątku, gdzie mnisi poświęcają się pracy fizycznej i intelektualnej. Kasjodor zbiera tam i kultywuje intelektualne pozostałości po Rzymskiej cywilizacji, min. przepisując liczne starożytne rękopisy. Był czczony jako święty. Belizariusz (Belisarius, ur. 505 w Saparewa Banja, Bułgaria, zm. 13 marca 565) – wódz bizantyjski pochodzenia trackiego lub ilryjskiego żyjący w VI wieku.
Cesarstwo Bizantyńskie (w literaturze można też spotkać formę Cesarstwo Bizantyjskie) – termin , podczas gdy dla jego mieszkańców było to po prostu Cesarstwo Rzymskie (łac. Imperium Romanum, gr. Βασίλειον Ῥωμαίων), a jego cesarze kontynuowali nieprzerwaną sukcesję cesarzy rzymskich. Świat islamu znał Bizancjum pod nazwą Rûm (ar. روم, "ziemia Rzymian"). PisarstwoW swoim pisarstwie Kasjodor dba głównie o przekazanie dziedzictwa wiedzy starożytnej, np. dzięki niemu myśl średniowieczna przyswoiła sobie pojęcie siedmiu sztuk wyzwolonych. Napisał szereg dzieł z zakresu historii i teologii, które cieszyły się w średniowieczu wielką popularnością (wyd. zbioru Migne'go „Patrologiae cursus” t. 69—70). Cassiodorus Magnus Aurelius, pod koniec życia napisał znakomite dzieło „De artibus ac disciplinis liberalium litterarum”, którego część traktująca o muzyce była w średniowieczu, obok traktatu Boecjusza, najważniejszym źródłem poznania muzyki starożytnej. Napisał m.in. "Dzieje Gotów", "Historię Kościoła złożoną z trzech części", "Wskazania", w których jedna księga poświęcona jest sztukom wyzwolonym. Na tej podstawie w wiekach średnich utworzył się system szkolnictwa, który po wielu zmianach jest stosowany do dziś, jako system szkoły klasycznej. Teodoryk, zwany Wielkim (got. Þiuda-reiks "Król ludów") (451/455 - 30 sierpnia 526), król Ostrogotów z dynastii Amalów. Wychowywał się, jako zakładnik, na dworze cesarza w Bizancjum. Król od 471, otrzymał od Ostrogotów Mezję Górną, po wojnie z Odoakrem (489-493) założył w Italii państwo ostrogockie, uznając nad sobą zwierzchnictwo Bizancjum, w 498 ogłosił się niezależnym władcą. Teodoryk Wielki należy do najpotężniejszych, a zarazem do najbardziej światłych władców wczesnego średniowiecza, dzięki popieraniu rozwoju nauki i sztuki oraz wybitnym zdolnościom organizacyjnym.
Kodeks Amiatyński (łac. Codex Amiatinus) – rękopis Wulgaty, tj. łacińskiej Biblii, w przekładzie św. Hieronima, w wydaniach krytycznych oznaczany symbolem A (nadanym przez Wordswortha). Jest najwcześniejszym zachowanym rękopisem z pełnym tekstem Biblii. Datowany jest na początek VIII wieku i uchodzi za najdokładniejszą kopię tekstu Wulgaty. Już w wieku XIX oceniono, że jest najlepszym rękopisem tego przekładu, a jego tekst służy za podstawę dla wszelkich jej wydań. Nazwa Amiatinus pochodzi od góry Amiata w Toskanii. Dokonał pierwszej próby naprawy tekstu Wulgaty, tę formę tekstu reprezentuje Kodeks Amiatyński. Przypisy
 Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski).
Cesarstwo rzymskie – starożytne państwo obejmujące obszary basenu Morza Śródziemnego, powstałe z przekształcenia republiki rzymskiej w system monarchiczny. Przyjmuje się, że początkiem cesarstwa był rok 27 p.n.e., kiedy Gajusz Oktawiusz otrzymał od senatu tytuł augusta (wywyższony przez bogów). Potwierdzało to pozycję Oktawiana jako najważniejszej osoby w państwie i przyniosło definitywny koniec republice rzymskiej. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
