Katarzyna Figura - Polski Serwis Naukowy

Katarzyna Małgorzata Figura, (ur. 22 marca 1962 w Warszawie) – polska aktorka filmowa, telewizyjna i teatralna.

Jest jedną z najbardziej znanych i najpopularniejszych aktorek współczesnego polskiego kina. Obsadzana najczęściej w rolach seksbomb, prostytutek, żon bogaczy, ostatnio radykalnie zmieniła swój filmowy wizerunek na rzecz postaci kobiet dojrzałych.

Kariera zawodowa

W 1985 ukończyła PWST w Warszawie, edukację kontynuowała w paryskim Conservatoire d'Art Dramatique.

Niania – polski serial komediowy w reżyserii Jerzego Bogajewicza, emitowany na antenie telewizji TVN od 10 września 2005 do 24 października 2009. Zdobywca Telekamery 2007 i 2008 z rekordową ilością głosów, w kategorii serial komediowy.
Festiwal Polskich Filmów Fabularnych - festiwal filmowy, który odbywa się co roku we wrześniu w Gdyni (do 1986 odbywał się w Gdańsku), podczas którego prezentowane są najlepsze polskie filmy fabularne, powstałe w ciągu roku od poprzedniego festiwalu. Główną Nagrodą tego festiwalu są Złote Lwy.

W połowie lat 80., jeszcze przed ukończeniem szkoły aktorskiej, wystąpiła w epizodach u znanych reżyserów: Krzysztofa Kieślowskiego (Bez końca) i Wojciecha Jerzego Hasa (Osobisty pamiętnik grzesznika). Jej pierwszą dużą rolą była postać Once w Ga, ga. Chwała bohaterom Piotra Szulkina. W Pociągu do Hollywood (1987) Radosława Piwowarskiego, wcieliła się w postać naiwnej Marioli Wafelek, marzącej o karierze aktorki w Stanach Zjednoczonych.

Prêt-à-Porter - czarna komedia z 1994 roku w reżyserii Roberta Altmana, który również napisał scenariusz do filmu i wyprodukował go. Film był kręcony w trakcie paryskiego tygodnia mody. W USA film został wydany pod tytułem Ready to Wear.
Złotopolscy – komediowa opera mydlana, emitowana od 3 stycznia 1998 w TVP2 (odcinek pilotowy wyświetlono 23 czerwca 1997) oraz w TVP Polonia z angielskimi napisami. Przedstawia losy dwóch gałęzi rodu Złotopolskich, zapoczątkowanych przez Dionizego Złotopolskiego i jego siostrę bliźniaczkę Eleonorę Gabriel.

Wystąpiła w kilku filmach zagranicznych. Grała role drugoplanowe w produkcjach węgierskich (m.in. u Miklósa Jancsó), czechosłowackich, hiszpańskich, włoskich, a także drugorzędnych francuskich, a nawet w jednym z odcinków erotycznej serii Zalmana Kinga Wspomnienia czerwonego pantofelka. Zagrała epizody w filmach Roberta Altmana — w nagrodzonym na Festiwalu w Wenecji Graczu i Prêt-à-porter.

Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang.: United States, United States of America, US, USA) – państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu, Oceanem Atlantyckim od wschodu.
Juliusz Jan Machulski (ur. 10 marca 1955 w Olsztynie) – polski reżyser i producent filmowy, aktor, scenarzysta i dramaturg, założyciel Studia Filmowego Zebra (1988).

W tym samym czasie w filmach krajowych, głównie komediach, kontynuowała z różnymi modyfikacjami charakterologicznymi pamiętany z Pociągu do Hollywood model naiwnej, dziewczyny, epatującej erotyzmem i podkreślającej swoją seksualność. Nieco inne role zagrała w filmach u Andrzeja Kondriatuka (Mleczna droga, gdzie zagrała Śmierć, Wrzeciono czasu i Słoneczny zegar). Pod koniec lat 90. zagrała w komediach w Kilerze, przeboju kasowym Juliusza Machulskiego. Krytyka wysoko oceniła jej drugoplanowe role w Ajlawju Marka Koterskiego (za którą otrzymała pierwszą nagrodę na FPFF w Gdyni), Historiach miłosnych Jerzego Stuhra i Zakochanych Piotra Wereśniaka, gdzie wcieliła się w postać pani Bobickiej. W tym czasie zaczęła pojawiać się w telewizyjnych sitcomach jako "special guest star".

Stacyjka (Stacyjka. Ballada w 13 obrazach) - polski serial obyczajowo-komediowy w reżyserii Radosława Piwowarskiego, zdjęcia realizowano w latach 2003-2004, premierowy odcinek wyemitowano w TVP 12 września 2004 roku. Zdjęcia plenerowe zrealizowano w Jezioranach pod Olsztynem oraz w Pasłęku koło Elbląga. Okres zdjęciowy rozpoczął się 3 października 2003
Rola epizodyczna jest drugoplanową rolą aktorską z co najmniej jednym zdaniem dialogu. W telewizji mianem tym określa się rolę, w której aktor wypowiada mniej niż 6 zdań. Aktorzy epizodyczni wymieniani są w napisach końcowych danej produkcji, w przeciwieństwie do statystów, którzy nie wypowiadają żadnych kwestii i ich nazwiska nie widnieją w napisach końcowych. Wyjątkiem jest pojawienie się w filmie znanego aktora lub innej znanej osobistości. Jej nazwisko odnotowywane jest w obsadzie, aby przydać filmowi splendoru.

Nie rezygnuje z występów w telewizji. Przez wiele lat grała w pojedynczych odcinkach popularnych sitcomów, a w 2005 roku regularnie w serialu Wiedźmy.

Powróciła po wieloletniej przerwie do teatru; wcześniej w latach 1985-1988 występowała na deskach Teatru Współczesnego. Jej rola w Alina na zachód Pawła Miśkiewicza w Teatrze Dramatycznym w Warszawie została wysoko oceniona przez krytykę.

Wystąpiła w VII edycji programu Taniec z gwiazdami. Jej partnerem był Rafał Maserak. Odpadła w trzecim odcinku.

Świat według Kiepskich – telewizyjny serial komediowy (sitcom) w reżyserii Okiła Khamidowa, a od niedawnego czasu Patricka Yoki, produkowany przez ATM dla Telewizji Polsat, emitowany od 1999. Serial piętnuje wady takie jak lenistwo czy egoizm oraz stereotypowy model życia polskiej rodziny, posługując się prostym humorem i zabawnym językiem bohaterów.
Londyńczycy (ang. The Londoners) – polski serial obyczajowy, emitowany przez telewizję TVP1 od 23 października 2008 roku. Opowiada o życiu w Londynie polskich emigrantów młodego pokolenia. Większość zdjęć do serialu realizowana była w Londynie (m.in. w Soho, Ealingu, City, Canary Wharf i West End); pozostałe w Polsce. Polscy aktorzy posługują się w tym serialu dwoma językami: polskim i angielskim.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)