|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: W piątek i sobotę (18-19 listopada) we Wrocławiu naukowcy z całego świata będą obradować na temat Aleksandra Wielkiego. Spotkanie jest organizowane przez prof. Krzysztofa Nawotkę i dr Agnieszkę Wojciechowską z Uniwersytetu Wrocławskiego oraz dr. Volkera Grieba ... W warszawskim Centrum Astronomicznym im. Mikołaja Kopernika odbędzie się w poniedziałk wykład Aleksandra Sadowskiego poświęcony mikrokwazorom. To kolejna odsłona wiosennego cyklu "Spotkania z astronomią".
Przed dwoma tygodniami o globalnym... Aleksandra Wilkołek, studentka V roku prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, wygrała IV edycję "ITelect" - Ogólnopolskiego Konkursu z Zakresu Prawa Telekomunikacyjnego, Prawa Własności Intelektualnej oraz Prawa Nowych Technologii. W nagrodę za r... Nie żyje współtwórca śląskiej romanistyki prof. Aleksander Abłamowicz. W maju skończyłby 79 lat. Wiadomość o śmierci uczonego, który zmarł w sobotę, przekazała w poniedziałek PAP rzeczniczka Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach Magd... Międzynarodową konferencję poświęconą Aleksandrowi Wielkiemu organizuje we Wrocławiu Uniwersytet Wrocławski (UWr) wspólnie z Uniwersytetem Helmuta Schmidta w Hamburgu. Spotkanie odbędzie się w dniach 18-19 listopada. Propozycje referatów można zg...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
KassanderCzy wiesz że...? Perdikkas (gr. Περδίκκας; ur. ok. 365 p.n.e. - zm. maj-czerwiec 320 p.n.e.) – wódz Filipa II i Aleksandra Wielkiego. Był synem Orontesa, satrapy Myzji. Diadochowie (od gr. διάδοχος diadochos - "następca") – termin używany na określenie dowódców armii Aleksandra Macedońskiego, którzy przejęli władzę w imperium po jego śmierci w 323 roku p.n.e. Wkrótce potem wybuchły między nimi wojny (zobacz: wojny diadochów) o kontrolę nad ziemiami podbitymi przez Aleksandra. Do diadochów zaliczani są: Kassander lub Kasander (gr. Κασσανδρος, Kassandros; ur. ok. 358 r. p.n.e., zm. 297 r. p.n.e) – syn Antypatra, jeden z diadochów (dowódców wojsk Aleksandra III Wielkiego). Po śmierci Aleksandra Macedońskiego wraz z Eumenesem, Antypatrem, Antygonem, Ptolemeuszem, Lizymachem, Seleukosem i Perdikkasem podjął próbę zachowania utworzonego przez Aleksandra imperium. Ostatecznie ogłosił się królem Macedonii z nowej dynastii Antypatrydów i rozkazał zamordować Roksanę, wdowę po Aleksandrze Wielkim oraz Aleksandra IV, syna Aleksandra Wielkiego. Grecja (gr. Ελλάδα Elláda, IPA: [e̞ˈlaða] lub Ελλάς Ellás, IPA: [e̞ˈlas], tr. Yunanistan), Republika Grecka (Ελληνική Δημοκρατία Ellinikí Dimokratía, IPA: [e̞ˌliniˈci ðimo̞kraˈtiˌa]) – kraj w południowo-wschodniej części Europy, położony na krańcu Półwyspu Bałkańskiego. Graniczy z Albanią, Republiką Macedonii i Bułgarią na północy oraz z Turcją na wschodzie. Ma dostęp do czterech mórz: Morza Egejskiego, Morza Kreteńskiego na wschodzie, Morza Jońskiego na zachodzie oraz Morza Śródziemnego od południa.
Aleksander V (gr.: Ἀλέξανδρος, Aléksandros) (ur. 332, zm. 294 p.n.e.) – król Macedonii z dynastii Antypatrydów razem z bratem Antypatrem I od 297 p.n.e. do swej śmierci. Trzeci i najmłodszy syn króla Macedonii Kassandra i Tessaloniki, córki króla Macedonii Filipa II i Olimpias z Epiru. Pojął za żonę Tessalonikę, córkę Filipa II Macedońskiego i założył na jej cześć miasto w Grecji - Saloniki. Był ojcem trzech królów Macedonii: Aleksandra V, Filipa IV i Antypatra II.
Czy wiesz że...? beta Filip IV Macedoński (gr. Φίλιππος Δʹ ὁ Μακεδών) († 297 p.n.e. / 296 p.n.e.) – najstarszy syn Kassandra i Tessaloniki (przyrodniej siostry Aleksandra Macedońskiego), po śmierci ojca w maju 297 p.n.e., na krótko odziedziczył tron macedoński. Szczegóły jego panowania nie są znane, zmarł po kilku miesiącach w 297 lub 296 roku p.n.e. na gruźlicę, zostawiając tron dwóm niepełnoletnim braciom, Antypatrowi i Aleksandrowi, pod regencją ich matki – Tessaloniki.
Eumenes z Kardii (gr.-Ευμένης,) (ur. 362 p.n.e., zm. 316 p.n.e.) – Grek pochodzący z Kardii – miasta greckiego na Chersonezie Trackim. W latach 343-336 p.n.e. był sekretarzem króla Macedonii – Filipa II, następnie sekretarzem króla Aleksandra Wielkiego przez całe jego panowanie (336-323 p.n.e.).
Tessalonika (gr. klas. Θεσσαλονίκη, Thessaloníke) – córka Filipa II, króla Macedończyków i jego nałożnicy Nikesipolis. Przyrodnia siostra Aleksandra Macedońskiego i Filipa III.
Seleukos I Nikator (gr. Nikator - zwycięzca; ur. ok. 358, zm. w 281 p.n.e.) - jeden z tzw. diadochów (gr. diadochos - dziedzic) Aleksandra Wielkiego, panował w latach 312 lub 311 p.n.e. - 281 p.n.e..
Roksana (perski Raohszana), (ur. przed 347 p.n.e., zm. 316 p.n.e.) – była córką księcia baktryjskiego - Oksyartesa z Balkh. W 327 p.n.e. poślubiła Aleksandra Macedońskiego, po tym jak podporządkował on sobie całą Baktrię i Sogdianę. Balkh było ostatnią perską prowincją, która poddała się Aleksandrowi. Ślub miał umocnić panowanie króla macedońskiego w Persji, jednak starożytne źródła podają, że Roksana i Aleksander naprawdę się kochali.
Starożytna Macedonia – antyczne królestwo na Półwyspie Bałkańskim, którego historyczne centrum znajdowało się na terytorium obecnej północno-środkowej Grecji, a w miarę rozwoju terytorialnego objęło również część obszarów obecnej Republiki Macedonii i południowo-zachodniej Bułgarii.
Lizymach (ok. 355 p.n.e.-281 p.n.e.), jeden z wodzów Aleksandra III Wielkiego - Diadochów. Po jego śmierci w 323 roku p.n.e. objął władzę w Tracji i przyjął tytuł króla w 306 roku p.n.e. Mąż Arsinoe. Jego synem był Agatokles. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |