|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Różne gatunki bakterii zamieszkujących ludzkie jelita mają w sumie ponad 3, 3 mln genów, podczas gdy nasz własny genom liczy ich tylko 23 tys. - informuje "Nature".
Jak się ocenia, w ludzkim ciele jest 10 razy więcej komórek... Naukowcy w Europie prowadzą wytężone prace nad umacnianiem współpracy i podejmowaniem decyzji w kognitywnie złożonych środowiskach intensywnie przetwarzających dane poprzez rozwój systemów informatycznych. Rozwój tej technologii wspiera nowy, finansowany ze środków unijnych projekt... W poniedziałek, 7 grudnia, w warszawskim Centrum Astronomicznym im. Mikołaja Kopernika prof. Marek Sikora wygłosi wykład pt. "Królestwo galaktyk" w ramach cyklu "Spotkania z astronomią".
Prof. Sikora specjalizuje się w astr... Polscy i japońscy naukowcy użyli satelity AKARI do zbadania źródeł promieniowania podczerwonego. Okazało się, że większość źródeł promieniujących jasno w podczerwieni to bliskie galaktyki. Praca opisująca odkrycie ukazała się w specjalnym wydaniu naukowego czaso... W poniedziałek, 24 maja, w Centrum Astronomicznym im. Mikołaja Kopernika PAN w Warszawie prof. Bożena Czerny wygłosi wykład o aktywnych jądrach galaktyk. Będzie to przedostatnia prezentacja podczas wiosennego cyklu "Spotkania z astronomią". Kolejna ser...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Katalog astronomicznyCzy wiesz że...? Spektroskopia – nauka o powstawaniu i interpretacji widm powstających w wyniku oddziaływań wszelkich rodzajów promieniowania na materię rozumianą jako zbiorowisko atomów i cząsteczek. Spektroskopia jest też często rozumiana jako ogólna nazwa wszelkich technik analitycznych polegających na generowaniu widm. Galaktyka (z gr. γαλα – mleko) – duży, grawitacyjnie związany układ gwiazd, pyłu i gazu międzygwiazdowego oraz niewidocznej ciemnej materii. Typowa galaktyka zawiera od 107do 1012 gwiazd, orbitujących wokół środka swojej masy. Katalog Jasnych Gwiazd (en. Bright Star Catalogue) – katalog astronomiczny zawierający prawie wszystkie gwiazdy jaśniejsze niż +6,5. Został opublikowany przez Obserwatorium Uniwersytetu Yale. Pierwsze wydanie katalogu zawierające 9096 gwiazd zostało opublikowane w 1908 roku jako Harvard Revised Photometry Catalogue (Harvardzki Poprawiony Katalog Fotometryczny). Katalog ten doczekał się 15 rozszerzanych i poprawianych wydań. Katalog Jasnych Gwiazd jest oznaczany jako: HR, BS, Yale. 
 Katalog astronomiczny – uporządkowany zestaw danych dotyczących ciał niebieskich. Danymi tymi mogą być położenia obiektów na niebie (współrzędne – dane astrometryczne), ich odległości, jasności (dane fotometryczne), widma (dane spektroskopowe) czy też zdjęcia, w postaci klisz lub elektronicznej (np. plików FITS). Najbardziej znanymi katalogami są Katalog Messiera i New General Catalogue. Katalog ACT - katalog stworzony przez U.S. Naval Observatory (USNO), aby dostarczyć danych na temat ruchów większości gwiazd znajdujących się w katalogu TYCHO.
Atlas Osobliwych Galaktyk (ang. Atlas of Peculiar Galaxies) jest katalogiem galaktyk stworzonym przez Haltona Arpa. Spis zawiera 338 obiektów astronomicznych. Został opublikowany w 1966 przez California Institute of Technology. W katalogu znajdują się galaktyki o ciekawych kształtach np. NGC 4038. Katalogi ogólneSpecjalistyczne katalogiOprócz tych trzech katalogów, które same w sobie zawierają różnego rodzaju obiekty astronomiczne, istnieje spora liczba specjalistycznych katalogów zawierających tylko wybrane typy obiektów. Katalogi te zawierają dużą liczbę wspólnych obiektów, więc spora liczba obiektów astronomicznych posiada dużą liczbę nazw katalogowych. Przykładem jest Galaktyka Panna A, wśród astronomów amatorów znana jako Messier 87, nosząca również oznaczenia: NGC 4486, Virgo A, 3C 274, 1ES 1228 +126, 87GB 122819,0 +124029, IRAS 12282 +1240 oraz jeszcze kilkanaście innych. Niektóre ze słynnych specjalistycznych katalogów (kolejność według rodzajów obiektów): Katalog galaktyk karłowatych (ang. A Catalogue of Dwarf Galaxies oraz David Dunlap Observatory Catalogue, skrót DDO) – katalog astronomiczny galaktyk karłowatych opublikowany w 1959 roku oraz uzupełniony w 1966 przez kanadyjskiego astronoma Sidneya van den Bergha. Katalog ten zawiera 243 obiekty.
Astrometria (astronomia pozycyjna) – najstarszy dział astronomii zajmujący się pomiarami pozornych położeń i ruchów ciał niebieskich. Dzieli się na astronomię sferyczną, zawierającą matematyczną teorię potrzebną do opisywania ruchów ciał na sferze niebieskiej oraz astronomię praktyczną, obejmującą teorię przyrządów astrometrycznych, metody obserwacji i ich opracowywania. GalaktykiGromady kulisteGromady otwarteGwiazdyMgławice planetarneMgławice refleksyjneMgławice ciemneObszary H IIPozostałości po supernowychKwazaryInnei wiele innych. Układ współrzędnych astronomicznych – sferyczny układ współrzędnych stosowanym w astronomii. Umożliwia on jednoznaczne określenie położenia jakiegoś obiektu na sferze niebieskiej przez podanie jego współrzędnych. Zdefiniowanie układu sprowadza się do ustalenia podstawowego koła wielkiego oraz ustalenia punktu na tym kole, od którego liczy się pierwszą współrzędną. Oś układu (tj. prosta prostopadła do koła podstawowego) przecina sferę niebieską w punktach nazwanych biegunami, natomiast południk przechodzący przez punkt początkowy jest nazwany południkiem początkowym.
Fotometria – dział optyki zajmujący się pomiarem światła tak jak jest ono postrzegane przez ludzkie oko i tym różni się od radiometrii, która mierzy obiektywną wartość fal elektromagnetycznych. Fotometria jest zainteresowana wrażeniem jakie jest percypowane przez ludzkie oko na skutek stymulacji falą elektromagnetyczną. Punktem wyjścia fotometrii jest więc charakter oka jako wybiórczego detektora widma elektromagnetycznego. Jednostki fotometryczne, w przeciwieństwie do radiometrycznych mogą służyć jako wskaźniki w eksperymentach psychofizycznych. Jednostki fotometryczne różnią się w swej naturze od radiometrycznych mniej więcej tak jak fon różni się od bela. W astronomii używa sie także małego alfabetu greckiego, liczb oraz pełnych nazw zazwyczaj pochodzenia arabskiego. Przykład zastosowania małego alfabetu greckiego na gwieździe Betelgeza – α Orionis. Linki zewnętrzne
Czy wiesz że...? beta Open Directory Project (zwany także DMoz od Directory Mozilla) – otwarty katolog stron WWW, utrzymywany na serwerach koncernu Time Warner, w którym zarówno drzewo kategorii jak i wszelkie wpisy są redagowane przez wspólnotę redaktorów-ochotników.
Nowy Katalog Ogólny (New General Catalogue, czyli NGC) - katalog astronomiczny przygotowany przez duńskiego astronoma Johna Dreyera (1852 - 1926), który opublikował go w roku 1888 (w latach 1895 i 1908 dopisał dwa uzupełnienia do już istniejącego katalogu) próbując połączyć wiele istniejących wówczas katalogów. Stworzenie takiego katalogu zaproponowała mu Rada Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego między innymi dlatego, że obowiązujący wówczas Ogólny katalog mgławic (General Catalogue of Nebulae) był trudno dostępny, ostatecznie w 1888 roku Dreyer opublikował Nowy katalog ogólny mgławic i gromad gwiazdowych, będący katalogiem sir Johana Herschela, zrewidowanym, poprawionym, i rozszerzonym w pismach wydawanych przez Królewskie Towarzystwo Astronomiczne.
Katalog Markariana (ang. Catalogue of Markarian Galaxies) – katalog astronomiczny zestawiony w latach 1967 - 1981 przez ormiańskiego astrofizyka Beniamina Markariana. Katalog ten zawiera 1525 obiektów będących asocjacjami gwiazdowymi (zawierającymi grupy młodych, gorących gwiazd, szybko rozpraszających się w przestrzeni), gromadami gwiazd, galaktykami oraz kwazarami.
Ciemne mgławice - rodzaj mgławic, na niebie wyglądają jak obszary pozbawione gwiazd, gdyż na drodze gwiazda - Ziemia znajduje się pochłaniająca światło mgławica ciemna.
Katalog Sharplessa – katalog astronomiczny obszarów H II (również mgławic emisyjnych) zestawiony przez amerykańskiego astronoma Stewarta Sharplessa. W katalogu znalazły się obszary H II Drogi Mlecznej zebrane przy użyciu obrazów z Palomar Sky Survey znajdujące się na północ od deklinacji -27° deklinacji, jak również niewielka liczba obiektów znajdujących się na południe od tej deklinacji.
Index Catalogue (IC) – katalog astronomiczny zawierający mgławice, gromady gwiazd oraz galaktyki. Został opublikowany po raz pierwszy w 1885 roku jako suplement do New General Catalogue. Katalog zawiera 5386 obiektów znanych jako obiekty IC.
Palomar Observatory Sky Survey (Atlas palomarski) – fotograficzny atlas nieba. W 1949 rozpoczęto prace nad atlasem przy wsparciu National Geographic Society w obserwatorium astronomicznym na Mount Palomar. Zdjęcia do atlasu zostały zrobione teleskopem Schmidta o średnicy 1,2 metra. Mapy fotograficzne zawierały zdjęcia gwiazd do 21m w dwóch dziedzinach spektralnych, w niebieskiej i czerwonej. Atlas pokrywa obszar nieba w zakresie od δ= -33° do δ= +90°. Atlas zawiera 1872 karty i 936 zdjęć. W 1985 roku rozpoczęto prace nad ulepszoną wersją atlasu w trzech barwach oraz zasięgu do 22m. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
